Appeal dismissed because request for judgment reasoning was late and appeal filed after statutory deadline. The court ruled both requests inadmissible under the Code of Civil Procedure. The plaintiff missed the one-week window for reasoning and the two-week window for appeal. Consequently, the lower court correctly rejected both the appeal and the request for reasoning. The appellate court upheld this decision as legally sound and procedurally correct. No further remedies exist for the missed deadlines. The judgment stands firm on statutory time limits. The outcome confirms strict adherence to procedural rules.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the appellant's request to overturn the lower court's rejection of both a late request for judgment reasoning and a late appeal. The appellant argued that the request for reasoning was timely, but the court found it was filed after the one-week statutory deadline following the judgment's announcement. Additionally, the appeal was submitted in February 2012, well past the two-week deadline that began in December 2011 once the reasoning request expired. The court ruled that statutory time limits are mandatory and cannot be extended, rendering both procedural actions inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 328 § 1 k.p.c.; Art. 369 § 1 k.p.c.; Art. 370 k.p.c.; Art. 394 § 1 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: A request for reasoning must be filed within one week of the judgment's announcement, and an appeal must be filed within two weeks of receiving the judgment or reasoning; failure to meet these strict statutory deadlines renders the request or appeal inadmissible regardless of the reason for delay.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III A Uz 128/12 POSTANOWIENIE Dnia 12 czerwca 2012 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w składzie: Przewodniczący SSA Barbara Staśkiewicz (spr.) Sędziowie: SSA Barbara Pauter SSA Stanisława Kubica po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. Ł. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o prawo do emerytury na skutek zażalenia R. Ł. od postanowienia Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 1 marca 2012 r. sygn. akt V U 1049/11 p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Opolu postanowieniem z dnia 19 stycznia 2012 r. odrzucił wniosek R. Ł. o uzasadnienie wyroku z dnia 23 listopada 2011 r., jako spóźniony. Wnioskodawca w piśmie z dnia 31 stycznia 2012 r. zaskarżył w/w postanowienie oraz zaskarżył wyrok Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 23 listopada 2011 r. (k. 42, 46). Postanowieniem z dnia 1 marca 2012 r. Sąd Okręgowy w Opolu w punkcie I odrzucił zażalenie wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 19 stycznia 2012 r. odrzucające jego wniosek o uzasadnienie wyroku tegoż Sądu z dnia 23 listopada 2011 r. i w punkcie II odrzucił apelację wnioskodawcy od tego wyroku zawartą w piśmie z dnia 31 stycznia 2012 r. Powyższe postanowienie zaskarżył wnioskodawca, podnosząc, że jest ono dla niego krzywdzące. Nadto wskazał, że wniosek o uzasadnienie złożył w terminie, gdyż pismo z Sądu otrzymał w dniu 5 stycznia 2012 r.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie R. Ł. jest bezzasadne. Jeżeli chodzi o kwestię odrzucenia zażalenia wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 19 stycznia 2012 r. odrzucającego jego wniosek o uzasadnienie, to należy zauważyć, że zgodnie z art. 328 § 1 kpc uzasadnienie wyroku sporządza się na żądanie strony, zgłoszone w terminie tygodniowym od dnia ogłoszenia sentencji wyroku. Żądanie spóźnione sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym, przy czym postanowienie w tym zakresie nie podlega zaskarżeniu. Wszystkie wypadki dopuszczalności zażalenia bowiem wymienione zostały w art. 394 § 1 kpc, a przepis ten nie przewiduje zażalenia na postanowienie o odrzuceniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Ponadto postanowienie to nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, gdyż nie zamyka ono drogi do rozstrzygnięcia sprawy, bowiem strona niezadowolona z wyroku sądu pierwszej instancji, mimo braku jego uzasadnienia, jest uprawniona do jego zaskarżenia w drodze apelacji. Skoro więc przepisy nie przewidują zaskarżenia postanowienia o odrzuceniu spóźnionego wniosku o uzasadnienie, to słusznie Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 397 § 2 kpc i art. 370 kpc odrzucił zażalenie wnioskodawcy, jako niedopuszczalne. Tym samym zażalenie wnioskodawcy w tym zakresie jest bezzasadne.
Odnośnie zaskarżonego postanowienia w zakresie odrzucenia apelacji, to należy wskazać, że zgodnie z art. 370 kpc sąd pierwszej instancji odrzuci na posiedzeniu niejawnym apelację wniesioną po upływie przepisanego terminu, nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również apelację, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z kolei stosownie do dyspozycji zawartej w art. 369 § 1 kpc apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwutygodniowym od doręczenia stronie skarżącej wyroku wraz z uzasadnieniem.
Natomiast w sytuacji, gdy strona nie zażądała uzasadnienia wyroku w terminie tygodniowym, termin do wniesienia apelacji biegnie od dnia, w którym upłynął termin do żądania uzasadnienia (§ 2 kpc). Powyższe terminy mają charakter terminów ustawowych i nie mogą być wydłużane na wniosek strony. Sąd jest obowiązany spóźnioną apelację odrzucić (art. 370 kpc) niezależnie od przyczyn, z jakich strona spóźniła się z jej wniesieniem. Bez znaczenia jest także, czy strona była obecna przy ogłoszeniu wyroku, czy też nie i czy przekroczenie terminu jest krótkie, czy dłuższe.
Jak wynika z akt sprawy skarżący nie złożył wniosku o uzasadnienie wyroku w w/w terminie. Zatem termin do wniesienia apelacji upłynął w dniu 14 grudnia 2011 r. Tymczasem wnioskodawca złożył apelację w dniu 6 lutego 2012 r. (k. 42, 43, 46 – akt sprawy), a więc po upływie ustawowego terminu. Tak więc prawidłowo Sąd Okręgowy w oparciu o art. 370 kpc odrzucił jego apelację jako spóźnioną. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 kpc w związku z art. 397 § 2 kpc oddalił zażalenie wnioskodawcy jako bezzasadne.