Appeal court vacates default judgment for failure to apply presumption of plaintiff's facts under Art. 339 § 2 CPC.
Legislator summary
AI generatedThe appeal court vacated the first-instance default judgment and remanded the case for a new trial. The lower court incorrectly dismissed the plaintiff's claim by failing to apply the statutory presumption that a defendant's silence in a default judgment validates the plaintiff's factual assertions. The court held that the first-instance judge erred by not accepting the plaintiff's allegations as true due to the defendant's absence, thereby neglecting the substantive merits of the debt transfer claim.
Legislator headnote
AI generatedArt. 339 § 2 k.p.c.; Art. 229 k.p.c.: In default judgments, the court must accept the plaintiff's factual assertions as true unless they raise doubts or aim to circumvent the law; failure to apply this presumption invalidates the judgment and requires remand.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III Ca 602/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 maja 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Leszek Dąbek po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2015 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa B. (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w G. przeciwko M. S. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 28 listopada 2014 r., sygn. akt II C 1068/14 uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Rybniku do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego. SSO Leszek Dąbek Sygn. akt III Ca 602/15
UZASADNIENIE
Powód B. (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. żądał zasądzenia na jego rzecz od pozwanego M. S. kwoty 3 758 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej (...) od dnia wniesienia pozwu oraz zwrotu kosztów procesu. Uzasadniając żądanie twierdził, że przysługuje mu skuteczna względem pozwanego wierzytelność z tytułu nie wywiązania się przez niego z umowy kredytu gotówkowego zawartej z (...) Bank (...) Spółki Akcyjnej w G.. Pozwany M. S. pomimo prawidłowego wezwania na rozprawę nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę i nie zajął stanowiska w sprawie.
Sąd Rejonowy w Rybniku w wyroku zaocznym z dnia 28 listopada 2014 roku oddalił powództwo. W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia przywołał regulację art.509 § 1 k.c. Stwierdził, że powód nie wykazał nabycia wierzytelności ponieważ nie dołączył listy wierzytelności stanowiącej załącznik do umowy, a przedstawione dokumenty prywatne nie stanowią dowodu na istnienie zobowiązania, którego dotyczy pozew. Zatem wobec niewykazania legitymacji czynnej i skutecznego nabycia wierzytelności powództwo należało oddalić.
Orzeczenie zaskarżył powód B. (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w W. , który wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie powództwa i zasądzenie od strony pozwanej na rzecz powoda kosztów postępowania za obie instancje, względnie jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Zarzucił, że przy ferowaniu wyroku naruszono prawo procesowe i materialne, a to regulacje: - art. 65 k.c. w zw. z art. 509 k.c. poprzez błędną wykładnię prowadzącą do uznania umowy cesji za nieskuteczną, - art. 511 k.c. poprzez błędne przyjęcie, że nie został spełniony wymóg stwierdzenia przelewu wierzytelności pismem, - art. 233 k.p.c. poprzez wyjście poza zasadę swobodnej oceny dowodów i dowolne przyjęcie, że przedłożony przez powoda dokumenty nie stanowią dowodu nabycia wierzytelności w określonej wysokości, - art. 6 k.c. w zw. z art. 232 k.p.c. polegające na błędnym uznaniu przez Sąd, że strona powoda nie przedłożyła dowodów na poparcie swoich twierdzeń i wniosków, z których wywodzi skutki prawne.
Zarzucił także nie rozpoznano istoty sprawy oraz istnienie sprzeczność pomiędzy ustaleniami a treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez bezpodstawne przyjęcie jakoby powód nie udowodnił legitymacji czynnej do dochodzenia roszczenia.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Przy rozpoznaniu sprawy i ferowaniu zaskarżonego wyroku umknęło uwadze Sądu Rejonowego, że zgodnie z regulacją art. 339 § 2 k.p.c. sąd ferując wyrok zaoczny zobowiązany jest przyjąć za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach przytoczonych w pozwie (milczenie pozwanego jest w tych przypadkach podobne w skutkach do przyznania okoliczności faktycznych – art. 229 k.p.c.) i może je uznać za niewykazana tylko wówczas, gdy budzą one wątpliwości lub gdy zostały przytoczone w celu obejścia prawa. Powód wnosząc pozew w jego podstawie faktycznej twierdził, że dochodzone roszczenie nabył na mocy umowy sprzedaży wierzytelności zawartej w dniu 16 09 2913r. z (...) Bank (...) S.A. w G., co pośrednio potwierdzają dołączone do pozwu dokumenty: wyciąg z tej umowy i jej załącznik (w załączniku podano datę odpowiadającą dacie zawarcia umowy kredytu przez pozwanego z cedentem „2012-02-10”; k 25-27 akt), „Wyciąg z ksiąg rachunkowych powoda na dzień 10 04 2014r.” (w opisie operacji wskazano „cesja wierzytelności z umowy kredytu gotówkowego z dnia 10.02.2012r.”, tj. datę zawartej przez pozwanego z cedentem umowy kredytu oraz jako kontrahenta tej umowy podano (...) Bank (...) S.A.” tj. kredytodawcę umowy kredytu zawartej przez pozwanego; k- 33 akt) oraz wystosowane przez (...) Bank (...) S.A. w G. do pozwanego (...) z dnia 14 11 2013r. o dokonanej cesji wierzytelności (k- 29 akt).
Odpis pozwu został doręczony osobiście pozwanemu, który nie zajął stanowiska w sprawie i co za tym idzie wskazanej powyżej okolicznością nie przeczył. Dlatego w materiale sprawy brak jest podstaw do uznania, że omawiane twierdzenia pozwu budzą wątpliwości lub zostały przytoczone w celu obejścia prawa w rozumieniu przywołanej na wstępie regulacji prawnej i tym samym Sąd pierwszej instancji z mocy tej regulacji zobowiązany był przyjąć je za prawdziwe, czego nie uczynił. Doprowadziło to w konsekwencji do nierozpoznania istoty i skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania (Sąd Rejonowy ferując zaskarżone orzeczenie swą ocenę prawną ograniczył do zagadnienia legitymacji czynnej powoda i nie ocenił pozostałych zagadnień związanych z merytoryczną zasadnością powództwa, w tym: istnienia dochodzonych roszczeń, ich wysokości i wymagalności).
Reasumując zaskarżony wyrok jest wadliwy i dlatego apelację powoda jako uzasadnioną uwzględniono orzekając jak w sentencji w oparciu o regulację art. 386 § 4 k.p.c. Sąd Rejonowy rozpoznając ponownie sprawę uwzględni zawartą powyżej ocenę prawną i o ile dojdzie do wniosku, że pozostałe fakty przytoczone w podstawie faktycznej powództwa budzą jego wątpliwości lub zmierzają do obejścia prawa ocenę tę w sposób jednoznaczny wyjaśni. Ferując ponownie wyrok formalnie zakwalifikuje dochodzone roszczenia, następnie w oparciu o mające w sprawie zastosowanie regulacje prawa cywilnego materialnego ustali przesłanki zasadności powództwa, wskaże które z przytoczonych w pozwie faktów mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy a następnie poczyni w tym zakresie stosowne ustalenia, bądź też wyczerpująco wyjaśni dlaczego w materiale sprawy brak jest podstaw do ich poczynienia.
SSO Leszek Dąbek