Appeal court vacates default judgment due to lack of reasoned facts on active standing.
Legislator summary
AI generatedThe appeal court vacated the first-instance default judgment and remanded the case for retrial. The lower court dismissed the claim because the plaintiff failed to prove active standing, but it did not specify which factual assertions were doubtful or why. The appellate court found this reasoning insufficient to allow effective appellate review of the merits.
Legislator headnote
AI generatedArt. 339 § 1, 2 k.p.c.; Art. 386 § 4 k.p.c.: A default judgment must explicitly identify and explain the factual assertions deemed doubtful; failure to do so prevents appellate review and requires remittal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III Ca 377/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 maja 2015 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Anna Hajda po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 maja 2015 roku sprawy z powództwa Kancelarii (...) Spółki Akcyjnej w K. przeciwko A. G. ( G.) o zapłatę na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 8 grudnia 2014r., sygn. akt I C 554/14 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Żorach do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego. SSO Anna Hajda
UZASADNIENIE
Powód wniósł o zasądzenie od pozwanego kwoty 1.464,43zł. wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 3 lutego 2012r. do dnia zapłaty, oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu podał, że w wyniku zdarzenia drogowego z dnia 4 grudnia 2011r. spowodowanego przez osobę kierującą pojazdem, na który posiadała polisę obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego wykupioną u pozwanego, uszkodzeniu uległ samochód marki S. (...) o nr rej. (...), stanowiący własność B. K., H. K. i I. F.. Dochodzona kwota stanowi nieuregulowaną część należnego odszkodowania z tytułu naprawy pojazdu, koszt wynajmu pojazdu zastępczego oraz koszt wykonania kosztorysu.
Wobec spełnienia przesłanek z art.339§1kpc Sąd wydał wyrok zaoczny, którym powództwo oddalił i obciążył powoda kosztami zastępstwa procesowego. Zważył Sąd Rejonowy, że do pozwu zostały dołączone jedynie kserokopie dokumentów na podstawie, których powód dochodzi swojego roszczenia. Tylko umowa cesji wierzytelności została złożona w oryginale co jednak nie usuwa uzasadnionych wątpliwości co do prawdziwości przytoczonych w pozwie okoliczności. W tej sytuacji, powód, wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi z art.6kc i 3kpc nie wykazał przesłanek uzasadniających jego roszczenie co w konsekwencji skutkuje nie wykazaniem przez powoda istnienia przesłanek z art.822§1kc oraz art. 34 ust. 1 i art. 39 ustawy z dnia 22 maja 2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjny i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych i prowadzić musi do oddalenia powództwa Orzeczenie o kosztach procesu wydano na podstawie art.98§1 i 3kpc zasądzając od powoda, jako strony przegrywającej sprawę, na rzecz pozwanego poniesione przez koszty zastępstwa procesowego.
Z orzeczeniem tym nie zgodził się powód wywodząc apelację, którą zaskarżył wyrok zaoczny w całości. Skarżący zarzucił wyrokowi Sądu I instancji naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na rozstrzygnięcie, a to: - art. 232 kpc poprzez niezasadne przyjęcie, że powód nie przedstawił dowodów potwierdzających zasadność zgłoszonego roszczenia; - art. 339 § 2 kpc poprzez niezasadne oddalenie powództwa wyrokiem zaocznym w całości w sytuacji gdy zasadność powództwa nie budzi jakichkolwiek wątpliwości. W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący domagał się zmiany zaskarżonego wyroku i uwzględnienia powództwa.
Jako ewentualny sformułowano w apelacji wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest uzasadniona. Trafnie doszedł Sąd i instancji do wniosku, że w sprawie ziściły się przesłanki, o których traktuje przepis art. 339 § 1 kpc nakazujące wydanie wyroku zaocznego. Uszła natomiast uwadze tego Sądu treści § 2 art. 339 kpc, zgodnie z którą w wypadku, o którym mowa w § 1 przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba, że budzą one uzasadnione wątpliwości, albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.
Zatem, zgodnie z treścią tego przepisu, Sąd – jeżeli nie ma uzasadnionych wątpliwości – zobligowany jest do uznania podanej przez powoda podstawy faktycznej (tj. twierdzeń powoda o okolicznościach faktycznych) za zgodną z prawdą bez przeprowadzania postępowania dowodowego. Okoliczność powyższa oczywiście nie zwalnia Sądu z obowiązku rozważenia, czy żądanie pozwu jest zasadne w świetle norm prawa materialnego. Negatywny wynik takiej analizy powoduje wydanie wyroku zaocznego oddalającego powództwo. W okolicznościach niniejszej sprawy – co wynika z treści pisemnych motywów zaskarżonego orzeczenia – Sąd miał wątpliwości dotyczące prawdziwości twierdzeń powoda odnośnie okoliczności faktycznych wskazanych w pozwie, w szczególności w zakresie dotyczącym legitymacji czynnej powoda, lecz nie wskazał faktów, które uznał za wątpliwe i dlaczego.
Powyższe uniemożliwia dokonanie kontroli instancyjnej zaskarżonego orzeczenia i dokonanie weryfikacji prawidłowości tego orzeczenia. W szczególności Sąd II instancji nie ma możliwości dokonania oceny motywów którymi kierował się Sąd orzekający w sprawie odmawiając uznania za prawdziwe twierdzeń o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie. Taka sytuacja prowadzi do konkluzji, że istota sporu nie została rozpoznana w sprawie, co musi skutkować uchyleniem zaskarżonego orzeczenia i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Reasumując powyższe, wobec wadliwości zaskarżonego wyroku zaocznego, został on uchylony na zasadzie art. 386 § 4 kpc. Ponownie rozpoznając sprawę, w pierwszej kolejności – w razie dalszej bierności pozwanego w sprawie – rozważy Sąd, które z faktów wskazanych w pozwie uznać można za wątpliwe i dlaczego i stosownie do tych rozważań podejmie ewentualne dalsze czynności procesowe mające na celu wydanie orzeczenia w sprawie. Następnie rozważy Sąd zasadność żądania w świetle norm prawa materialnego, a w ewentualnym uzasadnieniu orzeczenia wskaże określone powyżej okoliczności, stosownie do treści art. 328 § 2 kpc.