Court of Appeal overturns first-instance dismissal for lack of standing due to missing original assignment contract.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal in Gliwice overturned the lower court's dismissal of the plaintiff's claim for payment, ruling that the plaintiff lacked standing only because he failed to submit the original assignment contract. The court found that the plaintiff had sufficiently demonstrated the existence of the assignment through bank documents and notifications, making the lower court's rejection of the claim's substance erroneous. Consequently, the case was remanded to the District Court in Żory for a new factual assessment and judgment on the merits.
Legislator headnote
AI generatedArt. 339 § 2 k.p.c.; Art. 386 § 4 k.p.c.; Art. 108 § 2 k.p.c.: Where a plaintiff proves the existence of a legal relationship through documentary evidence sufficient to dispel reasonable doubt, a lower court's dismissal based solely on the absence of the original document constitutes a failure to recognize the essence of the case and requires remand for proper adjudication.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III Ca 376/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 maja 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Tomasz Tatarczyk Protokolant Paulina Kozioł po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2015 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa B. (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w G. przeciwko E. S. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 8 grudnia 2014 r., sygn. akt I C 514/14 uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Żorach, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach instancji odwoławczej. Sygn. akt III Ca 376/15
UZASADNIENIE
Wyrokiem zaocznym z 8 grudnia 2014r. Sąd Rejonowy oddalił powództwo, którym powód, jako nabywca wierzytelności banku z tytułu umowy o kartę kredytową, dochodził zapłaty przez pozwaną kwoty 5964,01 zł z odsetkami. Przyczyną oddalenia powództwa było stwierdzenie przez Sąd, że powód nie wykazał legitymacji do wystąpienia z żądaniem. W apelacji powód w oparciu o zarzuty sprzeczności istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, naruszenia prawa procesowego i nierozpoznania istoty sprawy domagał się zmiany wyroku przez orzeczenie zgodne z żądaniem pozwu, zasądzenia od pozwanej zwrotu kosztów postępowania w obu instancjach, ewentualnie uchylenia wyroku i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje :
Faktem jest, że powód nie złożył w postępowaniu pierwszo-instancyjnym oryginału ani poświadczonego odpisu umowy sprzedaży wierzytelności. Przedstawiona kserokopia nie stanowi dokumentu, który by mógł stać się przedmiotem dowodu. W tym zakresie zarzuty apelacji nie są trafne. Pozwana nie stawiła się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę, nie żądała przeprowadzenia rozprawy w swe nieobecności, nie złożyła wyjaśnień ustnie ani na piśmie, w rezultacie wydał Sąd Rejonowy w sprawie wyrok zaoczny. Podstawę faktyczną wyroku zaocznego określa art. 339 § 2 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem sąd zobowiązany jest bez przeprowadzania postępowania dowodowego przyjąć za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, jeżeli nie budzą one uzasadnionych wątpliwości i nie zostały przytoczone w celu obejścia prawa.
Powód wskazał w pozwie, że na mocy umowy sprzedaży wierzytelności zawartej z Bankiem (...) SA w dniu 6 września 2013r. nabył wierzytelność tego Banku wobec pozwanej z tytułu umowy o kartę kredytową. Do pozwu dołączył kserokopie dokumentów - umowy sprzedaży wierzytelności i wyciągu z załącznika, potwierdzenia zawarcia przez bank z pozwaną umowy karty kredytowej, wezwania do zapłaty skierowanego przez bank do pozwanej, wypowiedzenia pozwanej przez bank umowy karty kredytowej, bankowego tytułu egzekucyjnego i postanowienia nadającego temu tytułowi klauzulę wykonalności, wniosku banku o wszczęcie egzekucji, zawiadomienia pozwanej o zawarciu przez powoda z Bankiem (...) SA umowy cesji wierzytelności oraz wyciąg z ksiąg rachunkowych powoda.
Trafnie wywodzi apelacja, że w tym stanie rzeczy Sąd Rejonowy powinien był w oparciu o art. 339 § 2 k.p.c. przyjąć za prawdziwe twierdzenie powoda o zawarciu z bankiem umowy cesji wierzytelności. Następnie fakt ten poddać ocenie w świetle norm prawa materialnego. Wobec posiadania przez powoda dokumentów bankowych dotyczących zawartej przez bank z pozwaną umowy o kartę kredytową ( na fakt posiadania tych dokumentów wskazywać może przedstawienie ich kserokopii ), powiadomienia pozwanej przez powoda o dokonanej cesji, ujawnienia należności pozwanej w księgach rachunkowych powoda, złożenia kserokopii umowy sprzedaży wierzytelności, twierdzenie powoda o zawarciu z bankiem umowy cesji nie budzi wątpliwości.
Przeto za nieuprawnioną uznać należało ocenę Sądu Rejonowego, iż powód wskutek niezłożenia oryginału bądź poświadczonego odpisu umowy cesji nie wykazał legitymacji czynnej w sprawie. Przyjmując wadliwie brak legitymacji czynnej powoda nie rozpoznał Sąd Rejonowy istoty sprawy, nie ustalił podstawy faktycznej i nie rozważył, czy żądanie pozwu jest w świetle norm prawa materialnego zasadne. Z przytoczonych względów orzec należało jak sentencji wyroku z mocy art. 386 § 4 i 108 § 2 k.p.c. Ponownie rozpoznając sprawę dokona Sąd Rejonowy ustaleń podstawy faktycznej i zbada materialną podstawę żądania pozwu.