Court allows exemption from execution of seized goods based on ownership and procedural timing rules.
Legislator summary
AI generatedThe court granted the plaintiff's request to exempt specific seized furniture from execution proceedings. Although the plaintiff filed the lawsuit one day after the statutory deadline, the court found she only gained full knowledge of the seizure's scope on the day the official protocol was received. Consequently, the court ruled that the procedural deadline had not yet begun to run at the time of filing. The court also confirmed the plaintiff's ownership of the items based on witness testimony regarding the lack of a shared household with the debtor.
Legislator headnote
AI generatedArt. 841 § 1 k.p.c.; Art. 841 § 3 k.p.c.: The period for filing an objection to seizure begins only when the creditor acquires full knowledge of the seizure's scope and contents, not merely from initial notification or partial information.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III C 554/14
UZASADNIENIE
wyroku z dnia 21 września 2015r. wydanego w postępowaniu zwykłym Powódka K. S., w pozwie skierowanym przeciwko pozwanemu (...) s.j. M. K. i Wspólnicy w S. wniosła o zwolnienie od egzekucji należących do niej ruchomości w postaci telewizora S. 42 cale, 4 sztuk krzeseł tapicerowanych beżowych, stołu kwadratowego o szklanym blacie, fotela beżowo-szarego, sofy beżowo-szarej i meblościanki trzyelementowej z witryną zajętych przez komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie S. R. w sprawie egzekucyjnej o sygn. akt KM (...)prowadzonej z wniosku pozwanego przeciwko dłużnikowi M.
J.. W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że komornik sądowy dokonał zajęcia ruchomości znajdujących się w należącym do niej lokalu położonym przy ul. (...) w S., w czasie, gdy ona nie przebywała w lokalu, a był w nim obecny dłużnik. Podała, że dłużnik nie posiada w tym lokalu swoich rzeczy, a znajdował się tam wówczas dlatego, że odwiedzał swoją córkę. Jako podstawę prawną żądania wskazała art. 841 k.p.c. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa zarzucając, że zostało ono wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 841 § 3 k.p.c., gdyż powódka dowiedziała się o zajęciu jej ruchomości w dniu 25 lutego 2014r. na co wskazuje data opatrzenia skargi na czynność komornika załączonej do pozwu, a pozew wniosła w dniu 26 marca 2014r. tj. dzień po terminie.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pismem z dnia 19 lutego 2014r. komornik sądowy przy Sądzie Rejonowym Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie S. R. zawiadomił M. J. o wszczęciu przeciwko niemu egzekucji z wniosku(...) M. K. i Wspólnicy w S. na podstawie tytułu wykonawczego w postaci nakazu zapłaty z dnia 4 września 2013r. wydanego przez Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie w sprawie XI GNc(...) opatrzonego w klauzulę wykonalności z dnia 15 stycznia 2015r. oraz postanowienia z dnia 15 stycznia 2014r. wydanego przez Rejonowy S.-Centrum w S. w sprawie XI GNc(...) opatrzonego w klauzulę wykonalności z dnia 15 stycznia 2015r.
Wierzyciel wskazał we wniosku następujące sposoby egzekucji: z ruchomości, rachunków bankowych, innych wierzytelności, nieruchomości i innych praw majątkowych. Dowód: zawiadomienie o wszczęciu egzekucji k. 7 M. J. posiadał znaczne zadłużenia. Jego mieszkanie wraz z mieszczącymi się w nim rzeczami ruchomymi zostało zlicytowane w toku innej egzekucji. Od tego czasu nie posiada stałego miejsca zamieszkania, korzysta z pomocy znajomych, w tym powódki. Jako adres do korespondencji w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą podawał adres zamieszkania powódki – ul. (...) w S..
Później za zgodą powódki korzystał z tego adresu do odbierania korespondencji także w innych sprawach. M. J. i powódka K. S. mają wspólne dziecko, kilkuletnią córkę, która uczęszcza do przedszkola. Nigdy nie prowadzili ze sobą wspólnego gospodarstwa domowego. Z uwagi na swoją sytuację życiową i problemy finansowe M. J. często pomaga powódce w sprawowaniu opieki nad córką, czym w ten sposób częściowo realizuje obowiązek alimentacyjny wobec córki. Powódka wyrażała zgodę, aby przebywał w jej mieszkaniu pod jej nieobecność.
M. J. nie jest jednak zameldowany na ul. (...) w S., ani tam nie mieszka. Nie nocuje on również u powódki. Nie posiada w tym lokalu swoich rzeczy. Dowód: zeznanie M. J. k. 92-93; przesłuchanie powódki k. 93-94 W dniu 24 lutego 2014r. M. J. przebywał w mieszkaniu powódki pod jej nieobecność. Do lokalu tego przyszedł komornik sądowy S. R. w związku z prowadzoną egzekucją przeciwko M. J. w sprawie Km (...) Komornik dokonał zajęcia 7 rzeczy ruchomych: - telewizora S.42 cale; - laptopa S. (...)/1; - krzesła tapicerowanego beżowego; - stołu kwadratowego ze szklanym blatem; - fotela beżowo-szarego; - sofy bezowo-szarej; - meblościanki trzyelementowej z witryną.
Dłużnik podał, że właścicielem laptopa jest P. K., a pozostałe rzeczy należą do K. S.. Dowód: protokół zajęcia ruchomości k. 8 Po powrocie powódki do domu M. J. obawiał się przekazać jej informację o tym, że komornik sądowy dokonał w jej mieszkaniu czynności egzekucyjnych. W sposób ogólny przedstawił powódce zaistniałą sytuację. Zajęte przedmioty nie były oznakowane. Protokół zajęcia ruchomości komornik doręczył powódce za pośrednictwem poczty. Przesyłkę powódka odebrała w dniu 27 lutego 2014r. Tego samego dnia powódka złożyła w Sądzie Rejonowym Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie skargę na czynność komornika, opatrując ją omyłkowo datą 25 luty 2014r. oraz w tym samym dniu skierowała do komornika sądowego S. R. pismo, w którym poinformowała go, że nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego z M.
J., nie zamieszkuje on w jej lokalu i nie posiada w nim swoich rzeczy. To ostatnie pismo zostało również przesłane do wierzyciela (...) sp.j. M. K. i Wspólnicy w S.. Dowód: przesłuchanie powódki k. 93-94; skarga na czynności komornika k. 9-11; pismo z dnia 27 lutego 2014r. k. 14; potwierdzenia odbioru k. 15-16; potwierdzenie odbioru k. 37
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo okazało się zasadne. Zgodnie z art. 841 § 1 k.p.c. osoba trzecia może w drodze powództwa żądać zwolnienia zajętego przedmiotu od egzekucji, jeżeli skierowanie do niego egzekucji narusza jej prawa. Stosownie do § 3 powództwo można wnieść w terminie miesiąca od dnia dowiedzenia się o naruszeniu prawa, chyba że inny termin jest przewidziany w przepisach odrębnych. Pierwszą kwestią wymagającą rozstrzygnięcia było to, czy powódka zachowała termin przewidziany w art. 841 § 3 k.p.c. do wytoczenia powództwa. W judykaturze i doktrynie prezentowany jest zgodny pogląd, iż termin określony w tym przepisie ma charakter materialnoprawny, nie podlega przywróceniu, a jego uchybienie skutkuje oddaleniem powództwa.
W odpowiedzi na pozew strona pozwana zaprezentowała stanowisko, iż doszło do uchybienia tego terminu, gdyż powódka w dniu 25 lutego 2014r. sporządziła skargę na czynność komornika w postaci zajęcia objętych sporem ruchomości, co oznacza, że najpóźniej w tym dniu dowiedziała się o zajęciu, a pozew wniosła w dniu 26 marca 2014r. Strona pozwana opierała się wyłącznie na dacie widniejącej w nagłówku skargi. W toku postępowania dowodowego zostały jednak ujawnione okoliczności, które podważyły zasadność przyjęcia, iż powódka pełną wiedzą o fakcie i zakresie czynności komornika uzyskała już w dniu 25 lutego 2014r.
Przede wszystkim powódka podniosła, iż data skargi na czynność komornika została wpisana omyłkowo. Z kolei z adnotacji na skardze wynika, że została ona złożona w biurze podawczym sądu w dniu 27 lutego 2014r. po skasowaniu znaczków na kwotę 100 zł. Datą 27 lutego 2014r. opatrzone zostały także pisma dotyczące czynności zajęcia wysłane przez powódkę do komornika sądowego S. R. i wierzyciela TK (...) M. K. i Wspólnicy w S.. Powyższe pozwala na przyjęcie za wiarygodne, że data na skardze została umieszczona omyłkowo. Analizując dalsze dowody zawierające informacje o tym, kiedy powódka dowiedziała się o czynności zajęcia ruchomości Sąd miał na uwadze, iż niewątpliwie powódka o tym, że komornik sądowy dokonał czynności zajęcia ruchomości w jej mieszkaniu dowiedziała się od dłużnika jeszcze tego samego dnia.
Powódka jednak wskazała, że nie były to szczegółowe informacje, a dłużnik obawiał się jej reakcji na to, że dopuścił do tego, że komornik podjął czynności egzekucyjne w jej mieszkaniu. Biorąc pod uwagę relacje i układ łączący powódkę z M. J., fakt, iż powódka udzielała mu pomocy oraz obdarzyła zaufaniem, wiarygodnym jest, że M. J. żywił obawy przed jej reakcją na omawiane zdarzenie i w związku z tym nie zrelacjonował jej dokładnie przebiegu, a przede wszystkim zakresu czynności komornika. Zaznaczyła, że pełną wiedzę o dokonanych czynnościach uzyskała dopiero po doręczeniu jej protokołu przez komornika sądowego, a to nastąpiło w dniu 27 lutego 2014r.
Sąd dokonując ustaleń w zakresie dotyczącym tego, kiedy i jakie informacje powódka uzyskała o czynnościach komornika sądowego z dnia 24 lutego 2014r. oparł się na zaoferowanych przez powódkę dowodach w postaci sporządzonych przez nią pism, dowodzie doręczenia jej protokołu zajęcia ruchomości oraz na dowodzie z jej przesłuchania. Zdaniem Sądu nie zachodziły podstawy do przyjęcia, aby dowód z przesłuchania powódki, w kontekście pozostałego materiału, w tym w świetle zebranych dokumentów, uznać za niewiarygodny. Strona pozwana nie zaoferowała dowodów przeciwnych, swoje stanowisko co do przekroczenia terminu oparła wyłącznie na dacie widniejącej w górnej części skargi na czynność komornika, natomiast przedstawione wyżej dowody pozwalały na przyjęcie, iż w dacie tej doszło do omyłki pisarskiej.
Wymaga podkreślenia, że choć w świetle treści art. 841 § 3 k.p.c. dla początku biegu terminu do wniesienia powództwa nie jest przesądzająca data doręczenia osobie trzeciej protokołu zajęcia ruchomości, do których rości sobie prawo, lecz dzień, w którym osoba ta faktycznie dowiedziała się o zajęciu tych ruchomości, to nie mniej jednak dla przyjęcia, iż osoba trzecia posiada taką wiedzę nie jest wystarczające uzyskanie przez nią jakichkolwiek informacji o czynnościach egzekucyjnych podjętych wobec jej ruchomości. Dla uznania, że osoba trzecia dowiedziała się o zajęciu ruchomości niezbędne jest ustalenie dnia, w którym posiadała pełną wiedzę o przebiegu i zakresie czynności egzekucyjnych skutkujących zajęciem ruchomości, do których zgłasza swoje prawa.
Tylko bowiem w takim przypadku uzasadnione jest zastosowanie wobec niej rygoru w postaci miesięcznego terminu na złożenie powództwa przewidzianego w art. 841 § 1 k.p.c. Przenosząc tę konkluzję na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, że przedmiotem zajęcia było kilka różnych rzeczy ruchomych znajdujących się w mieszkaniu powódki. Bieg terminu z art. 841 § 3 k.p.c. należy liczyć od dnia, kiedy powódka dowiedziała się o zakresie czynności komornika sądowego, a mianowicie o tym, jakie konkretnie przedmioty zostały przez niego zajęte w toku czynności egzekucyjnych.
Uzyskanie wiedzy o tym, że czynności egzekucyjne były prowadzone, bez szczegółowego zindywidualizowania ich zakresu, jest niewystarczające do przyjęcia, iż miesięczny termin rozpoczął bieg. Z tych przyczyn Sąd przyjął, że powódka dowiedziała się o zajęciu wówczas, gdy po raz pierwszy posiadała pełną wiedzę o jego przebiegu i zakresie, w szczególności o tym, jakie rzeczy stały się przedmiotem zajęcia, a to niewątpliwie nastąpiło dopiero wówczas, gdy powódka otrzymała od komornika protokół zajęcia ruchomości, czyli w dniu 27 lutego 2014r.
Wcześniejsze informacje przekazane jej przez M. J. były niepełne, w chwili powrotu powódki do mieszkania zajęte przedmioty nie były oznakowane, a w konsekwencji powódka do dnia 27 lutego 2015r. nie miała wiedzy o zakresie czynności komornika. W odniesieniu do drugiej istotnej dla rozstrzygnięcia okoliczność, a mianowicie, czy powódce przysługują prawa wobec zajętych ruchomości uzasadniające zwolnienie ich od egzekucji, Sąd opierając się na zgromadzonych dowodach osobowych uznał tę okoliczność za wykazaną. Zdaniem Sądu również w tym zakresie w sprawie nie ujawniły się fakty, które poddawałyby w wątpliwość wiarygodność zeznań świadka i przesłuchania powódki.
Zgodnie wskazali oni, że choć posiadają wspólne dziecko, nigdy nie prowadzili wspólnego gospodarstwa domowego oraz nie zamieszkiwali i nie zamieszkują ze sobą. Fakt, iż dłużnik M. J. pozostaje w stałych relacjach z powódką wynika z tego, że mają wspólne dziecko i powódka z jednej strony udziela mu wsparcia np. pozwalając mu na przebywanie w jej mieszkaniu lub korzystanie z niego jako adresu do korespondencji, a z drugiej strony M. J. pomaga jej w sprawowaniu opieki nad córką. Układ ten jest związany również z tym, że dłużnik ma trudną sytuację majątkową, jego mieszkanie wraz z rzeczami ruchomymi zostało zlicytowane i nie posiada stałego miejsca zamieszkania.
Nie ujawniły się żadne okoliczności, które nakazywałyby uznać, że rzeczy będące przedmiotem zajęcia z dnia 24 lutego 2014r., których spór dotyczy, stanowią własność bądź choćby współwłasność dłużnika. Zaznaczyć również należy, że strona przeciwna nie podjęła żadnej inicjatywy dowodowej w zakresie okoliczności przeciwnych, nie skorzystała również z możliwości uczestnictwa w rozprawie i zadawania pytań świadkowi i powódce. Z przedstawionych przyczyn Sąd na podstawie art. 841 § 1 k.p.c. powództwo uwzględnił w całości.
Na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. pozwany, jako strona przegrana, został obciążony w całości kosztami procesu. Do kosztów poniesionych przez powódkę należała opłata od pozwu 35 zł, wynagrodzenie pełnomocnika procesowego w stawce minimalnej ustalonej zgodnie z § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (…) (t.j. Dz. U. z 2013r. poz. 461) w wysokości 180 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł, opłata od zażalenia 100 zł, wynagrodzenie pełnomocnika procesowego w postępowaniu zażaleniowym 60 zł – zgodnie z § 13 ust. 2 pkt 1 ww. rozporządzenia, łącznie 392 zł.
SSR Joanna Suchecka ZARZĄDZENIE I. Odnotować II. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi pozwanego III. Akta przedstawić z wpływem lub za 3 tygodnie. SSR Joanna Suchecka