Legislator Case Law & Legislation
II W 301/14 AI generated

Court convicts driver of traffic offenses for overtaking across double lines causing a collision.

Case Number II W 301/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court convicted the defendant of two traffic violations: endangering road safety and crossing a double continuous line. The defendant denied guilt, claiming amnesia due to trauma, but the court rejected this as a primitive defense unsupported by objective evidence. Witness testimonies and expert reports confirmed the defendant's negligence in overtaking at a prohibited location, leading to a collision and injuries.

Legislator headnote

AI generated

Art. 86 § 1 kw; Art. 92 § 1 kw; Art. 9 § 2 kw: A driver who overtakes across a double continuous line without ensuring safety endangers road safety; when multiple violations occur, a combined fine is imposed based on the most severe penalty.

Keywords

AI generated
traffic violation double continuous line endangering safety combined fine driver negligence road accident amnesia defense

Cited Legislation

AI generated
Art. 86 § 1 kw
o wykroczenie z art. 86 § 1kw II.
Art. 92 § 1 kw
Art. 9 § 2 kw

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II W 301/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 października 2015r. Sąd Rejonowy w Wołominie, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSR Alina Bielińska Protokolant : Ewelina Zaremba po rozpoznaniu w dniach: 22.09.2014 r., 11.09.,28.10.2015r. sprawy P. M. urodz. (...) w Ł., syna C. I H. z d. B. obwinionego o to, że: I. w dniu 22 listopada 2013 r. około godz. 07:20 w miejscowości K. na drodze nr (...) spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że kierując samochodem marki O. (...) nr rej. (...) nie upewnił się czy ma odpowiednią widoczność i dostateczne miejsce do wyprzedzania w wyniku czego zderzył się z jadącym z przeciwnego kierunku pojazdem marki A. (...) nr rej. (...) tj. o wykroczenie z art. 86 § 1kw II. ponadto w w/w miejscu i czasie kierując pojazdem marki O. nr rej. (...) nie zastosował się do znaku P-$ „ linia podwójna ciągła” tj. o wykroczenie z art.92kw orzeka:

1. obwinionego P. M. uznaję za winnego popełnienia zarzuconych mu wykroczeń uznając, iż czyn II wyczerpuje dyspozycję art.92§1kw i za to na mocy art. 86 § 1kw w zw. z art.9§2kw wymierza mu karę grzywny w kwocie 800 ( osiemset) złotych;

2. zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa 80 (osiemdziesiąt) złotych z tytułu opłaty sądowej i obciąża go kosztami postępowania w kwocie 1280,80 (jeden tysiąc dwieście osiemdziesiąt zł. 80/100 groszy) złotych. (...) 301/14

UZASADNIENIE

Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 22.11.2013r. około godz.07: 20 M. W. kierując samochodem marki A. (...) nr rej. (...) jechała drogą nr (...) w miejscowości K. od strony Ł.. W tym samym czasie z przeciwnego kierunku ruchu tą samą drogą jechał samochód marki O. (...) nr rej. (...), którego kierowcą był obwiniony P. M., a w którym znajdowali się jako pasażerowie R. K., P. D. i P. G.. R. K. zajmował miejsce obok kierowcy, P. D. – z tyłu po prawej stronie, a P. G.

– z tyłu po lewej stronie. Wszyscy pasażerowie spali. Obwiniony P. M. rozpoczął manewr wyprzedzania na skrzyżowaniu, przekraczając linię ciągłą. Kiedy M. W. wyjechała z za łuku drogi zobaczyła na swoim pasie ruchu O. w trakcie powyższego manewru. Zaczęła hamować i zjeżdżać na prawe pobocze w celu uniknięcia zderzenia. Zjazd ten był utrudniony z uwagi na występowanie na poboczu rowu. Na wysokości (...)km. drogi doszło do zderzenia obu pojazdów. W tym czasie prędkość O. wynosiła około 55km/h, a A. – około 40km/h.

W wyniku wypadku obrażenia ciała odnieśli pasażerowie O. oraz M. W.. P. G. doznał: licznych ran tłuczonych twarzoczaszki, głowy i szyi, krwiaka okularowego oczodołu prawego, niewielkiego krwiaka podtwardówkowego w okolicy czołowej prawej, niewielkiego krwawienia podpajęczynówkowego nad prawą półkulą mózgu, stłuczenia mózgu w postaci ogniskowego stłuczenia podkorowego w okolicy skroniowej i czołowej lewej, złamania kręgosłupa w odcinku szyjnym – złamania wyrostka poprzecznego kręgu C7 po stronie lewej oraz otarcia naskórka obu podudzi, co stanowiło naruszenie czynności narządów jego ciała na okres powyżej 7 dni i w tym zakresie został wniesiony przeciwko P. M. akt oskarżenia w sprawie IIK 200/14.

U R. K. stwierdzono powierzchowny uraz odcinka szyjnego kręgosłupa w postaci skręcenia i stłuczenie klatki piersiowej, co stanowiło naruszenie czynności narządów jego ciała na okres poniżej 7 dni. P. D. doznał stłuczenia klatki piersiowej po stronie lewej, co stanowiło naruszenie czynności narządów jego ciała na okres poniżej 7 dni. Natomiast M. W. odniosła obrażenia ciała w postaci powierzchownego urazu głowy ze wstrząśnieniem mózgu niewielkiego stopnia oraz powierzchownego urazu odcinka szyjnego kręgosłupa – skręcenia, co stanowiło naruszenie czynności narządów jej ciała na okres poniżej 7 dni.

Obaj kierowcy byli trzeźwi. Bezpośrednią przyczyną wypadku było nieprawidłowe zachowanie obwinionego tj. manewr wyprzedzania innych pojazdów w miejscu niedozwolonym i po przekroczeniu podwójnej linii ciągłej. M. W. nie mogła uniknąć wypadku, a jej zachowanie przyczyniło się do zminimalizowania skutków zdarzenia. Ustalenia powyższe Sąd oparł na zeznaniach świadków M. W. (k.57-58,15-16) i częściowo P. D. (58-59,20), R. K. (59-60,62,13-14) i P. G. ( k.63-64,21 ) oraz na dokumentach zaliczonych w poczet materiału dowodowego ( notatki urzędowe k.1-2, protokół oględzin miejsca wypadku k.3-4, szkic sytuacyjny k.5, protokoły oględzin pojazdów k.6-7, 8-9, protokół użycia probierza trzeźwości k.10, sprawozdanie z badań krwi k.12, opinie lekarskie k.17,18,19,22, informacja z WART-y S.A. k.68, akta szkodowe k.71-111, opinia biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych k.122-142, akta IIK 200/14).

P. M. do winy nie przyznał się (k.57,26). Na rozprawie odmówił składania wszelkich wyjaśnień. W toku postępowania przygotowawczego stwierdził, jedynie, że nie pamięta przebiegu zdarzenia, bo stracił przytomność, a obudził się dopiero w szpitalu. Postawą jaką zaprezentował obwiniony była sprzeczna z pozostałym materiałem dowodowym. Oczywiście Sąd nie neguje, że przedmiotowy wypadek był dla niego dużą traumą i wskutek utraty przytomności mógł nie pamiętać istotnych okoliczności, ale należy zauważyć, iż miał on możliwość zapoznania się z aktami zarówno przedmiotowej sprawy jak i z aktami w sprawie IIK 200/14, gdzie znajdują się obiektywne dowody pozwalające odtworzyć przebieg zdarzenia oraz w oparciu o nie zaprezentować realne stanowisko.

Zasłanianie się niepamięcią stanowiło prymitywną linę obrony. Odmiennie Sąd ocenił zeznania M. W.. Były one rzeczowe, obiektywnie, konsekwentnie i znalazły szerokie wsparcie w innych dowodach.. Niczego nie wyolbrzymiała i nie przejaskrawiała. Nie żywiła urazy do obwinionego. Sąd nie znalazł podstaw, aby podważać ich wiarygodność. Nie sposób było też podważać zeznań pozostałych pokrzywdzonych. Sąd ograniczył ich wartość dowodową wyłącznie z uwagi na ich ubogi charakter co do okoliczności wypadku. Wszyscy przed zdarzeniem spali i nie obserwowali drogi.

Nie byli więc w stanie opisać sposobu prowadzenia samochodu przez obwinionego oraz wykonywanego przez niego manewru wyprzedzania. Sąd nie kwestionował wydanych w sprawie opinii biegłych. Zarówno biegły z zakresu medycyny sądowej jak też biegły z zakresu rekonstrukcji wypadków sporządzili profesjonalne, precyzyjne i zrozumiałe opinie. Reasumując, wina P. M. w zakresie zarzuconych mu wykroczeń została udowodniona, a zachowaniem swym tj. przekraczając podwójną linię ciągła wyczerpał dyspozycję art.92kw, a powodując wypadek wobec naruszenia przepisów prawa o ruchu drogowym wykonując manewr wyprzedzania w miejscu zakazanym oraz nie zachowując należytej ostrożności dopuścił się czynu z art.86§1kw.

Zgodnie z treścią art.9§2kw, jeżeli jednocześnie orzeka się o ukaraniu za dwa lub więcej wykroczeń, wymierza się łącznie karę w granicach zagrożenia określonych w przepisie przewidującym najsurowszą karę. Wymierzając obwinionemu karę Sąd miał na uwadze sposób jego działania, zakres naruszonych przepisów prawa o ruchu drogowym oraz skutki wypadku, brak skruchy. Orzeczona kara grzywny jest adekwatne do stopnia zawinienia i powinna spełnić wszelkie wymogi prewencyjne. Sąd nie znalazł też podstaw, aby zwolnić go od ponoszenia kosztów postępowania.

Z tych względów Sąd zawyrokował jak w części dyspozycyjnej.