Court dismisses combined sentence request due to res judicata from prior dismissal of identical proceedings.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the defendant's request to issue a combined sentence, ruling that the matter was already finally decided. Although the defendant argued for a new combined sentence, the court noted a prior final judgment dismissing identical proceedings based on the same lack of legal grounds. Consequently, the principle of res judicata under Article 17 of the Code of Criminal Procedure barred any new proceedings on the same subject.
Legislator headnote
AI generatedArt. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.; Art. 85 k.k.; The principle of res judicata prohibits reopening proceedings that have already been finally decided on the same subject matter, even if new legislation has been enacted.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II K 86/15 POSTANOWIENIE dnia 6 października 2015 roku Sąd Okręgowy w Koszalinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSO Katarzyna Krystowczyk Protokolant: sekr. sąd. Małgorzata Załomska przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Koszalinie Tomasza Bodo po rozpoznaniu na posiedzeniu w sprawie P. G. z wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: I. na podstawie art.17§1 pkt 7 k.p.k. umorzyć postępowanie w sprawie; II. na podstawie art.632 pkt 2 k.p.k. kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Do Sądu Okręgowego w Koszalinie wpłynął wniosek skazanego P. G. o wydanie wyroku łącznego i połączenie kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec niego w prawomocnych wyrokach Sądu Rejonowego w S. oraz w K., a także w prawomocnym wyroku Sądu Okręgowego w K.. W dniu 6 marca 2012 roku Sąd Okręgowy w Koszalinie w sprawie II K 9/12, na podstawie art.572 k.p.k., umorzył postępowanie o wydanie wobec skazanego wyroku łącznego wobec stwierdzenia braku podstaw do jego wydania. Następnie, postanowieniami tutejszego Sądu wydanymi w sprawach II K 33/12, II K 92/13 i II K 71/14, na podstawie art.17§1 pkt 7 k.p.k., umorzono postępowania w sprawie o wydanie wobec P. G. wyroku łącznego, z uwagi na występującą powagę rzeczy osądzonej.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Wniosek skazanego nie jest zasadny i z uwagi na przeszkodę procesową w postaci powagi rzeczy osądzonej nie może zostać uwzględniony. W pierwszej kolejności wskazać należy, że Ustawą z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, która weszła w życie w dniu 1 lipca 2015 roku, zmieniono treść art.85 k.k. dotyczącego wymierzania kary łącznej, jednakże zgodnie z dyspozycją zawartą w art.19 ust. 1 tejże Ustawy, art.85 k.k. w nowym brzmieniu nie ma zastosowania do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
Z akt sprawy II K 86/15 skazanego wynika natomiast, iż wobec P. G. nie wydano żadnego wyroku skazującego po dniu 1 lipca 2015 roku, w związku z czym wobec skazanego nie mają zastosowania znowelizowane przepisy w zakresie kary łącznej. Zatem w przedmiotowej sprawie należało rozważyć możliwość wydania wyroku łącznego w oparciu o przepisy obowiązujące przed dniem wejścia w życie Ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw. Z analizy akt sprawy wynika, iż Sąd Okręgowy w Koszalinie orzekał już merytorycznie w sprawie tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym (sygn. akt II K 9/12), w której umorzył postępowanie o wydanie wyroku łącznego wobec skazanego z uwagi na brak podstaw z art.85 k.k. w brzmieniu sprzed nowelizacji do objęcia jednostkowych kar orzeczonych w wyrokach.
Sąd badał wówczas wszystkie dotychczasowe wyroki skazujące dotyczące P. G.. Podkreślić należy, że od czasu wydania powyższego rozstrzygnięcia nie pojawiły się żadne nowe orzeczenia skazujące. Tym samym prawomocne rozstrzygnięcie wydane w sprawie II K 9/12 korzysta z powagi rzeczy osądzonej określonej w art.17§1 pkt 7 k.p.k., zgodnie z którą niedopuszczalne jest prowadzenie ponownego postępowania w tej samej sprawie pod względem podmiotowym i przedmiotowym, a z chwilą stwierdzenia występowania tej negatywnej przesłanki procesowej Sąd zobligowany jest umorzyć postępowanie.
Ponadto, Sąd rozpoznając składane już wcześniej przez skazanego wnioski o wydanie wyroku łącznego w sprawach o sygn. akt II K 33/12, II K 92/12 i II K 71/14, na podstawie art.17§1 pkt 7 k.p.k., umorzył te postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego. W konsekwencji niniejsze postępowanie należało również umorzyć na podstawie art.17§1 pkt 7 k.p.k., a kosztami postępowania, w myśl art.632 pkt 2 kpk, obciążyć Skarb Państwa. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia.