Court dismisses combined sentence request due to res judicata from prior final rulings on same crimes.
Legislator summary
AI generatedThe defendant requested a combined sentence for multiple prior convictions, arguing that new criminal code provisions should apply. The court found that final judgments on these same crimes had already been rendered in previous proceedings. Consequently, the court dismissed the request based on the principle of res judicata, ordering the dismissal of the current proceedings and awarding costs to the state.
Legislator headnote
AI generatedArt. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.; Art. 575 § 2 k.p.k.: A request for a combined sentence is inadmissible if final judgments on the constituent crimes have already been rendered, as the principle of res judicata precludes reopening the matter.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II K 80/15 POSTANOWIENIE dnia 22 września 2015 roku Sąd Okręgowy w Koszalinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSO Jacek Matejko Protokolant: sekr. sąd. Adriana Jurek przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Koszalinie Marii Kociubińskiej po rozpoznaniu na posiedzeniu w sprawie A. C. z wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: I. na podstawie art.17§1 pkt 7 kpk umorzyć postępowanie w sprawie; II. na podstawie §2 ust. 1, 2 i 3 w zw. z §14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.
U. z 2002 roku Nr 163 poz. 1348 z późn. zm.) zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata M. C. kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem złotych 60/100) złotych, w tym podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skazanemu z urzędu; III. na podstawie art.632 pkt 2 kpk kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Do Sądu Okręgowego w Koszalinie wpłynął wniosek skazanego A. C. o wydanie wyroku łącznego, którego zasadność według wnioskodawcy wynika z faktu zmiany przepisów dotyczących orzekania w zakresie wyroków łącznych, a obowiązujących od dnia 1 lipca 2015 roku. Skazany wniósł o połączenie kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec niego w wyrokach Sądu Rejonowego w Koszalinie z dnia 25 kwietnia 1989 roku w sprawie II K 300/89, z dnia 11 sierpnia 1992 roku w sprawie II K 452/92, z dnia 27 marca 1998 roku w sprawie II K 1406/97, z dnia 26 czerwca 1998 roku w sprawie II K 500/98, Sądu Rejonowego w Sławnie z dnia 28 sierpnia 1989 roku w sprawie II K 113/89 i z dnia 31 stycznia 2000 roku w sprawie II K 411/99, Sądu Rejonowego w Jaworznie z dnia 29 sierpnia 2002 roku w sprawie II K 537/02, a także Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 5 lutego 2002 roku w sprawie II K 71/01 i z dnia 9 grudnia 2003 roku w sprawie II K 75/02.
W dniu 6 kwietnia 2006 roku Sąd Okręgowy w Koszalinie w sprawie o sygn. akt II K 66/05 wydał wobec skazanego wyrok łączny, w której przedmiotem rozpoznania były skazania A. C. w sprawach Sądu Rejonowego w Koszalinie o sygn. akt II K 406/97 i II K 500/98, Sądu Rejonowego w Sławnie o sygn. akt II K 411/99, Sądu Rejonowego w Jaworznie o sygn. akt II K 537/02 oraz Sądu Okręgowego w Koszalinie o sygn. akt II K 71/01 i II K 75/02. Z kolei postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 24 marca 2009 roku w sprawie II K 29/09 na podstawie art.572 k.p.k. umorzono postępowanie o wydanie wyroku łącznego wobec A.
C. w zakresie wyroków Sądu Rejonowego w Koszalinie w sprawach II K 300/98 i II K 452/92 oraz Sądu Rejonowego w Sławnie w sprawie II K 113/89 wobec stwierdzenia, że brak jest przesłanek do orzeczenia kary łącznej. Następnie, z uwagi na złożenie przez skazanego kolejnych wniosków o wydanie wyroku łącznego, Sąd Okręgowy w Koszalinie w sprawach II K 129/10, II K 34/11, II K 48/13 i II K 127/13, na podstawie art.17§1 pkt 7 kpk, umorzył postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Wniosek skazanego nie jest zasadny i z uwagi na przeszkodę procesową w postaci powagi rzeczy osądzonej nie może zostać uwzględniony. W pierwszej kolejności odnieść się należy do Ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, która weszła w życie w dniu 1 lipca 2015 roku, zmieniającej treść art.85 k.k. dotyczącego wymierzania kary łącznej, jednakże zgodnie z dyspozycją zawartą w art.19 ust. 1 tejże Ustawy, art.85 k.k. w nowym brzmieniu nie ma zastosowania do kar orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
Z akt sprawy II K 80/15 oraz aktualnej karty karnej skazanego wynika natomiast, iż wobec A. C. nie wydano żadnego wyroku skazującego po dniu 1 lipca 2015 roku, w związku z czym wobec skazanego nie mają zastosowania znowelizowane przepisy w zakresie kary łącznej. Zatem w przedmiotowej sprawie należało rozważyć możliwość wydania wyroku łącznego w oparciu o przepisy obowiązujące przed dniem wejścia w życie Ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw. Z analizy akt sprawy wynika, iż Sąd Okręgowy w Koszalinie orzekał już merytorycznie w sprawie tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym (sygn. akt II K 66/05), w której wydał wyrok łączny wobec skazanego (obejmujący kary orzeczone w sprawach II K 1406/97, II K 500/98, II K 411/99, II K 537/02, II K 71/01 i II K 75/02), i o sygn. akt II K 29/09, w której umorzył postępowanie o wydanie wyroku łącznego (odnośnie spraw II K 300/98, II K 452/92 i II K 113/89) z uwagi na brak podstaw do orzeczenia kary łącznej.
Tym samym prawomocne rozstrzygnięcia wydane w sprawach II K 66/05 i II K 29/09 korzystają z powagi rzeczy osądzonej określonej w art.17§1 pkt 7 kpk. Oznacza to, iż niedopuszczalne jest prowadzenie ponownego postępowania w sprawie tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym, a z chwilą stwierdzenia występowania tej negatywnej przesłanki procesowej Sąd zobligowany jest umorzyć postępowanie. Ponadto wspomnieć należy, że Sąd Okręgowy w Koszalinie rozpoznając składane już wcześniej przez skazanego wnioski o wydanie wyroku łącznego, w sprawach o sygn. akt II K 129/10, II K 34/11, II K 48/13 i II K 127/13, na podstawie art.17§1 pkt 7 kpk, umarzał te postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego.
Odnosząc się natomiast do wniosku skazanego o uchylenie wyroku łącznego wydanego w sprawie II K 66/05 i wydanie nowego wyroku łącznego wskazać należy, iż zgodnie z art.575§2 kpk wydanie nowego wyroku łącznego możliwe jest jedynie wtedy, gdy choćby jeden z wyroków stanowiących podstawę wyroku łącznego ulega uchyleniu lub zmianie. Wówczas wyrok łączny traci moc, a sąd w miarę potrzeby wydaje nowy wyrok łączny. Jednakże w przedmiotowej sprawie taka przesłanka nie zaistniała. W konsekwencji niniejsze postępowanie należało umorzyć na podstawie art.17§1 pkt 7 k.p.k., a kosztami postępowania, w myśl art.632 pkt 2 k.p.k., obciążyć Skarb Państwa.
Jednocześnie z uwagi na okoliczność, iż skazany miał w niniejszym postępowaniu wyznaczonego obrońcę z urzędu należało orzec o należnym mu wynagrodzeniu. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia.