Legislator Case Law & Legislation
V U 898/13 AI generated

Social security appeal dismissed as inadmissible due to lack of legal basis and pending prior judgment.

Case Number V U 898/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court rejected the applicant's appeal against the Social Insurance Institution's decision regarding social security coverage from 2001 to 2007. The applicant argued that specific provisions of the Social Security System Act exempted them from contributions during this period, but the court found the cited article lacked the necessary points and addressed a different legal issue. Furthermore, the court determined the appeal was inadmissible because the same dispute had already been finally resolved in a prior judgment, rendering the new request legally impossible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 24 ust. 6 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych; Art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.: An appeal is inadmissible if the claim concerns a matter already finally adjudicated, and a cited legal provision must accurately correspond to the facts and legal basis invoked.

Keywords

AI generated
social security coverage inadmissible appeal res judicata principle pending litigation Social Security System Act

Cited Legislation

AI generated
Art. 24 ust. 6 pkt 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych z dnia 13.10.1998 r.
Jako podstawę prawną takiego żądania wskazał art. 24 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych z 13.10.1998 r.
Art. 38 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych
Stosownie do brzmienia art. 38 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych w razie sporu dotyczącego obowiązku ubezpieczeń Zakład wydaje decyzję osobie zainteresowanej oraz płatnikowi składek.
Art. 477 § 14 pkt 1 k.p.c.
Zgodnie z treścią art. 477 14 § 1 kpc jeśli odwołanie wniesiono w związku z niewydaniem decyzji przez organ rentowy, Sąd w razie uwzględnienia odwołania zobowiązuje organ rentowy do wydania decyzji w określonym terminie lub orzeka co do istoty sprawy.
Art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.
Ustawodawca nałożył na Sąd - na mocy art. 199 § 1 pkt.2 kpc – obowiązek odrzucenia pozwu jeśli o to samo roszczenie pomiędzy stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

sygnatura akt V U 898/13 POSTANOWIENIE dnia 22 lipca 2013 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie Przewodniczący SSA w SO Stanisław Stankiewicz Protokolant Anna Matwiejuk po rozpoznaniu w dniu 08 lipca 2013 r. w Białymstoku na rozprawie sprawy T. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. o wydanie decyzji w przedmiocie podlegania ubezpieczeniu społecznemu za okres od 10 września 2001 r. do 31 grudnia 2007 r. na skutek odwołania T. K. postanawia : odrzucić odwołanie Sygn. Akt VU 898/13

UZASADNIENIE

T. K. w dniu 27 maja 2013 r. zwrócił się do Sądu Okręgowego w Białymstoku o zobowiązanie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych do wydania decyzji stwierdzającej brak obowiązku podlegania ubezpieczeniom społecznym w okresie od września 2001 r. do 31 grudnia 2007 r. . Jako podstawę prawną takiego żądania wskazał art. 24 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych z 13.10.1998 r. „ 6 b punkt 4” Wyjaśnił, że w podanym wyżej okresie prowadził działalność gospodarczą, był rencistą i posiadał umiarkowany stopień niepełnosprawności. W przeszłości wiele razy monitował ZUS w sprawie braku ubezpieczenia w latach 2001 – 2007. Nie odnosiło to jednak skutku Organ rentowy bezprawnie potrąca mu składki na ubezpieczenie, co wynika z decyzji z 27.01.2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. nie zajął żadnego stanowiska w sprawie.

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:

odwołanie T. K. jest niedopuszczalne. Osoba, która powołuje się na określony przepis teoretycznie powinna znać jego treść. T. K. nie zna treści art. 24 ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych gdyż ustęp 6 tego przepisu nie ma żadnego punktu. Poza tym dotyczy on obowiązku zawiadomienia przez Zakład płatnika o kwocie nienależnie opłaconych składek, a nie przebiegu ubezpieczenia. Stosownie do brzmienia art. 38 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych w razie sporu dotyczącego obowiązku ubezpieczeń Zakład wydaje decyzję osobie zainteresowanej oraz płatnikowi składek.

T. K. w sposób nieudolny usiłował przedstawić, że jest w sporze z O/ZUS co do podlegania ubezpieczeniom społecznym w latach 2001 – 2007. Jest to oczywista nieprawda. Organ rentowy decyzją z dnia 25.04.2012 r. (k-30 akt VU 1195/12) stwierdził, że z tytułu prowadzenie pozarolniczej działalności podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym od 1.01.2008 r. do 22.05.2011 r. Dokument ten znajduje się w sprawie z wniosku T. K. o zobowiązanie Zakładu do wydania decyzji stwierdzającej brak obowiązku podlegania ubezpieczeniom społecznym od 10.09.2001 r. do 31.12.2007 r.

Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 28.11.2012 r. oddalił jego odwołanie. Wnioskodawca nie zrozumiał treści uzasadnienia tego wyroku lub nie chce go zaakceptować. Do kolejnego odwołania dołączył kserokopię swego wniosku z dnia 9.03.2013 r. oraz odpowiedzi O/ZUS z 18.03.2013 r. Organ rentowy w sposób jednoznaczny odmówił wydania decyzji z powodu braku sporu co do przebiegu ubezpieczenia w latach 2001 – 2007. Zgodnie z treścią art. 477 14 § 1 kpc jeśli odwołanie wniesiono w związku z niewydaniem decyzji przez organ rentowy, Sąd w razie uwzględnienia odwołania zobowiązuje organ rentowy do wydania decyzji w określonym terminie lub orzeka co do istoty sprawy.

W judykaturze przyjmuje się, że odwołanie od decyzji organu rentowego pełni rolę pozwu. Ustawodawca nałożył na Sąd - na mocy art. 199 § 1 pkt.2 kpc – obowiązek odrzucenia pozwu jeśli o to samo roszczenie pomiędzy stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona. T. K. chciał ukryć przed sądem , że był stroną w sprawie VU 1195/12. Ponieważ nie udało mu się to Sąd uznał, iż zasadność jego żądania została już prawomocnie rozstrzygnięta i dlatego oddalił nowe odwołanie na mocy art. 199 § 1 pkt. 2 kpc.