Court convicts defendant of attempted fraud for submitting forged employment documents to secure a bank loan.
Legislator summary
AI generatedThe court convicted the defendant of attempted fraud for submitting a forged employment certificate to obtain a bank loan. The prosecution argued that the defendant acted with intent to cause financial loss by deceiving bank employees regarding her employment status and income. The court upheld the conviction, noting the defendant had previously served a sentence within the five-year recidivism period required for the aggravated charge.
Legislator headnote
AI generatedArt. 13 § 1 kk; Art. 286 § 1 kk: Attempted fraud is punishable when the perpetrator, acting for the purpose of obtaining property, uses means to cause disadvantageous disposition of another's property, even if the specific goal is not achieved.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II K 307/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 07 września 2015 r. Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku w Wydziale II Karnym w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Andrzej Haliński Protokolant: staż. K. W. w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej G.-O. w G. – nie stawił się zawiadomiony prawidłowo po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 16 czerwca, 01 września, 05 listopada 2014 r., 09 marca, 06 maja i 31 sierpnia 2015 r. w sprawie: D. K. z domu (...), córki J. i E. z domu (...), urodzonej w dniu (...) w G. oskarżonej o to, że: w dniu 25 września 2012 roku w G., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłowała doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem Bank (...) S.A. w kwocie 23.000 zł w ten sposób, iż w celu zawarcia umowy o kredyt przedłożyła podrobione zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach w firmie (...) Sp. z o.o., które miało istotne znaczenie dla uzyskania kredytu, zamierzając wprowadzając w błąd pracowników banku co do faktu zatrudnienia w w/w firmie i osiąganych zarobków w określonej kwocie oraz zamiaru wywiązania się z przedmiotowej umowy, lecz zamierzonego celu nie osiągnęła wobec odmowy udzielenia kredytu przez bank, przy czym zarzucanego jej czynu dopuściła się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 12 listopada 2011 roku do 12 listopada 2012 roku kary 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z dnia 09 czerwca 2010 roku w sprawie II K 11/10 za przestępstwo podobne z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk tj. o przestępstwo z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 297 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk I. oskarżoną D.
K. w ramach czynu zarzucanego jej w akcie oskarżenia uznaje za winną popełnienia tego, iż w dniu 25 września 2012 roku w G., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłowała doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem Bank (...) S.A. w postaci pieniędzy w kwocie 23.000 zł w ten sposób, iż w celu zawarcia umowy o kredyt przedłożyła poświadczający nieprawdę dokument w postaci zaświadczenia o zatrudnieniu i zarobkach w firmie (...) Sp. z o.o. w G., które miało istotne znaczenie dla uzyskania kredytu, wprowadzając w błąd pracowników banku co do faktu zatrudnienia w wymienionej firmie i osiąganych zarobków w określonej kwocie oraz zamiaru wywiązania się z przedmiotowej umowy, lecz zamierzonego celu nie osiągnęła wobec odmowy udzielenia kredytu przez bank, przy czym zarzucanego jej czynu dopuściła się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 12 lipca 2011 roku do 12 lipca 2012 roku kary łącznej 1 (jednego) roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego Gdańsk-Północ w Gdańsku z dnia 09 czerwca 2010 roku wydanym w sprawie o sygnaturze akt II K 11/10 m. in. za umyślne przestępstwo podobne kwalifikowane z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk, czyn ten kwalifikuje jako występek z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 297 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i za to przy zastosowaniu art. 14 § 1 kk i art. 11 § 3 kk na podstawie art. 286 § 1 kk wymierza oskarżonej karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;
II. na podstawie art. 230 § 2 kpk nakazuje zwrócić pokrzywdzonemu (...) S.A. dowody rzeczowe w postaci dokumentów, opisane w wykazie dowodów rzeczowych Nr (...) pod pozycjami od 2 do 6 (karta 24 akt sprawy); III. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (tekst jedn. Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058 ze zm.) oraz § 14 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 3, § 16, § 19 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.
U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adwokat B. O. kwotę 2.125,44 zł (dwa tysiące sto dwadzieścia pięć złotych 44/100) brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonej D. K.; IV. na podstawie art. 626 § 1 kpk, art. 624 § 1 kpk, art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tekst jedn. Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) zwalnia oskarżoną D. K. od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości, w tym opłaty.