Legislator Case Law & Legislation
II K 102/15 AI generated

Court dismisses request for combined sentence as crimes occurred after first judgment, precluding retroactive application of new law.

Case Number II K 102/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The District Court in Człuchów transferred the case to the Regional Court in Koszalin, which subsequently dismissed the defendant's request for a combined sentence. The defendant argued for combining punishments from two prior judgments, but the court found the second crime occurred after the first judgment was rendered. Consequently, the court ruled that the new statutory provisions on combined sentences did not apply retroactively, leading to the dismissal of the proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny; Art. 85 k.k. w nowym brzmieniu nie ma zastosowania do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po tym dniu.

Keywords

AI generated
combined sentence retroactive application criminal code amendment final judgment procedural dismissal

Cited Legislation

AI generated
art. 572 k.p.k.
art. 632 pkt 2 k.p.k.
art. 85 k.k.
art. 19 ust. 1 Ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny
art.572 k.p.k
na podstawie art.572 k.p.k.
art.632 pkt 2 k.p.k
na podstawie art.632 pkt 2 k.p.k.
art.85 k.k
W pierwszej kolejności wskazać należy, że Ustawą z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, która weszła w życie w dniu 1 lipca 2015 roku, zmieniono treść art.85 k.k.

Cited Case Law

AI generated
II K 81/12
o wydanie wyroku łącznego i połączenie kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec niego w wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 15 stycznia 2013 roku w sprawie II K 81/12 oraz wyroku Sądu Rejonowego w Człuchowie z dnia 8 września 2014 roku w sprawie II K 199/14.
II K 199/14
o wydanie wyroku łącznego i połączenie kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec niego w wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 15 stycznia 2013 roku w sprawie II K 81/12 oraz wyroku Sądu Rejonowego w Człuchowie z dnia 8 września 2014 roku w sprawie II K 199/14.
VI K 387/07
II K 252/09
II K 780/09

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II K 102/15 POSTANOWIENIE dnia 3 listopada 2015 roku Sąd Okręgowy w Koszalinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSO Katarzyna Krystowczyk Protokolant: sekr. sąd. Małgorzata Załomska przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Koszalinie Katarzyna Słodzińska po rozpoznaniu na posiedzeniu w sprawie P. S. z wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: I. na podstawie art.572 k.p.k. umorzyć postępowanie w sprawie; II. na podstawie art.632 pkt 2 k.p.k. kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Do Sądu Rejonowego w Człuchowie wpłynął wniosek P. S. o wydanie wyroku łącznego i połączenie kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec niego w wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 15 stycznia 2013 roku w sprawie II K 81/12 oraz wyroku Sądu Rejonowego w Człuchowie z dnia 8 września 2014 roku w sprawie II K 199/14. Postanowieniem z dnia 1 września 2015 roku Sąd Rejonowy w Człuchowie w sprawie II K 273/15 stwierdził swoją niewłaściwość rzeczową i przekazał sprawę do rozpoznania tutejszemu Sądowi.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Wniosek skazanego nie jest zasadny. W pierwszej kolejności wskazać należy, że Ustawą z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, która weszła w życie w dniu 1 lipca 2015 roku, zmieniono treść art.85 k.k. dotyczącego wymierzania kary łącznej. Jednakże zgodnie z dyspozycją zawartą w art.19 ust. 1 tejże Ustawy, art.85 k.k. w nowym brzmieniu nie ma zastosowania do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Z akt sprawy II K 102/15 oraz aktualnej karty karnej skazanego wynika natomiast, iż wobec P. S. nie wydano żadnego wyroku skazującego po dniu 1 lipca 2015 roku, w związku z czym wobec skazanego nie mają zastosowania znowelizowane przepisy w zakresie kary łącznej. Zatem w przedmiotowej sprawie należało rozważyć możliwość wydania wyroku łącznego w oparciu o przepisy obowiązujące przed dniem wejścia w życie Ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw. Zgodnie z treścią art.85 k.k. sprzed nowelizacji, sąd orzeka karę łączną, jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw (…).

Tymczasem P. S. skazany został wyrokiem Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 15 stycznia 2013 roku wydanym w sprawie II K 81/12 za czyn popełniony w dniu 26 lutego 2012 roku, a wyrokiem Sądu Rejonowego w Człuchowie z dnia 8 września 2014 roku wydanym w sprawie II K 199/14 za czyn popełniony w dniu 4 kwietnia 2014 roku. Zatem z zestawienia powyższych wyroków skazujących wynika, że czyn za który P. S. skazany został w sprawie II K 199/14 popełniony został po dacie wydania wyroku w sprawie II K 81/12. Tym samym brak jest podstaw do wydania wyroku łącznego w zakresie wskazanym przez skazanego we wniosku o wydanie wyroku łącznego.

Ponadto, Sąd Okręgowy w Koszalinie przeanalizował wszystkie dotychczasowe skazania P. S. pod kątem możliwości orzeczenia wyroku łącznego, uwzględniając przy tym wyroki skazujące Sądu Rejonowego w Człuchowie z dnia 23 października 2007 roku w sprawie VI K 387/07, z dnia 17 kwietnia 2009 roku w sprawie II K 252/09 i z dnia 22 października 2010 roku w sprawie II K 780/09, również nie znajdując podstaw do jego wydania. W konsekwencji niniejsze postępowanie należało umorzyć na podstawie art.572 k.p.k., a kosztami postępowania, w myśl art.632 pkt 2 k.p.k., obciążyć Skarb Państwa.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia.