Court acquits defendant of assault but rejects private prosecutor's claim of necessary defense due to lack of immediacy.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe court acquitted the female defendant of the charge of bodily harm but convicted the male defendant of the same offense, rejecting his claim of necessary defense. The private prosecutor argued the victim's prior assault justified the defendant's actions, but the court found the threat was not immediate. Consequently, the court ruled that the defendant's response was not a lawful act of necessary defense under the Penal Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 25 § 1 k.k.: A claim of necessary defense requires the existence of an ongoing unlawful attack; if the threat has ceased or is not imminent, the act cannot be justified as necessary defense.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II K 101/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 07 września 2015 r. Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku w Wydziale II Karnym w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Andrzej Haliński Protokolant: staż. K. W. w obecności oskarżyciela prywatnego T. P. – nie stawił się zawiadomiony prawidłowo po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 02 marca, 30 kwietnia, 25 czerwca i 27 sierpnia 2015 r. sprawy: M. O. z domu Ł. , córki J. i I. z domu L., urodzonej w dniu (...) w G. oskarżonej o to, że: w nocy z 03 na 04 stycznia 2014 r. w G. przy ul. (...) naruszyła nietykalność cielesną T.
P. w ten sposób, że szarpiąc, drapiąc, popychając, łapiąc za szyję spowodowała u niego zadrapania szyi tj. o przestępstwo z art. 217 § 1 kk oraz 0.a.S. Ł., syna J. i I. z domu L., urodzonego w dniu (...) w G. oskarżonego o to, że: w nocy z 03 na 04 stycznia 2014 r. w G. przy ul. (...) szarpiąc, przyciskając do ściany, podduszając, trzymając przedramię na szyi T. P. spowodował u niego bolesność uciskową prawej strony szyi, to jest rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni tj. o przestępstwo z art. 157 § 2 kk I. uniewinnia oskarżoną M.
O. od popełnienia zarzucanego jej w akcie oskarżenia czynu; II. oskarżonego S. Ł. w ramach czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia uznaje za sprawcę tego, iż w nocy z 03 na 04 stycznia 2014 r. w G. przy ul. (...) naruszył nietykalność cielesną T. P. poprzez chwycenie go za rękę i wyciągnięcie z przedpokoju mieszkania na korytarz klatki schodowej oraz przyciśnięcie lewą ręką szyi pokrzywdzonego do ściany, tj. czynu kwalifikowanego z art. 217 § 1 kk, i uznając, że oskarżony czynu tego dopuścił się działając w warunkach obrony koniecznej, odpierając bezpośredni, bezprawny zamach T.
P. na nietykalność cielesną M. O., na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 kpk w zw. z art. 25 § 1 kk uniewinnia oskarżonego od popełnienia przedmiotowego czynu; III. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (tekst jedn. Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058 ze zm.) oraz § 14 ust. 2 pkt 1, § 16, § 17, § 19 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.
U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adwokata T. W. kwotę 885,60 zł (osiemset osiemdziesiąt pięć złotych 60/100) brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemu S. Ł.; IV. na podstawie art. 626 § 1 kpk, art. 632 pkt 1 kpk kosztami procesu obciąża oskarżyciela prywatnego T. P. i na podstawie art. 1, art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (t.j. Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) zasądza od oskarżyciela prywatnego T.
P. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60,00 (sześćdziesiąt złotych) tytułem opłaty.