Court dismissed appeal for security measure as plaintiff failed to prove claims existed at filing time.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the plaintiff's appeal against a lower court's refusal to grant a security measure in the form of public notice warnings. The plaintiff argued that their claims regarding administrative decision invalidity were probable, but the court found the underlying administrative proceedings were still ongoing. Consequently, the court held that the plaintiff had not yet proven the existence of their claims, making the security measure inadmissible under the relevant civil procedure and land registry laws.
Legislator headnote
AI generatedArt. 730 § 1 k.p.c.; Art. 10 ust. 2 ustawy o księgach wieczystych i hipotece: A security measure requires the applicant to substantiate the existence of their claim at the time of application; a claim is not considered proven merely because a lawsuit has been filed, especially if its validity depends on pending administrative proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 751/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 października 2013 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Janusz Kasnowski Sędziowie: SO Aurelia Pietrzak SO Tomasz Adamski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 października 2013 roku w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa L. K. przeciwko B. O., J. K., Skarbowi Państwa - Staroście (...) o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 8 sierpnia 2013 roku sygn. akt I C 3004/13 postanawia: oddalić zażalenie. Sygn. akt II Cz 751/13
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2013 roku Sąd Rejonowy w Bydgoszczy oddalił wniosek powoda o zabezpieczenie powództwa poprzez wpisanie w księgach wieczystych nr (...) ostrzeżeń o toczącym się postępowaniu. W uzasadnieniu wskazał, że powód nabył wspólnie z żoną V. K. na prawach wspólności majątkowej małżeńskiej udział w użytkowaniu wieczystym nieruchomości, dla których prowadzone są ww. księgi wieczyste, wraz z pozwaną B. O. - jej udział wynosił Vi. Prawo użytkowania wieczystego zostało następnie przekształcone w prawo własności na podstawie decyzji administracyjnych, które, zdaniem powoda, zostały wydane bez podstawy prawnej i z rażącym naruszeniem prawa.
Pozwana gmina nie mogła rozporządzać przedmiotowymi nieruchomościami, gdyż nie została wydana decyzja komunalizacyjna. Ponadto powód podnosił, że w związku z brakiem ujawnienia prawa własności w księgach wieczystych pozwanego J. K., w chwili nabywania przez niego udziału w prawie własności od B. O., nie chroniła rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych. Jednocześnie powód złożył wniosek o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania administracyjnego w sprawie nieważności ww. decyzji. Przywołując treść art. 730 1 k.p.c, art. 755 § 1 k.p.c. i art. 10 ust 2 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (t.j.
Dz. U. z 2013 r., poz. 707), Sąd Rejonowy doszedł do wniosku, że powód nie uprawdopodobnił dochodzonych roszczeń, albowiem ich istnienie zależy od wyniku postępowania administracyjnego, które jest nadal w toku. Ponadto niedopuszczalne jest zabezpieczenie roszczeń, które mogą powstać w przyszłości. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył powód, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego zmianę poprzez udzielenie zabezpieczenia zgodnie z wnioskiem. Rozstrzygnięciu Sądu Rejonowego zarzucił naruszenie art. 730 1 k.p.c. i art. 10 ust. 2 ustawy o księgach wieczystych i hipotece.
W uzasadnieniu wskazał, że na obecnym etapie postępowania jego roszczenia są uprawdopodobnione, zaś po stwierdzeniu nieważności decyzji administracyjnych, będą one już udowodnione. 1
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne. Sąd Rejonowy słusznie uznał, że wniosek o udzielenie zabezpieczenia w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Postępowanie zabezpieczające jest postępowaniem uproszczonym, w którym nie rozstrzyga się sprawy merytorycznie. Wnioskodawca musi zatem przytoczyć takie okoliczności, z których będzie wynikać, że roszczenie mu przysługuje, a okoliczności te będą przez niego uprawdopodobnione. Nie stanowi przy tym uprawdopodobnienia roszczenia, sam fakt, że wytoczono o nie powództwo. Zgodnie z art. 730 1 § 1 k.p.c, udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona lub uczestnik postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia.
Natomiast stosownie do art. 10 ust. 2 ustawy, roszczenie o usunięcie niezgodności może być ujawnione przez ostrzeżenie. Podstawą wpisu ostrzeżenia jest nieprawomocne orzeczenie sądu lub postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia. Do udzielenia zabezpieczenia nie jest potrzebne wykazanie, że powód ma interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należało rozważyć, czy roszczenia powoda były uprawdopodobnione. Fundamentalne znaczenie dla treści rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego ma fakt, iż roszczenia powoda de facto nie istnieją.
Na chwilę złożenia wniosku o udzielenie zabezpieczenia treść ww. ksiąg wieczystych nie była sprzeczna z treścią wydanych decyzji administracyjnych. Jak wskazał sam powód, postępowanie administracyjne w przedmiocie stwierdzenia ich nieważności jest w toku. Nie można zatem przesądzić, czy zostanie ono rozstrzygnięte po myśli skarżącego. Jak słusznie wskazał Sąd Rejonowy, niedopuszczalne jest zabezpieczenie roszczeń, które dopiero powstaną. Reasumując powód nie uprawdopodobnił roszczeń, gdyż nie wykazał ich istnienia (vide: postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 20 września 2012 r., I ACz 850/12, postanowienie Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 18 września 2012 r.,I ACz 559/12).
Na marginesie należy zaznaczyć, iż fakt oddalenia wniosku nie stoi na przeszkodzie temu, by powód w każdym czasie złożył kolejny wniosek o udzielenie zabezpieczenia roszczeń. Mając to na względzie Sąd Odwoławczy oddalił zażalenie powoda na podstawie art.385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. i 13 § 2 k.p.c.