Appeal dismissed; court rejected request for court fee exemption citing stable income and duty to self-finance.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision to reject a request for exemption from court costs. The appellant argued that high commuting expenses and mortgage payments necessitated fee relief, but the court found his net monthly income of 2,692.55 PLN insufficient to qualify for state assistance. Consequently, the court ruled that the appellant must self-finance the proceedings and cannot claim priority for debt repayment over court fees.
Legislator headnote
AI generatedArt. 102 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; Zwolnienie od kosztów sądowych jest wyjątkową pomocą państwową dla osób niezdolnych do poniesienia kosztów bez uszczerbku utrzymania, co wymaga od ubiegającego się o nią oszczędzania wydatków do granic zabezpieczenia kosztów utrzymania siebie i rodziny.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 745/15 POSTANOWIENIE Dnia 16 listopada 2015 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny - Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący : SSO Aurelia Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2015 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. W. z udziałem R. W. o podział majątku wspólnego na skutek zażalenia uczestnika na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 3 września 2015 r., sygn. akt II Ns 4032/15 postanawia oddalić zażalenie. II Cz 745/15
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 3 września 2015 r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy oddalił wniosek uczestnika o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, że sytuacja majątkowa uczestnika nie wskazuje na potrzebę udzielenia mu pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych, osiąga on bowiem stały dochód w kwocie 2692,55 zł netto. Zażalenie na powyższe orzeczenie wniósł uczestnik, podnosząc, że ponosi miesięcznie wydatki w postaci wysokich kosztów dojazdu do pracy oraz spłaca kredyt. Powyższe w ocenie skarżącego winno skutkować zwolnieniem go od kosztów sądowych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych zwolnienia od kosztów sądowych może domagać się osoba fizyczna, która złożyła oświadczenie, że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zwolnienie od kosztów sądowych jest instytucją wyjątkową, bowiem intencją ustawodawcy było to, aby traktowano ją jako wyjątek od zasady samofinansowania przez strony procesu lub postępowania nieprocesowego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24.09.1984, II Cz 104/84, nie publikowane).
Zwolnienie od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc Państwa dla osób, które z uwagi na ich sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów sądowych bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien więc w każdym przypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające może zwrócić się o pomoc Państwa. W ocenie Sądu II instancji, uczestnik w trakcie trwania postępowania winien liczyć się z koniecznością ponoszenia kosztów sądowych, więc winien na ten cel zabezpieczyć odpowiednią sumę.
Fakt, iż spłaca kredyt, nie może wpływać na obowiązek samofinansowania strony w postępowaniu sądowym. Kwestia spłaty kredytu nie ma bowiem pierwszeństwa przed obowiązkiem uiszczenia kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa. Uczestnik mając miesięczne dochody w wysokości 2692,55 zł netto nie może zostać zaliczony do osób ubogich, którym potrzebna jest pomoc Państwa w finansowaniu postępowania sądowego. Ponadto, z akt sprawy nie wynika, aby uczestnik został zobowiązany do uiszczenia kosztów sądowych na tym etapie postępowania.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy uznał, iż Sąd Rejonowy doszedł do prawidłowych wniosków i słusznie oddalił wniosek uczestnika o zwolnienie od kosztów sądowych, dlatego na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie jako niezasadne.