Legislator Case Law & Legislation
II AKz 336/15 AI generated

Appeal court dismissed combined sentence request due to negative statutory condition under old Criminal Code provisions.

Case Number II AKz 336/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court upheld the lower court's decision to dismiss the proceedings regarding a combined sentence. The defendant argued that new 2015 amendments to the Criminal Code allowed for a combined sentence, but the court determined these provisions did not apply to the specific case. Consequently, the court ruled that the negative condition for a combined sentence under the old law was met because the later crime occurred after the earlier judgment. The appeal was rejected, and costs were awarded to the defense lawyer.

Legislator headnote

AI generated

Art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny; Art. 85 kk: The new Criminal Code amendments do not apply to previously finalized sentences unless a combined sentence is required for a conviction occurring after the new law's entry into force; therefore, the negative condition for a combined sentence under the old law prevails when the subsequent crime follows the initial judgment.

Keywords

AI generated
combined sentence Criminal Code amendments negative condition procedural law application appellate review statutory transition criminal liability

Cited Legislation

AI generated
Art. 19 ust. 1 of the Act of 20 February 2015 on amending the Criminal Code and certain other acts
Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z art. 19 ust.
Art. 85 of the Criminal Code
„obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 85 k.k.
Art. 572 of the Code of Criminal Procedure
Wskazał, iż pozostałe okoliczności podane we wniosku przez skazanego pozostawały bez znaczenia dla niniejszego postępowania, wobec brzmienia mających zastosowanie dotychczasowych przepisów, a w tej sytuacji sąd na zasadzie art. 572 kk umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego.
Art. 575 § 1 of the Code of Criminal Procedure
obrazę przepisu postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 575 § 1 k.p.k.
Art. 569 of the Code of Criminal Procedure
Skazany zaskarżył powyższe postanowienie „wnosząc na podstawie art. 569 k.p.k.
Art. 570 of the Code of Criminal Procedure
zgodnie z nowelizacją ustawy z dnia 20 marca 2015 r., a także zgodnie z art. 570 k.p.k.
Art. 69 of the Criminal Code
w związku z art. 69 k.k.
art. 437 § 1 k.p.k
akt II K 113/15 w przedmiocie umorzenia postępowania o wydanie wyroku łącznego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 85 k.k
„obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 85 k.k.
art. 575 § 1 k.p.k
obrazę przepisu postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 575 § 1 k.p.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II AKz 336/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 września 2015 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA Stanisław Kucharczyk Protokolant st. sekr. sądowy Beata Brocka przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Janiny Rzepińskiej po rozpoznaniu w sprawie W. M. zażaleń wniesionych przez skazanego i obrońcę skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp. z dnia 19 sierpnia 2015 r., sygn. akt II K 113/15 w przedmiocie umorzenia postępowania o wydanie wyroku łącznego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanawia:

1. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy, 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. M. kwotę 147,60 złotych (sto czterdzieści siedem 60/100 złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Gorzowie Wlkp. umorzył postępowanie w sprawie II K 113/15 wobec skazanego W. M. w przedmiocie wydania wyroku łącznego. W uzasadnieniu wskazał, iż w ocenie sądu po dokonaniu analizy dat wydania poszczególnych wyroków, jakie zapadły wobec skazanego oraz dat popełnienia przez niego przestępstw w niniejszej sprawie nie ma podstaw do wydania wyroku łącznego. Występuje bowiem ujemna przesłanka do wydania kary łącznej wykazana w art. 85 kk, bowiem warunek nieprzedzielenia czynów zabronionych wyrokami nie został spełniony poprzez fakt, że przestępstwo objęte wyrokiem o sygnaturze II K 415/14 nastąpiło już po dacie wydania wyroku skazującego o sygnaturze II K 143/09.

Wskazał, iż pozostałe okoliczności podane we wniosku przez skazanego pozostawały bez znaczenia dla niniejszego postępowania, wobec brzmienia mających zastosowanie dotychczasowych przepisów, a w tej sytuacji sąd na zasadzie art. 572 kk umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego. Obrońca skazanego zaskarżył powyższe postanowienie w całości i zarzucił: 1. „obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 85 k.k. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej co do kary pozbawienia wolności wynikających z wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp. z dnia 18 stycznia 2010 roku, sygn. akt II K 143/09 oraz wyroku Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 25 lipca 2014 roku, sygn. akt II K 415/14, 2. obrazę przepisu postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 575 § 1 k.p.k. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji gdy w niniejszej sprawie zachodzi potrzeba wydania wyroku łącznego.” Tak argumentując obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i wydanie wyroku łącznego zgodnie z wnioskiem skazanego ewentualnie uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu.

Skazany zaskarżył powyższe postanowienie „wnosząc na podstawie art. 569 k.p.k. w związku z art. 85 k.k. zgodnie z nowelizacją ustawy z dnia 20 marca 2015 r., a także zgodnie z art. 570 k.p.k. w związku z art. 69 k.k. o połączenie jednostkowych kar zarządzonych wyrokami sądu oraz warunkowe zawieszenie kary łącznej”. Skarżący wskazał, iż spełnia przesłanki określone w art. 17 ustawy nowelizującej, ponieważ „postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2015 r. skazany został prawomocnym postanowieniem warunkowo umorzonym postępowaniem, skazany po 1 lipca 2015 r.”

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenia skazanego i jego obrońcy nie zasługiwały na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 20 marca 2015 r., poz. 396) przepisów rozdziału IX ustawy kodeks karny, w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Jak wynika z analizy akt sprawy W. M. domagał się wymierzenia kary łącznej za przestępstwa, za które skazany został wyrokiem z dnia 18 stycznia 2010 r., sygn. akt II K 143/09 oraz wyrokiem z dnia 25 lipca 2014 r., sygn. akt II K 415/14. Zatem we wskazanych sprawach kary prawomocnie orzeczone zostały przed dniem wejścia ww. ustawy w życie, więc zastosowanie w niniejszej sprawie znajdują przepisy kodeksu karnego w dotychczasowych brzmieniu. Nie zmienia tego podnoszona przez skarżącego okoliczność orzeczenia wobec niego w dniu 19 sierpnia 2015 r. umorzenia postępowania o wydanie wyroku łącznego, gdyż orzeczenie takie nie jest wyrokiem skazującym.

Jak słusznie zatem ustalił Sąd Okręgowy przesłanki do orzeczenia kary łącznej wynikające z dotychczasowego brzmienia art. 85 kk nie zostały spełnione. W. M. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 25 lipca 2014 r., sygn. akt II K 415/14 za czyny popełnione w okresie od dnia 10 stycznia 2014 r. do 10 lutego 2014 r. Przestępstwo to popełnione zatem zostało po dacie wydania wyroku skazującego w sprawie o sygnaturze II K 143/09. Wobec czego do zarzucanych naruszeń w procedowaniu Sądu I instancji nie doszło, a zarzuty skarżących nie zasługiwały na uwzględnienie.

Z tych przyczyn orzeczono jak na wstępie.