Civil court dismissed election candidate's request for free air time as a public law matter not within civil jurisdiction.
Legislator summary
AI generatedThe civil court rejected a request by an election candidate for free air time, ruling it falls outside civil jurisdiction. Although the candidate cited the Electoral Code, the court found the request lacked formal requirements and did not align with the specific remedies provided for election disputes. Consequently, the matter was deemed a public law issue reserved for administrative bodies rather than a civil dispute.
Legislator headnote
AI generatedArt. 1 k.p.c.; Art. 2 § 1 k.p.c.; Art. 111 k.wyb.: Requests for free air time by election candidates do not constitute civil disputes and must be handled through administrative procedures under the Electoral Code.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt: I Ns 318/15 POSTANOWIENIE Dnia 21 października 2015 r. Sąd Okręgowy w Lublinie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący SSO Mariusz Tchórzewski po rozpoznaniu w dniu 21 października 2015 r. w Lublinie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. G. (1) z udziałem Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji o nakazanie udzielenia bezpłatnego czasu antenowego postanawia odrzucić wniosek.
UZASADNIENIE
W dniu 20.10.2015 r. o godz. 15:33 R. G. (2) – powołując się na fakt bycia kandydatem na posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej z Komitetu Wyborczego „(...)” – wniósł za pośrednictwem poczty elektronicznej o udzielenie mu bezpłatnego czasu antenowego przez wskazanego uczestnika, w „wymiarze 50% jaki uzyskała p.B. S. i p.E. K. w dniu 19.10.2015 r.”, podając za podstawę swojego wniosku art. 111 k.wyb.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Wniosek z dnia 20.10.2015 r. jest obarczony brakami formalnymi, uniemożliwiającymi nadanie mu biegu (brak odpisu pisma, brak oznaczenia adresu siedziby uczestnika), jednakże z uwagi na treść § 116 ust. 1 Regulaminu u.s.p. odstąpiono od wzywania do ich uzupełnienia. Zgodnie z art. 2 § 1 k.p.c. w zw. z art. 1 k.p.c. sądy powszechne rozpoznają sprawy cywilne, czyli sprawy z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego, opiekuńczego, pracy oraz sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych, a na zasadzie wyjątku także inne sprawy, o ile przepis ustawy szczególnej tak stanowi.
Spod kognicji sądów powszechnych wyłączone są w całości wszelkie sprawy rozstrzygane w trybie administracyjnym, czy o charakterze publicznoprawnym, co do których prawodawca nie uznał kognicji sądów powszechnych. Żądanie zgłoszone przez wnioskodawcę w przywołanym piśmie nie może, zatem być rozpoznawane w drodze postępowania cywilnego cywilnego przed tutejszym Sądem. Kandydat na posła na Sejm wskazał, jako podstawę normatywną swego żądania art. 111 k.wyb., co prima facie miałoby wskazywać na możność rozpoznania żądania w trybie tzw.
„ochrony prawnej w okresie kampanii wyborczej”. Wskazanie podstawy normatywnej żądania nie jest nigdy wiążące dla Sądu, który musi je oceniać w odniesieniu do podstawy faktycznej uzasadniającej roszczenie i samodzielnie dokonać subsumpcji, w tym także w zakresie kontroli wstępnej obejmującej ocenę dopuszczalności wszczęcia i kontynuowania postępowania cywilnego. Przywołany przez R. G. (1) art. 111 k.wyb. ustanawia ochronę prawną dla kandydata na posła i pełnomocnika wyborczego zainteresowanego komitetu wyborczego wyłącznie przed nieprawdziwymi informacjami zawartymi w materiałach wyborczych, wypowiedziach i innych formach agitacji wyborczej (por.
F.Rymarz „Kodeks wyborczy. Komentarz”, t.2). W konsekwencji powyższego, wskazane podmioty mogą wystąpić do sądu powszechnego o wydanie orzeczenia ściśle określonej treści, wskazanej w punktach 1-6 pierwszego paragrafu przepisu i jest to katalog zamknięty stosownych wniosków zainteresowanych, jak również możliwych rozstrzygnięć zapadłych w postępowaniu sądowym. Okolicznością bezsporną jest to, że R. G. (1) we wniosku z dnia 20.10.2015 r. w ogóle nie zgłosił zarzutu rozpowszechniania nieprawdziwych informacji, przez jakikolwiek podmiot uczestniczący w kampanii wyborczej w 2015 r., ani też nie zgłosił żadnego z 6 możliwych żądań normowanych w art. 111 § 1 k.wyb.
Wystąpił do Sądu z innym żądaniem, co do którego przepis ustawy nie przewiduje dopuszczalności rozpoznania sprawy przez sąd powszechny, a nie budzi wątpliwości, że kwestia przebiegu kampanii wyborczej do organów władzy ustawodawczej nie ma charakteru stosunku cywilnego z zakresu prawa prywatnego, lecz związana jest ze statutem publicznoprawnym państwa. Konkludując, brak jest w aktualnym stanie prawnym drogi sądowej dla rozpoznania wniosku R. G. (1) w trybie postulowanym przez wnioskodawcę. Z tych względów, na podstawie przywołanych przepisów oraz art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., orzeczono jak wyżej.
ZARZĄDZENIE 1. odpis wnioskodawcy z pouczeniem o zażaleniu, z uwzględnieniem treści art. 111 § 3 k.wyb.