Legislator Case Law & Legislation
I C 904/14 AI generated

Court orders bank to recover loan principal and contractual interest from defaulting borrower.

Case Number I C 904/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court fully granted the bank's claim for loan repayment and contractual interest against the defendant. The defendant, represented by a curator, failed to contest the core facts of the loan agreement or the default. Consequently, the court ruled that the borrower was obligated to repay the principal plus agreed-upon interest under the Civil Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 720 § 1 k.c.; Art. 481 k.c. in conjunction with Art. 359 k.c.; A lender is entitled to claim the return of the loan principal and contractual interest when the borrower fails to repay within the agreed or statutory period.

Keywords

AI generated
loan contract civil liability default interest banking law court costs repayment obligation civil procedure

Cited Legislation

AI generated
Art. 720 § 1 k.c.
Zgodnie z dyspozycją art. 720 § 1 k.c.
Art. 481 k.c. in conjunction with Art. 359 k.c.
pozwana była zobowiązania do zwrotu powodowi całej niespłaconej pożyczki powiększonej odpowiednio o wymagalne już odsetki zgodnie z zawartą umową, na podstawie art. 481 k.c.
Art. 95 of the Banking Law Act of 29 August 1997
W związku z brakiem terminowej spłaty przez pozwaną udzielonej jej przez powoda pożyczki, zaległa należność pieniężna stała się wymagalna, co dało możliwość wystawienia przez powoda, na podstawie art. 95 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
Art. 98 k.c.
Koszty procesu Sąd zasądził na zasadzie art. 98 k.c., uwzględniając należne kuratorowi- radcy prawnemu G.
Art. 221 k.p.c.
Wobec braku zarzutów merytorycznych, na zasadzie art. 221 k.p.c. i 230 k.p.c.
Art. 230 k.p.c.
art. 221 k.p.c
Wobec braku zarzutów merytorycznych, na zasadzie art. 221 k.p.c.
art. 720 § 1 k.c
Zgodnie z dyspozycją art. 720 § 1 k.c.
art. 720 k.c
Na zasadzie wspomnianego art. 720 k.c.
art. 481 k.c
pozwana była zobowiązania do zwrotu powodowi całej niespłaconej pożyczki powiększonej odpowiednio o wymagalne już odsetki zgodnie z zawartą umową, na podstawie art. 481 k.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: I C 904/14 upr.

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 września 2015 r. Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Anna Kurzynowska - Drzażdżewska Protokolant: st. sekr. sądowy Urszula Młynarczyk po rozpoznaniu w dniu 8 września 2015 r. w Giżycku sprawy z powództwa (...) Bank (...) S.A. z siedzibą we W. przeciwko W. D. o zapłatę 1. Zasądza od pozwanej W. D. na rzecz powoda (...) Bank (...) S.A. z siedzibą we W. kwotę 1.234,84 zł (jeden tysiąc dwieście trzydzieści cztery zł 84/100) z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP od dnia 07.03. 2012 r. do dnia zapłaty;

2. Zasądza od pozwanej W. D. na rzecz powoda (...) Bank (...) S.A. z siedzibą we W. kwotę 273,32 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania; SSR Anna Kurzynowska-Drzażdżewska Sygn. akt I C 904/14

UZASADNIENIE

Powód (...) Bank (...) S.A. z siedzibą we W. wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanej W. D. kwoty 1.234,84 zł wraz odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP od dnia 07.03.2012 r. do dnia zapłaty oraz o zwrot kosztów procesu. W uzasadnieniu powód wskazał, iż w dniu 18.02.2009 r. udzielił pozwanej pożyczki gotówkowej w kwocie 2.235,64 zł. Z tego tytułu pozwana była zobowiązana do jej spłaty w miesięcznych ratach, zgodnie z harmonogramem spłaty. Pomimo monitów i wezwań W. D. nie wywiązała się ze swojego zobowiązania, a całość zadłużenia stała się wymagalna w dniu 18.02.2011 r., po upływie terminu płatności. (pozew- k. 15- 16) Dla nieznanej z miejsca pobytu pozwanej został ustanowiony kurator w osobie radcy prawnego G. S.. (zarządzenie- k.

48) W. D. reprezentowana przez kuratora radcę prawnego G. S., na rozprawie, która odbyła się w dniu 08.09.2015 r. wniosła o oddalenie powództwa, pozostawiając tę kwestię do decyzji tut. Sądu. (protokół z posiedzenia Sądu- k.

64) Sąd ustalił, co następuje: W dniu 18. 02. 2009 r. strony postępowania zawarły umowę, na mocy postanowień której pozwana zaciągnęła od powoda pożyczkę w kwocie 2.235,64 zł. Pozwana nie wywiązywała się w pełni z jej postanowień, wobec czego w dniu 06.03.2012 r. powód wystawił przeciwko pozwanej wyciąg z ksiąg banku i dodatkowo, pismem z dnia 22.07.2013 r. wezwał do uiszczenia na jego rzecz zaległej należności pieniężnej. (dowody: umowa- k. 31, wyciąg z ksiąg banku- k.26-27, wezwanie do zapłaty wraz z potwierdzeniem nadania- k. 28-29,31, zestawienie dokonanych wpłat- k.30)

Sąd zważył, co następuje:

Żądanie powoda podlegało uwzględnieniu w całości. Pozwana W. D. reprezentowana przez kuratora radcę prawnego G. S. wniosła o oddalenie powództwa, jednakże nie wdała się w spór co do istoty sprawy. Wobec braku zarzutów merytorycznych, na zasadzie art. 221 k.p.c. i 230 k.p.c. tut. Sąd uznał, iż tym samym pozwana nie zaprzeczyła zasadności roszczenia powoda i przyznała wskazane przez niego w toku postępowania fakty. Uznać należało zatem, iż strony postępowania faktycznie zawarły umowę pożyczki, z tytułu której pozwana nie uiściła na rzecz powoda w terminie wymagalnej należności pieniężnej.

Zgodnie z dyspozycją art. 720 § 1 k.c. przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. W związku z brakiem terminowej spłaty przez pozwaną udzielonej jej przez powoda pożyczki, zaległa należność pieniężna stała się wymagalna, co dało możliwość wystawienia przez powoda, na podstawie art. 95 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. prawo bankowe (Dz.

U. 2015. 128j.t. )przeciwko pozwanej wyciągu z ksiąg banku wskazującego aktualne zadłużenie. Na zasadzie wspomnianego art. 720 k.c. pozwana była zobowiązania do zwrotu powodowi całej niespłaconej pożyczki powiększonej odpowiednio o wymagalne już odsetki zgodnie z zawartą umową, na podstawie art. 481 k.c. w zw. z art. 359 k.c. Koszty procesu Sąd zasądził na zasadzie art. 98 k.c., uwzględniając należne kuratorowi- radcy prawnemu G. S. wynagrodzenia, kwotę 30 zł poniesioną przez powoda tytułem opłaty od pozwu, kwotę 17 zł tytułem opłaty skarbowej oraz kwotę 4, 92 zł tytułem opłaty notarialnej. ` Sędzia Anna Kurzynowska-Drzażdżewska