Legislator Case Law & Legislation
I C 821/15 AI generated

Plaintiff's claim dismissed due to failure to prove assignment of debt and burden of proof rules.

Case Number I C 821/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for payment in a default judgment because the defendant failed to appear or respond. Although the loan contract was undisputed, the plaintiff could not prove the assignment of the debt to them, which was required to establish the claim. The court ruled that the plaintiff failed their burden of proof regarding the transfer of rights and the calculation of amounts.

Legislator headnote

AI generated

Art. 6 k.c.; Art. 232 k.p.c.; Art. 227 k.p.c.; Art. 339 k.p.c.: The burden of proof lies with the party asserting facts; failure to provide evidence for the assignment of a claim results in dismissal of the suit.

Keywords

AI generated
burden of proof assignment of debt default judgment civil procedure evidence rules

Cited Legislation

AI generated
Art. 6 k.c.
Reguły dowodzenia, a więc rozkład ciężaru dowodu, określa przepis art. 6 k.c. Wynika z niego przedmiot i osoba, na której spoczywa ciężar udowodnienia faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy (art.
Art. 232 k.p.c.
Zgodnie z treścią przepisów art. 232 k.p.c. i art.
Art. 227 k.p.c.
Wynika z niego przedmiot i osoba, na której spoczywa ciężar udowodnienia faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 227 k.p.c.).
Art. 339 § 1 k.p.c.
Wobec powyższego na podstawie art. 339 § 1 k.p.c. wydano wyrok zaoczny.
Art. 339 § 2 k.p.c.
Na podstawie art. 339 § 2 k.p.c. Sąd uznał za budzące uzasadnione wątpliwości twierdzenia powoda co do okoliczności faktycznych przytoczonych w pozwie w zakresie nabycia przedmiotowej wierzytelności, w związku z tym dokonał ustaleń w zakresie zasadności ww.
Art. 720 § 1 k.c.
Zgodnie z treścią art. 720 §1 k.c.
art. 339 § 1 k.p.c
Wobec powyższego na podstawie art. 339 § 1 k.p.c.
art. 339 § 2 k.p.c
Na podstawie art. 339 § 2 k.p.c.
art. 720 §1 k.c
Zgodnie z treścią art. 720 §1 k.c.
art. 232 k.p.c
Zgodnie z treścią przepisów art. 232 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
SN 28.04.1975 III CRN 26/75
W razie ich nie udowodnienia sąd oceni je na niekorzyść strony, na której spoczywał ciężar dowodu, chyba że miał możność przekonać się o prawdziwości tych twierdzeń na innej podstawie (SN 28.04.1975 III CRN 26/75).
III CRN 26/75
W razie ich nie udowodnienia sąd oceni je na niekorzyść strony, na której spoczywał ciężar dowodu, chyba że miał możność przekonać się o prawdziwości tych twierdzeń na innej podstawie (SN 28.04.1975 III CRN 26/75).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 821/15 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 września 2015 r. Sąd Rejonowy Gdańsk – Północ w Gdańsku Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Agnieszka Piotrowska Protokolant: sekr. sąd. Katarzyna Warzocha po rozpoznaniu w dniu 11 września 2015 roku w Gdańsku na rozprawie sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki jawnej z siedzibą we W. przeciwko A. W. (1) o zapłatę oddala powództwo. Sygn. akt I C 821/15

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 19 grudnia 2014 r. (data wniesienia do sądu) powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka jawna we W. , wniósł o orzeczenie nakazem zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym, by pozwany A. W. (1) zapłacił na jego rzecz kwotę 16.218,61 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 20 grudnia 2014 r. do dnia zapłaty, wraz z kosztami sądowymi w tym kosztami zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 23 listopada 2012 roku pozwany A. W. (1) zawarł z (...) we W. umowę pożyczki numer (...).

Wobec braku spłaty zadłużenia wierzytelność wynikająca z ww. opisanej umowy została sprzedana na rzecz powoda na mocy umowy sprzedaży wierzytelności zawartej w dniu 13 maja 2013r. (...) postanowieniem z dnia 14 stycznia 2015 r. sygn. akt VI Nc – e (...) na podstawie art. 505 ( 33) § 1 kpc przekazał sprawę (...), jako Sądowi właściwości ogólnej pozwanego. Pozwany nie złożył odpowiedzi na pozew. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 23 listopada 2012 r. A. W. (1) zawarł z (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (...) w W. umowę pożyczki numer (...).

Bezsporne, nadto dowód: umowa pożyczki – k. 15-17 W dniu 01 sierpnia 2012 r. (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (...) we W. zawarła z (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością we W. umowę o współpracy. Przedmiot umowy stanowiło nabywanie wierzytelności na przyszłość. Bezsporne, nadto dowód: umowa o współpracy –k.21-22 Pismem z dnia 25 stycznia 2014 r. (...) Spółka akcyjna we W. wezwała A. W. (2) do zapłaty kwoty 14.510,54 zł. Jako podstawę żądania wskazała umowę pożyczki z dnia 23 listopada 2012 r. zawartą z (...).

Bezsporne, nadto dowód: wezwanie do zapłaty -k. 23-24

Sąd zważył, co następuje:

Pozwany, pomimo prawidłowego zawiadomienia o terminie rozprawy nie stawił się na nią, a nadto, pomimo zobowiązania do złożenia odpowiedzi na pozew, nie złożył tejże. Wobec powyższego na podstawie art. 339 § 1 k.p.c. wydano wyrok zaoczny. Powództwo nie zasługiwało na uwzględnianie. Na podstawie art. 339 § 2 k.p.c. Sąd uznał za budzące uzasadnione wątpliwości twierdzenia powoda co do okoliczności faktycznych przytoczonych w pozwie w zakresie nabycia przedmiotowej wierzytelności, w związku z tym dokonał ustaleń w zakresie zasadności ww.

żądania powoda. Zgodnie z treścią art. 720 §1 k.c. przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. W niniejszej sprawie fakt zawarcia umowy pożyczki i rzeczywistego udzielenia go pozwanemu A. W. (1) nie budzi żadnych wątpliwości Sądu. Umowa pożyczki została zawarta w formie pisemnej.

Tym niemniej w ocenie Sądu strona powodowa w żaden sposób nie wykazała, by nabyła przedmiotową wierzytelność, do czego była zobowiązana zgodnie z art. 6 kc i 232 kpc. Zgodnie z treścią przepisów art. 232 k.p.c. i art. 6 k.p.c. in fine to strony mają obowiązek wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Sąd może dopuścić dowód z urzędu, ale nie ma takiego obowiązku. Jest to wyrazem zasady, iż to strony powinny być zainteresowane wynikiem postępowania oraz że to strony dysponują przedmiotem postępowania m.in. poprzez powoływanie i przedstawianie Sądowi wybranych przez siebie dowodów.

W niniejszej sprawie pozwany całkowicie zignorował obowiązek nałożony przez cytowane przepisy. Samo zaprzeczenie okolicznościom dokonane przez stronę procesową wywołuje ten tylko skutek, że istotne dla rozstrzygnięcia sprawy stają się sporne i muszą być udowodnione. W razie ich nie udowodnienia sąd oceni je na niekorzyść strony, na której spoczywał ciężar dowodu, chyba że miał możność przekonać się o prawdziwości tych twierdzeń na innej podstawie (SN 28.04.1975 III CRN 26/75). Reguły dowodzenia, a więc rozkład ciężaru dowodu, określa przepis art. 6 k.c. Wynika z niego przedmiot i osoba, na której spoczywa ciężar udowodnienia faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 227 k.p.c.).

Artykuł ten jednoznacznie stanowi, że ciężar udowodnienia faktów spoczywa na stronie, która wywodzi z tych faktów skutki prawne (...) Powódka nie podołała ww. obowiązkowi. Powodowa spółka nie załączyła do pozwu umowy przelewu wierzytelności, obejmującej wierzytelność, wynikającą z przedmiotowej umowy. Do pozwu została załączona jedynie: umowa pożyczki zawarta przez pozwanego z (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (...) w W. oraz umowa o współpracy, w której określono zasady nabywania wierzytelności na przyszłość.

Jednakże umowa o współpracę została zawarta przez (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (...) w W. z (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością we W., natomiast wezwanie do zapłaty skierowane do pozwanego zostało przez Spółkę akcyjną (...). Z tych względów uzasadnione wątpliwości Sądu budzi komu przysługuje przedmiotowa wierzytelność. Wskazać należy, iż strona powodowa nie wykazała również wysokości wierzytelności, sposobu wyliczenia odsetek, jak również kwoty prowizji zapadłej. Z uwagi na powyższe, zgłoszone przez powoda w niniejszym postępowaniu żądanie było w całości niezasadne.

W tych okolicznościach Sąd oddalił powództwo. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...).