Legislator Case Law & Legislation
I C 2985/13 AI generated

Court dismissed claim to reduce perpetual use fee from 3% to 0.3% due to commercial land use.

Case Number I C 2985/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiffs' claim to reduce the annual perpetual use fee from 3% to 0.3%. Although the building hosted cultural events, the court found the land was primarily used for commercial purposes, negating the statutory basis for a lower rate. Consequently, the claim was rejected, and the losing plaintiffs were ordered to pay the state's legal costs.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa o gospodarce nieruchomościami; Ustawa o gospodarce gruntami: The court established that a reduction in the perpetual use fee requires a permanent change in the land's designated purpose, which was not established when the land was used primarily for commercial events despite occasional cultural activities.

Keywords

AI generated
perpetual use fee commercial land use statutory fee reduction land designation change civil procedure costs

Cited Legislation

AI generated
art. 72 ust. 3 ugn
Dla takich nieruchomości nakazuje on stosować odpowiednio przepisy art. 72 ust. 3 ugn.
art. 221 ugn
Przepis art. 221 ugn reguluje sposób obliczania opłaty za użytkowanie wieczyste dla nieruchomości gruntowych oddanych w użytkowanie wieczyste przed 1 stycznia 1998 r.
art. 40 ust. 3 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 298513

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 lipca 2014 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący SSR Joanna Radzyńska - Głowacka Protokolant Anna Szwed po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2014 roku w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa A. F. i E. F. przeciwko Skarbowi Państwa – Prezydentowi Miasta(...) o ustalenie I. powództwo oddala; II. zasądza od A. F. i E. F. solidarnie na rzecz Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta (...)kwotę 617,00 zł (sześćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 2985/13

UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 13 lipca 2013 roku (stanowiącym pozew w niniejszej sprawie) E. F. i A. F. wnieśli o ustalenie, iż stawka procentowa opłaty rocznej z tytułu wieczystego użytkowania gruntu położonego w W. przy ulicy (...) oznaczonego jako działka ewidencyjna numer (...) z obrębu (...)powinna wynosić 0,3% w miejsce dotychczasowej stawki 3%. W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Decyzją Wojewody (...) z dnia 7 kwietnia 1992 r. nr 224/92 stwierdzone zostało nabycie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej przy ul. (...) o powierzchni 6612 m 2 przez Zakłady (...).

W decyzji tej ustalono opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego jako 3% wartości gruntu, przy czym opłatę obniżono o 50% z uwagi na wpis nieruchomości do rejestru zabytków. (bezsporne, potwierdzone kserokopią decyzji – k. 60-61). Na podstawie aktu notarialnego rep A Nr (...)z dnia 22.07.1993 r. prawo użytkowania wieczystego ww. nieruchomości nabyła (...) Sp. z o.o. w W. (bezsporne). Aktem notarialnym rep A nr 2729/03 z dnia 17.04.2003 r. Spółka (...) sp. z o.o. w W. przeniosła prawo użytkowania wieczystego na rzecz spółki (...) Sp. z o.o. w W. (bezsporne).

Aktem notarialnym rep A nr 8889/2005 z dnia 14.11.2005 r. Spółka (...) Sp. z o.o. w W. przeniosła prawo użytkowania wieczystego wydzielonej częśći ww. nieruchomości – stanowiącej działkę ewidencyjną nr (...) o powierzchni 625 m 2 na rzecz A. i E. F.. (bezsporne). E. F. i A. F. są użytkownikami wieczystymi gruntu położonego w W. przy ul. (...) oznaczonego jako działka ewidencyjna numer (...) z obrębu (...)(bezsporne). Opłata roczna za użytkowanie wieczyste powyższego gruntu ustalana jest corocznie w wysokości 3% wartości nieruchomości (bezsporne).

W budynku R. Banku (...) organizowane są liczne imprezy, konferencje, koncerty (bezsporne, potwierdzone wydrukiem ze strony internetowej – k. 114 – 118). Powyższy stan faktyczny co do zasady był bezsporny pomiędzy stronami i został potwierdzony przez przedłożone dokumenty i kserokopie dokumentów znajdujące się w aktach sprawy, które nie były kwestionowane przez strony i nie budziły wątpliwości Sądu.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na oddalenie. Roszczenie powodów opierało się na twierdzeniu, że w związku ze sposobem i celem korzystania z nieruchomości stawka procentowa opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste powinna wynosić 0,3%, a nie 3%. Powodowie twierdzili, że do ustalenia wysokości opłaty rocznej dla przedmiotowej nieruchomości powinno stosować się stawkę 0,3% w związku z wykorzystywaniem gruntu na cele określone w art. 72 ust. 3 pkt 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, tj. na działalność charytatywną oraz na niezarobkową działalność: opiekuńczą, kulturalną, leczniczą, oświatową, wychowawczą, naukową lub badawczo-rozwojową.

Przedmiotowa nieruchomości została oddana w użytkowanie wieczyste na podstawie ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości. Powodowie jako podstawę swego roszczenia wskazali art. 221 ust. 3 ugn. Przepis art. 221 ugn reguluje sposób obliczania opłaty za użytkowanie wieczyste dla nieruchomości gruntowych oddanych w użytkowanie wieczyste przed 1 stycznia 1998 r. Dla takich nieruchomości nakazuje on stosować odpowiednio przepisy art. 72 ust. 3 ugn. Przepis art. 221 ugn jako przepis przejściowy miał na celu dostosowanie wysokości stawek procentowych sprzed wejścia w życie ustawy o gospodarce nieruchomościami do regulacji zaistniałych po jej wejściu.

W niniejszym przypadku brak było podstaw do stosowania ww. przepisu bowiem już w decyzji o ustanowieniu wieczystego użytkowania gruntu z dnia 7 kwietnia 1992 r. nr 224/92 wskazano 3% stawkę procentową służącą do obliczania opłaty rocznej oraz cel na jaki przeznaczono nieruchomość. Art. 40 ust. 3 obowiązującej wtedy ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (tekst jednolity - Dz.U.1991.30.127) stwierdzał, że wysokość opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste lub zarząd gruntu nie zabudowanego lub zabudowanego nie wymienionego w ust. 1 wynosi 3% ceny ustalonej na podstawie art.

39. W ust. 1 zaś ustalano 1% stawkę procentową za grunty przeznaczone pod budownictwo mieszkaniowe, oświatowo-wychowawcze, lecznicze i profilaktyki zdrowotnej oraz opieki społecznej i organizacji charytatywnych, a także grunty zabudowanego domami mieszkalnymi. Podstawą do zmiany stawki procentowej stosowanej dla ustalenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu mogła być zatem zmiana celu do którego wykorzystywany był grunt oddany w użytkowanie wieczyste. Powodowie podnosili, że grunt wykorzystywany jest na cele kulturalne i charytatywne.

O ile w budynku posadowionym na oddanym w użytkowanie wieczyste gruncie odbywają się w rzeczywistości imprezy o charakterze kulturalnym i charytatywnym, to jednak ponad wszelką wątpliwość uznać należało, że nieruchomość wykorzystywana jest przede wszystkim w celach komercyjnych. Budynek R. znajdujący się na nieruchomości wynajmowany jest przede wszystkim na imprezy prywatne i komercyjne a działalność kulturalna i charytatywna ma charakter dodatkowy i nie stanowi podstawowego celu na jaki wykorzystywany jest oddany w użytkowanie wieczyste grunt.

Nie sposób zatem uznać by doszło do stałej zmiany przeznaczenia gruntu mogącej stanowić podstawę do zmiany stawki służącej do obliczania opłaty rocznej. Nawet gdyby jednak zmiana celu w jaki wykorzystywany jest grunt miała miejsce to uznać należy, że w obecnym stanie prawnym zmiana stawki procentowej nie następuje z urzędu, lecz może do niej dojść na skutek odpowiedniego wniosku użytkownika wieczystego, bądź też z inicjatywy właściwego organu. Mając na uwadze powyższe brak było podstaw do uwzględnienia żądania powodów i powództwo podlegało oddaleniu.

W punkcie II wyroku orzeczono na podstawie art. 98 kpc o obowiązku zwrotu kosztów procesu przez stronę przegrywającą sprawę. Na kwotę 617 zł złożyła się kwota 600 zł wynagrodzenia radcy prawnego zgodnie ze stawką przewidzianą w § 6 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, oraz kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.