Legislator Case Law & Legislation
I C 164/15 AI generated

Court allows debt claim against spouses for unpaid loan, rejecting statute of limitations and evidence requests.

Case Number I C 164/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court ruled in favor of the closed investment fund, ordering the defendants to pay the outstanding loan balance plus interest and legal costs. The defendants argued that the debt was time-barred and that they never received proper notices regarding the transfer of the creditor's rights. The court rejected these claims, noting that the defendants had previously acknowledged the debt in settlement agreements and execution proceedings, which interrupted the statute of limitations, and denied the request for expert testimony due to the lack of specific objections to the debt amount.

Legislator headnote

AI generated

Art. 118 kc; Art. 123 § 1 pkt 2 kc; Art. 481 § 1, 2 kc; Art. 482 § 1 kc; Art. 98 § 1 kpc: Where a debtor acknowledges a debt in prior agreements or execution proceedings, the statute of limitations is interrupted, and a subsequent claim for the full amount is admissible despite the passage of time.

Keywords

AI generated
statute of limitations interruption assignment of claim settlement agreement execution proceedings joint and several liability legal costs bank loan dispute

Cited Legislation

AI generated
Art. 118 kc
Art. 123 § 1 pkt 2 kc
Art. 481 § 1 kc
Art. 481 § 2 kc
Art. 482 § 1 kc
Art. 98 § 1 kpc

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 164/15 upr

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 września 2015 r. Sąd Rejonowy w Jędrzejowie Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Leszek Gumbisz Protokolant sądowy: Małgorzata Wilk po rozpoznaniu w dniu 18 września 2015 r. w Jędrzejowie na rozprawie sprawy z powództwa (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny w W. przeciwko A. T. i K. T. o zapłatę I. zasądza solidarnie od pozwanych A. T. i K. T. na rzecz powoda (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny w W. kwotę 35.600,94 zł (trzydzieści pięć tysięcy sześćset złotych 94/100) z ustawowymi odsetkami od dnia 31.12.2014 r. do dnia zapłaty, II. zasądza solidarnie od pozwanych A. T. i K. T. na rzecz powoda kwotę 2.846,00 zł (dwa tysiące osiemset czterdzieści sześć złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 164/15

UZASADNIENIE

W dniu 31 grudnia 2014 roku (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny w W. złożył w Sądzie Rejonowym w Lublinie w elektronicznym postępowaniu upominawczym pozew wnosząc o zasądzenie na swoją rzecz solidarnie od A. T. i K. T. kwoty 35.600,94 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Nadto o zasądzenie od strony pozwanej kosztów procesu. Z uzasadnienia pozwu wynika, iż (...) Bank (...) S.A. w W. udzielił A. T. i K. T. kredytu który nie został w całości spłacony.

Następnie wierzytelność z tego tytułu została nabyta przez powoda. W dniu 28 stycznia 2015 roku Sąd Rejonowy w Lublinie wydał nakaz zapłaty uwzględniający powództwo w całości. W ustawowym terminie pozwani złożyli sprzeciw kwestionując istnienie wierzytelności względem powoda albowiem nie otrzymali żadnych wezwań od niego z których mogłoby wynikać następstwo prawne pomiędzy wierzycielami. Ponadto podnieśli zarzut przedawnienia. W konkluzji wnosili o oddalenie powództwa w całości. Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 18 lutego 2010 roku A. T. i K. T. zawarli z (...) Bank (...) S.A. w W. umowę kredytu gotówkowego nr (...) z pakietem ubezpieczeniowym na kwotę 25.000,00 zł. Prowizja wyniosła 1.020 zł. Miesięczna składka ubezpieczeniowa 63,75 zł. Termin spłaty wynosił 5 lat, miesięczna rata była zmienna, ale rosła w miarę upływu czasu. /Dowód: umowa kredytu k.51-54 i k.3-4 akt I Co 50/12 tut. Sądu zwanych dalej „aktami”; harmonogram spłat k.55-60; wniosek o kredyt k.62-67/. Ponieważ pozwani nie spłacali rat w dniu 27 września 2010 roku bank dokonał wypowiedzenia umowy. /Dowód: wypowiedzenie k.68-73/.

W dniu 9 listopada 2010 roku pozwani zawarli z bankiem ugodę uznając swoje zadłużenie na kwotę 24.058,75 zł tytułem kapitału i 778,96 zł tytułem odsetek. Sumę tę rozłożono na 63 miesięczne raty. /Dowód: umowa ugody k.77-79/. Ponieważ pozwani nadal nie wywiązywali się ze swoich zobowiązań w dniu 15 lutego 2011 roku bank wypowiedział umowę ugody. /Dowód: zawiadomienie k.79 i wypowiedzenie k.80/. Na wniosek pozwanych z dnia 28 grudnia 2011 roku w dniu 10 stycznia 2012 roku strony ponownie zawarły ugodę. Małżonkowie T. uznali swoje zadłużenie na łączną sumę 26.516,29 zł w tym 3.758,53 zł odsetek.

Termin spłaty ustalono na 93 miesiące, zaś sumę którą należało uiścić na 39.226,97 zł. /Dowód: umowa ugody k.87-90; wniosek k.84-86; harmonogram spłat k.95-97/. Ponieważ pozwani nadal nie płacili rat pismem z dnia 28 marca 2012 roku bank odstąpił od ugody. /Dowód: pismo banku k.98-100/. Następnie w dniu 5 grudnia 2011 roku sporządzono Bankowy Tytuł Egzekucyjny nr (...) na łączną kwotę 26.321,53 zł. Wniosek o nadanie klauzuli wykonalności wpłynął do Sądu Rejonowego w Jędrzejowie w dniu 10 stycznia 2012 roku. Został uwzględniony postanowieniem z dnia 12 stycznia 2012 roku w sprawie I Co 50/12. /Dowód: bankowy tytuł egzekucyjny k.2 „akt”; wniosek o nadanie klauzuli wykonalności k.1 „akt”; postanowienie k.15 „akt”/.

Na tej podstawie w dniu 19 lipca 2012 roku wszczęto przeciwko pozwanym postępowanie egzekucyjne prowadzone przez komornika M. B. przy Sądzie Rejonowym Kraków-Nowa Huta. Wobec sprzedaży wierzytelności zostało ono umorzone na wniosek banku postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2013 roku. Na poczet zadłużenia przekazano jedynie 1.460,74 zł. /Dowód: postanowienia w aktach komornika/. W dniu 20 czerwca 2013 roku powód nabył przedmiotową wierzytelność od banku (...). Łączna wysokość wierzytelności wyniosła 32.878,71 zł w tym 22.757,76 zł należność główna. /Dowód: umowa przelewu k.38-40 i 49/.

Sąd zważył co następuje:

Należy podkreślić, że sami pozwani nigdy de facto nie kwestionowali wysokości roszczenia będącego przedmiotem pozwu. Tak było w trakcie zawierania obu ugód, nadania klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu oraz prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Niezasadne są także wątpliwości małżonków T. w kwestii następstwa prawnego powoda, który nabył sporną wierzytelność w drodze umowy przelewu. Również zarzut przedawnienia podniesiony przez pozwanych jest niezasadny. Przedmiotowe żądanie powód wywodzi bowiem z umowy kredytu.

Dlatego też termin przedawnienia każdej raty wynosi 3 lata ponieważ jest to roszczenie związane z działalnością gospodarczą /art.118 kc/. Jeśli więc małżonkowie T. ostatnią ratę zapłacili za sierpień 2010 roku, a wezwanie do zapłaty z k.68 dotyczy rat za wrzesień 2010 roku to pierwsza zaległość uległaby przedawnieniu dopiero w 2013 roku. Jednakże zawierając ugody w dniach 9 stycznia 2010 rok u i 10 stycznia 2012 roku pozwani uznawali swoje zadłużenie w rozumieniu art.123§1 pkt.2 kc. Tym samym bieg terminu przedawnienia ulegał przerwaniu.

Podobny skutek wywarł wniosek z dnia 10 stycznia 2012 roku o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu, a następnie wszczęcie samego postępowania prowadzonego przez komornika. Ponadto w trakcie jego trwania przedawnienie nie biegło. Zaś od momentu jego zakończenia /20 sierpnia 2013 roku/ do momentu wniesienia pozwu /31 grudnia 2014 roku/ upłynął zbyt krótki okres aby rozpatrywany zarzut pozwanych mógł się ostać. Na ostatniej rozprawie pełnomocnik A. T. złożył wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego celem ustalenia wysokości zadłużenia pozwanych.

Nie został on uwzględniony albowiem pozwani przez te wszystkie lata nigdy nie kwestionowali wysokości swojego zadłużenia nawet w sprzeciwie od nakazu zapłaty. Ponadto taki wniosek zgłaszany przez profesjonalnego pełnomocnika powinien zostać uzasadniony wskazaniem jakiś konkretnych uchybień w wyliczeniach pozwanego zaprezentowanych w pozwie. Tymczasem nie uczyniono tego. Zresztą kwota należności głównej czyli 22.757,76 zł pojawiła się już w umowie ugody z dnia 10 stycznia 2012 roku /k.87/, następnie w bankowym tytule egzekucyjnym i była podstawą egzekucji.

Nikt jej w tym czasie nie próbował nawet podważać. Ponadto ustalenia wysokości zadłużenia na dzień 26 czerwca 2013 roku dokonał sam bank /wyciąg k.50/. Powód zaś uwzględnił wpłaty pozwanych dokonane na rzecz komornika zaliczając je na poczet odsetek. Według wyciągu z k.50 wynosiły one 9.926,95 zł minus 1.460,74 zł /tyle bankowi przekazał komornik /patrz karta rozliczeniowa w aktach KM/ otrzymujemy 8.466,21 zł dochodzone w pozwie /k.31/. Rozliczono wtedy także sumę 194 zł kosztów których powód nie dochodzi. Dlatego też powództwo podlegało uwzględnieniu w całości z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu na co pozwala art.481§1 i 2 kc i art.482§1 kc.

O kosztach procesu orzeczono na podstawie art.98§1 kpc, zaś na kwotę 2.846 zł złożyły się następujące sumy: - opłata od pozwu 446 zł, - wynagrodzenie pełnomocnika 2.400 zł. Brak jest w szczególności dowodu uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.