Social Security Court dismissed Social Security Fund's appeal, upholding the lower court's award of early retirement pension for special work conditions.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Fund appealed a lower court ruling that granted the applicant an early retirement pension based on special work conditions. The court found the applicant's employment records as a gas-electric welder sufficient to prove the required fifteen-year special work period. Consequently, the appeal was rejected because the documentary evidence was corroborated and no further proof was necessary.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS; Art. 32 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS: Employment certificates documenting special work conditions constitute valid evidence for early retirement eligibility, and courts are not bound by the employer's characterization of the work but may assess them as ordinary proof.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III AUa 202/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 maja 2013 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Alicja Podczaska Sędziowie: SSA Janina Czyż (spr.) SSA Marta Pańczyk-Kujawska Protokolant st.sekr.sądowy M. Piekiełek po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2013 r. na rozprawie sprawy z wniosku A. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w J. o emeryturę na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w J. od wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 10 grudnia 2012 r. sygn. akt IV U 586/12 o d d a l a apelację. Sygn. akt III AUa 202/13
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 26 marca 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w J. na podstawie art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS ( t. jedn. Dz. U. 2009 nr 153 poz. 1227) oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.) odmówił A. S. prawa do emerytury, ponieważ nie udowodnił 15-letniego okresu pracy w warunkach szczególnych. Do powyższego okresu organ rentowy nie uwzględnił zatrudnienia od 16.06.1977 r. do 30.06.1989 r. w (...) (...)w D. oraz od 1.07.1989 r. do 23.06.1996 r. w(...)w D..
W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawca domagał się jej zmiany i przyznania prawa do emerytury, wskazując że pracował na stanowisku spawacza gazowo – elektrycznego. Odpowiadając na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Wyrokiem z dnia 10 grudnia 2012 r., sygn. akt IV U 586/12 Sąd Okręgowy w Rzeszowie Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał emeryturę od dnia 13 marca 2012 r. Sąd ustalił, że A. S., ur. (...), pobiera rentę z tytułu niezdolności do pracy od 24.06.1996 r.
Dalej Sąd ustalił, że A. S. pracował jako spawacz w (...)w D. w okresie od 16.06.1977 r. do 30.06.1989 r. oraz w (...)w D. od 1.07.1989 r. do 23.06.1996 r., powyższe okresy zostały potwierdzone świadectwami pracy w warunkach szczególnych. W ocenie Sądu Okręgowego wnioskodawca w spornym okresie wykonywał pracę wymienioną w Wykazie A, dziale XIV, poz. 12 i spełnia warunki przyznania prawa do emerytury. W apelacji od powyższego wyroku organ rentowy domagał się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, zarzucając naruszenie prawa materialnego, tj. art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS oraz art. 233 kpc, poprzez błędne zastosowanie tych przepisów i przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów.
W uzasadnieniu organ rentowy zarzucił nie przeprowadzenie postępowania dowodowego, które w sposób bezsporny zweryfikowałoby zakwestionowane świadectwa pracy w warunkach szczególnych.
Sąd Apelacyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Apelacja organu rentowego jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie jest trafny i nie narusza prawa. Przedmiotem sporu w sprawie była ocena uprawnienia A. S. do emerytury w obniżonym wieku, a to w związku z zatrudnieniem w szczególnych warunkach, na podstawie art. 184 w związku z art. 32 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. 2009 nr 153 poz. 1227), a w szczególności spełnienie przez wnioskodawcę warunku posiadania stażu pracy w warunkach szczególnych.
Wnioskodawca wraz z wnioskiem o emeryturę przedstawił świadectwa pracy w warunkach szczególnych wystawione przez: (...) w D., stwierdzające, że wnioskodawca w okresie od 16.06.1977 r. do 30.06.1989 r., będąc zatrudniony na stanowisku spawacza, stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace przy spawaniu elektrycznym i gazowym oraz przez (...), stwierdzające, że w okresie od 1.07.1989 r. do 23.06.1996 r. wnioskodawca pracował jako spawacz, wykonując prace przy spawaniu i wycinaniu elektrycznym i gazowym. Powyższe dokumenty wraz z dalszymi, dokumentującymi przebieg i charakter zatrudnienia wnioskodawcy, a to: kserokopią legitymacji ubezpieczeniowej, zaświadczeniami o zatrudnieniu i wynagrodzeniu za lata 1973 – 1981, 1982 – 1988, 1989 są, wbrew twierdzeniom apelacji, wystarczające dla ustalenia, iż wnioskodawca w spornym okresie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę w warunkach szczególnych.
Zauważyć w tym miejscu należy, że wykonywanie pracy w szczególnych warunkach powinno być stwierdzone przez pracodawcę w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach bądź w świadectwie pracy. Jednocześnie oczywistym jest, że świadectwo pracy czy świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach nie jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 244 § 1 i 2 k.p.c., gdyż podmiot wydający to świadectwo nie jest organem państwowym ani organem wykonującym zadania z zakresu administracji państwowej. Dlatego też w ramach postępowania sądowego Sąd ocenia zarówno zasadność odmowy wydania przez pracodawcę świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach, jak i zasadność umieszczenia w świadectwie pracy wzmianki, że pracownik wykonywał pracę w warunkach szczególnych.
Dalej podkreślenia wymaga, że Sąd nie jest w żaden sposób związany oceną charakteru zatrudnienia pracownika dokonaną przez pracodawcę w wystawionym pracownikowi świadectwie pracy czy w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Ma ono służyć jedynie celom dowodowym. Dokument ten podlega co do swojej wiarygodności i mocy dowodowej takiej samej ocenie, jak każdy inny dowód. Celem zweryfikowania zapisów świadectwa pracy, Sąd w sprawach o prawo do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych prowadzi niejednokrotnie dowód z zeznań świadków, jednakże w sytuacji, jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie, gdy treść świadectwa pracy znajduje potwierdzenie w innych dokumentach, a organ rentowy nie sformułował istotnych zarzutów, wobec świadectwa pracy w warunkach szczególnych, nie zachodzi konieczność prowadzenia dalszego postępowania dowodowego.
Z podanych wyżej przyczyn brak jest podstaw faktycznych i prawnych do uwzględnienia apelacji organu rentowego, która podlega oddaleniu zgodnie z art. 385 kpc.