Legislator Case Law & Legislation
I ACz 547/15 AI generated

Appeal dismissed; court ruled mixed claims require combined fixed and proportional court fees.

Case Number I ACz 547/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the defendant's appeal regarding a court fee order. The lower court had demanded an additional 100 zł because the defendant paid only the fixed fee for non-pecuniary claims while the case included a pecuniary claim for damages. The court held that when a single lawsuit contains both types of claims, the total fee must include both the fixed amount and the proportional fee calculated on the pecuniary portion.

Legislator headnote

AI generated

art. 26 ust. 1 pkt. 3 u.k.s.c.; art. 13 ust. 1 u.k.s.c.: When a lawsuit combines pecuniary and non-pecuniary claims, the court fee must comprise both the fixed fee for the non-pecuniary aspect and the proportional fee for the pecuniary aspect.

Keywords

AI generated
court fees mixed claims pecuniary claims non-pecuniary claims proportional fee fixed fee appeal procedure

Cited Legislation

AI generated
art. 26 ust. 1 pkt. 3 u.k.s.c.
Biorąc pod uwagę treść art. 26 ust. 1 pkt. 3 u.k.s.c. w zw.
art. 13 ust. 1 u.k.s.c.
Tymczasem roszczenia te, dochodzone oddzielnie, implikowałyby konieczność uiszczenia opłaty stosunkowej, przewidzianej w przepisie art. 13 u.k.s.c, w odniesieniu do pozwu obejmującego roszczenie majątkowe.
art. 385 k.p.c.
Z tych też względów, Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie pozwanego na podstawie art. 385 k.p.c. w zw.
art. 397 § 2 k.p.c.
III CZP 54/09, OSNC 2010/3/34. Zasadnym zatem było wezwanie pozwanego do uzupełnienia brakującej części opłaty tj. kwoty 100 zł. Z tych też względów, Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie pozwanego na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.
art. 395 § 2 k.p.c
W zażaleniu na powyższe zarządzenie pozwany domagał się uchylenia zaskarżonego zarządzenia i rozpoznania go przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie w trybie art. 395 § 2 k.p.c.
art. 385 k.p.c
Z tych też względów, Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie pozwanego na podstawie art. 385 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c
III CZP 54/09, OSNC 2010/3/34. Zasadnym zatem było wezwanie pozwanego do uzupełnienia brakującej części opłaty tj. kwoty 100 zł. Z tych też względów, Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie pozwanego na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 maja 2012r. wydanego w sprawie o sygn. I C 39/12
wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 6 marca 2015r.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 08.03.2007 r., III CZ 12/07, OSNC 2008/2/26
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 08.03.2007 r., III CZ 12/07, OSNC 2008/2/26).
uchwała Sądu Najwyższego 7 sędziów z dnia 16 października 2009r. III CZP 54/09, OSNC 2010/3/34
III CZP 54/09
Fixed court fee for personality rights applies only to non-monetary claims, not monetary damages.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I ACz 547/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 września 2015 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym Przewodniczący: SSA Dariusz Mazurek po rozpoznaniu w dniu 25 września 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Gminy M. R. przeciwko I. D. o ochronę dóbr osobistych i zadośćuczynienie na skutek zażalenia pozwanego od pkt. 2 zarządzenia Przewodniczącego Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 30 kwietnia 2015r., sygn. akt I C 1072/14 postanawia: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE

W pkt. 2 zaskarżonego zarządzenia z dnia 30 kwietnia 2015r. Przewodniczący w Sądzie Okręgowym w Rzeszowie wezwał pełnomocnika pozwanego do uzupełnienia opłaty sądowej od wniesionej apelacji w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. W uzasadnieniu zarządzenia podano, iż pozwany reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł apelację od wyroku w sprawie o ochronę dóbr osobistych i zadośćuczynienie, uiszczając jedynie opłatę sądową stałą w wysokości 600 zł od roszczenia niemajątkowego, przy braku uiszczenia opłaty stosunkowej od zaskarżonego roszczenia majątkowego.

Biorąc pod uwagę treść art. 26 ust. 1 pkt. 3 u.k.s.c. w zw. z art. 13 ust. 1 u.k.s.c - Przewodniczący wezwał pełnomocnika pozwanego do uzupełnienia przedmiotowej opłaty o kwotę 100 zł, skoro opłata sądowa od apelacji w niniejszej sprawie winna wynieść kwotę 700 zł (600 zł + 100 zł). Jednocześnie Przewodniczący zauważył, że pozwany w dniu 28 maja 2015r. uiścił dodatkową opłatę od apelacji w wysokości 100 zł. W zażaleniu na powyższe zarządzenie pozwany domagał się uchylenia zaskarżonego zarządzenia i rozpoznania go przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie w trybie art. 395 § 2 k.p.c. Skarżący powołując się treść postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 maja 2012r. wydanego w sprawie o sygn.

I C 39/12 podniósł, że zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt. 3 u.k.s.c. opłatę stałą w wysokości 600 zł pobiera się od pozwu o ochronę dóbr osobistych. Z takiego sformułowania powołanego przepisu wynika, że opłata stała pobierana jest od każdego pozwu o ochronę dóbr osobistych niezależnie od tego, czy polega ona na zgłoszeniu roszczeń niemajątkowych jak i majątkowych. Skoro uiścił on opłatę w kwocie 600 zł, to nie było podstaw do wyzwania go o uzupełnienie jej o dodatkową kwotę 100 zł.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje :

Zażalenie jest bezzasadne. Na mocy wyroku z dnia 6 marca 2015r. wydanego przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie pozwany został zobowiązany do złożenia określonego oświadczenia (pkt. I wyroku ) oraz zapłaty na wskazany cel społeczny kwoty 2.000 zł tytułem zadośćuczynienia (pkt. II wyroku). Od niniejszego rozstrzygnięcia strona pozwana, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła apelację. Zgodnie z przepisem art. 26 ust. 1 pkt. 3 u.k.s.c. w sprawach o ochronę dóbr osobistych pobiera się opłatę stałą w wysokości 600 zł.

Przy wykładni przepisu art. 26 ust. 1 pkt. 3 u.k.s.c. należy uwzględnić zasadnicze kryterium, wyznaczające rodzaj pobieranej opłaty, którym w myśl przepisów art. 12 i 13 u.k.s.c. jest charakter sprawy - o prawa majątkowe lub o prawa niemajątkowe. Rozstrzygając o majątkowym bądź niemajątkowym charakterze sprawy na potrzeby określenia opłat sądowych, należy kierować się tym, czy dochodzone prawa są bezpośrednio uwarunkowane interesami ekonomicznymi podmiotu uprawnionego, a nie niemajątkowym bądź majątkowym charakterem chronionego przez te roszczenia prawa podmiotowego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 08.03.2007 r., III CZ 12/07, OSNC 2008/2/26).

Z tych też względów nie można podzielić twierdzeń strony pozwanej, że od apelacji w sprawie o ochronę dóbr osobistych pobiera się wyłącznie opłatę stałą, niezależnie od charakteru zgłoszonych roszczeń. Wskazać należy, iż gdyby pozew w sprawie o ochronę dóbr osobistych podlegał tylko jednej opłacie (stałej), kwota dochodzonego zadośćuczynienia nie miałaby znaczenia dla wysokości opłaty sądowej. Tymczasem roszczenia te, dochodzone oddzielnie, implikowałyby konieczność uiszczenia opłaty stosunkowej, przewidzianej w przepisie art. 13 u.k.s.c, w odniesieniu do pozwu obejmującego roszczenie majątkowe.

Dopuszczalność kumulacji w jednym pozwie roszczeń niemajątkowych i majątkowych nie może prowadzić do zmiany zasad pobierania opłat sądowych. Skoro zatem pozwany wniósł apelację co do całego wydanego rozstrzygnięcia ( a więc zarówno co do roszczenia o charakterze majątkowym 2.000 zł x 5% = 100 zł ) jak i niemajątkowym ( 600 zł) to opłata sądowa od apelacji wynosi łączną kwotę 700 zł (600 zł + 100 zł). Powyższe twierdzenia znajdują także potwierdzenie w treści uchwały Sądu Najwyższego 7 sędziów z dnia 16 października 2009r.

III CZP 54/09, OSNC 2010/3/34. Zasadnym zatem było wezwanie pozwanego do uzupełnienia brakującej części opłaty tj. kwoty 100 zł. Z tych też względów, Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie pozwanego na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.