Legislator Case Law & Legislation
I 1 C 836/15 AI generated

Court orders bank debt payment in installments and exempts debtor from court costs due to financial hardship.

Case Number I 1 C 836/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court ordered the defendant to pay the plaintiff's bank debt in 43 installments and exempted him from court costs. The defendant argued that his existing debts and ongoing enforcement proceedings made full payment impossible. The court granted the installment plan and cost exemption because the defendant's financial situation constituted a special circumstance justifying judicial intervention.

Legislator headnote

AI generated

§ 320 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.; Art. 102 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; The court may order payment in installments or exempt the losing party from costs when the debtor's financial situation creates a special circumstance warranting judicial intervention.

Keywords

AI generated
payment in installments court costs exemption financial hardship enforcement proceedings civil procedure code judicial discretion consumer debt

Cited Legislation

AI generated
§ 1 of the personal account limit agreement
Art. 481 § 1 and 2 of the Code of Civil Procedure
Wobec treści art. 481 § 1 i 2 k.c.
Art. 320 of the Code of Civil Procedure
Ustanowiona w art. 320 k.p.c.
Art. 102 of the Code of Civil Procedure
1349),ale na podstawie art. 102 ustawy z dnia 5 lutego 2005r o kosztach sądowych w sprawach cywilnych zwolnił pozwanego od ich ponoszenia .
Art. 102 of the Act on Court Costs in Civil Matters
1349),ale na podstawie art. 102 ustawy z dnia 5 lutego 2005r o kosztach sądowych w sprawach cywilnych zwolnił pozwanego od ich ponoszenia .
art. 320 k.p.c
Ustanowiona w art. 320 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: I 1 C 836/15 upr.

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 września 2015 r. Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Ewa Kokowska-Kuternoga Protokolant: st. sekr. sądowy Izabela Jagmin po rozpoznaniu w dniu 11 września 2015 r. w Gdyni sprawy z powództwa (...) Bank (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w K. przeciwko Ł. L. o zapłatę I zasądza od pozwanego Ł. L. na rzecz powoda (...) Bank (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w K. kwotę 2.134,33 zł ( dwa tysiące sto trzydzieści cztery złote i 33/100) z ustawowymi odsetkami od kwoty 1.734,61zł od dnia 27 października 2014r. do dnia zapłaty;

II zasądzoną w pkt. 1 kwotę rozkłada pozwanemu na 43 raty: 42 raty po 50,00zł i ostatnia w wysokości 34,33zł płatne do 10- go każdego miesiąca poczynając od uprawomocnienia się wyroku z ustawowymi odsetkami w razie zwłoki w płatności którejkolwiek z rat. III koszty postępowania ustala na kwotę 647,00 zł (sześćset czterdzieści siedem złotych), w tym 600,00 ( sześćset złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego; IV nie obciąża pozwanego kosztami postępowania.

UZASADNIENIE

Powód (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w K. wniósł pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwko Ł. L. o zapłatę kwoty 2134,34 zł wraz z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu. (pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym - k. 2-4) W dniu 20 .11. 2014 r. Sąd Rejonowy w Gdyni, w sprawie o sygn. akt VI Nc 1605403/14, wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym zgodnie z żądaniem pozwu. (nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym - k. 4v) Pozwany w sprzeciwie od w/w nakazu wniósł o uchylenie nakazu i rozłożenie należności na raty . (sprzeciw - k.

5) Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 7.5.2004 r. Ł. L. zawarł z (...) Bankiem (...) S.A. w K. umowę nr (...) w rachunku osobistym o limit zadłużenia na koncie. W dniu 11.8.2004r zawarto aneks do w/w umowy. Na skutek niewywiązywania się przez pozwanego z umowy , powód rozwiązał ją ze skutkiem na dzień 11.6.2014r okoliczność bezsporna, a nadto umowa - k. 31-32, aneks k. 33, wypowiedzenie umowy k 34,wyciąg z ksiąg bankowych k. 30, wezwanie do zapłaty k.34 Na wymagalne zadłużenie składają się kwoty: Niespłacony kapitał - 1734, 61 zł, Niespłacone odsetki umowne od dnia 7.5. (...) do dnia 11.6.2011r - 212, 76 zł, Opłaty i prowizje - 73, 42 zł, Odsetki za zwłokę od 7.6.2004r do dnia 26.10.2014r - 113, 54 zł, okoliczności bezsporne, a nadto wyciąg z ksiąg banku k. 30, przyznanie pozwanego k 47 na nośniku, Pozwany ma długi i w toku egzekucje komorniczą, co powoduje, że nie jest w stanie jednorazowo spłacić wszystkich długów / oświadczenie pozwanego k. 5, 47 na nośniku/

Sąd zważył, co następuje:

Przy ustalaniu stanu faktycznego Sąd oparł się na w/w dowodach z dokumentów przedłożonych przez strony w toku postępowania. Dokumenty uznane zostały za wiarygodne w całości, albowiem nie budziły one zastrzeżeń Sądu co do autentyczności i prawdziwości twierdzeń w nich zawartych, jak również nie były kwestionowane przez strony. W niniejszej sprawie bezsporne było, że strony łączyła umowa o limit w rachunku osobistym zawarta w dniu 7 maja 2004 r. przedłużana aneksem i ostatecznie zakończona dnia 11.6.2014r oraz że pozwany nie zapłacił w terminie powstałego zadłużenia.

Spornym w tej sprawie jest, , czy roszczenie powoda można zaspokoić częściami - w ratach W ocenie Sądu powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości. Zgodnie z § 1 umowy z dnia 7.5. 2004 r przedłużanej aneksem bank zobowiązał się do udostepnienia pozwanemu środków w kwocie 980 zł z możliwością automatycznego odnawiania co rok. Klient zaś, na podstawie §10 umowy, zobowiązał się do zapewniania środków na koncie na poczet w/w zadłużenia. Odsetki ustalono w par. 7 na umowne , wg zmiennej stopy procentowej. Zgodnie z § 15 umowy w przypadku stwierdzenia zaległości w spłacie salda debetowego, bank może wypowiedzieć umowę o świadczenie w/w usług ze skutkiem natychmiastowym i postawić całą kwotę w stan wymagalności.

Należy wskazać, że mimo wypowiedzenia umowy i postawienia długu w stan wymagalności, pozwany nie dokonał wpłat kwot pokrywających debet . W związku z tym operator na podstawie § 14 Regulaminu był uprawniony do zaprzestania świadczenia usługi i wypowiedzenia umowy. W związku z tym, że do rozwiązania umowy doszło, pozwany miał obowiązek spłacić powstały debet, ale tego nie zrobił mimo wezwania. Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, że powód w razie zalegania przez klienta banku z zapłatą debetu, na podstawie w/w postanowień umowy, uprawniony był do żądania spłaty debetu wraz z odsetkami.

Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że roszczenie powoda jest zasadne w całości, tj. co do kwoty 2134,33 zł. Wobec treści art. 481 § 1 i 2 k.c. stanowiącego, że jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi, natomiast jeżeli stopa odsetek nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe, przy czym gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej niż stopa ustawowa, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy.

Również w zakresie żądanych odsetek umownych i ustawowych liczonych od poszczególnych kwot za okres od dnia następującego po dniu ich wymagalności do dnia zapłaty, powództwo jest w pełni uzasadnione. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie §1- umowy o limit w rachunku osobistym oraz art. 481§ 1 i 2 k.p.c. orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. Z art. 320. Kpc :" W szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie, a w sprawach o wydanie nieruchomości lub o opróżnienie pomieszczenia - wyznaczyć odpowiedni termin do spełnienia tego świadczenia.", wynika, że jest to szczególna zasada wyrokowania, określana jako "moratorium sędziego"; obok charakteru procesowego ma on także cechy normy materialnoprawnej (m.in.

K. P., M. P.). Podstawą zastosowania przepisu jest wyłącznie uznanie sądu, że zachodzą szczególnie uzasadnione wypadki. Ustanowiona w art. 320 k.p.c. norma ma charakter wyjątkowy i może być tym zastosowana jedynie w szczególnie uzasadnionych wypadkach. Wynika to z faktu, iż dopuszcza ona znaczną ingerencję Sądu w stosunek cywilnoprawny stron procesu. W niniejszej sprawie jest to uzasadnione, albowiem pozwany zdając sobie sprawę z zadłużenia przez cały czas próbował rozwiązać swój problem, jednakże mając inne długi i egzekucje komorniczą w rachunku bankowym miał to utrudnione ,a po wydaniu nakazu zapłaty wniósł o rozłożenie na raty przyznając wszystkie fakty przytoczone w pozwie i broniąc się jedynie sytuacją majątkową.

O kosztach procesu Sąd orzekł w pkt III i IV wyroku zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu, na podstawie art.102 i 108 § 1 k.p.c., § 6 pkt 2 i § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349),ale na podstawie art. 102 ustawy z dnia 5 lutego 2005r o kosztach sądowych w sprawach cywilnych zwolnił pozwanego od ich ponoszenia .

Na ustaloną kwotę składają się: kwota 600,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego , 17 zł opłaty od pełnomocnictwa oraz kwota 30,00 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu. Art. 102.kpc stanowi:" W wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami." Zdaniem sądu w niniejszej sprawie zachodzi właśnie taka szczególna okoliczność po stronie pozwanej, albowiem sytuacja życiowa pozwanego stanowi podstawę do nie obciążania go kosztami procesu.

Jego sytuacja majątkowa i życiowa nie jest dobra, bo ma długi i w toku egzekucje komorniczą, ale poczuwa się do wyrównania tych długów, tyle, że w ratach dogodnych ze względu na stan majątkowy. W tej sytuacji obciążanie go jeszcze kosztami procesu byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego . W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji