Social security court dismisses appeal when claimant fails to prove medical leave delivery to former employer.
Legislator summary
AI generatedThe Regional Court in Wrocław dismissed the applicant's appeal against a social security office decision reducing her sick pay by 25%. The applicant argued the office failed to request medical certificates from her former employer, but the court found she did not provide sufficient evidence of delivery dates or return addresses on her initial claim. Consequently, the court ruled that the delay in full payment was caused by the applicant's failure to meet evidentiary requirements rather than any fault by the social security agency.
Legislator headnote
AI generatedArt. 68 ust. 1 ZUS; Art. 83a ust. 1 Ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych: The social security office is entitled to verify the correctness of medical leave usage, and a claimant's failure to provide specific evidence regarding the delivery of certificates to a former employer constitutes a ground for reducing benefits, not an agency error.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt X U 289/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 sierpnia 2015 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia Wydział X Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Marcin Szajner Protokolant: Katarzyna Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2015 r. we Wrocławiu sprawy z odwołania T. T. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. z dnia 05.03.2015r. znak: (...) w sprawie T. T. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. o zasiłek chorobowy oddala odwołanie.
UZASADNIENIE
Wnioskodawczyni T. T. wniosła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 marca 2015 r. w przedmiocie odmowy wypłaty ustawowych od wyrównanego zasiłku chorobowego wnioskodawczyni za okres od 14 stycznia 2015 r. do 21 stycznia 2015 r. W uzasadnieniu wnioskodawczyni podniosła, iż organ rentowy miał pełną informację o okresie i dacie końcowej jej zatrudnienia w (...), nie wskazał w żadnym piśmie na jaki adres mają być przekazywane kolejne zwolnienia lekarskie po ustaniu stosunku pracy u dotychczasowego pracodawcy, stąd wnioskodawczyni przekazywała je do ostatniego miejsca pracy.
ZUS wydał decyzję obniżającą o 25% wysokość zasiłku chorobowego za okres od 14.01-21.01.2015 r. mimo iż wnioskodawczyni informowała organ rentowy iż przesłała zwolnienie lekarskie do ostatniego miejsca pracy. Organ rentowy całą winę za powstałą sytuację „przerzucił na wnioskodawczynię”. W odpowiedzi na odwołanie z dnia 2 kwietnia 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W., wniósł o jego oddalenie, z uwagi na brak podstaw prawnych do jego uwzględnienia. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ rentowy zarzucił, iż zaskarżoną decyzją z dnia 5.03.2015 r. odmówił wnioskodawczyni prawa do odsetek od wyrównania zasiłku chorobowego przyznanego za okres od 14.01.2015 r. do 21.01.2015 r.
Decyzja jest prawidłowa. Wnioskodawczyni zatrudniona do 31.12.2014 r. w (...), pismem z dnia 16.01.2015 r. wystąpiła o wypłatę zasiłku chorobowego za okres od 7.01.2015 r. do 21.01.2015 r. , jednocześnie wnosząc, o „wypłatę zasiłku chorobowego od dnia wydania zwolnienia lekarskiego 29.12.2014 r.” które miała przesłać byłemu pracodawcy listem poleconym. Wniosek nie zawierał informacji, które zwolnienia i w jakim terminie zostały wysłane do byłego pracodawcy, na przedstawionych drukach zwolnienia lekarskiego nie było adnotacji o dacie przyjęcia przez zakład pracy; wnioskodawczyni nie wskazała również iż zwolnienie zostało zwrócone przez pracodawcę na jej adres miejsca zamieszkania.
W konsekwencji organ rentowy wydał decyzję 26.01.2015 r. przyznając prawo do świadczenia w wysokości obniżonej o 25% za okres od 14.01.2015 r. do 21.01.2015 r. W swoim odwołaniu wnioskodawczyni wyjaśniła przyczyny opóźnienia w dostarczeniu zwolnienia, przedstawiła także dowód w postaci kserokopii listów poleconych skierowanych do zakładu pracy w dniach 29.12.2014 r. i 10.01.2015 r. Po ponownym rozpoznaniu sprawy po uwzględnieniu nowych dowodów organ rentowy decyzją z dnia 16.02.2015 r. uchylił zaskarżoną decyzję i przyznał prawo do zasiłku w pełnej wysokości.
Wypłaty świadczenia wyrównawczego dokonano 20.02.2015 r. a więc przed upływem 30 dni licząc od daty złożenia nowych dowodów w sprawie ( 9.02.2015 r.). Na podstawie obowiązującyh przepisów brak jest podstaw do wypłaty odsetek od wyrównanego świadczenia. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Wnioskodawczyni T. T. pozostawała w zatrudnieniu u pracodawcy (...) z siedzibą we W. w oparciu o umowę o pracę do dnia 31.12.2014 r. Pismem z dnia 16 stycznia 2015 r. wnioskodawczyni wystąpiła do ZUS o wypłatę zasiłku chorobowego za okres od 7.01.2015 r. do 21.01.2015 r.
Jednocześnie w treści wniosku powódka użyła sformułowania „ (…) wnoszę o wypłatę zasiłku chorobowego od dnia wydania zwolnienia lekarskiego 29.12.2014 r. które są przesyłane listem poleconym do (...) (…)” .Wniosek nie zawierał informacji, które zwolnienia i w jakim terminie zostały wysłane do byłego pracodawcy, na przedstawionych drukach zwolnienia lekarskiego nie było adnotacji o dacie przyjęcia przez zakład pracy; wnioskodawczyni nie wskazała również iż zwolnienie zostało zwrócone przez pracodawcę na jej adres miejsca zamieszkania.
Decyzją z dnia 26 stycznia 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. przyznał wnioskodawczyni zasiłek chorobowy za okres 14.01.2015 r. do 21.01.2015 r. obniżony o 25%. Wnioskodawczyni wniosła odwołanie z dnia 9.02.2015 r. w którym wyjaśniła przyczyny opóźnienia w przekazaniu organowi rentowemu zwolnień lekarskich a także przedstawiła nowe dowody w sprawie w postaci kserokopii nadania zwolnień lekarskich z dnia 29.12.2014 r. i 10.01.2015 r. byłemu pracodawcy. Decyzją z dnia 16 lutego 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. uchylił uprzednią decyzję z dnia 26.01.2015 r. przyznał wnioskodawczyni prawo do zasiłku chorobowego za okres od 14.01.2015 r. do 21.01.2015 r. bez obniżania wysokości zasiłku chorobowego o 25% podstawy wymiaru.
W dniu 20.02.2015 r. wypłata wyrównanego świadczenia zasiłkowego została zrealizowana przelewem na rachunek bankowy wnioskodawczyni. Decyzją z dnia 5 marca 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. odmówł wypłaty wnioskodawczyni odsetek ustawowych od wyrównania zasiłku chorobowego za okres od 14.01.2015 r. do 21.01.2015 r. jako nienależnych. Dowody: akta orzecznicze wnioskodawczyni ( załącznik); historia rachunku bankowego wnioskodawczyni za okres 1.02-27.02.2015 r. ( k.3); korespondencja stron odnośnie naliczenia i wypłaty zasiłku chorobowego ( k.12-13; 16-17); przesłuchanie wnioskodawczyni ( k.26; płyta CD k.27).
W oparciu o powyższe ustalenia faktyczne
Sąd Rejonowy zważył co następuje:
Odwołanie jako bezzasadne, nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 64. 1 i 2 ustawy z 25.06.1999 o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa płatnicy składek, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1, wypłacają zasiłki w terminach przyjętych dla wypłaty wynagrodzeń lub dochodów, a Zakład Ubezpieczeń Społecznych bieżąco po stwierdzeniu uprawnień. Zasiłki te wypłaca się nie później jednak niż w ciągu 30 dni od daty złożenia dokumentów niezbędnych do stwierdzenia uprawnień do zasiłków.
Jeżeli płatnik składek nie wypłacił zasiłku w terminie, o którym mowa w ust. 1, jest on obowiązany do wypłaty odsetek od tego zasiłku w wysokości i na zasadach określonych w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych ( ust.2 art.64 cytowanej ustawy). Natomiast zgodnie z art. 85 ust 1 ustawy z 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych jeżeli Zakład - w terminach przewidzianych w przepisach określających zasady przyznawania i wypłacania świadczeń pieniężnych z ubezpieczeń społecznych lub świadczeń zleconych do wypłaty na mocy odrębnych przepisów albo umów międzynarodowych - nie ustalił prawa do świadczenia lub nie wypłacił tego świadczenia, jest obowiązany do wypłaty odsetek od tego świadczenia w wysokości odsetek ustawowych określonych przepisami prawa cywilnego.
Nie dotyczy to przypadku, gdy opóźnienie w przyznaniu lub wypłaceniu świadczenia jest następstwem okoliczności, za które Zakład nie ponosi odpowiedzialności. Nie wydaje się ulegać wątpliwości, że przewidziane w art. 85 ust. 1 zdanie drugie wyłączenie obowiązku organu rentowego wypłaty odsetek nie jest zależne od wykazania, że organ rentowy nie ponosi winy w powstaniu opóźnienia. Zdaniem Sądu Najwyższego, zawarte w tym przepisie określenie: "okoliczności, za które Zakład nie ponosi odpowiedzialności" jest bardziej zbliżone znaczeniowo do używanego w przepisach prawa określenia: "przyczyn niezależnych od organu", co oznacza, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie jest obowiązany do wypłaty odsetek nie tylko wtedy, gdy nie ponosi winy w opóźnieniu, lecz także wtedy, gdy opóźnienie w ustaleniu i wypłacie prawa do świadczenia pieniężnego z ubezpieczenia społecznego jest skutkiem innych przyczyn niezależnych od Zakładu. (por. wyrok SN z 7.10.2004 sygn.
II UK 485/03; OSNP 2005/10/147). Przenosząc powyższe rozważania na grunt stanu faktycznego niniejszej sprawy stwierdzić należy iż wnioskodawczyni pierwotnie składając wniosek o przyznanie zasiłku chorobowego z dnia 16.01.2015 r. nie wypełniła wymogu określonego w art.62 ust.1 i 3 cytowanej ustawy. Zgodnie z tym przepisem zaświadczenie lekarskie ubezpieczony jest obowiązany dostarczyć nie później niż w ciągu 7 dni od daty jego otrzymania płatnikowi zasiłków. Niedopełnienie obowiązku określonego w ust. 1 i 2 powoduje obniżenie o 25% wysokości zasiłku przysługującego za okres od 8 dnia orzeczonej niezdolności do pracy do dnia dostarczenia zaświadczenia lekarskiego, chyba że niedostarczenie zaświadczenia nastąpiło z przyczyn niezależnych od ubezpieczonego.
W myśl art. 68 ust. 1 cytowanej ustawy Zakład Ubezpieczeń Społecznych oraz płatnicy składek, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1, są uprawnieni do kontrolowania ubezpieczonych co do prawidłowości wykorzystywania zwolnień od pracy zgodnie z ich celem oraz są upoważnieni do formalnej kontroli zaświadczeń lekarskich. Wnioskodawczyni ograniczyła się jedynie do stwierdzenia, iż zwolnienie lekarskie przesłała pracodawcy. Jej wniosek nie zawierał informacji, które zwolnienia i w jakim terminie zostały wysłane do byłego pracodawcy, na przedstawionych drukach zwolnienia lekarskiego nie było adnotacji o dacie przyjęcia przez zakład pracy; wnioskodawczyni nie wskazała również iż zwolnienie zostało zwrócone przez pracodawcę na jej adres miejsca zamieszkania.
W konsekwencji organ rentowy korzystając z kompetencji określonej w art. 68 cytowanej ustawy i mając na uwadze, iż wnioskodawczyni nie spełniła przesłanek uprawniających ją do przyznania świadczenia po stwierdzeniu i weryfikacji jej uprawnień do zasiłku chorobowego – wydał decyzję z dnia 26.01.2015 r. opartą o art.62 ust.2 cytowanej ustawy. W sytuacji w której wnioskodawczyni uzupełniła dane i przedstawiła nowe dowody jak w piśmie z 9.02.2015 r. organ rentowy w oparciu o treść art. 83a ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych wydał nową decyzję przyznając wnioskodawczyni prawo do 100 % zasiłku i dokonując 20.02.2015 r. wyrównania świadczenia zasiłkowego.
W myśl powołanego przepisu art.83a ust.1 prawo lub zobowiązanie stwierdzone decyzją ostateczną Zakładu ulega ponownemu ustaleniu na wniosek osoby zainteresowanej lub z urzędu, jeżeli po uprawomocnieniu się decyzji zostaną przedłożone nowe dowody lub ujawniono okoliczności istniejące przed wydaniem tej decyzji, które mają wpływ na to prawo lub zobowiązanie. W realiach stanu faktycznego sprawy nie jest możliwe przypisanie organowi rentowemu przyczynienia się do opóźnienia w wypłacie wyrównania świadczenia odsetkowego wnioskodawczyni, gdyż w ocenie Sądu Rejonowego do wypłaty wyrównania i uchylenia pierwotnie wydanej decyzji doszło z przyczyn niezależnych od organu w rozumieniu poglądu judykatury w cytowanym orzeczeniu Sądu Najwyższego z 7.10.2004 r.
Nie było żadnych przeszkód po stronie wnioskodawczyni, aby już w dacie pierwotnego wniosku z 16.01.2015 r. przedstawiła ona dokumenty potwierdzające niezbicie które zwolnienia lekarskie, za jaki okres i w jakiej dacie wysłała byłemu pracodawcy, co niewątpliwie uruchomiłoby wypłatę zasiłku w pełnej wysokości. Jeżeli natomiast wnioskodawczyni chciałaby przerzucać odpowiedzialność za powyższy stan rzeczy na pracodawcę, to w dalszym ciągu nie zmienia to oceny sytuacji, iż do opóźnienia doszło z przyczyn niezależnych od organu rentowego, a wnioskodawczyni ewentualne roszczenia z tytułu poniesionej szkody winna kierować wobec pracodawcy, a nie organu rentowego działającego w sferze swoich uprawnień określonych powyższej cytowanymi przepisami.
Mając powyższe na uwadze Sąd nie znalazł podstaw do uznania, iż organ rentowy uchybił wymogom określonym w cytowanych przepisach i w konsekwencji wydał decyzję naruszającą prawo i na mocy przepisu art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie jako bezzasadne.