Court dismissed appeal for missing deadline due to lawyer's fault and lack of independent cause.
Legislator summary
AI generatedThe Regional Court in Łódź rejected the applicant's request to restore the appeal deadline, ruling that the lawyer's illness did not constitute an independent cause for delay. The court found that the lawyer's period of incapacity did not cover the critical deadline period, and the medical certificate was issued after the deadline had already passed. Consequently, the Higher Regional Court upheld the dismissal of the appeal as untimely and inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 168 § 1 k.p.c.; Art. 169 § 2 k.p.c.: The extension of procedural deadlines requires proof of lack of fault by the party or their representative, which is only possible if an independent cause existed that objectively prevented the action and where the party could not reasonably be expected to observe the deadline.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VII Uz 15/15
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 maja 2015 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi, XI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie z powództwa Ł. P. przeciwko Zakładowi (...) I Oddział w W. o zasiłek chorobowy, oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji od wyroku z dnia 26 lutego 2015 r. (pkt 1) oraz odrzucił apelację (pkt 2). W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, Sąd powołując się na art. 168 § 1 k.p.c. wskazał, iż przesłanką przywrócenia terminów procesowych jest brak winy strony w uchybieniu terminu oraz powstanie w wyniku tego uchybienia ujemnych dla tej strony skutków procesowych.
Zasadą jest, że czynności procesowe powinny być dokonane w terminie, zatem art. 168 § 1 k.p.c. nie można interpretować w sposób rozszerzający. Jednocześnie Sąd podniósł, iż o braku winy można mówić jedynie w sytuacji, gdy istniała jakaś niezależna od strony przyczyna, która spowodowała uchybienie terminowi. W ocenie Sądu nie sposób uznać, że pełnomocnik wnioskodawcy nie ponosi winy za uchybienie terminowi, bowiem w żaden sposób nie wynika to z okoliczności podnoszonych przez niego w złożonym wniosku. Sąd wskazał, iż odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 19 marca 2014 r., zaś termin do wniesienia apelacji upływał w dniu 2 kwietnia 2015 r. i w tym dniu apelacja została złożona.
Natomiast kolejna apelacja została nadana w dniu 18 maja 2015 roku. W konsekwencji Sąd przyjął, iż złożenie apelacji w terminie było możliwe, gdyż okres niezdolności do pracy pełnomocnika wnioskodawcy nie obejmował okresu, w którym biegł termin do wniesienia apelacji. W ocenie Sądu wniesienie przedmiotowego środka zaskarżenia w terminie, przy zachowaniu należytej staranności było możliwe. Mając powyższe na uwadze Sąd Rejonowy na podstawie art. 168 § 1 k.p.c. oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji.
W związku z nieprzywróceniem tego terminu, Sąd na podstawie art. 370 k.p.c. odrzucił apelację wniesioną w dniu 18 maja 2015 r. wraz z tym wnioskiem. Zażalenie od powyższego orzeczenia wniósł pełnomocnik powoda. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił:
1. naruszenie art. 168 § 1 k.p.c. poprzez błędne przyjęcie, iż pełnomocnik wnioskodawcy ponosi winę w uchybieniu terminu do wniesienia apelacji 2. naruszenie art. 169 § 2 k.p.c. poprzez przyjęcie, iż pełnomocnik wnioskodawcy nie uprawdopodobnił okoliczności uzasadniających wniosek o przywrócenie terminu 3. naruszenie art. 370 k.p.c. poprzez błędne uznanie, iż apelacja wnioskodawcy podlegała odrzuceniu, z uwagi na fakt, iż została złożona po upływie terminu, jak również na skutek nieuzupełnienia jej braków formalnych w przepisanym terminie.
Mając powyższe na uwadze skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zasądzenie od organu rentowego kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Sąd Okręgowy w Łodzi zważył co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 370 k.p.c. nakazuje odrzucić apelację wniesioną po upływie przepisanego terminu, nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również apelację której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Zgodnie zaś z art. 168 § 1 k.p.c. jeżeli strona, nie dokonała w terminie czynności procesowej bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu tygodnia od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 169 § 1 k.p.c.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek (art. 169 § 2 k.p.c.). Przez stronę należy przy tym rozumieć także pełnomocnika strony, a jego błąd procesowy obciąża stronę.
Podkreślić należy, iż przepis art. 168 § 1 k.p.c. nie może być interpretowany w sposób rozszerzający, gdyż jest zasadą, że czynności procesowe powinny być dokonywane w terminie. O braku winy strony można zatem mówić tylko wtedy, gdy istniała jakaś przyczyna niezależna od strony, która spowodowała uchybienie terminowi. Przyczyna taka zachodzi wówczas, gdy dokonanie czynności w ogóle (w sensie obiektywnym) było wykluczone, jak również w takich przypadkach, w których w danych okolicznościach nie można było oczekiwać od strony, by zachowała dany termin procesowy.
Dlatego w każdym przypadku przy ocenie braku winy, jako przesłanki przywrócenia terminu uchybionego przez stronę, należy uwzględniać wymaganie dołożenia należytej staranności człowieka przejawiającego dbałość o swe własne życiowo ważne sprawy. (postanow. SN 14-04-2010 III SZ 1/10 LEX nr 602071). W ocenie Sądu Okręgowego Sąd Rejonowy słusznie przyjął, iż w rozpoznawanym przypadku nie zostały spełnione warunki pozwalające na przywrócenie terminu do wniesienia apelacji. Konieczną i podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest bowiem brak winy w jego uchybieniu po stronie osoby dokonującej (zamierzającej dokonać) określonej czynności procesowej oraz terminowe złożenie wniosku w tym przedmiocie, w którym nadto uprawdopodobniono wskazane okoliczności.
Te natomiast przesłanki w niniejszej sprawie nie zostały spełnione. Na gruncie rozpoznawanego przypadku przyczyną uchybienia terminowi do złożenia apelacji, w ocenie skarżącego, była rzekomo choroba pełnomocnika wnioskodawcy. Skarżący podniósł, iż w związku z chorobą nie był zdolny do wykonywania czynności zawodowych, a powyższy fakt uprawdopodobnił poprzez złożenie zwolnienia lekarskiego oraz zaświadczenia wystawionego przez lekarza sądowego. Tymczasem, jak słusznie wskazał Sąd I instancji okres niezdolności do pracy pełnomocnika powoda nie obejmował okresu, w którym biegł termin do wniesienia apelacji.
Zaświadczenie lekarskie jakie przedstawił skarżący zostało bowiem wystawione od dnia 5 do 11 maja 2015 roku (k. 95), zaś termin do wniesienia apelacji upłynął w dniu 2 kwietnia 2015 roku. Nadto, apelacja w tym dniu została złożona, tyle że dotknięta była brakami formalnymi. Nie ulega zatem wątpliwości, iż w niniejszej sprawie nie wystąpiły żadne okoliczności uniemożliwiające stronie dokonania czynności procesowej w ustawowym terminie, bowiem w istocie środek zaskarżenia mógł zostać złożony z zachowaniem tego terminu.
Wobec powyższego, apelację wniesioną w dniu 18 maja 2015 roku - ze znacznym przekroczeniem terminu - uznać należało za spóźnioną. W ocenie Sądu Okręgowego, Sąd I instancji słusznie zatem oddalił wniosek strony powodowej o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji, a apelację wniesioną w dniu 18 maja 2015 roku, jako spóźnioną na podstawie art. 370 k.p.c. odrzucił. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie skarżącego jako bezzasadne. Przewodnicząca:
Sędziowie: Z. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikom stron.