Court allows appeal against dismissal of action for payment by housing association manager, ruling no separate mandate needed for ordinary management acts.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Zabrze dismissed the plaintiff's action for payment, ruling the case inadmissible because the plaintiff failed to prove the manager's authority. The plaintiff appealed, arguing the dismissal violated substantive and procedural laws regarding the manager's mandate. The Court of Appeal agreed, holding that the manager's authority was established by the initial deed and a subsequent notarial resolution, making a separate mandate unnecessary for ordinary management acts.
Legislator headnote
AI generatedArt. 18 ust. 1, 2a ustawy o własności lokali; Art. 22 ust. 1 ustawy o własności lokali; Art. 98 k.c.; Art. 88 k.p.c. - A manager of a housing co-ownership community may perform ordinary management acts independently without a separate mandate, provided their authority is established by the initial deed or a notarial resolution defining the management scope.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III Cz 72/15 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Tomasz Tatarczyk Sędziowie SO Krystyna Hadryś SR (del.) Roman Troll (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2015 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa(...)nr (...) przy ul. (...) w B. przeciwko (...) Spółce Akcyjnej w B. o zapłatę na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 26 sierpnia 2014 r., sygn. akt VIII C 2524/13 postanawia: zmienić zaskarżone postanowienie przez jego uchylenie. SSR (del.) Roman Troll SSO Tomasz Tatarczyk SSO Krystyna Hadryś Sygn. akt III Cz 72/15
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 26 sierpnia 2014 roku Sąd Rejonowy w Zabrzu umorzył postępowanie w sprawie, albowiem pełnomocnik powódki – (...) – nie przedstawił należytego umocowania. Zdaniem Sądu Rejonowego konieczne jest w rozpoznawanej sprawie przedstawienie umowy określającej sposób zarządu nieruchomością wspólną oraz pełnomocnictwa dla osoby, której powierzono zarząd, a która jest przedstawicielem wspólnoty i dla umocowania do działania w jej imieniu potrzebuje pełnomocnictwa, którego źródłem może być wola wspólnoty wyrażona albo w umowie o określeniu sposobu zarządu albo w zaprotokołowanej notarialnie uchwale, w której należy ściśle określić zakres kompetencji zarządcy poprzez wyliczenie czynności prawnych, który może on dokonywać w imieniu i na rzecz wspólnoty.
Takich dokumentów – zdaniem Sądu Rejonowego – nie dołączono. Zażalenie na to postanowienie złożyła powódka zarzucając mu naruszenie przepisów prawa materialnego, a to: art. 18 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku własności lokali poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, a to poprzez stwierdzenie, że strona powodowa nie wykazała w przedstawionym akcie notarialnym z dnia 12 kwietnia 2001 roku, że zarząd nieruchomością wspólną w powodowej wspólnocie powierzono (...) Spółce Akcyjnej w B.; art. 65 § 2 k.c. w związku z art. 18 ust. 1 ustawy o własności lokali poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i dokonanie przez Sąd Rejonowy błędnej interpretacji postanowienia § 10 zawartej w formie aktu notarialnego umowy z 12 kwietnia 2001 roku ustanawiającej odrębną własność lokalu i jego sprzedaż poprzez uznanie, że wskazany zapis nie określa sposób zarządu nieruchomością wspólną; a także naruszenie przepisów prawa procesowego, a to: art. 233 k.p.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, to jest przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i ustalenie stanu faktycznego niezgodnego z rzeczywistym stanem rzeczy, to jest błędne przyjęcie, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy musi istnieć inna wcześniejsza umowa, w ramach której właściciele lokali określą sposób zarządu nieruchomością wspólną, poprzez wykazanie umocowania poprzedniego zarządcy, podczas gdy w oparciu regulację art. 18 ust. 2a ustawa o własności lokali na podstawie uchwały nr 2 z dnia 4 marca 2003 roku powierzono zarząd nieruchomością wspólną (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w B.; art. 355 § 1 k.p.c. w związku z art. 379 pkt 2 k.p.c. i art. 86 k.p.c. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i umorzenie postępowania w sytuacji, gdy pełnomocnik swoje umocowanie wykazał.
Przy tak postawionych zarzutach wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i orzeczenie zgodnie z żądaniem powódki oraz zasądzenie od pozwanej kosztów postępowania za obie instancje, względnie o uchylenie zaskarżonego postanowienie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Zabrzu.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 80, poz. 903 ze zm.) właściciele lokali mogą określić sposób zarządu nieruchomością wspólną, a w szczególności powierzyć zarząd osobie fizycznej albo prawnej. W akcie notarialnym z 12 kwietnia 2001 roku powierzono zarząd nieruchomością wspólną (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w B. (wskazano, że nabywca pierwszego lokalu wyraża zgodę na sprawowanie zarządu) /k. 13 – 17/. Ten pierwszy lokal został wyodrębniony i jest uwidoczniony w księdze wieczystej na k. 108v.
Następnie uchwałą nr (...) z dnia 4 marca 2003 r. zaprotokołowaną przez notariusza powierzono zarząd nieruchomością wspólną i udzielono pełnomocnictw do reprezentowania i działania w imieniu wspólnoty (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji /k. 8 – 12/. W zakresie, w jakim zarządzanie zostało powierzone zarządcy, wyłączone jest bezpośrednie działanie wspólnoty i właścicieli lokali, a umowa o sprawowanie zarządu może wprowadzać odstępstwa od tej zasady. Natomiast z art. 22 ust. 1 w związku z art. 33 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali wynika, że zarządca (tak samo, jak wybrany przez właścicieli zarząd) umocowany jest do samodzielnego wykonywania czynności mieszczących się granicach zwykłego zarządu.
Jeśli na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali powierzono zarząd nieruchomością wspólną osobie prawnej, to w braku odmiennych postanowień, do zarządu i do zarządcy działającego na podstawie tej umowy stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zarządu nieruchomością wspólną i mające m.in. odniesienie do wybranego przez właścicieli lokali zarządu – na podstawie art. 33 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali (art. 18 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali). (Por.
E. Bończak - Kucharczyk: Własność lokali i wspólnota mieszkaniowa, Warszawa 2012 r., s. 304 - 305). Należy także zauważyć, że ustanowienie zarządcy na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali wyklucza możliwość tworzenia zarządu wg postanowień art. 20 tej ustawy. W tym zakresie Sąd Okręgowy w pełni akceptuje pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. w uzasadnieniu wyroku z dnia 3 grudnia 2010 roku wydanego w sprawie o sygn. akt II SA/GL 545/10 (LEX nr 752868), a także w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 14 września 2005 roku, sygn. akt III CZP 62/05 (LEX nr 171751).
Jednocześnie z tego ostatnio cytowanego postanowienia Sądu Najwyższego wyraźnie wynika, że zarządca nieruchomości wspólnej, któremu powierzono zarząd na postawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali, może występować w imieniu właścicieli lokali tworzących wspólnotę mieszkaniową, a co za tym idzie reprezentuje ją na zewnątrz (art. 6 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali w związku z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali). Należy bowiem zauważyć, że gdy przy powierzaniu zarządu pominięto w ogóle sprawę reprezentacji to, jak już wyżej wskazano, na podstawie art. 33 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali w związku z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali, czynności zwykłego zarządu podejmuje zarząd samodzielnie, a dopiero do podjęcia czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebna jest uchwała właścicieli (art. 22 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali).
W rozpoznawanej sprawie mamy zaś do czynienia z sytuacją, gdy doszło do powierzenia zarządu przy pierwszej umowie wyodrębnienia lokalu mieszkalnego, a następnie uchwałą wspólnoty zaprotokołowaną przez notariusza powierzono ten zarząd innej osobie przy czym udzielono jej także pełnomocnictwa do reprezentowania i działania w imieniu wspólnoty. Ta ostatnia uchwała wskazuje więc także na to, jaki jest zakres powierzonego zarządu, a co za tym idzie w tej konkretnej sprawie wspólnota działa poprzez swojego zarządcę, który ma umocowanie do jej reprezentowania.
Ponadto czynności zwykłego zarządu tenże zarządca może wykonywać samodzielnie, zgodnie z przedstawionymi powyżej uwagami. Czynnościami z zakresu zwykłego zarządu są te, które zmierzają do zachowania stanu lub statusu nieruchomości wspólnej - są to tzw. czynności zachowawcze (E. Bończak - Kucharczyk: op.cit., s. 448). Do tych czynności zachowawczych w orzecznictwie zalicza się: żądanie eksmisji najemcy, wypowiedzenie umowy użyczenia i żądanie eksmisji jednego z rozwiedzionych małżonków, wytoczenie powództwa o obalenie domniemania z art. 134 k.k.w., a także dochodzenie należności z tytułu czynszy najmu (por.
E. Skowrońska – Bocian: [w:] Kodeks cywilny. Komentarz do artykułów 1 – 44911, pod red. K. Pietrzykowskiego, Warszawa 2008, s. 671 - 672). Z powyższego wniosek, że dochodzenie przez wspólnotę mieszkaniową, przez zarządcę działającego w jej imieniu, należności za wywóz śmieci, eksploatację i koszty remontów, które są dochodzone pozwem złożonym w rozpoznawanej sprawie, stanowi czynność zwykłego zarządu, albowiem zmierza do uzyskania należności przypadającej wspólnocie, które są konieczne do uregulowania jej zobowiązań wobec podmiotów trzecich (zajmujących się odbiorem odpadów), a także utrzymaniem nieruchomości wspólnej w należytym stanie.
Dochodzone należności są więc tymi, które umożliwią wspólnocie prawidłowe działanie i regulowanie zobowiązań, a co za tym idzie ich uzyskanie i dochodzenie zmierza do zachowania wspólnego prawa, a więc jest czynnością zachowawczą (por. także uchwałę Sądu Najwyższego z z dnia 18 października 2013 r., sygn. akt III CZP 42/13, opublik. w OSNC 2014/6/6). Inna sytuacja byłaby wówczas, gdyby wspólnota wytoczyła powództwo przeciwko właścicielowi lokalu z żądaniem sprzedaży licytacyjnej jego lokalu (por. art. 22 ust. 3 pkt 7 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali i art. 16 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali).
Dlatego też wystąpienie przez wspólnotę mieszkaniową z pozwem przeciwko jej członkowi w rozpoznawanej sprawie stanowi czynność zwykłego zarządu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali, a co za tym idzie taką czynność zarząd podejmuje samodzielnie i nie jest mu do tego potrzebna odrębna uchwała wspólnoty wyrażająca na to zgodę. Zarządcą zaś wspólnoty mieszkaniowej, który jest uprawniony do wykonywania czynności zwykłego zarządu jest w rozpoznawanej sprawie podmiot, któremu powierzono zarząd na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali, czyli(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w B. [por. art. 12 ustawy z dnia 15 września 2000 r.
Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1030 ze zm)]. Z powyższych względów w rozpoznawanej sprawie nie ma potrzeby żądania od wspólnoty mieszkaniowej dodatkowej uchwały bądź dodatkowego pełnomocnictwa upoważniających jej zarządcę do reprezentowania, albowiem sprawa dotyczy czynności zwykłego zarządu. W tym przypadku reprezentowanie wspólnoty odbywa się – w tej sprawie – na podstawie uchwały nr(...) z dnia 4 marca 2003 roku, która została zaprotokołowana przez notariusza, i którą udzielono temu podmiotowi pełnomocnictwa do reprezentowania oraz działania w imieniu wspólnoty (art. 98 k.c. w związku z art. 88 k.p.c.).Wystarczające w tym przypadku jest udzielenie pełnomocnictwa procesowego radcy prawnemu przez zarządcę, gdyż sprawa nie wykracza poza czynności zwykłego zarządu, a więc może on działać w imieniu wspólnoty.
Dlatego też zarzuty zażalenia okazały się słuszne, gdyż strona powodowa wykazała ustanowienie zarządcy nieruchomości na podstawie art. 18 ust. 1 i 2a ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali, a to pierwotne powierzenie zarządu stanowiło także sposób określenia zarządu nieruchomością wspólną, który następnie został zmieniony uchwałą z dnia 4 marca 2003 roku zaprotokołowaną przez notariusza. Doszło więc przy wydawaniu zaskarżonego postanowienia do naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego wskazanych w zażaleniu, gdyż nie było podstaw do umorzenia postępowania.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 386 § 1 k.p.c., należało zmienić zaskarżone postanowienia poprzez jego uchylenie. O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Rejonowy rozstrzygnie, zgodnie z art. 108 § 1 k.p.c., w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. SSR (del.) Roman Troll SSO Tomasz Tatarczyk SSO Krystyna Hadryś