Court partially allowed appeal by increasing debt amount and adjusting costs in a default judgment case.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal partially granted the plaintiff's appeal, increasing the awarded debt and adjusting litigation costs. The lower court had incorrectly dismissed a portion of the claim for a 280 zł fee due to the defendant's absence. The appellate court found the plaintiff's evidence sufficient to establish the debt and the validity of the fee, thus overturning the first-instance decision on these points.
Legislator headnote
AI generatedArt. 339 k.p.c.; Art. 386 § 1 k.p.c.; Art. 100 k.p.c.; Art. 98 § 1 k.p.c. - In default proceedings, a court must verify material law grounds for a claim even when facts are presumed true; if evidence supports the claim, the default judgment must be modified to include it, and costs are allocated based on the degree of success.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ca 1799/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 września 2015 r. Sąd Okręgowy w Krakowie Wydział II Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący: SSO Katarzyna Serafin-Tabor po rozpoznaniu w dniu 21 września 2015 r. w Krakowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) w K. przeciwko K. R. o zapłatę na skutek apelacji strony powodowej od wyroku zaocznego Sądu Rejonowego dla Krakowa - Podgórza w Krakowie z dnia 13 października 2014 r., sygnatura akt I C 4097/14/P 1. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że w punkcie I. sentencji kwotę 1000 zł (jeden tysiąc złotych) zastępuje kwotą 1.280 (jeden tysiąc dwieście osiemdziesiąt) zł oraz w punkcie III. sentencji kwotę 19,80 zł (dziewiętnaście złotych osiemdziesiąt groszy) zastępuje kwotą 25,46 (dwadzieścia pięć, 46/100) zł;
2. zasądza od pozwanej K. R. na rzecz strony powodowej (...) w K. kwotę 30 (trzydzieści) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.
UZASADNIENIE
wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 21 sierpnia 2015 r. Niniejsza sprawa była rozpoznana przez Sąd Rejonowy w postępowaniu uproszczonym. Również Sąd Okręgowy jako Sąd II instancji rozpoznał sprawę w postępowaniu uproszczonym. Sąd Odwoławczy nie prowadził postępowania dowodowego, zatem na zasadzie art. 505 13 § 2 k.p.c. uzasadnienie wyroku obejmować będzie jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia z przytoczeniem przepisów prawa. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja strony powodowej jest uzasadniona i skutkowała zmianą zaskarżonego wyroku.
Zarzut naruszenia art. 339 § 2 k.p.c. był częściowo trafny bowiem Sąd Rejonowy niezasadnie uznał, że w świetle twierdzeń pozwu żądanie strony powodowej nie może zostać uwzględnione w zakresie kwoty 280 zł, tj. prowizji. Zaznaczyć należy, że w niniejszej sprawie pozwana prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy nie stawiła się na nią ani też nie złożyła odpowiedzi na pozew. W tych okolicznościach zachodziły podstawy do wydania wyroku zaocznego, o którym stanowi art. 339 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny (§ 1).
W tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa (§ 2). Domniemanie to zastępuje postępowanie dowodowe jedynie wówczas, gdy twierdzenia powoda nie budzą uzasadnionych wątpliwości (por. uzasadnienie Sądu Najwyższego z dnia 18 lutego 1972 r., III CRN 539/71, OSNCP 1972, z. 7-8, poz. 150). Niezależnie jednak od ustalenia podstawy faktycznej sąd zawsze jest zobowiązany rozważyć, czy żądanie pozwu jest zasadne w świetle norm prawa materialnego.
Negatywny wynik takiej analizy powoduje wydanie wyroku zaocznego oddalającego powództwo (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 czerwca 1972r., III CRN 30/72). Sąd Okręgowy stoi na stanowisku, że w świetle obowiązujących przepisów prawa materialnego, twierdzenie strony powodowej, że pozwana pozostaje w zwłoce z zapłatą kwoty 280 zł tytułem pożyczki jest w świetle wskazanego wyżej przepisu uzasadnione. W tym zakresie również brak było powodów dla uznania, że twierdzenia o okolicznościach faktycznych przytoczone w pozwie budzą uzasadnione wątpliwości, a tylko w takim wypadku, wydając wyrok zaoczny, można uznać, że żądanie pozwu nie jest uzasadnione w sposób pozwalający na jego uwzględnienie takim wyrokiem.
Co więcej strona powodowa dołączyła do pozwu potwierdzenia wykonania przez pozwaną przelewu na kwotę 1.000 zł, ze wskazaniem w tytule numeru (...), którym oznaczono również umowę. Do pozwu została dołączona umowa zawierająca numer pożyczki jw. Również na podstawie tej umowy możliwe jest zweryfikowanie wysokości prowizji. W tym więc zakresie, odwołując się do regulacji z art. 339 k.p.c., powództwo powinno zostać uwzględnione. W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy na zasadzie art. 386 § 1 k.p.c. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że podwyższył zasądzoną na rzecz strony powodowej o kwotę 280 zł.
W pierwszej instancji strona powodowa utrzymała się ze swoim żądaniem w 85 % i taką część kosztów, na zasadzie art. 100 k.p.c. winna jej zwrócić pozwana. Poniesione w pierwszej instancji przez stronę powodową koszty wyniosły 30 zł. W związku z powyższym pozwana winna zapłacić tytułem kosztów kwotę 25,46 zł. Koszty drugiej instancji wobec uwzględnienia apelacji w całości należne, zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c. stronie powodowej wyniosły 30 zł i odpowiadały uiszczonej opłacie od apelacji.