Legislator Case Law & Legislation
IV P 50/15 AI generated

Court awards director's salary loss compensation for invalid dismissal after resignation under Education Act.

Case Number IV P 50/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court ordered the school to pay the plaintiff 2,400 PLN in damages for the loss of his director's allowance following an invalid dismissal. The plaintiff argued the school's dismissal was unlawful because it occurred after he submitted a resignation, violating the Education Act's requirement for formal dismissal procedures. The court ruled that a resignation triggers an automatic obligation to dismiss the director, making the subsequent dismissal under alternative grounds legally invalid and warranting compensation.

Legislator headnote

AI generated

Art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty; Art. 65 Konstytucji RP: Upon resignation, the school board must formally dismiss the director; failure to do so renders a subsequent dismissal under alternative grounds invalid, entitling the director to compensation for lost salary.

Keywords

AI generated
Education Act dismissal Director resignation Salary loss compensation Invalid dismissal Labor law analogy

Cited Legislation

AI generated
Art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty
W uzasadnieniu pozwu argumentował, iż uchwała Zarządu Powiatu (...) z dnia 24 marca 2015 roku nr 21/112/15 odwołująca go ze stanowiska dyrektora na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty tj.
Art. 65 Konstytucji RP
Odwołanie w tym przypadku ma charakter formalnie tylko jednostronny, bowiem sam przepis jest wyrazem konstytucyjnej zasady wolności wyboru i wykonywania pracy /art. 65 Konstytucji RP/.
Art. 50 k.p.
Nadto pozwany wywodził, iż domaganie się przez powoda odszkodowania w oparciu o art. 50 § 3 kp.
Art. 481 kc
O odsetkach ustawowych od w/w kwoty orzeczono na podstawie art. 481 kc .
Art. 477 2 § 1 k.p.c.
Sąd nadał wyrokowi zasądzającemu rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty 1.200 zł zgodnie z dyspozycją art. 477 2 § 1 k.p.c. O kosztach procesu sąd orzekł na podstawie art.
Art. 98 k.p.c.
O kosztach procesu sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. Zgodnie z regułą wynikającą z tego przepisu strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony.
art. 65 Konstytucji RP
Odwołanie w tym przypadku ma charakter formalnie tylko jednostronny, bowiem sam przepis jest wyrazem konstytucyjnej zasady wolności wyboru i wykonywania pracy /art. 65 Konstytucji RP/.
art. 50 k.p
38 ustawy o systemie oświaty, a wypowiedzeniem zmieniającym istnieje tak istotne podobieństwo, że w odniesieniu do roszczeń wynikających z wadliwego odwołania należy pomocniczo stosować przepisy kodeksu pracy dotyczące rozwiązywania umów o pracę, w tym art. 50 k.p.
art. 98 k.p.c
O kosztach procesu sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
NSA z dnia 19 marca 2003 roku w sprawie SA/R. (...)
uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 19 marca 2003 roku w sprawie SA/R. (...)).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt IV P 50/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ O., dnia 31 sierpnia 2015 r. Sąd Rejonowy w Ostródzie IV Wydział Pracy w następującym składzie: Przewodniczący: SSR Aleksandra Dąbrowska Protokolant: st. sekr. sąd. Marlena Młynarkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2015 r. w Ostródzie na rozprawie sprawy z powództwa B. Z. PESEL (...) przeciwko Zespołowi Szkół w L. o dodatek funkcyjny I. zasądza od pozwanego Zespołu Szkół w L. na rzecz powoda B. Z. kwotę 2.400 zł (dwa tysiące czterysta złotych) z ustawowymi odsetkami od dnia 08 kwietnia 2015 roku do dnia zapłaty, II. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 450 zł (czterysta pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu, III. wyrokowi w punkcie I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty 1.200 z (jeden tysiąc dwieście złotych).

UZASADNIENIE

Powód B. Z. złożył pozew przeciwko Zespołowi Szkół w L. o zasądzenie kwoty 2.400 zł z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty tytułem odszkodowania za utracony dodatek funkcyjny związany z piastowaniem przez niego funkcji dyrektora w pozwanej szkole, za okres kwiecień-maj 2015 r. Nadto wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym zastępstwa adwokackiego. W uzasadnieniu pozwu argumentował, iż uchwała Zarządu Powiatu (...) z dnia 24 marca 2015 roku nr 21/112/15 odwołująca go ze stanowiska dyrektora na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty tj. w przypadkach szczególnie uzasadnionych, jest bezzasadna, albowiem pozwany nie uargumentował należycie przyczyn odwołania z funkcji dyrektora i nie zapewnił możliwości wypowiedzenia się na każdym etapie procedury, a tym samym naruszył art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty.

Pozwany Zespół Szkół w L. wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew pozwany podniósł, iż w uzasadnieniu uchwały Zarządu Powiatu (...) z dnia 24 marca 2015 roku odwołano się do konkretnych, poważnych i zawinionych przez powoda sytuacji, które uniemożliwiły dalsze sprawowanie przez niego funkcji dyrektora w pozwanej, albowiem godziłoby to w interes szkoły i powodowało destabilizację w jej funkcjonowaniu.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód B. Z. jest zatrudniony w Zespole Szkół w L., na stanowisku nauczyciela wychowawcy od dnia 23 czerwca 1995 roku, na podstawie mianowania. Na podstawie uchwały nr 23/94/2011 Zarządu Powiatu (...) powodowi powierzono stanowisko dyrektora Zespołu Szkół w L. na okres od 01 września 2011 roku do 31 sierpnia 2016 roku. Pismem z dnia 01 września 2014 roku przyznano powodowi dodatek funkcyjny w wysokości 1.200 zł miesięcznie, za okres od 01 września 2014 roku do 31 sierpnia 2015 roku. Pismem z dnia 11 lutego 2015 roku powód złożył rezygnację z funkcji dyrektora Zespołu Szkół w L..

Pismem z dnia 12 lutego 2015 roku Starosta (...) zwrócił się do powoda o sprecyzowanie i wyjaśnienie treści wniosku z dnia 11 lutego 2015 r. Pismem z dnia 12 lutego 2015 roku powód wskazał, iż ilość i długotrwałość czasowa następujących z inicjatywy organu prowadzącego kontroli i audytów powoduje zaabsorbowanie czasu pracy i destabilizuje pracę administracji i kadry szkoły, co jest rozbieżne z poglądami powoda na temat sposobu współpracy. Pismem z dnia 17 lutego 2015 r. pozwany zwrócił się do (...)- (...) Kuratora Oświaty o wyrażenie opinii w sprawie odwołania powoda ze stanowiska dyrektora Zespołu Szkół w L..

W piśmie z dnia 24 lutego 2015 roku (...)- (...) Kurator Oświaty poinformował, że nie stawia przeszkód w sprawie odwołania B. Z. ze stanowiska dyrektora, ponieważ jest to konsekwencja złożonego przez powoda wniosku w sprawie rezygnacji z zajmowanego stanowiska. Nadto (...)- (...) Kurator Oświaty podniósł w piśmie, iż w wyniku kontroli organ prowadzący stwierdził nieprawidłowości w zakresie administracyjno-finansowym, a brak działań ze strony dyrektora zmierzających do ich usunięcia powoduje niewłaściwe zarządzanie szkołą.

Uchwałą z dnia 26 lutego 2015 roku nr 17/65/15 Zarządu Powiatu (...) w związku ze złożoną rezygnacją przez powoda odwołano powoda za trzymiesięcznym wypowiedzeniem ze stanowiska dyrektora Zespołu Szkół w L.. Uchwałą z dnia 24 marca 2015 roku nr 21/112/15 Zarządu Powiatu (...) z dniem 25 marca 2015 roku odwołano powoda ze stanowiska dyrektora Szkół w L.. W uzasadnieniu podniesiono, iż powodem odwołania jest niedostateczny brak nadzoru i nie dołożenie należytej staranności w sprawowaniu funkcji, w wyniku których doszło w pozwanej do nieprawidłowości, które kontynuowane były w toku kontroli, ponieważ powód podał nieprawidłowe dane do Systemu Informacji Oświatowej o liczbie wychowanków w internacie, a zatem powyższe stanowi przypadek szczególnie uzasadniony.

W dniu 09 stycznia 2015 roku Komenda Powiatowa Policji w I. wszczęła dochodzenie w sprawie przywłaszczenia powierzonego mienia w postaci produktów spożywczych przeznaczonych do stołówki z Zespołu Szkół w L. w okresie od 01 stycznia 2014 roku do 31 października 2014 roku. Za miesiące kwiecień-maj 2015 r. powód nie otrzymał dodatku funkcyjnego w wysokości 1.200 zł. (dowód: akt mianowania k. 5, uchwała nr 2/94/2011 k. 153, pismo k. 194, pismo w sprawie rezygnacji powoda ze stanowiska k. 199, uchwała nr 17/65/15 k. 200, uchwała nr 21/11/15 k. 201 – część B akt osobowych powoda; pisma k. 88-90, zeznania świadka M.

K. k. 124)

Sąd zważył co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości. Na wstępie zaznaczyć należy, iż powyższy stan faktyczny sąd ustalił w oparciu o zgromadzone w sprawie dokumenty, które nie wzbudziły wątpliwości Sądu w zakresie swej wiarygodności. Dowody znajdujące się w aktach sprawy (w tym aktach osobowych) w pełni korespondują ze sobą i składają się na ustalony w sprawie stan faktyczny. Nie były one kwestionowane przez strony postępowania, a nadto nie zachodziły również żadne wątpliwości, co do ich formy bądź treści. Sąd przyznał również walor wiarygodności zeznaniom świadka M.

K., albowiem zeznania te są spójne, logiczne i w pełni korespondują ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Sąd pominął dowód z przesłuchania stron, albowiem obowiązek Sądu wynikający z art. 299 kpc nie ma charakteru bezwzględnego, a aktualizuje się wówczas, jeżeli Sąd uzna, że dotychczasowe rezultaty przeprowadzonego postępowania dowodowego nie świadczą o wyjaśnieniu faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (tak wyrok Sądu Najwyższego z dnia 08 grudnia 2000 r. I CKN 1129/99, LEX 26/2015). W przedmiotowej sprawie dowody w postaci dokumentów oraz zeznań świadka M.

K. okazały się wystarczające do wyjaśnienia okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Przyczyny odwołania dyrektora szkoły ze stanowiska w sposób wyczerpujący regulują w art. 38 przepisy ustawy z dnia 07 września 1991 r. (Dz. U. 2004.256.2572, t.j.) o systemie oświaty. Nie można zatem odwołać dyrektora w inny sposób lub w innym trybie niż wynikający z tego przepisu (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 marca 2012 r. w sprawie (...) SA/Wa (...)). Art. 38 ust. 1 ustawy o systemie oświaty stanowi, że organ, który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze w szkole lub placówce:

1) odwołuje nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w razie:

a) złożenia przez nauczyciela rezygnacji, za trzymiesięcznym wypowiedzeniem, b) ustalenia negatywnej oceny pracy lub negatywnej oceny wykonywania zadań wymienionych w art. 34a ust. 2 w trybie określonym przepisami w sprawie oceny pracy nauczycieli - bez wypowiedzenia, c) złożenia przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny wniosku, o którym mowa w art. 34 ust. 2a;

2) w przypadkach szczególnie uzasadnionych, po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, a w przypadku szkoły i placówki artystycznej oraz placówki, o której mowa w art. 2 pkt 7, dla uczniów szkół artystycznych prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego - ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, może odwołać nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. W przedmiotowej sprawie poza sporem pozostaje, że powód B. Z. pismem z dnia 11 lutego 2015 r. złożył rezygnację z funkcji dyrektora Zespołu Szkół w L..

Następnie uchwałą Zarządu Powiatu (...) z 26 lutego 2015 roku nr 17/65/15 w związku ze złożoną rezygnacją, odwołano powoda za trzymiesięcznym wypowiedzeniem ze stanowiska dyrektora Zespołu Szkół w L.. Termin wypowiedzenia upłynął w dniu 31 maja 2015 r. Niesporne było również, że przyznano powodowi dodatek funkcyjny w wysokości 1.200 zł za okres od 01 września 2014 roku do 31 sierpnia 2015 roku. Powód w okresie wypowiedzenia otrzymał dodatek za marzec 2015 r., natomiast nie otrzymał dodatku za miesiące kwiecień-maj 2015 r., tj. do upływu terminu wypowiedzenia.

Pozwany konsekwentnie w toku procesu podnosił, iż odwołanie powoda ze stanowiska dyrektora w trybie art. 38 ust. 1 pkt 2 dokonane uchwałą Zarządu Powiatu (...) z dnia 24 marca 2015 roku nr 21/112/15 może dotyczyć przypadku złożenia przez dyrektora rezygnacji ze stanowiska, niezależnie od jej przyczyn. Organ prowadzący - Powiat (...) wykazał, że wina powoda nie budzi wątpliwości i dalsze kierowanie szkołą przez dyrektora stanowiło przeszkodę dla osiągnięcia celów, prowadząc do destabilizacji funkcjonowania szkoły i zachodziła konieczność natychmiastowego przerwania funkcji dyrektora, z uwagi na zagrożenie interesu publicznego i dalszego funkcjonowania szkoły.

Nadto pozwany wywodził, iż domaganie się przez powoda odszkodowania w oparciu o art. 50 § 3 kp. nie ma zastosowania, gdyż dotyczy rozwiązania stosunku pracy, który w przedmiotowej sprawie nie miał miejsca, powód bowiem w dalszym ciągu pozostaje nauczycielem dyplomowanym w pozwanej szkole i otrzymuje wynagrodzenie pomniejszone o dodatek funkcyjny. Argumentację pozwanego należy uznać za chybioną. W pierwszej kolejności podnieść należy, iż w przypadkach o których mowa w art. 38 ust. 1 ustawy o systemie oświaty, organ prowadzący szkołę musi dyrektora odwołać, o czym przesądza użycie w pkt 1 słowa "odwołuje".

Dotyczy to także złożenia przez dyrektora rezygnacji. Jej złożenie stwarza - po stronie organu prowadzącego szkołę - obowiązek odwołania dyrektora. Odwołanie w tym przypadku ma charakter formalnie tylko jednostronny, bowiem sam przepis jest wyrazem konstytucyjnej zasady wolności wyboru i wykonywania pracy /art. 65 Konstytucji RP/. Brak w ustawie jakichkolwiek ograniczeń, a w szczególności wymogu wyrażenia zgody przez organ prowadzący szkołę na ten sposób odwołania, oznacza, że w przypadku złożenia rezygnacji organ nie może skutecznie powoływać się na wszczęcie postępowania zmierzającego do odwołania dyrektora z innej podstawy, zarówno obligatoryjnej, jak i fakultatywnej /przewidzianej art. 38 ust. 1 pkt 2/ i odmówić przyjęcia rezygnacji (zob. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 19 marca 2003 roku w sprawie SA/R. (...)).

Pozwany zatem odwołując powoda ze stanowiska dyrektora w trybie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty, po złożeniu przez niego rezygnacji, naruszył ww. przepis. Ponadto w dalszej kolejności wskazać należy, iż pomiędzy odwołaniem ze stanowiska na podstawie art. 38 ustawy o systemie oświaty, a wypowiedzeniem zmieniającym istnieje tak istotne podobieństwo, że w odniesieniu do roszczeń wynikających z wadliwego odwołania należy pomocniczo stosować przepisy kodeksu pracy dotyczące rozwiązywania umów o pracę, w tym art. 50 k.p. W doktrynie przyjmuje się, że jeżeli odwołanie z funkcji nie wiąże się z rozwiązaniem stosunku pracy, to roszczenie odszkodowawcze wywodzone z powołanych przepisów ogranicza się do równowartości dodatku funkcyjnego za okres analogiczny do tego, o którym mowa w powołanych przepisach (tak M.

Pilich, Komentarz do ustawy o systemie oświaty, Wolters Kluwer 2013). Ponieważ żądanie powoda obejmowało dwukrotność uzyskiwanego przez niego na stanowisku dyrektora dodatku funkcyjnego (za miesiące kwiecień-maj 2015 r.), zaś przepis 50 § 4 kp dopuszcza zasądzenie odszkodowania w wysokości wynagrodzenia za czas, do upływu którego umowa miała trwać, nie więcej jednak niż za 3 miesiące, Sąd uznał roszczenie powoda za uzasadnione w całości i zasądził na jego rzecz kwotę 2.400 zł (punkt I wyroku). O odsetkach ustawowych od w/w kwoty orzeczono na podstawie art. 481 kc .

Sąd nadał wyrokowi zasądzającemu rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty 1.200 zł zgodnie z dyspozycją art. 477 2 § 1 k.p.c. O kosztach procesu sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. Zgodnie z regułą wynikającą z tego przepisu strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Pozwany przegrał sprawę w całości, a zatem zobowiązany był zwrócić koszty procesu powodowi, na które składały się koszty zastępstwa procesowego (450 zł - ustalone zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 6pkt 3 w zw. z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu).