Legislator Case Law & Legislation
IV Ka 808/15 AI generated

Court dismisses prosecution for expired statute of limitations on misdemeanor offense despite procedural errors.

Case Number IV Ka 808/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The District Court in Poznań vacated the lower court's guilty verdict and ordered the proceedings to be discontinued. The defendant was charged with a misdemeanor committed in July 2013, but the prosecution was initiated in March 2014 and the trial concluded in April 2015. The appellate court determined that the statute of limitations for prosecuting this offense had expired because more than two years had passed since the alleged crime when the appeal was filed.

Legislator headnote

AI generated

Art. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w.; Art. 45 § 1 k.w.: The statute of limitations for prosecution extinguishes criminal liability; if proceedings are initiated within the limitation period, liability expires two years after the offense, rendering further prosecution inadmissible.

Keywords

AI generated
statute of limitations misdemeanor offense proceedings discontinued criminal liability expired limitation period

Cited Legislation

AI generated
Art. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w.
uchyla zaskarżony wyrok w całości i na podstawie art. 5 § 1 punkt 4 k.p.s.w.
Art. 45 § 1 k.w.
Zgodnie natomiast z treścią art. 45 § 1 k.w., karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok, przy czym, jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od czasu jego popełnienia.
Art. 118 § 2 k.p.s.w.
Orzekając natomiast o kosztach, Sąd II instancji, na podstawie art. 118 § 2 k.p.s.w., kosztami całego postępowania obciążył Skarb Państwa, o czym orzekł, jak w punkcie 2 wydanego w dniu 27 sierpnia 2014 roku wyroku.
art. 424 § 1 k.p.k
polegające na jego błędnej wykładni i błędnym zastosowaniu, 2) rażącą obrazę przepisów postępowania, która miała istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności art. 424 § 1 k.p.k.
art. 118 § 2 k.p
Orzekając natomiast o kosztach, Sąd II instancji, na podstawie art. 118 § 2 k.p.s.w., kosztami całego postępowania obciążył Skarb Państwa, o czym orzekł, jak w punkcie 2 wydanego w dniu 27 sierpnia 2014 roku wyroku.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

WYROK a) W I M I E N I U b) RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 sierpnia 2015 roku Sąd Okręgowy w Poznaniu w IV Wydziale Karnym - Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Małgorzata Ziołecka Protokolant: p.o. stażysty E. C. przy udziale - po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2015 roku sprawy R. L. obwinionego z art. 96 § 3 k.w. z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego od wyroku Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 22 kwietnia 2015 roku, sygnatura akt II W 443/14 1. uchyla zaskarżony wyrok w całości i na podstawie art. 5 § 1 punkt 4 k.p.s.w. postępowanie umarza, 2. kosztami całego postępowania obciąża Skarb Państwa. /-/M. Z.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2015 roku Sąd Rejonowy w Gnieźnie uznał obwinionego R. L. za winnego popełnienia wykroczenia z art. 96 § 3 k.w., za co wymierzył mu karę 200 złotych grzywny ( wyrok - k. 37 akt). Powyższy wyrok w całości zaskarżył obrońca obwinionego R. L., zarzucając:

1) rażące naruszenie prawa materialnego, to jest art. 96 § 3 k.w. polegające na jego błędnej wykładni i błędnym zastosowaniu, 2) rażącą obrazę przepisów postępowania, która miała istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności art. 424 § 1 k.p.k. w związku z art. 82 § 1 i § 2 pkt. 1 k.p.s.w., polegająca na rozbieżności pomiędzy treścią wyroku a jego uzasadnieniem. Formułując tego rodzaju zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i uniewinnienie obwinionego ( apelacja k. 47 - 48 akt).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Wniesiona apelacja zainicjowała postępowanie odwoławcze w wyniku którego okazało się koniecznym uchylenie zaskarżonego wyroku, lecz nie z powodów wskazanych w apelacji. Sąd II instancji przypomina, iż ustawodawca w art. 5 § 1 punkt 4 k.p.s.w. jednoznacznie postanowił, że nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy nastąpiło przedawnienie orzekania. Zgodnie natomiast z treścią art. 45 § 1 k.w., karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok, przy czym, jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od czasu jego popełnienia.

W przedmiotowej sprawie wykroczenia, którego popełnienie zarzucono obwinionemu, R. L. miał dopuścić się w dniu 18 lipca 2013 roku. W dniu 17 marca 2014 roku skierowano do Sądu Rejonowego w Gnieźnie wniosek o ukaranie, a w dniu 8 kwietnia 2014 roku wszczęto w przedmiotowej sprawie postępowanie. Sąd Rejonowy w Gnieźnie wydał wyrok w dniu 22 kwietnia 2015 roku, a akta wraz z apelacją wpłynęły do Sądu Okręgowego w Poznaniu w dniu 30 lipca 2015 roku. Sąd II instancji zauważa, że już w dacie wpłynięcia akt wraz z apelacją, to jest w dniu 30 lipca 2015 roku, od daty popełnienia zarzucanego i przypisanego obwinionemu wykroczenia upłynął okres ponad dwóch lat czasu.

Oznacza to, że karalność wykroczenia, o popełnienie którego został obwiniony R. L., już ustała. Skoro tak, to zgodnie z unormowaniem, powołanym powyżej, wszczęte w tej sprawie postępowanie należało umorzyć. W związku z powyższym Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Gnieźnie w całości i, na podstawie art. 5 § 1 punkt 4 k.p.s.w., postępowanie umorzył (punkt 1 wyroku Sądu Okręgowego). Orzekając natomiast o kosztach, Sąd II instancji, na podstawie art. 118 § 2 k.p.s.w., kosztami całego postępowania obciążył Skarb Państwa, o czym orzekł, jak w punkcie 2 wydanego w dniu 27 sierpnia 2014 roku wyroku. /M.

Z./