Legislator Case Law & Legislation
I C 1110/14 AI generated

Court awards insurance company full difference between expert repair cost and paid settlement in car collision case.

Case Number I C 1110/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court ordered the insurance company to pay the plaintiff the full difference between the expert's calculated repair cost and the amount already settled. The plaintiff argued the insurer undervalued the damage by using non-original parts and incorrect repair methods, while the insurer claimed the settlement was based on an agreed liquidation. The court rejected the insurer's defense, relying on an independent expert opinion that found the repair method inappropriate and the parts selection insufficient for the vehicle's damage.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa z dnia 22.05.2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych; Art. 14 ust. 1; The insurer must compensate the insured for the full difference between the actual cost of repair determined by an expert and the amount previously paid, rejecting arguments based on agreed liquidation schedules if the repair quality or parts used are objectively insufficient.

Keywords

AI generated
civil liability insurance vehicle damage assessment repair cost calculation expert opinion validity settlement difference original parts requirement judicial expert appraisal

Cited Legislation

AI generated
art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22.05.2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych
Uzasadniając roszczenie odsetkowe powód powołał się na art. 14 ust.1 ustawy z dnia 22.05.2003r.
art. 98 §1 i 3 kpc
O kosztach procesu rozstrzygnięto na podstawie art. 98 §1 i 3 kpc.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt I C 1110/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Jelenia Góra, dnia 21.05.2015 r. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSR Jaromir Antoszewski Protokolant: Mariola Olechno po rozpoznaniu w dniu 21.05.2015 r. w Jeleniej Górze sprawy z powództwa K. F. przeciwko (...) S.A w W. - o zapłatę I. zasądza od pozwanego (...) S.A w W. na rzecz powoda K. F. kwotę 7701,78 zł (siedem tysięcy, siedemset jeden złotych, siedemdziesiąt osiem gorszy) z ustawowymi odsetkami od dnia (...) r. do dnia zapłaty; II. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2135,41 zł tytułem zwrotu kosztów procesu w tym kwotę 1200 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt I C 1110/14

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 05.09.2013r. powód K. F. , działający przez zawodowego pełnomocnika, wystąpił o zasądzenie od strony pozwanej (...) S.A. w W. kwoty 7701,78 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 19.05.2014 r. do dnia zapłaty i kosztami postępowania. W uzasadnieniu pozwu wskazał, że w wyniku kolizji drogowej w dniu (...) r. spowodowanej przez sprawcę ubezpieczonego w (...) S.A. w W., uszkodzony został jego samochód marki M. nr rej. (...) . Pozwany po dokonaniu oględzin pojazdu uznał swoją odpowiedzialność kalkulacją z dnia (...)., jednak co do wypłaty jedynie kwoty 4497,15 zł .

Wskazał, iż mimo przedstawienia niezależnej kalkulacji na kwotę 12 198,93 zł i wezwania do zapłaty w terminie do dnia 20.05.2014r. kwoty 7701,78 zł jako różnicy między kwotą szkody , a wypłaconym dotąd odszkodowaniem, pozwany nie zmienił swojego stanowiska. Uzasadniając roszczenie odsetkowe powód powołał się na art. 14 ust.1 ustawy z dnia 22.05.2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych , Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych. Zaznaczył , że zgłosił szkodę w dniu (...) , termin 30-u dni upływał w dniu (...) , (...). to była niedziela , więc datuje odsetki od dnia następnego.

W odpowiedzi na pozew z dnia 10.10.2014 r. pozwany (...) S.A. w W., działający przez zawodowego pełnomocnika , wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 1217 zł . W uzasadnieniu przyznając fakt wystąpienia szkody w wyniku wypadku komunikacyjnego z dnia (...) r. i swoją odpowiedzialność odszkodowawczą podniósł , iż powód w trakcie postępowania likwidacyjnego wyraził zgodę na likwidację szkody wg. kalkulacji na podstawie systemów (...)/ (...) , kalkulacja uwzględnia uszkodzenia powypadkowe stwierdzone w protokole (...) SA.

Stwierdził , że rozliczenie w takiej formie zwalniało powoda z dokumentowania poniesionych kosztów naprawy i umożliwiało niezwłoczne uzyskanie odszkodowania , ustalił i wypłacił w dniu (...) odszkodowanie w kwocie 4497,15 zł brutto. Zakwestionował podawany przez powoda koszt naprawy jako wynikający z kalkulacji , z której nie wynika by była sporządzona przez osobę uprawnioną, która zawiera uszkodzenia nie stwierdzone w wyniku oględzin pojazdu i ceny części oraz koszty robocizny w autoryzowanych zakładach naprawczych , a powód nie wykazał przeprowadzenia naprawy w serwisie.

Podkreślił , że pojazd powoda miał ponad 13 lat, ponad standardowy przebieg 215 230 km , a powód nie przedstawił żadnego dowodu na okoliczność ,że pojazd nigdy nie był uszkodzony , ani - jeżeli był naprawiany to, że był serwisowany w autoryzowanym serwisie. Dalej pozwany przywołał art. 363 §1 kc. i orzeczenie Sądu Najwyższego ad. zasad ustalania odszkodowania wg. niezbędnych i ekonomicznie uzasadnionych kosztów naprawy pojazdu. Przedstawił swoje refleksje na temat używanych do naprawy części i przepisy Unii Europejskiej , stwierdzając że w ich świetle naprawa pojazdu nie będącego pojazdem nowym i nie objętego gwarancją ,z wykorzystaniem wyłącznie części oznaczonych logo producenta , wykracza poza pojęcie naprawy przeprowadzonej w sposób racjonalny i uzasadniony ekonomicznie.

Zwrócił uwagę na możliwość przywrócenia pojazdu do stanu sprzed wypadku przy użyciu części nowych nie sygnowanych logo producent i o identycznej lub porównywalnej jakości, znacznie tańszych, dopuszczonych do obrotu. Powołał się również na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 12.04.2012r. ( sygn. akt III CZP 80/11 ) , wg. której zamontowanie nowych części oryginalnych w miejsce zużytych i wyeksploatowanych , może prowadzić do podwyższenia wartości pojazdu. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu (...) na skutek kolizji z innym samochodem, uszkodzony został samochód marki M. (...) nr rej. (...) należący do K.

F. . Sprawca szkody był ubezpieczony w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadacza pojazdu mechanicznego w (...) S.A. w W.. Poszkodowany zgłosił szkodę w dniu (...) Koszt naprawy pojazdu wynosi 12 390,56 zł brutto przy zastosowaniu części oryginalnych producenta albowiem do naprawy tego pojazdu nie wstępują części zamienne typu (...) ani (...) . Średnie stawki roboczogodziny prac naprawczych – blacharskich na terenie J. i okolic wyniosły 126 zł , a prac lakierniczych 139 zł. Dowód: dokumentacja zdjęciowa na płycie CD k. 11, opinia biegłego z zakresu techniki samochodowej k. 60-69, okoliczności bezsporne).

W wyniku sporządzonej w dniu (...) kalkulacji naprawy (...) S.A. w W., decyzją z dnia (...) wypłacił poszkodowanemu odszkodowanie w wysokości 4497,14 zł. Pismem z dnia (...) K. F. wezwał zakład ubezpieczeń sprawcy do zapłaty kwoty 7701,78 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia (...) do dnia zapłaty tytułem odszkodowania oraz kwoty 1217 zł plus VAT tytułem zastępstwa procesowego. W piśmie zarzucił rażące zaniżenie kwoty odszkodowania m.in. poprzez przyjęcie niedopuszczalnego urealnienia części zamiennych i stawki roboczogodziny na poziomie 70 zł, niewłaściwą metodę przyjęcia czynności naprawczych i zakresu naprawy.

Powołał się na zlecona przez siebie kalkulację naprawy z dnia (...) Zakład ubezpieczeń nie uiścił żądanej sumy. Dowód: pismo powoda k.12 kalkulacje naprawy k. 7-10, 13-16, okoliczności bezsporne ).

Sąd zważył co następuje :

Zgodnie z art. 822 § 1 kc. przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. § 2. stanowi : jeżeli strony nie umówiły się inaczej, umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej obejmuje szkody, o jakich mowa w § 1, będące następstwem przewidzianego w umowie zdarzenia, które miało miejsce w okresie ubezpieczenia. W myśl art. 822 § 3.

Strony mogą postanowić, że umowa będzie obejmować szkody powstałe, ujawnione lub zgłoszone w okresie ubezpieczenia. § 4 : Uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczenia bezpośrednio od ubezpieczyciela. Na gruncie art. 805 kc. i art. 824 1kc. świadczenie ubezpieczyciela obejmuje zapłatę sumy pieniężnej odpowiadającej wysokości poniesionej przez poszkodowanego szkody. Odszkodowanie ustalane winno być wg. reguł wynikających z art. 363 §1 i §2 kc. i ma na celu pełne wyrównanie poniesionej przez poszkodowanego straty, przywrócenie rzeczy do stanu używalności takiego jaki istniał przed wyrządzeniem szkody.

Bezspornymi w sprawie były ubezpieczenie OC sprawcy szkody w (...) S.A. w W., odpowiedzialność odszkodowawcza pozwanego, wypłacona część odszkodowania . Sporna pozostawała pomiędzy stronami wysokość szkody na gruncie stosowanych części zamiennych, zakresu uszkodzeń, stawek roboczogodziny prac naprawczych. W toku postępowania strony zgłosiły , a Sąd dopuścił dowody z dokumentów , w tym kalkulacji naprawy stron , wezwania do zapłaty , opinii biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej. W ocenie sądu powód wykazał zasadność swojego roszczenia tj. wysokość żądanego odszkodowania.

Sąd dał tu wiarę opinii biegłego z zakresu techniki samochodowej J. W. . Biegły powołując się na brak innych niż oryginalne , części zamiennych o symbolu (...) i (...) , ustalił sumę odszkodowania w oparciu o ceny części oryginalnych . W świetle tych dowodów oraz braku podstaw do przyjęcia , że w pojeździe przed kolizją miały znajdować się części nieoryginalne , braku takich części, za przywrócenie pojazdu do stanu sprzed wypadku sąd uznał koszt jego naprawy przy użyciu oryginalnych , takich jak pierwotne , części.

Pozwany w żaden sposób nie wykazał , aby w przedmiotowym pojeździe miały być zamontowane inne , ani też by pojazd miał być wcześniej naprawiany. Pozwany nadto nie tylko nie wykazał ale nawet nie wskazał w jaki zakresie powód uwzględnić miał do naprawy uszkodzenia nie objęte przez ubezpieczyciela. Na marginesie zauważyć można, iż równie chybione i niczym nie poparte jak zarzuty dotyczące znajdujących się w pojeździe przed wypadkiem części , serwisowania pojazdu czy dywagacje na temat okoliczności wcześniejszego ewentualnego uszkodzenia samochodu powoda , były sugestie pozwanego dotyczące obowiązku przedstawienia faktur za naprawę pojazdu dla wypłaty czy wysokości odszkodowania z tytułu odpowiedzialności cywilnej.

Zakład ubezpieczeń nie może uzależniać wypłaty odszkodowania od przedstawionej faktury lub rachunków za naprawę pojazdu. Ustalając wartość szkody biegły zaznaczył , iż pozwany w swojej kalkulacji , zastosował stawkę roboczogodziny w wysokości 70/70 zł, bezzasadnie potrącił materiały lakiernicze o 33 % uznając , że części naprawiane wystarczy polakierować w 67 % -ch , zastosował potrącenie amortyzacyjne na części zamienne nie stosowane w rozliczaniu szkód z polis odpowiedzialności cywilnej oraz potrącił normalia w ilości 2 % .

Biegły zauważył , iż pozwany w swojej kalkulacji naprawy zastosował oryginalne części zamienne , a z karty systemu A. ( k.10 ) wynika , że nie występują dla tego samochodu części zamienne inne niż o symbolu (...) – oryginalne części zamienne z logo producenta. W naprawie błotnika przedniego prawego pozwany zastosował natomiast metodę naprawy S. , przeznaczoną do naprawy powłoki lakierniczej bez wgnieceń oraz z niewielkimi wgnieceniami , mającą zastosowanie przede wszystkim podczas usuwania skutków gradobicia, gdy tymczasem przy uszkodzeniach błotnika pojazdu powoda długości 10 cm i szerokości 3 cm, metoda ta nie ma zastosowania.

Natomiast poważne uszkodzenia blachy zamka przedniego wymagają wymiany tego elementu na nowy . Koszt naprawy biegły określił na sumę 12 390,56 zł, kierując się średnimi stawkami roboczogodziny prac naprawczych – blacharskich na terenie J. i okolic ustalonymi w wysokości 126 zł , a prac lakierniczych 139 zł. Przyjęte przez biegłego zakłady gwarantują prawidłowość wykonania naprawy na porównywalnym poziomie i dysponują stosownym wyposażeniem technicznym, w tym ramami kontrolno-pomiarowymi oraz kabinami lakierniczymi. Sąd uznał opinię biegłego za miarodajną .

Została ona sporządzona przez bezstronny podmiot, jest rzeczowa i jasna. Ponadto strony jej nie kwestionowały. Obowiązkiem powoda - poszkodowanego w wyniku kolizji , nie było wykazanie czy przedstawianie dokumentów potwierdzających koszt naprawy , zastosowanie do naprawy zamienników oryginalnych części, dla otrzymania odszkodowania z tytułu odpowiedzialności cywilnej sprawcy szkody odpowiadającego kosztom takiej naprawy. W konsekwencji Sąd uznał, iż strona pozwana nie zrekompensowała doznanej szkody w pełnej kwocie, dlatego też roszczenie w wysokości odpowiadającej kosztom naprawy wynikającym z opinii biegłego , pomniejszonej o wypłacone już z tego tytułu odszkodowanie ocenił jako uzasadnione i zasługujące na uwzględnienie.

W świetle powyższych okoliczności Sąd przyznał powodowi odszkodowanie w żądanej wysokości, która mieści się w granicach szkody wyliczonej przez biegłego, jako różnica między kwotą 12 390,56 zł wartości szkody w pojeździe a kwotą 4497,14 zł wypłaconego już odszkodowania. Stąd w pkt.

1. wyroku zasądzono od pozwanego na rzecz powoda kwotę 7701,78 zł z ustawowymi odsetkami od niekwestionowanej daty (...) r. tj. od dnia następnego po dniu , po upływie 30-u dni od zgłoszenia szkody ( art. 14 ust. 1ustawy z dnia 22.05.2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych , Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych ). O kosztach procesu rozstrzygnięto na podstawie art. 98 §1 i 3 kpc. , zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu obciążając nimi w całości stronę pozwaną – przegrywającą proces. Na wskazane koszty składało się wynagrodzenie pełnomocnika powoda w wysokości 1200 zł, opłata od pozwu ( 386 zł) i od pełnomocnictwa 17 zł oraz 532,41 zł połowy kosztów opinii biegłego poniesionych przez powoda ( druga połowa pokryta została z zaliczki pozwanego ) , razem 2135,41 zł.