Municipality's appeal to reopen proceedings for payment order dismissed as non-final order existed.
Legislator summary
AI generatedThe municipality filed an appeal to reopen civil proceedings regarding a payment order issued in 2011, arguing the debtor did not reside at the notified address. The court rejected the appeal as inadmissible because the underlying payment order had not yet become legally binding due to improper service. Consequently, the statutory requirement for a final judgment to trigger a reopening appeal was not met.
Legislator headnote
AI generatedArt. 399 § 1 Kpc; Art. 410 § 1 Kpc: An appeal to reopen proceedings is inadmissible if the underlying decision has not yet become legally binding, as the right to reopen arises only from final judgments.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I Nc 3127/15 POSTANOWIENIE 28 września 2015 r. Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący – SSR Marek Jankowski po rozpoznaniu 28 września 2015 r. w G. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy M. G. o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa Gminy M. G. przeciwko J. S. o zapłatę (sygn. akt I1 Nc 3757/11) postanawia: odrzucić skargę. Na oryginale właściwy podpis Za zgodność świadczy Sekretarz Sądowy
UZASADNIENIE
W dniu 6 lipca 2015 r. Gmina M. G. złożyła skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej nakazem zapłaty wydanym w dniu 27 grudnia 2011 r. przez Referendarza sądowego w Sądzie Rejonowym Gdańsk-Południe w Gdańsku w sprawie z powództwa Gminy M. G. przeciwko J. S. (sygn. akt I1 Nc 3757/11). W uzasadnieniu skarżąca podała m.in., że w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie powyższego nakazu zapłaty okazało się, że dłużnik – pozwany nie mieszka pod adresem, na który wcześniej został mu wysłany odpis nakazu zapłaty.
Zdaniem skarżącej, niezbędne stało się zatem ponowne rozpoznanie sprawy z udziałem kuratora ustanowionego dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego. Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 399 § 1 Kpc w wypadkach przewidzianych w dziale VI tytułu VI Księgi pierwszej Kpc można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym wyrokiem. W orzecznictwie i piśmiennictwie zgodnie przyjmuje się, że skarga o wznowienie postępowania przysługuje nie tylko „od” prawomocnego wyroku, ale także od każdego prawomocnego orzeczenia rozstrzygającego sprawę merytorycznie, w tym nakazu zapłaty.
Według art. 410 § 1 Kpc sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie przepisanego terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie; postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Skargę o wznowienie postępowania będąca przedmiotem niniejszego postępowania należało uznać jako niedopuszczalną, ponieważ – jak wynikało z jej uzasadnienia i dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy oraz dołączonych do nich aktach o sygn. I1 Nc 3757/11 – była skierowana przeciwko nieprawomocnemu orzeczeniu. W sytuacji bowiem gdy pozwany miał nie zamieszkiwać pod adresem wskazanym w pozwie i na który doręczono mu odpis nakazu zapłaty, nie doszło do uprawomocnienia nakazu zapłaty – nawet jeśli zostało wydane zarządzenie o uprawomocnieniu nakazu, nadano nakazowi – jako prawomocnemu – klauzulę wykonalności, a nakaz zapłaty zaopatrzony w tę klauzulę stał się podstawą egzekucji.
Sąd orzekający w niniejszej sprawie oparł się w tej mierze na stanowisku wyrażonym przez Sąd Najwyższy m.in. w postanowieniu z 29 sierpnia 2000 r. (I CKN 629/00, Lex nr 530679), zgodnie z którym niedoręczenie pozwanemu nakazu zapłaty powoduje, że postępowanie wszczęte przez wniesienie pozwu nie zostaje zakończone, a wydany nakaz zapłaty nie staje się prawomocny i w tej sytuacji skarga o wznowienie postępowania w ogóle nie przysługuje (art. 399 Kpc). Całokształt zgromadzonego materiału prowadził do wniosku, że istotnie pozwanemu nie doręczono prawidłowo odpisu nakazu zapłaty wydanego w sprawie objętej skargą o wznowienie postępowania.
Nie można nawet stwierdzić obecnie, czy w ogóle miejsce pobytu pozwanego jest znane i czy nie zachodzi podstawa do uchylenia nakazu zapłaty (art. 502 1 Kpc w zw. z art. 499 § 1 Kpc pkt 4). To zaś oznacza, że nie można traktować nakazu zapłaty jako prawomocnego, a co za tym idzie – że dopuszczalne jest wznowienie postępowania zakończonego nakazem. Na podstawie dotychczas zgromadzonego materiału należało przyjąć, że nie istnieje przesłanka dopuszczalności skargi o wznowienie w postaci prawomocności, co prowadziło do odrzucenia skargi.
Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z 23 października 2003 r. (V CZ 103/03, Lex nr 1635361) skarga o wznowienie postępowania wniesiona przed uprawomocnieniem się wyroku podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Nie zamyka to zarazem drogi do nadania prawidłowego sprawie, w której wydano nakaz zapłaty, wadliwie uznany za doręczony pozwanemu i podlegający wykonaniu jako prawomocny. Konieczne będzie podjęcie w tamtej sprawie czynności zmierzających do ustalenia prawidłowości doręczenia odpisu nakazu zapłaty, a w razie potrzeby – rozważenie uchylenia nakazu i podjęcie dalszych czynności.
Sąd orzekł zatem na mocy art. 410 § 1 Kpc w zw. z art. 399 § 1 Kpc jak w sentencji. Na oryginale właściwy podpis Za zgodność świadczy Sekretarz Sądowy