Plaintiff dismissed for failing to prove loan claim amount due to defendant's partial repayments. Plaintiff failed to demonstrate how repayments were applied and calculated interest. Court ruled burden of proof lies with plaintiff. Plaintiff dismissed for failure to prove loan claim amount due to defendant's partial repayments. Plaintiff failed to demonstrate how repayments were applied and calculated interest. Court ruled burden of proof lies with plaintiff.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim for 9,253.32 zł against the defendant for failure to prove the exact amount of the loan debt. The plaintiff alleged the defendant had defaulted on monthly installments, but the defendant argued that payments were regularly made and the plaintiff failed to show how they were allocated. The court held that the plaintiff did not provide a verifiable breakdown of how repayments were applied or how interest was calculated, thereby failing to meet the burden of proof.
Legislator headnote
AI generatedArt. 720 § 1 k.c.; Art. 6 k.c.: The lender must prove the exact amount of the claim, including the application of partial payments and interest calculations, as the burden of proof rests on the party asserting the debt.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn.akt III C 350/15
UZASADNIENIE
Powód Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa im. F. S. w G. pozwem wniesionym 8 grudnia 2014r. wniósł o zasądzenie od pozwanej H. B. kwoty 9253,32 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP od dnia 8 grudnia 2014r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu powód wskazał, iż udzielił w dniu 24 września 2014r. pozwanej pożyczki w wysokości 10 000 zł, która miała być spłacana w ratach miesięcznych. W przypadku nieuiszczenia raty w terminie od przeterminowanej należności naliczane były karne odsetki umowne w wysokości czterokrotności kredytu lombardowego NBP oraz koszty windykacji i upomnień.
Pozwana nie regulowała rat pożyczki w ustalonych terminach, a zatem powód wypowiedział pozwanej umowę, co skutkowało wymagalnością roszczenia na dzień 6 listopada 2014r. Pozwana H. B. wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu. W uzasadnieniu swojego stanowiska pozwana wskazała, że powód nie przedstawił sposobu rozliczenia rat kredytu spłacanych przez pozwaną, podczas gdy pożyczka była przez nią regularnie spłacana, wobec czego powód nie wykazał wysokości dochodzonego roszczenia.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa im. F. S. w G. zawarła z pozwaną H. B. w dniu 24 września 2013r. umowę pożyczki (nr (...)) kwoty 10 000 zł, która miała być spłacana w ratach miesięcznych poczynając od października 2013r. do września 2018r. Wpłaty dokonywane przez pożyczkobiorcę zaliczane były w następującej kolejności na: - opłaty z tytułu zwrotu kosztów ubezpieczenia, - koszty windykacji, w tym opłaty za upomnienie i wezwania do zapłaty, - pozostałe prowizje i opłaty, - odsetki od przeterminowanego kapitału, a od dnia wytoczenia powództwa o zapłatę wierzytelności na odsetki od należności przeterminowanej od całości należności przeterminowanej, - wymagalne odsetki za okresy obrachunkowe, - kapitał przeterminowany, - odsetki naliczone do dnia wpłaty, - kapitał.
Pozwana zawierając umowę oświadczyła, iż został jej doręczony wzorzec umowy tj. regulamin udzielania pożyczek i kredytów SKOK. W §25 ust.2 regulaminu wskazano, iż od przeterminowanych należności pobierane są odsetki według w wysokości obowiązującej w danym okresie ustalane przez Zarząd Kasy, przy czym odsetki te nie mogą być wyższe w stosunku rocznym niż czterokrotności stopy kredytu lombardowego udzielanego przez NBP. Dowód: - umowa pożyczki k. 28-31 - Regulamin udzielania kredytów i pożyczek SKOK k.32-35 Pozwana dokonała następujących wpłat : - w dniu 23 października 2013r. wpłaciła 92,62 zł, z czego powód pobrał 2,90 zł na spłatę ubezpieczenia pożyczki nr 3 oraz 79,22 zł na ubezpieczenie nr 5, - w dniu 28 listopada 2013r. wpłaciła 464,74 zł, z czego powód pobrał 227,62 zł na spłatę pożyczki oraz 143,31 zł na spłatę ubezpieczenia nr 5 i 2,90 zł na ubezpieczenie pożyczki nr 3, - w dniu 20 grudnia 2013r. pozwana wpłaciła 461,93 zł z czego powód pobrał 227,21 zł na spłatę pożyczki oraz 139,31 zł na spłatę ubezpieczenia nr 5 i 2,90 zł na ubezpieczenie pożyczki nr 3, - w dniu 1 lutego 2014r. wpłaciła 96,20 zł, z czego powód pobrał kwotę 85,70 zł na ubezpieczenie nr 5, - w dniu 5 marca 2014r. wpłaciła 456,37 zł, z czego powód pobrał 237,81 zł na spłatę pożyczki oraz 128,46 zł i 79,60 zł na spłatę ubezpieczenia nr 5, - w dniu 26 marca 2014r. wpłaciła 453,32 zł, z czego powód pobrał 237,46 zł na spłatę pożyczki oraz 131,51 zł na spłatę ubezpieczenia nr 5 i 2,90 zł na ubezpieczenie pożyczki nr 3, - w dniu 30 kwietnia 2014r. wpłaciła 94,14 zł, z czego powód pobrał 2,90 zł na spłatę ubezpieczenia nr 3 i 80,74 zł na spłatę ubezpieczenia nr 5, - w dniu 3 lipca 2014r. wpłaciła 464,53 zł, z czego powód pobrał 86,92 zł na spłatę pożyczki oraz 367,11 zł na spłatę ubezpieczenia nr5, - w dniu 17 lipca 2014r. wpłaciła 461,21 zł, z czego powód pobrał 457,71 zł na spłatę pożyczki, - w dniu 13 sierpnia 2014r. wpłaciła 457,93 zł, z czego powód pobrał 228,43 zł na spłatę pożyczki oraz 219 zł na spłatę ubezpieczenia nr5, - w dniu 20 listopada 2014r. wpłaciła 500 zł, z czego powód pobrał 483,50 zł na spłatę pożyczki.
Dowód: - wyciąg z rachunku IKS k.67-69
Sąd zważył co następuje:
Powództwo okazało się nieuzasadnione. Zgodnie z art. 720§1 kc przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. W niniejszej sprawie pozwana nie negowała okoliczności zawarcia z powodem umowy pożyczki kwoty 10 000 zł, natomiast wskazywała, iż nie została wykazana wysokość roszczenia przysługującego z tego tytułu powodowi, gdyż pozwana uiszczała raty pożyczki, zaś powód nie wykazał w jaki sposób rozliczył wpłacone kwoty, w szczególności za jaki okres i od jakiej kwoty były naliczane odsetki karne w związku z podnoszoną przez powoda kwestią braku spłat kredytu.
Podnieść należy, iż zgodnie z art. 6 kc obowiązek wykazania wysokości roszczenia spoczywa na powodzie, który winien przedstawić wyliczenie dochodzonej należności w sposób umożliwiający kontrolę przeprowadzonych wyliczeń, ewentualnie naprowadzić dowód z opinii biegłego z zakresu rachunkowości celem wykazania, iż prawidłowo wyliczył dochodzoną kwotę. W niniejszej sprawie powód nie przedstawił materiału dowodowego pozwalającego uznać, iż wykazał on wysokość dochodzonego roszczenia. Przede wszystkim zauważyć należy, iż rozliczenie dochodzonej kwoty wskazane na k.49 nie uwzględniało dokonanej przez pozwaną w dniu 20 listopada 2014r. kwoty 500 zł, która jak wynika zapisów operacji na koncie IKS w dniu 20 listopada 2014r. została pobrana przez powoda w wysokości 483,50 zł na spłatę pożyczki będącej przedmiotem niniejszego postępowania.
Powód nie wskazał również, w jaki sposób naliczył odsetki umowne, jak i karne w związku z wpłatami dokonywanymi przez pozwaną, znajdujące się bowiem wyliczenie na k.49 zawiera jedynie kwotę wpłaty i jej rozbicie na koszty upomnień, odsetki karne, odsetki umowne i kapitał pożyczki, bez wskazania za jaki okres i od jakiej kwoty odsetki te były naliczane, co w powiązaniu z brakiem uwzględnienia w tych obliczeniach wpłaconej w dniu 20 listopada 2014r. przez pozwaną kwoty na poczet spłaty pożyczki skutkowało przyjęciem, iż powód nie wykazał wysokości swojego żądania, zwłaszcza, że strona powodowa jest reprezentowana przez pełnomocnika zawodowego, jak też w ramach prowadzonej działalności zajmuje się profesjonalna obsługą udzielanych pożyczek .
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.98§1 i 3 kpc zasądzając od powoda na rzecz pozwanej koszty zastępstwa adwokackiego