Social Security Court dismissed appeal for early pension due to insufficient special conditions work duration.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court dismissed the appellant's appeal regarding the denial of an early retirement pension. The appellant argued that his entire employment period from 1976 to 1992 should count as work under special conditions, but the court found a two-year gap where he worked as a quality controller without exposure to galvanizing processes. Consequently, the court determined the appellant failed to meet the mandatory 15-year threshold of continuous special conditions employment required for early retirement.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o emeryturach i rentach z dnia 20 marca 2000 r.; Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej; Praca w warunkach szczególnych musi być wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, a okresy przerwy lub zmiany stanowiska bez takich warunków nie zaliczają się do wymaganego minimum 15 lat.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VU 757/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 października 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Romuald Kompanowski Protokolant Anna Werner-Dudek po rozpoznaniu w dniu 20 października 2014 r. w Kaliszu odwołania R. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 29 maja 2014 r. i z dnia 26 czerwca 2014 r. Nr (...) w sprawie R. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o emeryturę oddala odwołanie
UZASADNIENIE
Decyzjami z dnia 29 maja 2014 r. i z dnia 26 czerwca 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. odmówił R. K. prawa do emerytury dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach albowiem wnioskodawca nie osiągnął wymaganego okresu takiej pracy. Tym samym organ rentowy nie uwzględnił wnioskodawcy do okresu pracy w warunkach szczególnych zatrudnienia w Fabryce (...) w K. w okresie 1.06.1976 – 20.04.1992. Odwołanie od powyższych decyzji złożył R. K. wnosząc o ich zmianę i przyznanie prawa do emerytury przy zaliczeniu spornego okresu pracy jako okresu pracy w warunkach szczególnych.
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Sąd ustalił, co następuje: Odwołujący R. K. urodzony dnia (...), w okresie 16.09.1975 – 20.04.1992był pracownikiem Fabryki (...) w K. zatrudnionym początkowo na stanowisku ślusarz – spawacz a od dnia 1 czerwca 1976 r. na stanowisku galwanizer. dowód: umowa o pracę, pismo z dnia 1.06.1976 r. w aktach osobowych odwołującego. Pracę na takim stanowisku odwołujący wykonywał do dnia 17 marca 1981 r. Od dnia 18 marca 1981 r. odwołujący z uwagi na stan zdrowia został na okres 2 miesięcy przeniesiony do sekcji administracyjno – gospodarczej. dowód: pismo z dnia 17.03.1981 r. dekret z dnia 17.03.1981 r. w aktach osobowych odwołującego.
Poczynając od dnia 1 czerwca 1981 r. odwołujący został przeniesiony ze stanowiska galwanizera na stanowisko kontrolera jakości produkcji w Dziale (...) w magazynie stali. Taką pracę odwołujący wykonywał do dnia 31 stycznia 1984 r. W miejscu pracy odwołującego na stanowisku kontrolera jakości nie zachodziły żadne procesy galwanizacyjne. dowód: pisma z dnia: 21.05.1981 r., 26.02.1982 r., 5.12.1983 r., dekrety z dnia: 27.05.1981 r., 5.03.1982 r., 29.08.1982 r., 31.12.1982 r., 20.01.1984 r., zeznania odwołującego. Pismem z dnia 8 września 1981 r. odwołujący zwrócił się do zakładu pracy o potwierdzenie wykonywania pracy na stanowisku kontrolera jakości w magazynie stali przy obsłudze staloskopu.
Odpowiadając na to pismo, zakład pracy odmówił zaliczenia pracy odwołującego do pierwszej kategorii zatrudnienia z uwagi na brak ujęcia tego stanowiska w załączniku do zarządzenia Ministra Przemysłu Maszynowego. dowód: pisma z dnia 8.09.1981 r. i z dnia 16.09.1981 r. w aktach osobowych. Z dniem 1 lutego 1984 r. odwołujący został przeniesiony ze stanowiska kontrolera jakości w magazynie stali na stanowisko kontrolera jakości w Wydziale (...) na galwanizerni. Z dniem 1 lutego 1985 r. odwołujący został przeniesiony ze wskazanego wyżej stanowiska na stanowisko galwanizera a od dnia 1 lipca 1985 r. na stanowisko brygadzisty na galwanizerni.
Taką pracę odwołujący wykonywał aż do rozwiązania stosunku pracy z dniem 20 kwietnia 1992 r. dowód: dekrety: z dnia 28.02.1985 r. i z dnia 5.07.1985 r. i kolejne dekrety płacowe w aktach osobowych. W ramach stosunku pracy, odwołujący stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę na wskazanych wyżej stanowiskach. dowód: zeznania świadków: L. A., H. N., zeznania odwołującego. Odwołujący na dzień 1 stycznia 1999 r. legitymuje się okresem składkowym i nieskładkowym wynoszącym łącznie 27 lat 3 miesiące i 28 dni. ZUS zaliczył odwołującemu okres pracy w warunkach szczególnych w rozmiarze 1 rok i 12 dni przypadający w całości poza badanym okresem. / bezsporne / Ustalając powyższy stan faktyczny sąd dał wiarę dokumentom:
świadectwu pracy, świadectwu pracy w warunkach szczególnych.
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17.12. 1998 r. o emeryturach i rentach … / Dz. U. z 2013 r. poz.1044 z póz. zm. / ubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącymi pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 ustawy. Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa wyżej, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych.
Osoby urodzone po dniu 31 grudnia 1948 r. w myśl uregulowania zawartego w przepisie art. 184 ust. 1 cytowanej ustawy mogą nabyć prawo do emerytury na powyższych warunkach po osiągnięciu wieku określonego w art.32 ustawy, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy tj. w dniu 1 stycznia 1999 r. osiągnęli: - okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wynoszący co najmniej 15 lat; oraz - okres składkowy i nieskładkowy wynoszący w przypadku mężczyzn co najmniej 25 lat. Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa wyżej, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych.
Wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie, których osobom wymienionym wyżej przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych. Zgodnie z przepisem § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7. 02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach … /Dz. U. nr 8 poz. 43 z póz. zm. / za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej "wymaganym okresem zatrudnienia", uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami składkowymi, okresami nieskładkowymi oraz ewentualnie okresami uzupełniającymi / okresy ubezpieczenia rolniczego, okresy pracy w gospodarstwie rolnym /.
W myśl § 4 ust.1 cytowanego rozporządzenia pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:
1) osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, 2) ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Przepis § 2 ust. 1 cytowanego rozporządzenia wymaga do zaliczania okresów pracy w warunkach szczególnych do okresów uprawniających do wcześniejszej emerytury aby praca taka była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku. Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje jednoznacznie, iż odwołujący nie legitymuje się co najmniej 15 – letnim okresem pracy w warunkach szczególnych.
Co prawda przedłożone przed organem rentowym świadectwo pracy w warunkach szczególnych wskazuje na pracę odwołującego w okresie 1.06.1976 – 20.04.1992 na stanowisku galwanizera tj. na stanowisku wymienionym w załączniku do cytowanego rozporządzenia wykaz A dział III poz. 76 jednak dokument ten pomija okres kiedy odwołujący skierowany był do pracy na stanowisku kontrolera jakości w magazynie stali. Okres takiego skierowania przypadający od dnia 1 czerwca 1981 r. do dnia 31 stycznia 1984 r. wynosi w sumie 2 lata i 8 miesięcy. Ten okres nie charakteryzuje się pracą w warunkach szczególnych albowiem nie zachodziły w miejscu pracy odwołującego procesy galwanizacyjne.
Nie było to więc stanowisko co do warunków tożsame z tym, na którym odwołujący pracował przed przeniesieniem i po przeniesieniu. Ani cytowane rozporządzenie ani też obowiązujące poprzednio rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 maja 1979 r. w sprawie pierwszej kategorii zatrudnienia w wykazie nie zawiera stanowiska jakie odwołujący zajmował w okresie 1.06.1981 – 31.01.1984. Potwierdził to zresztą zakład pracy odmawiając zaliczenia pracy odwołującego w tym okresie do pierwszej kategorii zatrudnienia. Wyłączenie tego okresu z okresu objętego świadectwem pracy w warunkach szczególnych sprawi, iż odwołujący łącznie z okresem pracy w warunkach szczególnych uznanym przez ZUS nie będzie legitymować się wymaganym co najmniej 15-letnim okresem.
Okres ten bowiem wynosi w sumie 14 lat 2 miesiące i 20 dni a po odliczeniu wzmiankowanych wyżej dwóch miesięcy gdy odwołujący z uwagi na stan zdrowia został skierowany do pracy w sekcji administracyjno – gospodarczej, przypadających od dnia 17 marca 1981 r. – faktyczny okres pracy odwołującego w warunkach szczególnych wyniesie 14 lat i 20 dni. Z uwagi na brak pracy w warunkach szczególnych w innych okresach – co przyznał w swych zeznaniach odwołujący, okres 14 lat i 20 dni ten nie podlega zwiększeniu o inne okresy. Poza sporem pozostawało spełnienie przez odwołującego kolejnego warunku koniecznego do przyznania emerytury.
Odwołujący legitymował się na dzień 1 stycznia 1999 r. ponad 27 - letnim okresem ubezpieczenia. W chwili wydawania orzeczenia miał ukończony 60-ty rok życia. Nie był członkiem otwartego fundusz emerytalnego. Z uwagi na wiek, odwołujący nie spełnia innych warunków do przyznania emerytury na zasadach ogólnych. Z uwagi na dotychczasowy charakter pracy nie spełnia też warunków do przyznania emerytury na zasadach szczególnych w oparciu o przepisy art. 46 i następne cytowanej na wstępie ustawy o emeryturach i rentach. Odwołanie zatem jako nieuzasadnione podlegało oddaleniu.