Appeal court dismissed claim of unjustified delay in civil proceedings regarding inheritance and execution sale. The court found the delay was justified by case complexity and workload. The court ruled that the delay was not significant enough to constitute a violation of the right to a speedy trial.

Sygn. akt II S 37 / 15 POSTANOWIENIE Dnia 24 sierpnia 2015r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny – Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Janusz Kasnowski (spr.) Sędziowie: SO Irena Dobosiewicz SO Wojciech Borodziuk po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2015 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. M. na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki zawisłej w Sądzie Rejonowym w Ś. pod sygn. I Ns 672 /09 postanawia: oddalić skargę Sygn. akt II S 37 / 15

UZASADNIENIE

D. M. wniosła skargę z żądaniem stwierdzenia, że w postępowaniu toczącym się w Sądzie Rejonowym w Ś. w sprawie I Ns 672 /09 o dział spadku nastąpiła przewlekłość postępowania, a w związku z tym domagała się zasądzenia na jej rzecz kwoty 20 000 zł i kosztów postępowania skargowego. Skarżąca w istocie wywodziła, że w w/w sprawie, od momentu sprzedaży nieruchomości objętej działem spadku przeprowadzonej w drodze egzekucyjnej tj. od 21 listopada 2013r. nastąpiło nieuzasadnione opóźnienie w działaniu Sądu Rejonowego w Ś., co doprowadziło do naruszenia jej prawa (jako uczestnika postępowania) do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. O złożeniu skargi zawiadomiony został Skarb Państwa – Prezes Sądu Rejonowego w Ś., który nie skorzystał z uprawnienia przystąpienia do sprawy w charakterze strony, o czym powiadomił w piśmie z dnia 31 lipca 2015r. (k.31).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Skarga nie znajduje uzasadnienia. Postępowanie w sprawie I Ns 672/09, aczkolwiek w ostatnim okresie przebiegało ono z pewnym opóźnieniem, to jednak nie daje podstaw do uznania, że nastąpiła zwłoka w działaniu Sądu Rejonowego, która nie znajduje uzasadnienia. Wstępnie przypomnieć należy, że strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie w tej sprawie trwa dłużej, niż to konieczne dla wyjaśnienia tych okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy (przewlekłość postępowania).

Natomiast dla samego stwierdzenia, czy w sprawie rzeczywiście doszło do przewlekłości postępowania wymaga się oceny w szczególności terminowości i prawidłowości czynności podjętych przez sąd, w celu wydania w sprawie rozstrzygnięcia co do istoty sprawy z uwzględnieniem jej charakteru, stopnia faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenia dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowania się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania (art. 2 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz.

U. nr 179, poz. 1843 ze zm.). W orzecznictwie Sądu Najwyższego, sądów powszechnych i administracyjnych utrwalił się już pogląd, przez co nie zachodzi konieczność czynienia szerszych wywodów, że o przewlekłości postępowania można mówić dopiero wówczas, gdy pomiędzy kolejnymi czynnościami procesowymi sądu występują długie i nieuzasadnione przerwy albo też pewne czynności są mało celowe lub nie są podejmowane w ogóle. Ocena tych okoliczności – o czym też należy pamiętać - nie może odbywać w oderwaniu od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej.

W sprawie zaskarżonej skargą taka sytuacja nie zaistniała. W następstwie podjętego rozstrzygnięcia o sprzedaży nieruchomości stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego wszczęte zostały czynności egzekucyjne, które doprowadziły do sprzedaży nieruchomości będącej przedmiotem współwłasności (między innymi skarżącej D. M.). Postanowieniem z dnia 21 listopada 2013r. Sąd Rejonowy w Ś. udzielił nabywcy przybicia (k.412 akt). Po uprawomocnieniu się tego postanowienia, w styczniu 2014r., wezwano nabywcę do uiszczenia reszty ceny nabycia w wymaganym terminie (k.416), co ten uczynił w dniu 13 lutego 2014r. (k.418).

W konsekwencji tego, postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 4 marca 2014r. przysądzono nabywcy H. Ł. własność nieruchomości (k.423). Po uprawomocnieniu się tego orzeczenia wykonane zostały w sprawie kolejne czynności w postaci sporządzenia planu podziału sumy uzyskanej z egzekucji – postanowieniem z dnia 26.05.2014r. (k.475). Na wniosek uczestnika E. M. sporządzone zostało uzasadnienie tego postanowienia (k.507 – 509). W piśmie sporządzonym z data 9 czerwca 2014r. uczestniczka D. M. wniosła zastrzeżenia do planu podziału w części pomijającej w rozliczeniu część jej nakładów poczynionych na utrzymanie nieruchomości, które – jej daniem – powinny były zostać uwzględnione (k.485 – 486).

Po uprzednim wyjaśnieniu charakteru tego pisma uczestniczki sędzia Przewodnicząca zdecydowała o przekazaniu sprawy do Sądu Okręgowego w Bydgoszczy, jak apelacji, co nastąpiło z dniem 13 października 2014r. (k.526). Z opisanego przebiegu postępowania wynika, że od chwili sprzedaży nieruchomości i udzielenia nabywcy przybicia czynności sądowe były podejmowane niezwłocznie i jedynie na etapie od wniesienia zastrzeżeń przez uczestniczkę do planu podziału sumy uzyskanej w egzekucji do chwili przekazania akt sprawy do Sądu Okręgowego w Bydgoszczy nastąpiło opóźnienie w działaniu Sądu Rejonowego w Ś., ale nie było ono znaczące.

Poza tym, to zastrzeżenia uczestniczki do planu podziału sumy uzyskanej w egzekucji, do czego oczywiście miała prawo, wymusiły konieczność podjęcia dalszych działań ze strony Sądu Rejonowego. Niewątpliwie z punktu widzenia strony czy uczestnika postępowania zainteresowanego szybkim zakończeniem sprawy najlepiej jest, co jest oczywiste, gdy sąd podejmuje czynności z dnia na dzień. W sprawie nie było to jednak obiektywnie możliwe, z uwagi choćby na znaczną ilość innych spraw cywilnych pozostających do rozpoznania w tym Wydziale Sądu Rejonowego, co jest znane Sądowi odwoławczemu z urzędu.

Reasumując stwierdzić należy, że w wyżej opisanym okresie postępowania sądowego nie nastąpiła przewlekłość w działaniu Sądu RejonowegoŚ. (w ujęciu art.2 ust.1 i 2 w/w ustawy z dnia 17 czerwca 2004r). Z dniem 5 maja 2015r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy zwrócił akta sprawy, której skarga dotyczy, Sądowi Rejonowemu w Ś.ze wskazaniem, że pismo D. M. stanowiło w istocie zarzuty od planu podziału sumy uzyskanej w egzekucji i wymaga podjęcia stosownych czynności przez ten Sąd (k.543 i 552). Podsumowując stwierdzić należy, że – wbrew twierdzeniom skarżącej - nie doszło do nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu sprawy I Ns 672/09 zawisłej w Sądzie Rejonowym w Ś., dlatego też Sąd Okręgowy oddalił skargę D.

M. na przewlekłość postępowania (na podstawie art.12 ust.1 ustawy przywołanej w początkowej części uzasadnienia).