Court allows claim against insurer for third-party car damage based on defendant's full admission of liability.
Legislator summary
AI generatedThe court granted the plaintiff's claim for 1,600 zł in damages and costs following the defendant insurance company's full admission of liability. The plaintiff alleged damage to his vehicle caused by a third party insured with the defendant, while the defendant acknowledged the accident, the plaintiff's property loss, and the specific amount claimed. Since the defendant admitted the entire claim, the court was bound by this admission under civil procedure law and issued a judgment in the plaintiff's favor.
Legislator headnote
AI generatedArt. 213 § 2 k.p.c.; Art. 822 k.c.; Art. 34 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych: The court is bound by a defendant's admission of the claim unless it contradicts the law or social norms, resulting in a judgment in favor of the plaintiff.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 448/15
UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 09.03.2015 roku powód D. B. wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej w S. kwoty 1600 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 02.09.2012 roku do dnia zapłaty, a także kosztów procesu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W uzasadnieniu powód, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, podniósł, że w dniu 28.07.2012 r. doszło do zdarzenia, w wyniku którego zniszczeniu uległ jego samochód. Wyjaśnił, że sprawca zdarzenia posiadał polisę od odpowiedzialności cywilnej w pozwanym towarzystwie ubezpieczeń. Podał, że zostało mu wypłacone odszkodowanie, jednak nie w pełnej wysokości i spór dotyczy wysokości należnego mu odszkodowania. W odpowiedzi na pozew (k.
42) pozwany uznał powództwo w całości, tj. co do kwoty 1600 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 02.09.2012 roku do dnia zapłaty oraz koszty postępowania. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 28.07.2012 roku doszło do zdarzenia, w wyniku którego uszkodzeniu uległ należący do D. B. samochód osobowy marki A. o nr rej. (...). Sprawca przedmiotowej szkody ubezpieczony był w chwili zdarzenia w zakresie odpowiedzialności cywilnej w pozwanym towarzystwie ubezpieczeń. W dniu 01.08.2012 roku powód zgłosił szkodę w pozwanym towarzystwie ubezpieczeń.
Pozwany potwierdził przyjęcie zgłoszenia szkody i następnie w dniu 01.08.2012 roku wykonał oględziny uszkodzonego pojazdu, na podstawie których sporządzono protokół szkody oraz kosztorys nr (...). W oparciu o powyższy kosztorys pozwany wydał decyzję o przyznaniu odszkodowania w wysokości 1333,33 zł. Następnie powód zwrócił się o weryfikację kosztorysu przez rzeczoznawcę samochodowego, który dokonał w dniu 03.08.2012 roku wykonał kosztorys naprawy samochodu. Zgodnie z kosztorysem koszt naprawy wyniósł 6128,60 zł brutto.
W sprawie tut. Sądu o sygn. akt I C 345/14 pozwany uznał roszczenie powoda tytułem odszkodowania w kwocie 1600 zł, w tym 1169,50 zł tytułem kosztów naprawy pojazdu i 430,50 zł tytułem kosztów sporządzenia prywatnej opinii samochodowej. W dniu 27.06.2015 roku pozwany uznał roszczenie objęte niniejszym pozwem. Niesporne.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo okazało się uzasadnione w świetle uznania powództwa przez pozwanego. Na wstępie wymaga podkreślić, że na mocy art. 213 § 2 k.p.c., Sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. Wskutek uznania przewodniczący zamyka rozprawę (art. 224 § 1 kpc) i wydaje tzw. wyrok z uznania, uwzględniający powództwo w zakresie objętym uznaniem i zaopatruje go z urzędu rygorem natychmiastowej wykonalności (art. 333 § 1 pkt 2 kpc), co też uczyniono w niniejszej sprawie.
Podstawę prawną żądania pozwu stanowią przepisy art. 822 k.c. i art. 34 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2003r. Nr 124, poz. 1152 ze zm.). Zgodnie z dyspozycją art. 822 k.c. przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo osoba, na której rzecz została zawarta umowa ubezpieczenia (§1).
Uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczenia bezpośrednio od zakładu ubezpieczeń (§4). Stosownie natomiast do treści art. 34 ust 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, której następstwem jest śmierć, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia bądź też utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia.
Stan faktyczny w rozpoznawanej sprawie Sąd ustalił na podstawie korespondujących ze sobą dowodów z przedstawionych przez strony dokumentów, których autentyczność i wiarygodność nie były kwestionowane przez żadną ze stron, skoro powództwo zostało uznane. W niniejszej sprawie niespornym pozostawało, że pozwane towarzystwo ubezpieczeń zawarło z posiadaczem pojazdu będącego sprawcą szkody umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych. Niespornym pozostawało także to, że umowa powyższa obowiązywała w dniu zajścia kolizji samochodu powoda z ww. samochodem.
W rozpoznawanej sprawie nie stanowiło sporu, że wskutek kolizji z dnia 27.08.2012 roku powód doznał uszczerbku majątkowego, związanego z koniecznością poniesienia wydatków na usunięcie uszkodzeń w tym pojeździe. Niespornymi pozostawały także okoliczności kolizji, jak również odpowiedzialność deliktowa sprawcy szkody za jej wywołanie (na podstawie art. 436 § 2 k.c.), co kreowało odpowiedzialność ubezpieczyciela za szkodę wyrządzoną powodowi w związku z ruchem tego pojazdu (na zasadzie winy), której pozwany także nie kwestionował w sprawie .
Dalej niesporna była wysokość szkody powstałej w wyniku kolizji. Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania uznania powództwa. W konsekwencji powyższego należało orzec jak w pkt I wyroku. O kosztach procesu Sąd orzekł w punkcie II wyroku na podstawie art. 98 § 1 k.p.c., bowiem powód wygrał spór w całości. Na poniesione przez powoda koszty wynoszące w sumie 697 zł składały się: uiszczona tytułem opłaty od pozwu kwota 80 zł, kwota 600 zł uiszczona tytułem wynagrodzenia adwokata prawnego [w wysokości określonej na podstawie § 6 pkt 3 w zw. z §4 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.
U. z 2002 r. Nr 163 poz. 1348 ze zm.)], kwota 17 zł uiszczona tytułem opłaty skarbowej od udzielonego radcy prawnemu pełnomocnictwa. W punkcie III wyroku nadano wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności na mocy art. 333 § 1 pkt 2 kpc. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji. Zarządzenia: 1. (...) 2. (...) 3. (...) (...), SSR Julia Ratajska