Legislator Case Law & Legislation
VII U 2103/14 AI generated

Court allows pension claim by partially disabling cook due to medical evidence of significant work capacity loss.

Case Number VII U 2103/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The District Court in Lublin granted the applicant's appeal against the Social Insurance Institution's refusal of a disability pension. The applicant, a cook with over 20 years of experience, argued that a medical assessment incorrectly declared her fully capable of work following back surgery. The court found that expert opinions confirmed she had significantly lost the ability to perform her physically demanding job, thereby establishing partial disability. Consequently, the court ruled that the applicant met the statutory requirements for an interim pension covering the period of her reduced capacity.

Legislator headnote

AI generated

Art. 57 ust. 1, Art. 12, Art. 13 ust. 2-3, Art. 107 of the Act on Pensions and Allowances from the Social Insurance Fund; A pension entitlement arises when medical evidence confirms a significant loss of work capacity, overriding a prior finding of full capability.

Keywords

AI generated
disability pension entitlement partial work incapacity social insurance benefits medical expert opinion interim pension claim work capacity assessment appeal against refusal

Cited Legislation

AI generated
Art. 57 ust. 1 of the Act on Pensions and Allowances from the Social Insurance Fund
59 omawianej ustawy osobie, która spełniła warunki określone w art. 57 powołanej ustawy, przysługuje renta stała - jeżeli niezdolność do pracy jest trwała, lub renta okresowa - jeżeli niezdolność do pracy jest okresowa.
Art. 12 of the Act on Pensions and Allowances from the Social Insurance Fund
Art. 13 ust. 2 and 3 of the Act on Pensions and Allowances from the Social Insurance Fund
Art. 107 of the Act on Pensions and Allowances from the Social Insurance Fund
Art. 477 § 14 ust. 2 of the Code of Civil Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VII U 2103/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 września 2015 roku Sąd Okręgowy w Lublinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Danuty Dadej - Więsyk Protokolant p. o. prot. sądowego Katarzyna Sawicka po rozpoznaniu w dniu 8 września 2015 roku w Lublinie sprawy K. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w L. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres na skutek odwołania K. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. z dnia 3 września 2014 roku znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję i ustala K. K. prawo do okresowej renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy począwszy od dnia 1 września 2014 roku do dnia 1 września 2015 roku. Sygn. akt VII U 2103/14

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 3 września 2014 roku, znak:(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił K. K. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na dalszy okres na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 1440 ze zm.). W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, iż decyzja została wydana w oparciu o orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS, która uznała, iż wnioskodawczyni nie jest niezdolna do pracy (decyzja – k. 191 akta rentowe).

W odwołaniu K. K. domagała się zmiany decyzji i przyznania prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy (odwołanie – k. 2 akta sprawy) W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego odrzucenie wskazując, iż ubezpieczona wniosła odwołanie od orzeczenie lekarza orzecznika ZUS. Ponadto organ rentowy powołał się na argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (odpowiedź na odwołanie - k. 3 a.s.). Pismem z dnia 14 października 2014 roku K. K. sprecyzowała swoje odwołanie wskazując, iż odwołuje się od decyzji organu rentowego z dnia 3 września 2014 roku (pismo – k. 7 a.s.).

W toku postępowania wnioskodawczyni podtrzymała swoje stanowisko procesowe zaś pełnomocnik organu rentowego wnosił o oddalenie odwołania (protokół – k. 47 a.s.).

Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:

W dniu 29 lipca 2014 roku K. K. złożyła wniosek o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (wniosek – k. 177 a.r.). W okresie od dnia 22 sierpnia 2010 roku do dnia 31 sierpnia 2014 roku wnioskodawczyni była uprawniona do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Skarżąca posiada wykształcenie zasadnicze zawodowe - w zawodzie kucharz, w którym to zawodzie pracowała ponad 20 lat (wywiad zawodowy – k. 181 a.r., wniosek o wydanie orzeczenia – k. 179 a.r.). W związku z rozpoznaniem wniosku lekarz orzecznik ZUS dokonał oceny niezdolności do pracy ubezpieczonej.

W orzeczeniu z dnia 13 sierpnia 2014 roku lekarz orzecznik ZUS po rozpoznaniu po przebytej operacji przepukliny j. miażdżystego krążka m-k L4-L5 – S1 2009 r., żylaków LKD, zespołu bolesnego barku P w wywiadzie uznał, że wnioskodawczyni nie jest niezdolna do pracy (orzeczenie – k. 183 a.r.). Od powyższego orzeczenia K. K. wniosła sprzeciw (sprzeciw – k. 185 a.r.). W orzeczeniu z dnia 1 września 2014 roku Komisja Lekarska ZUS ustaliła, iż wnioskodawczyni nie jest niezdolna do pracy. W uzasadnieniu Komisja Lekarska ZUS wskazała, iż orzeczenie wydane zostało po przeprowadzeniu bezpośredniego badania wnioskodawczyni oraz po dokonaniu analizy przedstawionej dokumentacji medycznej (orzeczenie – k. 189 a.r.).

Przedmiotowe orzeczenie stanowiło dla organu rentowego podstawę do wydania zaskarżonej decyzji. Na etapie postępowania sądowego Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych sądowych lekarzy o specjalnościach neurologicznej, neurochirurgicznej, ortopedycznej, psychiatrycznej oraz chirurgii naczyń (postanowienie k. 8 a.s.) oraz opinii uzupełniającej biegłych sądowy lekarzy o specjalnościach neurologicznej i neurochirurgicznej. Sąd ustalił, że u wnioskodawczyni występuje (...)(opinia – k. 17 – 17 v. a.s.). W opinii z dnia 2 grudnia 2014 roku biegli lekarze sądowi wskazali, iż wnioskodawczyni ma stałe dolegliwości bólowe promieniujące do obu kończyn dolnych, trwających z różnym nasileniem od 2009 roku.

Obecnie dolegliwości bólowe wyraźnie ograniczają ubezpieczonej możliwości poruszania się. Przyczyną obserwowanych dolegliwości są (...)(opinia – k. 17 – 17 v. a.s.). Z treści opinii wynika, iż w ocenie psychiatrycznej powódka posiada zaburzenia adaptacyjne, które mają charakter łagodnych zaburzeń sytuacyjnych nie wpływających na zdolność do pracy (opinia – k. 17 – 17 v. a.s.). W ocenie neurologicznej u powódki stwierdzono w rozpoznaniu zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa z zespołem bólowym przebyte operacje dyskopatii na poziomie L4-L5 i L5-S1 (opinia – k. 17 – 17 v. a.s.).

We wnioskach końcowych omawianej opinii biegli lekarze sądowi wskazali, iż w związku z utrzymującymi się dolegliwościami neurologicznymi w skutek zmian bliznowatych w kanale kręgowym K. K. jest częściowo niezdolną do pracy w okresie od 1 września 2013 roku do 1 września 2015 roku (opinia – k. 17 – 17 v. a.s.). W opinii z dnia 26 marca 2015 roku biegły lekarz sądowy ortopeda, wskazał, iż wnioskodawczyni cierpi na (...) (opinia – k. 29 a.s.). Z omawianej opinii wynika, iż biegły po zbadaniu ubezpieczonej, zapoznaniu się z dokumentacją zawartą w aktach sprawy i dostarczoną przez wnioskodawczynię, nie stwierdził całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym oraz nie stwierdził u wnioskodawczyni niezdolności do samodzielnej egzystencji.

W uzupełnieniu omawianej opinii w piśmie z dnia 28 kwietnia 2015 roku biegły wskazał, iż nie stwierdza u wnioskodawczyni długotrwałej niezdolności do pracy, zaś okresowo zaostrzające się dolegliwości bólowe mogą być leczone w ramach czasowej niezdolności do pracy (opinia – k. 29 a.s., pismo biegłego uzupełniające opinię – k. 38 a.s.). Pełnomocnik organu rentowego pismem procesowym z dnia 2 czerwca 2015 roku w związku z zastrzeżeniami do opinii biegłych sądowych z dnia 2 grudnia 2014 roku złożonymi przez Lekarza – Członka Komisji Lekarskiej ZUS wnosił o dopuszczenie dowodu z uzupełniającej opinii biegłych, którzy wydali w/w opinię (pismo procesowe – k. 42 a.s.).

W zarzutach do powyższej opinii Lekarz – Członek Komisji Lekarskiej ZUS wskazał, iż stanowisko orzecznicze biegłego z zakresu neurochirurgii w opinii z dnia 2 grudnia 2014 roku i ustalenie częściowej niezdolności do pracy jest sprzeczne z opinią biegłego lekarza ortopedy z dnia 26 marca 2015 roku oraz z jej uzupełnieniem z dnia 28 kwietnia 2014 roku (zastrzeżenia – k. 43 a.s.). Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2015 roku Sąd dopuścił dowód z opinii uzupełniającej biegłych lekarzy sądowych neurologa i neurochirurga celem ustosunkowania się do zastrzeżeń Przewodniczącego Komisji Lekarskiej ZUS złożonych do treści opinii (postanowienie – k. 47 v. a.s.).

W uzupełniającej opinii z dnia 2 lipca 2015 roku biegli wskazali, iż (...)(opinia – k. 53 a.s.). Z treści omawianej opinii wynika również, że błędna jest interpretacja iż masa galaretowata jądra miażdżystego podlega resorpcji. Przepuklina dysku w szczególności szyjnego to bardzo często uwapniony, przemieszczony fragment do kanału kręgowego, który wraz z osteofitami na krawędziach trzonów powoduje ucisk. Jest to tak zwany dysk twardy, który wymaga najczęściej wypiłowania tej zmiany z przestrzeni między kręgowej i tylko takie usunięcie jest możliwe (opinia – k. 53 a.s.).

W ocenie biegłych u wnioskodawczyni istnieje naruszenie sprawności kanału kręgowego w taki sposób iż powoduje częściową niezdolność do pracy w okresie od 1 września 2013 roku do 1 września 2015 roku (opinia – k. 53 a.s.). Pełnomocnik organu rentowego pismem procesowym z dnia 20 sierpnia 2015 roku w związku z zastrzeżeniami do opinii biegłych sądowych z dnia 2 lipca 2015 roku złożonymi przez Przewodniczącego Komisji Lekarskich ZUS wnosił o dopuszczenie dowodu z łącznej opinii innego biegłego neurochirurga i ortopedy (pismo procesowe – k. 61 a.s.).

W zarzutach do powyższej opinii Przewodniczący Komisji Lekarskich ZUS podtrzymał wcześniejsze zastrzeżenia wyrażone w piśmie z dnia 29 maja 2015 roku (zastrzeżenia – k. 62 a.s.). Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o przytoczone dowody z dokumentów zawartych w aktach sprawy i aktach organu rentowego które obdarzono wiarą w całości. Zostały one sporządzone w przepisanej formie, w oparciu o obowiązujące w dacie ich wydania przepisy prawne, przez kompetentne osoby w ramach przysługujących im uprawnień. Rozstrzygając w sprawie Sąd oparł się na opinii biegłych sądowych o specjalnościach z zakresu neurochirurgii i neurologii, którzy uznali wnioskodawczynię za częściowo niezdolną do pracy w okresie od 1 września 2013 roku do 1 września 2015 roku.

Biegli przebadali wnioskodawczynię, wnikliwie przeanalizowali jej dokumentację medyczną i omówili wpływ zdiagnozowanych u niej schorzeń na zdolność do pracy. Wnioski zawarte w powołanych opiniach są wystarczająco uzasadnione. Z tych względów powołane opinie Sąd uznał za wiarygodne, miarodajne i wyczerpujące a przez to przedstawiające wystarczające wiadomości specjalne, niezbędne do merytorycznego rozstrzygnięcia zarzutów zawartych w odwołaniu (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 września 1999 roku, sygn. II UKN 96/99). Z wnioskami w/w opinii nie zgadzał się organ rentowy.

W zastrzeżeniach do opinii biegłych lekarzy sądowych z zakresu neurochirurgii i neurologii Przewodniczący Komisji Lekarskich ZUS wskazywał, iż ustalenie u wnioskodawczyni częściowej niezdolności do pracy jest sprzeczne z opinią biegłego lekarza ortopedy z dnia 26 marca 2015 roku oraz z jej uzupełnieniem z dnia 28 kwietnia 2014 roku. W związku z powyższym pełnomocnik organu rentowego wnosił o dopuszczenie kolejnych opinii biegłych. Sąd nie uznał za konieczne wywoływania nowej opinii i wniosek dowodowy oddalił. Wbrew zarzutom organu rentowego, Sąd uznał, iż opinia biegłych z 2.12.2014 r. wraz z uzupełnieniem jest pełna i oparta na dokumentacji medycznej, co wynika z jej treści.

Niezasadny jest zarzut, iż wnioski opinii wynikają wyłącznie z klinicznego stanu skarżącej z dnia badania przez biegłych, Biegli neurolog i specj. neurochirurgii w opinii uzupełniającej szczegółowo uzasadnili niezdolność do pracy wnioskodawczyni wynikającą z naruszenia sprawności kanału kręgowego a dodatkowo stwierdzili obecność objawów korzeniowych, braku lewego odruchu skokowego i zaburzenie czucia powierzchniowego. Wbrew zarzutom organu, iż był to stan odmienny od wyników badania innych lekarzy, należy podnieść, iż identyczne zapisy znajdują się w dokumentacji wnioskodawczyni z Poradni Neurologicznej na przestrzeni od 21.10.2014 r. do 9.06.2015 r.

Organ rentowy jako zarzut podnosi również, iż biegli stwierdzają niezdolność do pracy wnioskodawczyni od dnia 1.09.2013 r. Należy zauważyć, iż w tej dacie skarżąca pobierała rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy na podstawie orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS z 13.08.2013 r. Tym samym w ocenie Sądu zawarte w aktach opinie są wystarczające do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy i zawierają niezbędne wiadomości specjalne oraz kompleksową analizę stanu zdrowia badanej, natomiast zgłaszane kolejne wnioski prowadzą do przewlekłości postępowania (por. wyrok SN z 10 września 1999r., II UKN 96/99, OSNP 2000/23/869).

Sąd nie przyjął za podstawę swoich ustaleń opinii biegłego ortopedy z 26.03.2015 r. wraz z uzupełnieniem z uwagi na jej chaotyczny charakter oraz mając na uwadze, iż bardziej miarodajną dla oceny rodzaju schorzeń skarżącej jest ocena neurologa i neurochirurga. Biegły ortopeda w opinii głównej we wnioskach „nie stwierdza całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym i nie stwierdza niezdolności do pracy wnioskodawczyni. „Natomiast wezwany do wypowiedzenia się zgodnie z tezami postanowienia, orzeka, iż z uwagi na opisaną wydolność narządu ruchu nie stwierdza u skarżącej długotrwałej niezdolności do pracy”.

Nie negując rozpoznań oraz wyników badań narządu ruchu dokonanych przez biegłego ortopedę należy mieć na uwadze, iż niezdolność do pracy wnioskodawczyni była orzekana z powodu dyskopatii i zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa. Kierując się powyższymi wskazaniami Sąd Okręgowy w całości podzielił wnioski biegłych lekarzy sądowych z zakresu neurochirurgii i neurologii w zakresie ustalenia u wnioskodawczyni częściowej niezdolności do pracy w okresie od 1 września 2013 roku do 1 września 2015 roku.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie K. K. jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie . Zgodnie z art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 roku, poz. 748) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:

1) jest niezdolny do pracy, 2) ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, 3) niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-3, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Pojęcie niezdolności do pracy zdefiniowane zostało w art. 12 cytowanej ustawy, który to przepis stanowi, iż niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.

Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy. Częściowo niezdolną do pracy jest natomiast osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Zgodnie z art. 13 ust. 2 i 3 ustawy niezdolność do pracy orzeka się na okres nie dłuższy niż 5 lat, bądź na okres dłuższy niż 5 lat, jeżeli według wiedzy medycznej nie ma rokowań odzyskania zdolności do pracy przed upływem tego okresu. Organ rentowy odmówił wnioskodawczyni przyznania renty gdyż nie spełniła jednego z warunków wynikających z w/w ustawy – brak niezdolności do pracy.

Zgodnie z art. 107 powołanej ustawy prawo do świadczeń uzależnionych od niezdolności do pracy oraz wysokość tych świadczeń ulega zmianie, jeżeli w wyniku badania lekarskiego przeprowadzonego na wniosek lub z urzędu ustalono zmianę stopnia niezdolności do pracy, brak tej niezdolności lub jej ponowne powstanie. Z powołanych w niniejszej sprawie opinii i biegłych lekarzy sądowych z zakresu neurochirurgii i neurologii jednoznacznie wynika, iż K. K. w okresie od 1 września 2013 roku do 1 września 2015 roku jest częściowo niezdolna do pracy.

Wnioskodawczyni pracowała jako kucharz. Jest to praca średnio-ciężka z przewagą wysiłku fizycznego, wymagająca sprawności obu rąk, wymuszonej pozycji, schylania się, podnoszenia, przenoszenia ciężarów i skarżąca obecnie utraciła w znacznym stopniu zdolność do jej wykonywania. Zgodnie z treścią art. 59 omawianej ustawy osobie, która spełniła warunki określone w art. 57 powołanej ustawy, przysługuje renta stała - jeżeli niezdolność do pracy jest trwała, lub renta okresowa - jeżeli niezdolność do pracy jest okresowa.

Kierując się wynikami postępowania dowodowego przeprowadzonego w sprawie oraz treścią cytowanych przepisów Sąd Okręgowy ustalił M. K. prawo do okresowej renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 1 września 2014 roku do dnia 1 września 2015 roku, tj. na okres wskazany przez biegłych lekarzy sądowych z zakresu neurochirurgii i neurologii. Z tych względów Sąd Okręgowy na podstawie powołanych przepisów oraz artykułu 477 14 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.