Court dismissed prosecution for traffic offense due to medical evidence proving injury exceeded seven days, requiring criminal charge.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the prosecution against the defendant for a traffic offense after reviewing medical evidence. Although the police charged the defendant with a minor violation under Article 86 of the Traffic Code, a medical expert confirmed the victim's neck injury caused a functional impairment lasting longer than seven days. Consequently, the court determined the act constituted a misdemeanor under Article 177 of the Penal Code rather than a mere traffic violation, leading to the dismissal of the proceedings under Article 62 of the Criminal Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 86 § 1 k.k.; Art. 177 § 1 k.k.; Art. 62 § 2 k.p.w.: When medical evidence establishes that bodily injuries result in functional impairment lasting more than seven days, the act constitutes a misdemeanor under the Penal Code, not a traffic violation, necessitating dismissal of the traffic prosecution.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt VI W 1130/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 sierpnia 2015 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia VI Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Paweł Chodkowski Protokolant: Katarzyna Kraska po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2015 roku sprawy przeciwko Z. I. synowi J. i M. z domu Ś. urodzonego (...) w miejscowości W. obwinionego o to, że w dniu 21.10.2014r. o godz. 06:40 we W. na Pl. (...) kierujący pojazdem m-ki V. (...) o nr rej. (...) nie zachował szczególnej ostrożności i nie ustąpił pierwszeństwa podczas zmiany pasa ruchu wskutek czego najechał na pojazd m-ki B. (...) o nr rej. (...) powodując jego uszkodzenie i straty w mieniu na szkodę D.
C., S. L., J. P. i M. I. oraz powodując u D. C. obrażenia ciała w postaci skręcenia i naderwania odcinka szyjnego kręgosłupa, które nie naruszyły czynności narządów ciała na czas powyżej 7 dni, stwarzając zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, a następnie oddalił się z miejsca zdarzenia tj. o czyn z art. 86 § 1 kw I. umarza postępowanie przeciwko Z. I.; II. kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Komisariat Policji W. zarzucił Z. I. popełnienie wykroczenia polegającego na tym, że w dniu 21.10.2014r. o godz. 06:40 we W. na Pl. (...) kierując pojazdem m-ki V. (...) o nr rej. (...) nie zachował szczególnej ostrożności i nie ustąpił pierwszeństwa podczas zmiany pasa ruchu, wskutek czego najechał na pojazd m-ki B. (...) o nr rej. (...) powodując jego uszkodzenie i straty w mieniu na szkodę D. C., S. L., J. P. i M. I. oraz powodując u D. C. obrażenia ciała w postaci skręcenia i naderwania odcinka szyjnego kręgosłupa, które nie naruszyły czynności narządów ciała na czas powyżej 7 dni, stwarzając zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, a następnie oddalił się z miejsca zdarzenia.
Ustaleń obrażeń ciała, jakich doznała - w następstwie zdarzenia -D. C., dokonano w oparciu o treść złożonych przez nią zeznań (k.15) oraz informacji ze szpitalnego oddziału ratunkowego (...) Szpitala (...) (k.16) do którego pokrzywdzoną przewieziono bezpośrednio po kolizji. Ustalenia te, w zakresie oceny, czy obrażenia ciała naruszają czynności narządów D. C. na czas powyżej, czy poniżej siedmiu dni, nie zostały zweryfikowane opinią biegłego z zakresu medycyny sądowej. Tymczasem ustalenie to jest kluczowe, dla kwalifikacji prawnej zarzuconego obwinionemu czynu, w szczególności co do przyjęcia, czy zachowanie Z.
I. wyczerpuje znamiona wykroczenia z art. 86§1 kw, czy też przestępstwa z art. 177§1 kw. Ustalenie takie nastąpiło w toku postępowania jurysdykcyjnego. D. C. udała się bowiem do Z. S.we W., gdzie w oparciu o wywiad lekarski, dane z dokumentacji medycznej pokrzywdzonej i badanie lekarskie, kategorycznie stwierdzono, że przebyte przez D. C. skręcenie odcinka szyjnego kręgosłupa, mogło powstać na skutek wypadku komunikacyjnego z udziałem obwinionego, spowodowało przy tym średni uszczerbek na zdrowiu pokrzywdzonej w postaci naruszenia czynności narządów ciała i rozstroju zdrowia trwających dłużej niż siedem dni.
Jednoznaczna opinia biegłego w zakresie obrażeń ciała doznanych przez pokrzywdzoną, zdeterminowała rozstrzygnięcie Sądu. Obrażenia te zakwalifikować bowiem należy z art. 157§1 kk, co oznacza, że Z. I. powinien być postawiony zarzut popełnienia występku z art. 177§1 kk, nie zaś wykroczenia z art. 86§1 kw. Mając na uwadze treść art. 62§2 kpw, Sąd wydał wyrok, w którym-wobec stwierdzenia ujemnej przesłanki procesowej, umorzył postępowanie. Po uprawomocnieniu się orzeczenia akta zostaną przekazane do Prokuratury Rejonowej W. celem rozważenia możliwości skierowania przeciwko Z.
I. aktu oskarżenia.