Legislator Case Law & Legislation
V Ua 10/15 AI generated

Social security court dismisses appeal regarding medical benefit statute of limitations due to administrative delays.

Case Number V Ua 10/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The District Court dismissed the insured's appeal against the Social Insurance Institution's decision to deny a work accident medical benefit. The insured argued that the institution's excessive delays in processing the claim and issuing accident cards prevented timely filing, thereby invalidating the statute of limitations defense. The court ruled that the six-month limitation period had not expired because the claim was submitted within the deadline, and the institution's procedural errors did not extend the time limit.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych; ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczeń społecznych w razie choroby i macierzyństwa: The six-month statute of limitations for social benefits begins from the last day the benefit is due and is not extended by the social insurance institution's procedural delays or failure to issue decisions.

Keywords

AI generated
statute of limitations social insurance benefits work accident compensation administrative delay medical benefit claim social security law procedural deadline

Cited Legislation

AI generated
art. 83 ust.1 pkt.4 i ust.2 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych
W uzasadnieniu wskazał, iż zgodnie z treścią art. 83 ust.1 pkt.4 i ust.2 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.
§ 4 ust. 1 Rozporządzenia Min. Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19.12.2002 r.
art. 67 ust. 1 i 3 ustawy zasiłkowej
Zarzut przedawnienia żądania wypłaty zasiłku z ubezpieczenia wypadkowego ze strony pozwanej, z powołaniem się na treść art. 67 ust. 1 i 3 ustawy zasiłkowej był chybiony ze względu zaistniałe uchybienia w zakresie terminowości sporządzenia karty wypadku przez stronę pozwaną.
art. 82 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych
Natomiast stosownie do regulacji art. 82 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych w przypadku gdy ubezpieczony utrudnia możliwość wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, organ rentowy może, w drodze decyzji, wstrzymać wypłatę świadczenia lub zawiesić postępowanie do chwili podjęcia współpracy.
art. 385 kpc
Z tych względów apelację jako nieuzasadnioną Sąd Okręgowy oddalił na podstawie art. 385 kpc.
art.61 § 2 K.p

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V Ua 10/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 czerwca 2015 r. Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Jacek Wilga (spr.) Sędziowie SSO Krzysztof Główczyński, SSO Andrzej Marek Protokolant star. sekr. sądowy Ewa Sawiak po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2015 r. w Legnicy na rozprawie sprawy z odwołania S. N. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o zasiłek chorobowy na skutek apelacji organu rentowego od wyroku Sądu Rejonowego w Legnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 19 marca 2015 r. sygn. akt IV U 390/14 I. oddala apelację, II. zasądza od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 19 marca 2015 roku Sąd Rejonowy zmienił decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 4 września 2014 roku, znak: (...), w ten sposób, że przyznał ubezpieczonemu S. N. prawo do wypłaty zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od dnia 5 września 2012 roku do dnia 30 listopada 2012 roku. W uzasadnieniu wskazał, iż zgodnie z treścią art. 83 ust.1 pkt.4 i ust.2 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 1998r. Nr. 137,poz.887 ze zm.) Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydaje decyzje w zakresie indywidualnych spraw dotyczących m.in. ustalenia uprawnień z ubezpieczeń społecznych.

W przedmiotowej sprawie ubezpieczony wystąpił dnia 15.10.2012r. z wnioskiem do pozwanego organu rentowego o wypłacenie zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego w związku z wypadkiem komunikacyjnym w z dnia 04.09. 2012 roku. Postępowanie organu rentowego w tym przedmiocie zostało natomiast ukierunkowane na tryb związany z ubieganiem się o jednorazowe odszkodowanie z tytułu tego wypadku. Postępowanie to charakteryzowała zbytnia drobiazgowość, powodując przewleczenie czasu jego trwania, który zgodnie z § 4 ust. 1 Rozporządzenia Min.

Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19.12.2002 r. w sprawie trybu uznawania zdarzenia powstałego w okresie ubezpieczenia wypadkowego za wypadek przy pracy, kwalifikacji prawnej zdarzenia, wzoru karty wypadku i terminu jej sporządzania wynosi 14 dni od dnia zawiadomienia o wypadku do dnia sporządzenia karty wypadku Sporządzenie karty wypadku przez stronę pozwaną po upływie niespełna roku od daty zdarzenia jest niezrozumiałym, ponieważ powoduje zatamowanie dalszych czynności dla ubiegania się o świadczenie z ubezpieczenia wypadkowego przy prowadzeniu działalności gospodarczej, m.in. przez wydanie decyzji, od której ubezpieczonemu przysługiwałyby środki odwoławcze.

Zarzut przedawnienia żądania wypłaty zasiłku z ubezpieczenia wypadkowego ze strony pozwanej, z powołaniem się na treść art. 67 ust. 1 i 3 ustawy zasiłkowej był chybiony ze względu zaistniałe uchybienia w zakresie terminowości sporządzenia karty wypadku przez stronę pozwaną. Przepis ten nie mógł być w sprawie zastosowany ponieważ strona pozwana winna dokonać czynności z urzędu przestrzegając terminów określonych w przepisach wykonawczych do ustawy wypadkowej. W sytuacji gdy organ rentowy wszczął na wniosek ubezpieczonego postępowanie w przedmiocie ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy i nie doprowadził do wydania wnioskodawcy rozstrzygnięcia przepisanym terminie, to zważając na słuszny interes strony, winien z urzędu prowadzić dalsze czynności także w sprawie, w której przepis prawa wymaga wniosku strony ( por. art.61 § 2 K.p.a.).

Wyrok powyższy zaskarżył apelacją organ rentowy, który zarzucił naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię w szczególności art. 67 ust. 1 i 3, art. 9, art. 63 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 2014 roku, poz. 159 ze zm.) poprzez przyznanie ubezpieczonemu S. N. prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od dnia 5.09.2012 r. do dnia 30.11.2012 roku. Stawiając powyższy zarzut skarżący domagał się zmiany zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie w całości wniesionego odwołania.

W odpowiedzi na apelację ubezpieczony wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania. Sąd Okręgowy zważył: Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie. Stan faktyczny sprawy niekwestionowany w apelacji w zasadniczych elementach istotnych dla jej rozstrzygnięcia sprowadzał się do ustaleń, iż: Ubezpieczony S. N. prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą i podlega z tego tytułu również dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu oraz wypadkowemu. W dniu 15 X 2012 roku ubezpieczony złożył w organie rentowym wniosek o sporządzenie dokumentacji dotyczącej wypadku zaistniałego przy prowadzeniu działalności, który zaistniał 4 września 2012 roku.

Pismem z dnia 17 stycznia 2013 roku organ rentowy zawiadomił ubezpieczonego, że odstępuje od sporządzenia karty wypadku z dnia 4.09.2012 roku ponieważ nie przedłożył on dokumentów niezbędnych do dokonania prawnej kwalifikacji tego zdarzenia. Karta wypadku stwierdzająca jego zaistnienie w okolicznościach związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej została ostatecznie sporządzona w dniu 31 lipca 2014 roku na skutek kolejnego wniosku ubezpieczonego (z dnia 27.03.2014r.). Decyzją z dnia 4.09.2014 r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia chorobowego za okres od 5.09.2012 r. do 30.11.2012r. argumentując z powołaniem się na przepis art. 67 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, iż prawo do tego świadczenia uległo przedawnieniu.

Zgodnie z tym przepisem roszczenie o wypłatę zasiłku chorobowego, wyrównawczego, macierzyńskiego oraz opiekuńczego przedawnia się po upływie 6 miesięcy od ostatniego dnia okresu za który zasiłek przysługuje. Jeżeli niezgłoszenie roszczenia o wypłatę nastąpiło z przyczyn niezależnych od osoby uprawnionej termin 6 miesięcy liczy się od dnia, w którym ustała przeszkoda uniemożliwiająca zgłoszenie roszczenia. Z przepisu powyższego wynika, iż o przedawnieniu prawa do zasiłku chorobowego decyduje data zgłoszenia roszczenia o jego wypłatę.

Przedawnienie to następuje z mocy prawa. Wskazany natomiast w przepisie sześciomiesięczny termin liczy się od ostatniego dnia za który przysługuje zasiłek. Organ rentowy przyznał w odpowiedzi na odwołanie, iż ubezpieczony wniosek (roszczenie) o wypłatę zasiłku zgłosił w dniu 15 X 2012 roku. Było to zatem niewątpliwie w terminie skoro zasiłek przysługiwał mu, aż do 30 XI 2012 roku. Fakt niezajęcia przez organ rentowy stanowiska w przedmiocie tego wniosku i poprzestanie na poinformowaniu S. N. pismem z dnia 17.01.2013 roku o odstąpieniu od sporządzenia karty wypadkowej z dnia 4.09.2012 roku nie może prowadzić do oceny, iż wniosek ten nie był skuteczny.

Wskazane w piśmie z dn. 17.01.2013 r. rozporządzenie Ministra Pracy u Polityki Społecznej z dnia 19 XII 2002 roku w sprawie trybu uznawania zdarzenia powstałego w okresie ubezpieczenia wypadkowego za wypadek przy pracy, kwalifikacji prawnej zdarzenia, wzoru karty wypadku i terminu jej sporządzenia (Dz. U. 2002 r., nr 236, poz. 1992 z późn. zm.) podstaw ku temu nie dawało. Natomiast stosownie do regulacji art. 82 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych w przypadku gdy ubezpieczony utrudnia możliwość wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, organ rentowy może, w drodze decyzji, wstrzymać wypłatę świadczenia lub zawiesić postępowanie do chwili podjęcia współpracy.

Procedury przewidzianej w tym przepisie ZUS nie zastosował. Niezależnie jednak od powyższego, pisma z dnia 17.01.2013 roku nie można, zdaniem Sądu Okręgowego, traktować jako decyzji i to odmownej w zakresie załatwienia wniosku z 15 X 2012 roku. Po raz pierwszy decyzję w przedmiocie tego wniosku organ rentowy wydał 12.05.2014 roku, a następnie wydał zaskarżoną już w obecnym postępowaniu decyzję z dnia 4.09.2014r. Pozbawionym uzasadnienia jest prezentowane w toku postępowania stanowisko, iż decyzje te wydane zostały celem rozpatrzenia zgłoszonego z przekroczeniem terminu art. 67 ust. 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczeń społecznych w razie choroby i macierzyństwa wniosku z dn. 27.03.2014 roku.

Skoro w dalszym ciągu pozostawał nierozpoznany wniosek S. N. z dnia 15 X 2012 roku, a z samej ich treści nie wynikało, w rozpoznaniu którego wniosku zostają wydane, decyzje te należy traktować jako odnoszące się właśnie do niego Tym samym nie było w sprawie podstaw do uznania, aby prawo ubezpieczonego S. N. do zasiłku chorobowego z tytułu wypadku przy pracy zaistniałego w dniu 4.09.2012 r. uległo przedawnieniu. Wniosek o jego wypłatę ubezpieczony złożył przed upływem okresu przedawnienia. Z tych względów apelację jako nieuzasadnioną Sąd Okręgowy oddalił na podstawie art. 385 kpc.