Appeal dismissed as inadmissible because the lower court's partial ruling did not address the plaintiff's full claim.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal, ruling it inadmissible because the lower court's decision only partially addressed the plaintiff's claim. The plaintiff argued the lower court failed to interpret the will correctly and should have rejected the entire request, but the court found the partial ruling did not harm their interests. Consequently, the court held that appealing a non-existent decision regarding the unaddressed portion of the claim was procedurally impossible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 370 k.p.c.; Art. 351 § 1 k.p.c.: An appeal against a judgment that does not rule on a specific claim is inadmissible, as the remedy for an omission is supplementation, not appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACz 899/15 POSTANOWIENIE Dnia 16 września 2015 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach w Wydziale I Cywilnym w składzie następującym: Przewodniczący SSA Piotr Wójtowicz (spr.) Sędziowie: SA Lucyna Świderska-Pilis SA Anna Bohdziewicz po rozpoznaniu w dniu 16 września 2015 r. w Katowicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa W. W. przeciwko „Kościołowi (...)” o wykonanie zapisu na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z dnia 2 lipca 2015 r., sygn. akt I C 70/12, p o s t a n a w i a oddalić zażalenie. SSA Anna Bohdziewicz SSA Piotr Wójtowicz SSA Lucyna Świderska-Pilis
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy na podstawie art. 370 k.p.c. odrzucił apelację powoda od wydanego w dniu 22 maja 2015 r. wyroku z tym uzasadnieniem, że brak jest w tym wyroku substratu zaskarżenia, w związku z czym skierowana przeciwko orzeczeniu nie istniejącemu apelacja jest niedopuszczalna. W zażaleniu na opisane wyżej postanowienie powód podniósł, że w sprawie brak było podstaw do zastosowania art. 370 k.p.c., treść zapisu, z którego wywodził swoje roszczenie była bowiem niejasna i wymagała interpretacji sądowej, w związku z czym oparty na tej interpretacji wyrok nie wymagał częściowego oddalenia powództwa. W oparciu o taką argumentację wniósł o uchylenie postanowienia i „o przyjęcie apelacji do rozpoznania”.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zwrócić w pierwszym rzędzie przyjdzie uwagę na niewłaściwe sformułowanie wniosku zażaleniowego, który zawiera także żądanie orzeczenia o przyjęciu apelacji do rozpoznania, ta kwestia bowiem nie jest przedmiotem rozstrzygania, a może być jedynie efektem ewentualnego uwzględnienia zażalenia i uchylenia zaskarżonego postanowienia. Rzecz w ty jednak, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Kwestia istnienia substratu zaskarżenia nie jest zależna od tego, czy sformułowanie wyroku odpowiada oczekiwaniom strony, ale czy w wyroku tym zawarte jest rozstrzygnięcie dla niej niekorzystne, które może być w drodze środka odwoławczego wzruszone.
W sprawie niniejszej powód domagał się, w wykonaniu zapisu testamentowego rozumianego przezeń jako obejmującego całą wskazaną w testamencie nieruchomość, przeniesienia na jego rzecz własności nieruchomości zapisanej w prowadzonej przez Sąd Rejonowy dla K. księdze wieczystej (...), obejmującej działkę gruntu oznaczoną numerem (...) o powierzchni 0,32 ha, Sąd Okręgowy tymczasem żądanie to uwzględnił tylko częściowo, zobowiązując pozwany Kościół do przeniesienia na jego rzecz własności wydzielonej części tej nieruchomości o powierzchni 0,435 ha.
Rozstrzygnięcie to nie narusza interesu powoda, prowadzi bowiem do uwzględnienia w zakresie nim objętym jego roszczenia. Nie obejmuje ono natomiast żądania dalej idącego, o którym Sąd Okręgowy w ogóle nie orzekł: ani przez jego uwzględnienie, ani przez jego oddalenie. Trafnie w tej sytuacji wskazał Sąd Okręgowy, że jego polegające na nieobjęciu wyrokiem całego żądania uchybienie możliwe było do usunięcia jedynie w drodze uzupełnienia wyroku (żądania takiego fachowy pełnomocnik powoda w określonym w art. 351§1 k.p.c. terminie nie złożył), nie zaś w drodze zaskarżenia orzeczenia, które nie istnieje.
Odmienny, prezentowany w zażaleniu pogląd jest – w świetle normy art. 351§1 k.p.c. i w świetle rządzącej polskim procesem cywilnym zasady orzekania o całości żądania – nie do zaakceptowania. Skoro w sprawie niniejszej Sąd Okręgowy nie orzekł (ani pozytywnie, ani negatywnie) o żądaniu przeniesienia na powoda pozostałej części nieruchomości (...), nie może powód w drodze apelacji od orzeczenia nie istniejącego domagać się modyfikacji orzeczenia jego żądanie (częściowo) uwzględniającego, prowadziłoby to bowiem do obejścia przepisów o uzupełnieniu wyroku.
Apelację jego słusznie zatem Sąd Okręgowy uznał za niedopuszczalną, w konsekwencji czego na podstawie art. 370 k.p.c. ją odrzucił. Z powyższych względów na podstawie art. 397§2 k.p.c. w związku z art. art. 385 k.p.c. Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji. SSA Anna Bohdziewicz SSA Piotr Wójtowicz SSA Lucyna Świderska-Pilis