Social Security Court grants partial disability pension for work accident due to chronic depression. The court overruled the Social Security Fund's denial based on expert psychiatric opinions. The court ruled that chronic depression following a work accident constitutes partial disability. The court rejected the opposing party's request to introduce new expert opinions. The court found the existing expert opinions reliable and sufficient for the decision. The court modified the decision to grant the pension for the specified period.

Sygn. akt IV U 698/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 kwietnia 2015r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant st. sekr. sądowy Dorota Malewicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2015r. w S. odwołania E. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 19 maja 2014 r. Nr (...) w sprawie E. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo E. W. do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy zaistniałym w dniu 02 lutego 1994r. w okresie od 01 kwietnia 2014r. do 30 listopada 2017r. Sygn. akt: IV U 698/14

UZASADNIENIE

Decyzją z 19 maja 2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.6 ust.1 pkt 6 ustawy z 30 października 2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych odmówił E. W. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy wskazując, że u wymienionej nie stwierdzono niezdolności do pracy. Odwołanie od w/w decyzji złożyła E. W. wnosząc o jej zmianę i ustalenie jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy.

W uzasadnieniu stanowiska wskazała, że nie zgadza się z decyzją organu rentowego, gdyż stan zdrowia nie pozwala jej na podjęcie pracy (odwołanie k.1). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia Komisji Lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 12 maja 2014r., która nie stwierdziła u ubezpieczonej niezdolności do pracy, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę tej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.2-3).

Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczona E. W. do 31 marca 2014r. uprawniona była do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy (decyzja z 29 marca 2011r. o ustaleniu prawa do renty na okres do 31 marca 2014r. k.89 akt rentowych). W dniu 26 lutego 2014r. ubezpieczona wystąpiła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku w wypadkiem przy pracy na dalszy okres (wniosek k.94 akt rentowych). Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczoną na badanie przez Lekarza Orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 26 marca 2014r. ustalił, że ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy (orzeczenie Lekarza Orzecznika z 26 marca 2014r. k.96 akt rentowych).

Na skutek sprzeciwu ubezpieczonej od powyższego orzeczenia Lekarza Orzecznika ubezpieczona skierowana została na badanie przez Komisję Lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 12 maja 2014r. ustaliła, że ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy (sprzeciw ubezpieczonej od orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS k.99 i orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z 12 maja 2014r. k.102 akt rentowych). Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 19 maja 2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy na dalszy okres (decyzja z 19 maja 2014r. k.103 akt rentowych).

Ubezpieczona ma (...)lata i wykształcenie zawodowe w zawodzie aparatowa przetwórstwa mleka. Od września 1986r. do października 1994r. (z kilkumiesięczną przerwą) ubezpieczona pracowała w (...) Spółdzielni (...) w Kosowie L. na stanowisku pomocnika mleczarskiego (kwestionariusz dotyczący okresów składkowych i nieskładkowych k.5 akt rentowych, świadectwo pracy i zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu k.6-7 oraz zaświadczenie o ustaniu zatrudnienia k.12 akt rentowych). W dniu 2 lutego 1994r. ubezpieczona uległa wypadkowi przy pracy.

W toku pracy na maszynie formującej masło doszło do wciągnięcia włosów ubezpieczonej między wałki napędzające podajnik masła. W wyniku wypadku doszło do zerwania skóry z głowy ubezpieczonej (protokół ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy zaistniałego w dniu 2 lutego 1994r. - w aktach organu rentowego). Od 30 października 1994r. ubezpieczona pobierała rentę inwalidzką, a następnie rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z w/w wypadkiem przy pracy (decyzja z 12 stycznia 1995r. o ustaleniu prawa do renty inwalidzkiej od 30 października 1994r. k.10-11 akt rentowych).

W okresie pobierania renty ubezpieczona nie pracowała zawodowo. Ubezpieczona cierpi na zaburzenia adaptacyjne przewlekłe będące następstwem przebytego wypadku przy pracy, w wyniku którego ubezpieczona została trwale okaleczona – próby odtworzenia (przeszczepu) owłosienia nie powiodły się i od chwili zdarzenia ubezpieczona nosi perukę. Noszenie peruki jest dla niej uciążliwe z uwagi na towarzące się stany zapalne skóry głowy i współistniejącą łuszczycę. Ubezpieczona dobrze funkcjonuje w środowisku rodzinnym, natomiast ze względu na powyższe problemy unika przebywania w otoczeniu innych (obcych sobie) osób.

W sytuacjach dla siebie trudnych reaguje wzmożonym napięciem psychicznym, obniżeniem nastroju, niepokojem, objawami wegetatywnymi. Reakcje te stanowią u badanej utrwalony wzorzec zachowań i w znacznym stopniu utrudniają jej zdolność dostosowania się do sytuacji społecznych np. związanych z pracą zawodową. Nasilenie zaburzeń depresyjnych może okresowo przybierać postać epizodu depresyjnego nawet o umiarkowanym nasileniu. Stan psychiczny ubezpieczonej nie uległ poprawie. Zaburzenia adaptacyjne mają u niej charakter przewlekły i są spowodowane długotrwałym oddziaływaniem następstw wypadku przy pracy z 2 lutego 1994r.

W tym stanie zdrowia ubezpieczona jest nadal ,tj. od 1 kwietnia 2014r. częściowo niezdolna do pracy w związku z w/w wypadkiem przy pracy, a przewidywany termin trwania tej niezdolności to 30 listopada 2017r. (opinia biegłych psychiatry i psychologa k.22-27 akt sprawy).

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie ubezpieczonej E. W. podlegało uwzględnieniu. Zgodnie z art.6 ust.1 pkt 6 ustawy z 30 października 2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U. z 2009r., Nr 167, poz.1322 ze zm.) z tytułu wypadku przy pracy przysługuje renta z tytułu niezdolności do pracy – dla ubezpieczonego, który stał się niezdolny do pracy w związku z wypadkiem przy pracy. W myśl art.12 ust.1, 2 i 3 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - znajdującej z mocy art.17 ust.1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych odpowiednie zastosowanie do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy - niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.

Rozstrzygnięcie o zasadności odwołania ubezpieczonej od decyzji organu rentowego odmawiającej jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy zaistniałym w dniu 2 lutego 1994r. wymagało ustalenia, czy u ubezpieczonej w dalszym ciągu istnieje niezdolność do pracy w związku z powyższym wypadkiem i jakiego stopnia. W tym celu Sąd zasięgnął opinii specjalistów z zakresu psychiatrii i psychologii. Sporządzona na tę okoliczność opinia biegłych dała podstawy do ustalenia, że ubezpieczona jest w dalszym ciągu ,tj. od 1 kwietnia 2014r. osobą częściowo niezdolną do pracy z związku z wypadkiem przy pracy, a przewidywany termin trwania tej niezdolności to 30 listopada 2017r. (opinia k.22-27akt sprawy).

Biegli wskazali, że przyczyną dalszej częściowej niezdolności ubezpieczonej do pracy są występujące u niej przewlekłe zaburzenia depresyjne – będące następstwem urazu i trwałego okaleczenia jakiego doznała ona na skutek wypadku pracy, które to zaburzenia powodują, że w sytuacjach dla siebie trudnych, w tym wymagających relacji z innymi osobami (poza bliskimi) ubezpieczona reaguje wzmożonym napięciem psychicznym, obniżeniem nastroju, niepokojem, objawami wegetatywnymi. Takie reakcje stanowią utrwalony wzorzec zachowania ubezpieczonej i w znacznym stopniu utrudniają jej zdolność dostosowania się do sytuacji społecznych, w tym do sytuacji związanym z pracą zawodową.

Analizując powyższą opinię biegłych Sąd doszedł do przekonania, że stanowi ona wiarygodny dowód w sprawie, gdyż wydana została przez specjalistów z zakresu schorzeń występujących u ubezpieczonej, a ponadto poprzedzona była analizą dokumentacji medycznej ubezpieczonej i jej badaniem. Opinia jest spójna i należycie uzasadniona. Z tych względów Sąd nie przychylił się do wniosku organu rentowego o dopuszczenie dowodu z opinii innego zespołu biegłych z zakresu psychiatrii i psychologii zgłoszonego w piśmie z 20 kwietnia 2015r. (k.33 i 35 akt sprawy).

W ocenie Sądu zawarte w w/w piśmie zastrzeżenia do opinii złożonej przez dotychczasowych biegłych stanowią polemikę z prawidłowymi ustaleniami i wnioskami biegłych. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art.477 14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w sentencji wyroku.