Social court grants pension right by recognizing supervisor's work in hazardous conditions as qualifying special conditions. The court ruled in favor of the applicant. The court found the supervisor's work in hazardous conditions qualified as special conditions. The court recognized the supervisor's work in hazardous conditions as qualifying special conditions. The court found the supervisor's work in hazardous conditions qualified as special conditions. The court recognized the supervisor's work in hazardous conditions as qualifying special conditions.
Legislator summary
AI generatedThe Social Court overturned the Social Insurance Institution's refusal to grant a pension, establishing the applicant's right to benefits from March 2014. The applicant argued that his tenure as a master overseeing boiler and acetylene plant operations from 1977 to 1998 constituted fifteen years of work in special conditions, despite the employer's vague records. The court determined that the applicant's direct supervision of workers performing hazardous tasks meant he himself worked under those same dangerous conditions, thereby validating the pension claim.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Rozporządzenie Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze: Supervision of workers performing hazardous tasks qualifies as work in special conditions if the supervisor works in the same location and conditions as the subordinates.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 655/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 kwietnia 2015r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant sekr. sądowy Anna Wąsak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2015r. w S. odwołania B. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 23 kwietnia 2014 r. Nr (...) w sprawie B. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo B. K. do emerytury od 1 marca 2014 roku. Sygn. akt: IV U 655/14
UZASADNIENIE
Decyzją z 23 kwietnia 2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.184 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze odmówił B. K. prawa do emerytury wskazując, że ubezpieczony nie udowodnił, iż do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął 15-letni staż pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Podniósł, że do pracy w szczególnych warunkach nie zaliczono okresu od 1 grudnia 1977r. do 27 lutego 1989r. oraz od 1 listopada 1990r. do 31 grudnia 1998r. w Fabryce (...) z uwagi na nieprecyzyjne określenie przez pracodawcę w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach charakteru pracy wykonywanej przez ubezpieczonego. Odwołanie od w/w decyzji złożył B. K. wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu odwołania wskazał, że do stażu pracy w szczególnych warunkach należy zaliczyć okres zatrudnienia w Fabryce (...) od 1 grudnia 1977r. do 27 lutego 1989r. oraz od 1 listopada 1990r. do 31 grudnia 1998r. kiedy to pracował na stanowisku mistrza sprawując dozór inżynieryjno-techniczny przy obsłudze i pracach konserwacyjno-remontowych kotłowni i acetylenowni.
W kotłowni zainstalowane były kotły wodne i parowe, a w acetylenowni znajdowały się dwie stacjonarne wytwornice acetylenu o dużej wydajności. Praca odbywała się w ruchu ciągłym. Sprawując dozór na pracą tych oddziałów nadzorował palaczy oraz spawaczy i hydraulików – z grupy konserwacyjno-remontowej oraz operatorów wytwornic acetylenu (odwołanie k.1-3). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie powołując się na przepisy prawa i uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.4-5).
Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony B. K. w dniu 23 października 2013r. ukończył (...) rok życia. W dniu 25 marca 2014r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury (wniosek o emeryturę z 25 marca 2014r. k.1 akt emerytalnych). Na podstawie przedłożonych do wniosku dokumentów organ rentowy ustalił, że na dzień 1 stycznia 1999r. ubezpieczony udowodnił staż ubezpieczeniowy w wymiarze 25 lat, 6 miesięcy i 1 dzień, z czego okresy składkowe wynoszą 24 lata, 11 miesięcy i 7 dni, a okresy nieskładkowe 6 miesięcy i 24 dni.
Ponadto organ rentowy ustalił, że ubezpieczony nie wykazał, iż do dnia 1 stycznia 1999r. osiągnął staż pracy w szczególnych warunkach w wymiarze 15 lat. Z uwagi na brak wymaganego ustawą stażu pracy w szczególnych warunkach decyzją z 23 kwietnia 2014r. organ rentowy odmówił ubezpieczonemu przyznania emerytury (decyzja z 23 kwietnia 2014r. k.29 akt emerytalnych). Ubezpieczony był zatrudniony w Fabryce (...) w O. od 15 czerwca 1973r. do 30 czerwca 2001r., przy czym w okresie od 25 października 1973r. do 14 października 1975r. odbywał zasadniczą służbę wojskową, a w okresie od 1 marca 1989r. do 15 sierpnia 1989r. korzystał z urlopu bezpłatnego w związku z wyjazdem do pracy za granicą (świadectwa pracy z 23 października 1989r., 31 października 1990r. i 30 czerwca 2001r. k.3, 6 i 8 akt o ustalenie kapitału początkowego oraz kopia książeczki wojskowej k.4 akt o ustalenie kapitału początkowego).
Ubezpieczony został zatrudnionym w powyższym przedsiębiorstwie z dniem 15 czerwca 1973r. na stanowisku elektromontera stażysty (skierowanie do pracy z 14 czerwca 1973r – w aktach osobowych). Z wykształcenia ubezpieczony jest technikiem elektrykiem. Na stanowisku tym ubezpieczony pracował do chwili powołania do odbycia zasadniczej służby wojskowej – od 25 października 1973r. Po odbyciu zasadniczej służby wojskowej, od 3 listopada 1975r. ubezpieczony ponownie podjął pracę w tym przedsiębiorstwie. Pracodawca powierzył mu wówczas stanowisko elektromontera remontowego (umowa o pracę z 3 listopada 1975r. zawarta na czas nieokreślony na stanowisku elektromontera remontowego – w aktach osobowych).
Na stanowisku elektromontera remontowego ubezpieczony pracował do 28 lutego 1976r. Od 1 marca 1976r. pracodawca powierzył ubezpieczonemu obowiązki samodzielnego energetyka w dziale TE ,tj. w dziale głównego energetyka, później dział utrzymania ruchu (pismo pracodawcy z 19 lutego 1976r. o powierzeniu ubezpieczonemu obowiązków samodzielnego energetyka – w aktach osobowych). Na powyższym stanowisku ubezpieczony pracował do 30 listopada 1977r. Od 1 grudnia 1977r. pracodawca powierzył ubezpieczonemu stanowisko mistrza w dziale głównego energetyka (pismo pracodawcy z 1 grudnia 1977r. o powierzeniu ubezpieczonemu stanowiska mistrza – w aktach osobowych).
Na stanowisku tym ubezpieczony pracował do 31 grudnia 2000r., z przerwą wynikającą z wymienionego wyżej urlopu bezpłatnego (angaże na stanowisku mistrza na przestrzeni od 1 grudnia 1977r. poprzez lata 80-te i 90-te, w tym pismo z 16 sierpnia 1989r. o powierzeniu ubezpieczonemu stanowiska mistrza od 16 sierpnia 1989r. ,tj. po powrocie z zagranicy – w aktach osobowych). Od 1 stycznia 2001r. do 30 czerwca 2001r. - rozwiązanie umowy o pracę, ubezpieczony pracował na stanowisku palacza co (pismo pracodawcy o powierzeniu ubezpieczonemu od 1 stycznia 2001r. obowiązków palacza – w aktach osobowych).
Pracując na stanowisku mistrza w dziale głównego energetyka ubezpieczony kierował pracami i nadzorował pracę w kotłowni i acetylenowni. Przez około miesiąc czasu w 1978r. nadzorował również pracę oczyszczalni ścieków. Praca kotłowni i acetylenowni odbywała się w ruchu ciągłym z uwagi na to, że zabezpieczały one pracę w dziale produkcji. Praca w kotłowni odbywała się na trzy zmiany, znajdowały się w niej niezautomatyzowane – o bardzo dużych rozmiarach kotły wodne typu przemysłowego w ilości 3 sztuk i kotły parowe typu przemysłowego w ilości 2 sztuk.
Ubezpieczony kierował bieżącą pracą kotłowni, która na każdej zmianie obsługiwana była przez palacza i pomocnika palacza oraz czuwał na zabezpieczeniem ciągłości pracy w/w urządzeń nadzorując pracę grupy konserwacyjno-remontowej składającej się z trzech spawaczy i kilkunastu hydraulików. Wymienione urządzenia – kotły podlegały dozorowi technicznemu. Prowadzone były księgi, w których odnotowywano rewizje i przeglądy urządzeń. Ubezpieczony sprawdzał parametry urządzeń, wydawał polecenia pracownikom w kwestii obsługi urządzeń, decydował o usunięciu usterek, przeprowadzeniu konserwacji czy remontu i nadzorował te prace.
A., którą równolegle nadzorował ubezpieczony znajdowała się w sąsiednim budynku. Oba budynki były ogrodzone i oznaczone jako strefa niebezpieczeństwa. W acetylenowni znajdowały się dwie wytwornice acetylenu. Obsługiwał je jeden pracownik na zmianie zatrudniony na stanowisku aparatowego. Ubezpieczony kontrolował pracę wymienionego pracownika odwiedzając codziennie budynek acetylenowni i sprawdzając pracę urządzeń. Ponadto pozostawał w stałym kontakcie telefonicznym z pracownikiem acetylenowi na wypadek awarii. Przeważającą część czasu spędzał w budynku kotłowni, w której znajdowało się więcej urządzeń.
W kotłowni i acetylenowi nie było brygadzistów – ubezpieczony był bezpośrednim przełożonym zatrudnionych tam pracowników. Przełożonym ubezpieczonego był kierownik działu energetycznego (zeznania świadków: K. C. k.20v-21 – nagranie od minuty 30 do 32 i S. J. k.21-21v – nagranie od minuty 37 do 45 oraz zeznania ubezpieczonego k.21v – nagranie od minuty 50 do 54 i k.19v-20v – nagranie od minuty 1 do 26). Ubezpieczony nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego (raport z analizy konta k.24 akt emerytalnych).
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie B. K. podlegało uwzględnieniu. Zgodnie z art.184 ust.1 i 2 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009r. Nr 153, poz.1227 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego przewidzianego w art.32, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy ,tj. w dniu 1 stycznia 1999r. osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz osiągnęli okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27 ustawy, a także nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
W myśl przywołanego wyżej art.32 ust.1 i 4 ustawy pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przysługuje emerytura w wieku 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, a w myśl przywołanego wyżej art.27 ustawy wymagany okres składkowy i nieskładkowy wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z §4 ust.1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.
Nr 8, poz.43 ze zm.) pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A załącznika do rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury w w/w wieku jeżeli ma wymagany okres zatrudnienia (co najmniej 25 lat mężczyzna), w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Ponadto zgodnie z §2 ust.1 przedmiotowego rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku.
Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymagało zbadania, czy ubezpieczony spełnia przesłankę wymaganego okresu pracy w szczególnych warunkach, gdyż poza sporem pozostawało, że ubezpieczony osiągnął wymagany ustawą wiek oraz spełnił przesłankę ogólnego stażu ubezpieczenia. Ubezpieczony podnosił, że posiada 15-letni okres zatrudnienia w szczególnych warunkach wskazując, że do stażu tego powinien być zaliczony okres zatrudnienia w Fabryce (...) w O. poczynając od 1 grudnia 1977r. do 31 grudnia 1998r. (z wyłączeniem okresu urlopu bezpłatnego od 1 marca 1989r. do 15 sierpnia 1989r. związanego z podjęciem pracy za granicą), kiedy to pełnił funkcję mistrza na kotłowni i acetylenowni sprawując w ten sposób dozór inżynieryjno-techniczny na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace zaliczane do prac w szczególnych warunkach w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Przeprowadzone przez Sąd postępowanie dowodowe z dokumentów zawartych w aktach osobowych ubezpieczonego oraz ze spójnych i logicznych zeznań świadków w osobach K. C. i S. J. będących przełożonymi ubezpieczonego na stanowiskach kierowników działu głównego energetyka (zwanego później działem utrzymania ruchu), a także z logicznych zeznań samego ubezpieczonego wynika bezspornie, że poczynając od 1 grudnia 1977r. ,tj. od chwili powierzenia ubezpieczonemu stanowiska mistrza w dziale głównego energetyka aż do 31 grudnia 1998r. (ze wskazaną przerwą) ubezpieczony wykonywał prace polegające na kierowaniu i stałym nadzorowaniu pracy obiektów energetycznych w postaci kotłowni i acetylenowni, przy czym z uwagi na strategiczny charakter tych obiektów dla procesu produkcji oraz konieczność zachowania wymogów bezpieczeństwa pracy, przez cały okres pracy ubezpieczony pracował bezpośrednio w kotłowni i acetylenowni ,tj. w miejscu, gdzie swoją pracę wykonywali podlegli mu pracownicy w osobach palaczy, pomocników palaczy, aparatowego acetylenowni, a także spawaczy i hydraulików z grupy remontowo-konserwacyjnej zabezpieczającej usuwanie usterek, awarii oraz okresowe przeglądy i konserwacje urządzeń znajdujących się w kotłowni i acetylenowni (vide: ustalenia faktyczne).
Nie ulega wątpliwości, że prace wymienionych grup zawodowych są zaliczane do prac w szczególnych warunkach – vide: wykaz A: dział IV poz.31 oraz dział XIV poz.1 i 12 załącznika do w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. Nadzorując prace wymienionych grup pracowników ubezpieczony pracował w tych samych warunkach, co wskazani pracownicy przez co - podobnie jako oni – narażony był na szkodliwe dla organizmu warunki pracy. W tych okolicznościach w pełni uzasadnione jest zakwalifikowanie pracy ubezpieczonego wykonywanej w okresie od 1 grudnia 1977r. do 31 grudnia 1998r. (z 5,5 miesięczną przerwą z powodu urlopu bezpłatnego) do pracy o jakiej mowa w wykazie A dział XIV poz.24 załącznika do w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. a polegającej na sprawowaniu dozoru inżynieryjno-technicznego na oddziałach i wydziałach, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie.
Mając na uwadze całokształt przedstawionych okoliczności Sąd uznał, że odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie i dlatego na podstawie art.477 14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił prawo B. K. do emerytury od 1 marca 2014r. ,tj. od miesiąca, w którym ubezpieczony wystąpił z wnioskiem o świadczenie.