Legislator Case Law & Legislation
IV U 198/14 AI generated

Social Security Court allows partial disability pension for welder due to left hand dysfunction preventing safe welding work.

Case Number IV U 198/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court reversed the Social Insurance Institution's decision denying a total disability pension and granted the claimant a partial disability pension. The court found that while the claimant retained basic hand function, the specific demands of his former welding profession required full bilateral hand dexterity which he no longer possessed. Consequently, the court determined that the medical expert specializing in occupational medicine provided the correct assessment regarding the inability to safely perform welding duties.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych; ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych: In case of occupational accident, the assessment of disability must consider the specific requirements of the claimant's former profession, and partial disability may exist even if general market employment is possible.

Keywords

AI generated
occupational accident partial disability pension welding profession hand dexterity occupational medicine expert Social Insurance Institution disability assessment

Cited Legislation

AI generated
art. 6 ust. 1 pkt 6 ustawy z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych
art. 477 14§2 kpc

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 198/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 kwietnia 2015r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant st. sekr. sądowy Marzena Mazurek po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2015 r. w Siedlcach na rozprawie odwołania M. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 30 grudnia 2013 r. Nr (...) w sprawie M. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy zmienia zaskarżoną decyzję i ustala prawo M. M. do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy, zaistniałym w dniu 18 lipca 1995 r. w okresie od 01 listopada 2013 r. do 01 listopada 2016 r. Sygn. akt: IV U 198/14

UZASADNIENIE

Decyzją z 30 grudnia 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie art.6 ust.1 pkt 6 ustawy z 30 października 2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych odmówił M. M. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy wskazując, że u wymienionego nie stwierdzono niezdolności do pracy. Odwołanie od w/w decyzji złożył M. M. wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy zaistniałym w dniu 18 lipca 1995r.

W uzasadnieniu stanowiska wskazał, że na skutek wypadku przy pracy ma niesprawne palce ręki lewej, co powoduje, że nie jest w stanie podjąć pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami. Z uwagi zaś na wiek i posiadane wykształcenie – podstawowe z kursem spawania, niecelowe jest jego przekwalifikowanie zawodowe (odwołanie k.2-3). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie orzeczenia Komisji Lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 10 grudnia 2013r., która nie stwierdziła u ubezpieczonego niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy, a odwołanie nie wnosi do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych lub prawnych, które uzasadniałyby zmianę tej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.5-6).

Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony M. M. do 31 października 2013r. uprawniony był do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy zaistniałym w dniu 18 lipca 1995r. (decyzja z 5 listopada 2010r. o ustaleniu prawa do renty w związku z wypadkiem przy pracy na okres do 31 października 2013r. k.379 akt rentowych). W dniu 27 września 2013r. ubezpieczony wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy na dalszy okres (wniosek k.387a akt rentowych).

Rozpoznając wniosek organ rentowy skierował ubezpieczonego na badanie przez Lekarza Orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z 17 października 2013r. ustalił, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (orzeczenie Lekarza Orzecznika z 17 października 2013r. k.390 akt rentowych). Na skutek sprzeciwu ubezpieczonego od powyższego orzeczenia Lekarza Orzecznika ubezpieczony skierowany został na badanie przez Komisję Lekarską ZUS, która w orzeczeniu z 10 grudnia 2013r. ustaliła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy (sprzeciw ubezpieczonego od orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS k.393-394 i orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z 10 grudnia 2013r. k.397 akt rentowych).

Na podstawie powyższego orzeczenia, zaskarżoną decyzją z 30 grudnia 2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy na dalszy okres (decyzja z 30 grudnia 2013r. k.398 akt rentowych). Ubezpieczony ma(...)i wykształcenie podstawowe. Ukończył kurs spawania. Od 1985r. do 18 lipca 1995r. ubezpieczony pracował w zawodzie spawacza przy. Spawał i montował konstrukcje na budowach, była to praca na wysokości, na rusztowaniach (kwestionariusz dotyczący okresów składkowych i nieskładkowych k.3, świadectwa pracy k.9-11 akt rentowych, wyjaśnienia ubezpieczonego k.20-20v – nagranie od minuty 1 do 7 i k.30-30v – nagranie od minuty 1 do 4).

W dniu 18 lipca 1995r. podczas pracy ubezpieczony uległ wypadkowi. Przy mocowaniu konstrukcji wygłuszenia ścian, podczas wstrzeliwania kołków stalowych pod montaż, doszło do odbicia rykoszetem kołka metalowego od ściany i uderzenia w lewą dłoń ubezpieczonego. W wyniku uderzenia kołek wbił się głęboko w lewą dłoń ubezpieczonego (protokół ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy z 4 sierpnia 1995r. k.16 akt rentowych). Od 15 kwietnia 1996r. ubezpieczony był uprawniony do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy (decyzja z 24 czerwca 1996r. o ustaleniu prawa do renty inwalidzkiej trzeciej grupy k.52-53 akt rentowych).

Rentę tę pobierał do 31 października 2013r. (vide: akta rentowe). W wyniku opisanego wyżej wypadku przy pracy ubezpieczony doznał urazu postrzałowego śródręcza lewego ze złamaniem wieloodłamowym IV kości śródręcza i dysfunkcją palców III-IV-V ręki lewej leczonego operacyjnie. Badanie neurologiczno-ortopedyczne ręki lewej wykazuje blizny pourazowe i pooperacyjne, brak zgięcia palców III-IV-V, ustawienie wymienionych palców w utrwalonym wyproście, palec I i II z pełną ruchomością, zachowany ruch chwytny ręki lewej, bez zaników mięśniowych i zmian troficznych (opinia biegłych z zakresu ortopedii i neurologii k.11-12 i opinia uzupełniająca tych samych biegłych k.22 akt sprawy).

Opisany stan ręki lewej ubezpieczonego powoduje znaczne ograniczenie wydolności tej ręki i uniemożliwia ubezpieczonemu wykonywanie pracy spawacza, jak również innej pracy wymagającej pełnej sprawności rąk. Ubezpieczony może wykonywać pracę przystosowaną do niepełnosprawności – gospodarza terenu, ogrodnika, portiera. Powyższe powoduje, że ubezpieczony jest nadal ,tj. od 1 listopada 2013r. częściowo niezdolny do pracy do pracy w związku z wypadkiem przy pracy ,tj. niezdolny do pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami, a przewidywany termin trwania tej niezdolności to 1 listopada 2016r. (opinia biegłego z zakresu medycyny pracy k.33-34 akt sprawy).

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie ubezpieczonego M. M. podlegało uwzględnieniu. Zgodnie z art.6 ust.1 pkt 6 ustawy z 30 października 2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U. z 2009r., Nr 167, poz.1322 ze zm.) z tytułu wypadku przy pracy przysługuje renta z tytułu niezdolności do pracy – dla ubezpieczonego, który stał się niezdolny do pracy w związku z wypadkiem przy pracy. W myśl art.12 ust.1, 2 i 3 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - znajdującej z mocy art.17 ust.1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych odpowiednie zastosowanie do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy - niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.

Rozstrzygnięcie o zasadności odwołania ubezpieczonego od decyzji organu rentowego odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy zaistniałym w dniu 18 lipca 1995r. wymagało ustalenia, czy u ubezpieczonego w dalszym ciągu istnieje niezdolność do pracy w związku z powyższym wypadkiem i jakiego stopnia. W tym celu Sąd zasięgnął opinii specjalistów z zakresu medycyny. W pierwszej kolejności opinię sporządzili biegli z zakresu ortopedii i neurologii, którzy po zbadaniu ubezpieczonego i zapoznaniu się z dokumentacją medyczną postawili opisane wyżej rozpoznanie, a następnie stwierdzili, że w aktualnym stanie zdrowia ,tj. dysfunkcji lewej ręki – przy zachowaniu funkcji chwytnej palca I i II ubezpieczony jest zdolny do pracy na ogólnym rynku pracy (tak w opinii podstawowej k.12 akt sprawy), a następnie, że jest zdolny do pracy w zawodzie spawacza (tak w opinii uzupełniającej k.22 akt sprawy).

Odmienną ocenę zdolności ubezpieczonego do pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami, bo taką zdolność należy badać przy ustalaniu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, przedstawił biegły z zakresu medycyny pracy. Biegły ten stwierdził, że mimo zachowania ruchomości i funkcji chwytnej palca I i II ręki lewej, wydolność tej ręki jest w znacznym stopniu ograniczona, co w dalszym ciągu uniemożliwia ubezpieczonemu pracę zgodną z posiadanymi przez niego kwalifikacjami ,tj. pracę spawacza (pracę te ubezpieczony wykonywał przez 10 lat przed wypadkiem), a tym samym jest on w dalszym ciągu częściowo niezdolny do pracy w związku z wypadkiem przy pracy do 1 listopada 2016r. (opinia k.34).

Analizując powyższe opinie Sąd doszedł do przekonania, że właściwą – przekonującą ocenę stanu zdrowia ubezpieczonego w związku z wypadkiem przy pracy przedstawił biegły z zakresu medycyny pracy. Należy podkreślić, że praca spawacza jest pracą odpowiedzialną, szczególnie gdy dotyczy spawania konstrukcji wykorzystywanych w budownictwie. Okoliczność, że ubezpieczony zachował prawidłową ruchomość dwóch palców ręki lewej i funkcję chwytną tej ręki – w zakresie wymienionych palców - nie oznacza, że może on bezpiecznie ,tj. z zachowaniem wszystkich wymogów co do jakości spawania i zarazem bezpiecznie dla siebie (zważywszy, że praca spawacza niejednokrotnie jest pracą na wysokości) wykonywać zawód spawacza.

Słusznie wskazał biegły z zakresu medycyny pracy, że praca spawacza jest tego rodzaju pracą, która wymaga pełnej sprawności obu rąk. U ubezpieczonego warunek ten nie jest spełniony. Z tych względów Sąd uznał, że opinia biegłego z zakresu medycyny pracy jest opinią w pełni wiarygodną, gdyż oprócz aspektu medycznego uwzględnia również warunki pracy spawacza, co jest nieodzowne przy ocenie zdolności do wykonywania pracy. Opinia biegłego ortopedy i neurologa jest w tym zakresie niepełna i co więcej w podstawowej opinii biegli ci odnieśli się do zdolności ubezpieczonego do pracy na ogólnodostępnym rynku pracy (k.12).

Pojęcie to jest jednak obce tak ustawie o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, jak i ustawie o emeryturach i rentach Z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na podstawie art.477 14§2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w sentencji wyroku.