Legislator Case Law & Legislation
III Kow 1054/15 AI generated

Court denied electronic monitoring parole for a prisoner with a history of alcohol abuse and failed probation. The decision was based on the lack of demonstrated behavioral change and safety concerns.

Case Number III Kow 1054/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court denied the prisoner's request to serve his remaining sentence under electronic monitoring, citing his history of alcohol abuse and failure to meet probation obligations. Although the prisoner had good conduct while incarcerated, the court found this insufficient to prove a permanent positive personality change. Consequently, the court ruled that the risks of recidivism and lack of active resocialization efforts outweighed the benefits of community supervision.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa z dnia 7 września 2007 r. o wykonaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego; Art. 6 ust. 1 pkt 2; The court must assess whether a prisoner's past conduct and current behavior demonstrate a permanent positive change sufficient to ensure safety and effective resocialization before granting electronic monitoring.

Keywords

AI generated
electronic monitoring parole probation failure alcohol abuse history resocialization assessment safety concerns conditional suspension penitentiary supervision

Cited Legislation

AI generated
Ustawa z dnia 7 września 2007 r. o wykonaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego
art. 6 ust. 1 pkt 2
art. 6 ust. 2
art. 64 § 2 kk
Ustawa z dnia 20.02.2015 r. o zmianie ustawy – kodeks karny

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Kow.1054/15el POSTANOWIENIE Dnia 06.08.2015r. Sąd Okręgowy w Słupsku Wydział III Penitencjarny w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO w Słupsku Jan Filipczyk Protokolant sekr. sądowy Daria Staroń przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Słupsku Jacka Kamińskiego oraz Zastępcy Kierownika Działu Penitencjarnego Aresztu Śledczego w S. P. G. po rozpoznaniu na posiedzeniu w Areszcie Śledczym w S. - Oddział Zewnętrzny w U. wniosku skazanego A. P. s. J. o udzielenie zezwolenia na odbycie kary poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego o zezwolenie na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art.6 ust.1 pkt 2 oraz art.6 ust.2 ustawy z dnia 7 września 2007r. o wykonaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego (Dz.U. z 2010r.

Nr 142 poz.960) w zw. z art.14 ust.1 ustawy z dnia 20.02.2015r. o zmianie ustawy – kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015r. poz.396) postanawia: odmówić skazanemu A. P. s. J. i L., ur. dnia (...) w m. P., nr PESEL (...) zezwolenia na odbycie poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego kary roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w G.z dnia 18.07.2013r., sygn. akt IXK282/13 za czyn z art.209§1kk

UZASADNIENIE

A. P. wystąpił z wnioskiem o udzielenie mu zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego, wskazując na potrzebę zapewnienia opieki schorowanej matce. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art.6 ust.1 ustawy z dnia 7 września 2007r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego, zezwolenia na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego można udzielić skazanemu, wobec którego orzeczono karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą jednego roku, a nie zachodzą warunki przewidziane w art.64§2 kk, jest to wystarczające dla osiągnięcia celów kary, skazany posiada określone miejsce stałego pobytu, osoby pełnoletnie zamieszkujące wspólnie ze skazanym wyraziły zgodę na odbywanie kary we wskazanym miejscu, a odbywaniu kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego nie stoją na przeszkodzie możliwości techniczno-organizacyjne związane z wykonywaniem dozoru przez podmiot prowadzący centralę monitorowania i upoważniony podmiot dozorujący oraz warunki mieszkaniowe skazanego.

Skazanemu, który rozpoczął już odbywanie kary w zakładzie karnym, można udzielić zezwolenia na odbycie w systemie dozoru elektronicznego pozostałej części kary, jeżeli za udzieleniem zezwolenia przemawia dotychczasowa postawa i zachowanie skazanego. Z opinii Dyrektora Aresztu Śledczego w S. z dnia 29.06.2015r. wynika, że skazany w czasie odbywania kary nie był karany dyscyplinarnie oraz nie był nagradzany regulaminowo. W stosunku do przełożonych jest regulaminowy. Ze współosadzonymi układa zgodne relacje. Nie ulega wątpliwości, że skazany jedynie poprawnie poddał się karze, co jest obowiązkiem każdego skazanego, a co nie jest jednak wystarczające do uznania, że dalsza resocjalizacja może być prowadzona w warunkach wolnościowych.

Niczym szczególnym niewyróżniające się zachowanie skazanego w czasie pobytu w warunkach izolacji, nie uzasadnia stwierdzenia, że w jego osobowości nastąpiła trwała i pozytywna zmiana uzasadniająca przyjęcie, iż w przyszłości będzie przestrzegał porządku prawnego. Skazany, odbywa karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, która początkowo została mu wymierzona z warunkowym zawieszeniem na okres próby 3 lat, za czyn z art.209§1kk w sprawie IXK282/13 Sądu Rejonowego w G.. Jednak, z uwagi na naganne zachowanie w okresie próby (nadużywanie alkoholu, uchylanie się od kontaktu z kuratorem sądowym, nie wywiązywanie się z obowiązku alimentacyjnego) Sąd postanowieniem z dnia 12.12.2014r. zarządził wobec skazanego wykonanie tej kary.

Zatem, w ocenie Sądu, orzeczona wobec skazanego kara o charakterze nieizolacyjnym okazała się nieskuteczna. Uwzględnieniu wniosku skazanego sprzeciwia się również jego niepoprawne zachowanie na wolności, przed osadzeniem. Z ustaleń kuratora sądowego wynika bowiem, że skazany na wolności ma opinię osoby nadużywającej alkoholu. Zdaniem Sądu, taka postawa skazanego nie daje gwarancji poprawnego funkcjonowania na wolności, a także przestrzegania przez niego obowiązków nałożonych przez Sąd związanych z wykonywaniem kary poza zakładem karnym, w systemie dozoru elektronicznego.

Zatem, w ocenie Sądu, nieskuteczność orzeczonej wobec skazanego kary wolnościowej, brak aktywności w procesie resocjalizacji oraz niewłaściwe zachowanie na wolności pozwalają stwierdzić, że odbywanie przez skazanego kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego nie byłoby wystarczające do osiągnięcia celów kary. Niewątpliwie, względy bezpieczeństwa oraz stopień demoralizacji skazanego nie przemawiają za celowością odbywania przez skazanego kary w systemie dozoru elektronicznego. Z tego też względu, uznając wniosek skazanego za niezasadny, postanowiono jak wyżej.