Plaintiff's claim dismissed because plaintiff failed to prove the debt transfer agreement covered the specific credit contract against the defendant.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's claim for payment of a debt transfer due to the defendant's failure to appear and the plaintiff's inability to prove the transfer covered the specific credit contract. Although the defendant did not contest the facts, the court identified a discrepancy between the plaintiff's allegations and the attached transfer agreement documents. Consequently, the court ruled that the plaintiff failed to demonstrate the debt had effectively passed to them, warranting the dismissal of the action.
Legislator headnote
AI generatedArt. 509 k.c.; Art. 339 § 1, 2 k.p.c.; The burden of proof regarding the transfer of a specific claim requires clear evidence that the assignment agreement explicitly covers the underlying debt; failure to prove this specificity prevents the transferor from enforcing the claim against the original debtor.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 1028/15 WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 sierpnia 2015 roku Sąd Rejonowy Gdańsk -Północ w Gdańsku, Wydział I Cywilny w składzie : Przewodniczący SSR Agnieszka Piotrowska Protokolant staż. Anna Bohm Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2015 roku sprawy z powództwa (...) (...) (...) z siedzibą w W. przeciwko E. W. o zapłatę oddala powództwo.
UZASADNIENIE
Powód (...) (...) (...)w W. w pozwie skierowanym przeciwko pozwanej E. W. domagał się zasądzenia kwoty 21.742,25 zł wraz z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy lombardowej (...) od kwoty 10.689,68 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz ustawowymi odsetkami od kwoty 11.052,57 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, a także kosztów postępowania w kwocie 3.505 zł, w tym 2.400 zł kosztów zastępstwa procesowego, wraz z innymi kosztami, do których uiszczenia powód został wezwany przez Sąd. W uzasadnieniu powód wskazał, że pozwana zawarła z (...) Bank S. A., w dniu 16 marca 2009 r., umowę o kredyt detaliczny, z której się nie wywiązała.
W dniu 28 sierpnia 2014 roku powód nabył w drodze cesji od (...) Bank S. A. (następcy prawnego (...) Banku S. A.) wierzytelność przysługującą przeciwko pozwanej, na którą składają się: należność główna w kwocie 10.689,68 zł, odsetki karne naliczone przez Bank na dzień 31. 07. 2014 r. w kwocie 9.289,89 zł, odsetki umowne naliczone przez poprzedniego wierzyciela w kwocie 3.947,33 zł i odsetki karne stanowiące czterokrotność stopy lombardowej (...) naliczone od kwoty niespłaconego kapitału od dnia 1. 08. 2014 r. do dnia poprzedzającego dzień wniesienia pozwu – w kwocie 4.815,35 zł.
Powód poinformował pozwaną o dokonaniu przelewu wierzytelności i wezwał pozwaną do zapłaty, jednak wezwanie to pozostało bezskuteczne. Pozwana nie ustosunkowała się do twierdzeń powoda. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 16 marca 2009 roku E. W. zawarła z (...) Bank S.A. w K. umowę kredytu nr (...). (dowód: umowa nr (...). 03. 2009 r. – k. 27-30) W dniu 28 sierpnia 2014 roku pomiędzy (...) Bank S. A. w W. a (...) (...) (...)w W. została zawarta umowa przelewu wierzytelności nr (...), której przedmiotem była sprzedaż (...) przysługujących (...) Bank S. A. z tytułu zawartych umów kredytu, na rzecz (...) (...) (...)w W.. (dowód: wyciąg z umowy z dnia 28. 08. 2014 r. wraz z załącznikiem – k. 9-15)
Sąd zważył, co następuje:
W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga, iż pozwana, której prawidłowo doręczono odpis pozwu wraz z załącznikami oraz zawiadomieniem o terminie rozprawy, poprzez podwójną awizację, nie wniosła odpowiedzi na pozew, nie stawiła się na wyznaczony termin rozprawy i w żaden sposób nie odniosła się do twierdzeń strony przeciwnej. Należy zatem stwierdzić, iż zachodziły warunki do wydania wyroku zaocznego na podstawie art. 339 § 1 k.p.c. Zgodnie zatem z treścią art. 339 § 2 k.p.c. w tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.
Zgodnie z treścią art. 509 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew). Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Sąd powziął uzasadnioną wątpliwość co do faktu skutecznego przejścia uprawnień (...) Bank S. A. w W. wynikających z umowy kredytowej z dnia 16 marca 2009 roku na (...) (...) (...) (...) w W., z uwagi na rozbieżność twierdzeń powoda w tym zakresie z treścią załączników dołączonych do pozwu.
Wobec powzięcia wątpliwości co do tych twierdzeń, Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe. Sąd ustalił stan faktyczny w przedmiotowej sprawie na podstawie dokumentów załączonych do akt sprawy. W ocenie Sądu nie było podstaw, aby zakwestionować prawdziwość i autentyczność przedłożonych dokumentów, wobec czego Sąd uznał je za wiarygodny materiał dowodowy i uczynił podstawą ustaleń faktycznych w przedmiotowej sprawie. Na podstawie tych dokumentów Sąd ustalił fakt zawarcia umowy o kredyt pomiędzy E. W. a (...) Bank S. A. w K. oraz umowy sprzedaży wierzytelności pomiędzy (...) Bank S. A. w W. a Agio Wierzytelności (...) (...)w W..
Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Jakkolwiek wątpliwości nie budzi, że pozwana zawarła umowę kredytową z (...) Bank S. A. w K., to podkreślić należy, iż z przedłożonych przez powoda dokumentów nie wynika, by umowa przelewu wierzytelności między (...) Bank S. A. w W. a powodem obejmowała wierzytelność z zawartej umowy kredytowej pomiędzy pozwaną E. W. a (...) Bank S. A. w K.. Powód przedłożył wyciąg z umowy przelewu wierzytelności z dnia 28 sierpnia 2014 r., wraz z załącznikiem nr 1. W § 3 ust. 3 umowy określono, że szczegółowe zestawienie wierzytelności objętych umową zostało zawarte w tymże załączniku.
W przedłożonej do akt sprawy kopii owego załącznika zasłonięte zostały dane dotyczące wszystkich wierzytelności z wyjątkiem jednej, przysługującej bankowi na podstawie umowy z dnia 19 listopada 2008 r. w stosunku do D. W., zamieszkałej w R.. Niewątpliwie nie jest to osoba tożsama z pozwaną, bowiem różni ją od niej imię, adres zamieszkania i nr PESEL. Ponadto, wskazana w załączniku nr 1 umowa kredytu zawarta została w innej dacie, niż umowa pomiędzy pozwaną E. W. a (...) Bank S. A. w K.. Tym samym należy uznać, że powód nie wykazał, by wierzytelność przysługująca (...) Bank S. A. w K. od pozwanej była przedmiotem umowy przelewu wierzytelności pomiędzy bankiem a powodem.
Wobec niewykazania, że wierzytelność wobec pozwanej skutecznie przeszła na rzecz powoda (...) (...) (...) w W., Sąd oddalił powództwo, o czym orzekł w sentencji wyroku. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...).