Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I ACz 458/13 AI generated

Civil court appoints official counsel for mentally ill plaintiff unable to represent herself despite low income.

Case Number I ACz 458/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal overturned the lower court's dismissal of the plaintiff's request for official counsel. The plaintiff argued her mental illness and lack of legal knowledge made self-representation impossible, while the lower court initially deemed the case too simple to require assistance. The appellate court ruled in her favor by citing her documented psychiatric history and inability to afford private representation, thereby mandating the appointment of an official lawyer.

Legislator headnote

AI generated

Art. 386 § 1 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: A court must appoint official counsel for a party who, due to mental illness or other incapacity, cannot adequately represent themselves and lacks the financial means to hire private counsel.

Keywords

AI generated
mental illness official counsel civil procedure incapacity legal representation court appointment financial means

Cited Legislation

AI generated
Art. 386 § 1 k.p.c.
Z tych względów, uznając zażalenie za uzasadnione, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
art. 5 k.p.c
Argumentowała, że ze względu na stan zdrowia i rozpoznanie choroby psychicznej czuje się nieporadna, nie potrafi w sposób zrozumiały przedstawić swojego stanowiska, nie ma podstawowej orientacji w regułach postępowania cywilnego i nawet pouczenia w trybie art. 5 k.p.c.
art. 386 § 1 k.p.c
Z tych względów, uznając zażalenie za uzasadnione, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 386 § 1 k.p.c.
art. 397 § 2 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I ACz 458/13 POSTANOWIENIE Dnia 12 lipca 2013 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSA Anna Gawełko po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Z. T. przeciwko P. T. o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli na skutek zażalenia powódki na postanowienie w pkt. II Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu Wydział I Cywilny z dnia 8 maja 2013 r., sygn. akt I C 356/13 p o s t a n a w i a: z m i e n i ć zaskarżone postanowienie w pkt.II i ustanowić dla powódki Z. T. pełnomocnika z urzędu, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w R..

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy oddalił wniosek powódki o ustanowienie pełnomocnika z urzędu uznając, w oparciu o analizę treści składanych przez nią pism, że pomoc profesjonalnego pełnomocnika nie jest jej potrzebna, tym bardziej, że sprawa nie jest skomplikowana pod względem dowodowym i prawnym. W zażaleniu na powyższe postanowienie powódka domagała się jego zmiany i uwzględnienia jej wniosku. Argumentowała, że ze względu na stan zdrowia i rozpoznanie choroby psychicznej czuje się nieporadna, nie potrafi w sposób zrozumiały przedstawić swojego stanowiska, nie ma podstawowej orientacji w regułach postępowania cywilnego i nawet pouczenia w trybie art. 5 k.p.c. będą dla niej niewystarczające. Przy sporządzaniu pism korzystała z bezpłatnej pomocy prawnej, co nie będzie możliwe w postępowaniu przed sądem.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Z zalegającej w aktach sprawy dokumentacji medycznej wynika, że powódka od wielu lat leczy się psychiatrycznie z powodu stwierdzonych u niej zaburzeń schizoafektywnych typu maniakalnego (k. 7-9). W ocenie Sądu Apelacyjnego stan zdrowia powódki uzasadnia potrzebę zapewnienia jej pomocy profesjonalnego pełnomocnika, którego nie jest w stanie sama opłacić z otrzymywanej emerytury w kwocie 1.200 zł. Z tych względów, uznając zażalenie za uzasadnione, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.