Court allows partial claim for loan debt transfer, dismissing capitalization of penalty interest under Polish Civil Code.
Legislator summary
AI generatedThe court partially granted the plaintiff's claim for payment of a transferred loan debt, ordering the defendant to pay the principal, costs, and contractual interest while dismissing the request for capitalized penalty interest. The plaintiff successfully proved the assignment of the debt from the original bank to the plaintiff via a transfer agreement, which the defendant did not contest. The court ruled that while the transfer was valid under the Civil Code, the specific request to capitalize penalty interest violated statutory limitations on interest accumulation found in the relevant articles.
Legislator headnote
AI generatedArt. 509 § 1, 2 kc; Art. 455 kc w zw. z art. 481 kc; Art. 6 kc: A creditor may transfer a claim without the debtor's consent, transferring all associated rights including interest, but the court may reject requests for capitalized penalty interest if they violate statutory provisions on interest calculation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 1354/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 lipca 2015 roku Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący SSR Marzena Studzińska Protokolant Paulina Szkutnik po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2015 roku w Kłodzku na rozprawie sprawy z powództwa (...)w W. przeciwko M. K. o zapłatę 1 424,95 zł I. zasądza od pozwanej M. K.na rzecz strony powodowej (...)w W.kwotę 1 424,95 zł (jeden tysiąc czterysta dwadzieścia cztery złote 95/100) wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od kwoty 676,17 zł od dnia 16 kwietnia 2014 roku do dnia zapłaty; II. dalej idące powództwo oddala; III. zasądza od pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 210,00 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 1354/14
UZASADNIENIE
Strona powodowa (...)z siedzibą w W.wniosła o zasądzenie od pozwanej M. K.kwoty 1 424,95 zł z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu oraz o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 180 zł. W uzasadnieniu podała, iż pozwaną oraz (...) Bank S.A.łączyła umowa bankowa, na podstawie której Bank oddał do dyspozycji pozwanej środki pieniężne w ustalonej w umowie wysokości, natomiast pozwana zobowiązała się do zwrotu udzielonej jej kwoty pieniężnej wraz z odsetkami w ustalonych terminach spłaty.
Strona powodowa wskazała, iż pozwana nie wywiązała się z przyjętego zobowiązania, wobec czego Bank wypowiedział jej umowę. Podała również, iż w dniu 29 października 2013 roku Bank zawarł ze stroną powodową umowę przelewu wierzytelności, cedując na jej rzecz całość praw i obowiązków wynikających z umowy zawartej przez pozwaną z wierzycielem pierwotnym. Wskazała, że na dochodzoną pozwem kwotę składa się suma niespłaconej kwoty należności głównej w wysokości 676,17 zł, koszty – 148,53 zł oraz skapitalizowane odsetki karne - 583,26 zł.
Podniosła, że wezwała pozwaną do spłaty całości zadłużenia, jednak zobowiązanie nie zostało spełnione. Pozwana na rozprawie w dniu 29 lipca 2015 roku podała, że zaciągnęła zobowiązanie będące przedmiotem niniejszego procesu. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 28 listopada 2007 roku pozwana M. K. zawarła z (...) Bank S.A. z siedzibą w K. umowę prostej pożyczki gotówkowej nr (...). Zgodnie z § 1 powyższej umowy Bank udzielił pozwanej pożyczki w kwocie 3 919,01 zł na zasadach określonych w „Regulaminie udzielania prostej pożyczki gotówkowej” oraz na warunkach określonych w umowie na okres od 28 listopada 2007 r. do 1 grudnia 2009 r.
Pozwana zobowiązała się dokonywać w okresie objętym umową, spłaty pożyczki wraz z odsetkami w równych miesięcznych ratach kapitałowo – odsetkowych, płatnych 1 dnia każdego miesiąca, w wysokości 193,58 zł, z tym zastrzeżeniem, że pierwsza rata będzie ratą wyrównawczą, a jej wartość nie będzie wyższa niż 199,10 zł (§ 3 umowy). Stosownie do § 6 umowy w przypadku opóźnienia w terminowym regulowaniu rat pożyczki zgodnie z postanowieniami § 3, Bank będzie pobierał od niespłaconej w terminie pożyczki podwyższone odsetki naliczone wg stopy procentowej w wysokości średniego oprocentowania WIBOR dla 3 – miesięcznych lokat na rynku międzybankowym z 10 ostatnich dni roboczych ostatniego miesiąca poprzedniego kwartału, powiększonej o 25 punktów procentowych.
W razie stwierdzenia, że warunki udzielenia pożyczki nie zostały dotrzymane lub w przypadku, gdy pozwana nie ureguluje należności, mimo upływu 7 – dniowego terminu wyznaczonego w wezwaniu do zapłaty, skierowanym do pozwanej, listem za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, jak również w przypadku braku zapłaty w terminach określonych w umowie dwóch pełnych rat kapitałowo – odsetkowych lub odsetkowych za co najmniej dwa okresy płatności, Bank może wypowiedzieć umowę pożyczki. Okres wypowiedzenia wynosi 30 dni (§ 10 umowy). / d owód: umowa pożyczki nr (...), k. 31 – 32/ Z dniem 4 stycznia 2010 roku (...) Bankiem S.A. z siedzibą w K. został przejęty przez (...) Bankiem S.A. z siedzibą w W.. / dowód: wyciąg z rejestru przedsiębiorców (...) Bankiem S.A., k. 20-21 / W dniu 29 października 2013 r. (...) Bank S.A. z siedzibą w W. na podstawie umowy przelewu wierzytelności nr (...) przeniósł na stronę powodową wierzytelność przysługującą mu wobec pozwanej z tytułu umowy prostej pożyczki gotówkowej nr (...).
W dniu 16 kwietnia 2014 roku (...)w W.wystawił wyciąg z ksiąg rachunkowych (nr (...)), przy czym wysokość zobowiązania pozwanej na dzień wystawienia powyższego wyciągu wynosiła 1 424,95 zł, a która obejmowała kapitał w wysokości 676,17 zł, koszty - 148,53 zł, odsetki umowne - 16,99 oraz odsetki karne – 583,26 zł. /dowód: umowa przelewu wierzytelności nr (...) z 29.10.2013 r., k. 26 – 29, załącznik do umowy sprzedaży z 29.10.2013 r., k. 16; wyciąg z ksiąg rachunkowych z 16.04.2014 r., k. 17/
Sąd zważył, co następuje:
Mając na względzie całość zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd uznał, iż powództwo zasługuje na uwzględnienie w przeważającej części. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika jednoznacznie, że M. K. w dniu 28 listopada 2007 roku zawarła z pierwotnym wierzycielem (...) Bank S.A. z siedzibą w K. umowę prostej pożyczki gotówkowej nr (...), o czym świadczy dowód z dokumentu w postaci powyższej umowy pożyczki. Bezspornym jest to, że pozwana zaprzestała spłaty rat zaciągniętej pożyczki. Zgodnie z przepisem art. 509 § 1 kc, wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew) chyba, że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.
Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki (art. 509 § 2 kc). W okolicznościach niniejszej sprawy przeniesienie wierzytelności nastąpiło zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, brak przesłanek wyłączających możliwość cesji wierzytelności, zaś w wyniku przelewu z dnia 29 października 2013 roku – w rozumieniu art. 509 kc – przeszły na nabywcę, tj. stronę powodową wszystkie uprawnienia przysługujące dotychczasowemu wierzycielowi (...) Bank S.A. z siedzibą w W..
Strona powodowa wykazała również, iż przedmiotem wyżej opisanej umowy przelewu wierzytelności była wierzytelność przysługująca od pozwanej. Tym samym zdaniem Sądu strona powodowa, zgodnie z przepisem art. 6 kc, udowodniła roszczenie, przy czym pozwana tego faktu nie kwestionowała. Sąd uwzględnił roszczenie strony powodowej w kwocie 1 424,95 zł, na które składa się należność główna - 676,17 zł, koszty - 148,53 zł, odsetki umowne - 16,99 oraz odsetki karne – 583,26 zł, przy czym Sąd zasądził odsetki ustawowe od kwoty należności głównej od dnia wniesienia pozwu, tj. od dnia 16 kwietnia 2014 roku.
Natomiast powództwo podlegało oddaleniu w części dotyczącej żądania zasądzenia odsetek od pozostałej kwoty, w tym skapitalizowanych odsetek karnych – w oparciu o przepis art. 455 kc w zw. z art. 481 kc. O kosztach procesu Sąd orzekł w oparciu o przepis art. 98 § 1 i 3 kpc, art. 99 kpc w związku z § 2 ust. 1 i 2 § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, zasądzając od pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 210 zł (w tym kwotę 180 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego przez pełnomocnika będącego radcą prawnym i kwotę 30 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu).