Legislator Case Law & Legislation
IV U 150/15 AI generated

Social Security Court dismissed pension appeal due to insufficient contribution periods before disability onset.

Case Number IV U 150/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court dismissed the applicant's appeal against the Social Security Institution's refusal of a disability pension. The applicant argued that the medical commission failed to conduct a thorough analysis of her medical documentation, but the court found the disability correctly established on July 30, 2014. Consequently, the court determined the applicant did not meet the statutory requirement of having sufficient contribution periods within the ten years preceding the disability onset.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa z dnia 30 grudnia 2000 r. o ubezpieczeniach społecznych i emerytalnych; Art. 57 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 58 ust. 1 pkt 5, art. 58 ust. 2: The court must verify that the applicant has accumulated sufficient contribution and non-contribution periods within the ten years preceding the onset of disability to qualify for a pension.

Keywords

AI generated
disability pension entitlement contribution period calculation social security appeal medical commission assessment ten year contribution rule

Cited Legislation

AI generated
Ustawa z dnia 30 grudnia 2000 r. o ubezpieczeniach społecznych i emerytalnych
Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
art. 477 14 § 1 k.p.c.
Kierując się powyższym, Sąd Okręgowy w oparciu o przepis art. 477 14 § 1 k.p.c., orzekł jak w wyroku.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 150/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 sierpnia 2015 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Leon Popiel Protokolant: st. sekr. sądowy Alina Dziarkowska po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2015 r. w Olsztynie na rozprawie sprawy S. C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy na skutek odwołania S. C. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 4 grudnia 2014 r. nr (...) o d d a l a o d w o ł a n i e /-/ SSO L. Popiel Sygn. akt IV U 150/15

UZASADNIENIE

Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. decyzją z dnia 4 grudnia 2014 roku odmówił S. C. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy z uwagi na ustalenie, że częściowa niezdolność do pracy wnioskodawczyni nie powstała przed 4 lutego 2013 roku. Komisja lekarska ZUS uznała wnioskodawczynię za częściowo niezdolną do pracy od dnia 30 lipca 2014 roku, zaś w okresie ostatniego dziesięciolecia przed powstaniem niezdolności do pracy wnioskodawczyni udowodniła 4 lata, 10 miesięcy i 10 dni okresów składkowych i nieskładkowych a w okresie ostatniego dziesięciolecia przed złożeniem wniosku o rentę udowodniła 4 lata, 10 miesięcy i 3 dni okresów składkowych i nieskładkowych (znak:

I/25/023049618) Od powyższej decyzji odwołanie złożyła S. C. wnosząc o jej zmianę poprzez przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Zaskarżonej decyzji zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia przez organ i stwierdzenie, że częściowa niezdolność do pracy powstała z dniem 30 lipca 2014 roku. W uzasadnieniu odwołania podniosła, że organ rentowy poczynił niewłaściwe ustalenia stanu faktycznego opierając się o powierzchowne badanie lekarskie i nieprzeprowadzenie wnikliwej analizy przedłożonej przez wnioskodawczynię dokumentacji medycznej.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wniósł o jego oddalenie. Sąd ustalił, co następuje: Wnioskodawczyni S. C. w okresie od 17 października 1980 roku do 7 marca 1981 roku była zatrudniona w Społem (...) w K. Oddział (...), zaś w okresie od 1 czerwca 1981 roku do 8 czerwca 1990 roku w Gminnej Spółdzielni (...) w B.. W okresie tego zatrudnienia – od 4 marca 1984 roku do 3 marca 1987 roku oraz od 19 kwietnia 1988 roku do 12 grudnia 1989 roku korzystała z urlopu wychowawczego.

W okresie od 9 czerwca 1990 roku do 10 października 1994 roku S. C. prowadziła działalność gospodarczą. Następnie, w okresie od 1 sierpnia 1996 roku do 14 grudnia 1996 roku była zatrudniona w (...) s.c. w R.. W okresie od 22 lutego 1997 roku do 21 lutego 1998 roku wnioskodawczyni pobierała zasiłek dla bezrobotnych. W okresie od 1 maja 1999 roku do 30 kwietnia 2004 roku pobierała zasiłek stały dla matek wychowujących niepełnosprawne dziecko, a następnie od 1 maja 2004 roku do 1 kwietnia 2005 roku świadczenie pielęgnacyjne z tytułu opieki nad niepełnosprawnym dzieckiem.

W okresie od 1 maja 2006 roku do 31 sierpnia 2006 roku wnioskodawczyni była zatrudniona w Urzędzie Gminy w B., w tym czasie – od 23 do 31 sierpnia 2006 roku korzystała ze zwolnienia lekarskiego. Od 16 czerwca 2009 roku S. C. była zarejestrowana w Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna i w okresie od 2 do 23 listopada 2009 roku pobierała stypendium. Od 22 lutego 2010 roku do 17 stycznia 2013 roku pobierała świadczenie pielęgnacyjne z tytułu opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny i od 20 marca 2013 roku pobiera z tego tytułu specjalny zasiłek opiekuńczy. (dowód:

świadectwa pracy k. 25-26, k. 27-28, k. 31-32, k. 43-44 plik II akt ZUS, zaświadczenie k. 35 plik II akt ZUS, zaświadczenie k. 45 plik II akt ZUS, zaświadczenie k. 8 plik I akt ZUS) Wnioskodawczyni w dniu 8 sierpnia 2014 roku złożyła wniosek o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. (dowód: wniosek ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy k. 1-6 plik I akt ZUS) Na podstawie bezpośredniego badania wnioskodawczyni i dokonaniu analizy przedłożonej dokumentacji medycznej w postaci m.in. kart informacyjnych z leczenia szpitalnego w 2014 roku oraz zaświadczeń o stanie zdrowia wystawionych przez lekarzy leczących w dniu 6 sierpnia 2014 roku, Lekarz Orzecznik ZUS orzeczeniem z dnia 7 października 2014 roku uznał wnioskodawczynię za częściowo niezdolną do pracy do 31 października 2015 roku wskazując, że niezdolność do pracy powstała w dniu 30 lipca 2014 roku i na dzień 4 lutego 2013 nie istniała częściowa niezdolność do pracy.

Lekarz orzecznik ZUS stwierdził naruszenie sprawności organizmu w zakresie psychosomatycznym, co naruszało sprawność organizmu w stopniu umiarkowanym. Powyższe powoduje długotrwałą niezdolność do wykonywania pracy zawodowej zgodnej z kwalifikacjami lub innego zatrudnienie. Stwierdzone naruszenie sprawności organizmu miało charakter przewlekły i niepewne rokowanie. W ocenie lekarza orzecznika ZUS przekwalifikowanie zawodowe nie jest celowe i wnioskodawczyni nie wymaga długotrwałej opieki i pomocy innej osoby w zaspokajaniu podstawowych potrzeb. (dowód: orzeczenie lekarza orzecznik ZUS z k. 19 plik I akt ZUS) Komisja lekarska ZUS po przeprowadzeniu bezpośredniego badania wnioskodawczyni i dokonaniu analizy dokumentacji medycznej w postaci m.in. zaświadczeń o stanie zdrowia wystawionych przez lekarzy leczących w 2014 roku, wyników badań dodatkowych przeprowadzonych w 2014 roku uznała wnioskodawczynię za częściowo niezdolną do pracy od dnia 30 lipca 2014 roku, przyjmując, że częściowa niezdolność do pracy istnieje do 31 października 2015 roku i nie istniała na dzień 4 lutego 2013 roku. (dowód: orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS k. 24 plik akt ZUS) Na skutek odwołania, Sąd Okręgowy dopuścił dowód z opinii biegłego kardiologa na okoliczność ustalenia czy wnioskodawczyni jest częściowo niezdolna do pracy od 30 lipca 2014 roku, czy niezdolność ta ma charakter okresowy, od kiedy datuje się, w szczególności czy niezdolność do pracy powstała do dnia 4 lutego 2013 roku.

Nadto, w razie ustalenia, że niezdolność do pracy ma charakter okresowy, jaki jest przewidywany czas jej trwania oraz jakie są przyczyny niezdolności do pracy. Biegły kardiolog M. T. po zbadaniu wnioskodawczyni i dokonaniu analizy dokumentacji medycznej stwierdził u S. C.: chorobę niedokrwienną serca stabilna II wg CCS, nadciśnienie tętnicze i hipercholesterolemię. Zdaniem biegłego wnioskodawczyni jest częściowo niezdolna do pracy, a niezdolność ta istnieje od 30 lipca 2014 roku i ma charakter okresowy do dnia 31 października 2015 roku.

W ocenie biegłego brak jest jakichkolwiek dowodów, w oparciu o które można byłoby stwierdzić, iż niezdolność do pracy jakiegokolwiek stopnia w przypadku wnioskodawczyni powstała przed 4 lutego 2013 roku. Według dokumentacji medycznej wnioskodawczyni ma rozpoznawany mostek mięśniowy nad LAD – anomalię wrodzoną, powstałą w okresie organogenezy. Zdaniem biegłego powyższe nie jest jednoznaczne ze stwierdzeniem niezdolności do pracy. Niezdolność taka miałaby miejsce gdyby mostek mięśniowy wywołał istotne niedokrwienie mięśnia sercowego., co u wnioskodawczyni nie zostało stwierdzone.

S. C. oczekuje na badanie scyntygraficzne i ewentualne dalsze decyzje co do leczenia. (dowód: opinia biegłego M. T. k. 21-22)

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie S. C. nie zasługuje na uwzględnienie. W przepisie art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (j.t. Dz.U.2015r., poz.748) określono warunki konieczne do powstania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Warunki te muszą być spełnione łącznie tj. posiadanie wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego oraz niezdolność do pracy, która powinna powstać nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania okresów wymienionych w ustawie Niezdolną do pracy w myśl przepisu art. 12 ustawy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.

Częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Okolicznością istotną dla rozstrzygnięcia sprawy była ocena stanu zdrowia odwołującej, w szczególności czy stwierdzone schorzenia powodują niezdolność do pracy, a tym samym, czy może ona skutecznie żądać od organu rentowego renty z tego tytułu. Powyższe wymagało wiadomości specjalistycznych. W celu wyjaśnienia stanu zdrowia wnioskodawczyni i ustalenia podstawy faktycznej rozstrzygnięcia Sąd zgromadził dokumentację medyczną wnioskodawczyni i przeprowadził dowód z opinii kardiologa.

Opinia biegłego kardiologa była zgodna z opiniami lekarza orzecznika ZUS i komisji lekarskiej ZUS. Biegły kardiolog ocenił stan zdrowia wnioskodawczyni i dokonał analizy jego wpływu na zdolność do pracy S. C., która opinii tej w zasadzie nie kwestionowała. Kardiolog formułując opinię uwzględnił całokształt zgromadzonej w sprawie dokumentacji medycznej oraz stanowiska lekarza orzecznika ZUS i komisji lekarskiej ZUS, a przede wszystkim badanie podmiotowe i przedmiotowe S. C.. Biegły jednoznacznie ocenił, że stwierdzone u wnioskodawczyni zmiany chorobowe czynią ją osobą częściowo niezdolną do pracy.

Niezdolność ta ma charakter okresowy i datuje się od dnia 30 lipca 2014 roku. Podstawą wydanej opinii były dowody obiektywne, dokumentacja lekarska oraz badanie wnioskodawczyni, które zostało przeprowadzone dokładnie i wszechstronnie, czego odwołująca nie kwestionowała. W ocenie Sądu opinia biegłego była logiczna, jasna, spójna i wyczerpująca. Biegły w sposób szczegółowy wyjaśnił, z jakich względów uznał wnioskodawczynię za osobę częściowo niezdolną do pracy i dlaczego uznał, że stwierdzona niezdolność do pracy nie istniała na dzień 4 lutego 2013 roku.

Warto też podkreślić, że argumentacja zawarta w opinii biegłego nie była na żadnym etapie postępowania sądowego kwestionowana przez wnioskodawczynię. Wobec powyższego, Sąd opinię tę w pełni podziela. Kolejnym warunkiem koniecznym do ustalenia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, jest posiadanie przez ubezpieczonego wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego (art. 57 ust. 1 pkt 2 ustawy). Warunek ten uważa się za spełniony jeżeli ubezpieczony osiągnął okres składkowy i nieskładkowy wynoszący łącznie co najmniej 5 lat - jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat i okres ten powinien przypadać w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed zgłoszeniem wniosku o rentę lub przed dniem powstania niezdolności do pracy (art. 58 ust. 1 pkt 5, art. 58 ust. 2 ustawy).

S. C. wniosek o rentę z tytułu niezdolności do pracy złożyła w dniu 8 sierpnia 2014 roku (k. 1-6 plik I akt ZUS), a niezdolność do pracy, jak wynika z opinii biegłego, powstała w dniu 30 lipca 2014 roku (k. 21-22). Tak więc obecnie przedmiotem analizy uczynić należy okres 10 lat poprzedzający dzień 8 sierpnia 2014 roku oraz 30 lipca 2014 roku. Wnioskodawczyni w okresach: - od 30 lipca 2004 roku do 30 kwietnia 2004 roku pobierała zasiłek stały dla matek wychowujących niepełnosprawne dziecko, a następnie od 1 maja 2004 roku do 1 kwietnia 2005 roku świadczenie pielęgnacyjne z tytułu opieki nad niepełnosprawnym dzieckiem; zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej, j.t.

Dz.U. 2015r., poz. 163 ze zm. - za osobę, która zrezygnuje z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania bezpośredniej, osobistej opieki nad długotrwale lub ciężko chorym członkiem rodziny ośrodek pomocy społecznej opłaca składkę na ubezpieczenia emerytalne i rentowe i okres ten zaliczany jest do okresów składkowych (art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy), - od 1 maja 2006 roku do 22 sierpnia 2006 roku była zatrudniona na podstawie umowy o pracę i z tego tytułu podlegała obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym, okres ten jest zaliczany do okresów składkowych (art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy), - od 23 do 31 sierpnia 2006 roku wnioskodawczyni pobierała wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy, okres ten zaliczany jest do okresów nieskładkowych (art. 7 pkt 1 lit. a ustawy), - od 2 do 23 listopada 2009 roku pobierała stypendium z Urzędu Pracy i okres ten w myśl przepisu art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienie i instytucjach rynku pracy – j.t.

Dz.U. 2015r., poz. 149 ze zm. zalicza się do okresów składkowych, - od 22 lutego 2010 roku do 26 kwietnia 2011 roku, od 27 maja 2011 roku do 22 stycznia 2012 roku, od 22 marca 2012 roku do 2 lipca 2012 roku, od 20 lipca 2012 roku do 19 października 2012 roku, od 20 grudnia 2012 roku do 17 stycznia 2013 roku pobierała świadczenie pielęgnacyjne z tytułu opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny - zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej za osobę, która zrezygnuje z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania bezpośredniej, osobistej opieki m.in. nad wspólnie niezamieszkującą matką, ośrodek pomocy społecznej opłaca składkę na ubezpieczenia emerytalne i rentowe i okres ten zaliczany jest do okresów składkowych (art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy), - od 20 marca 2013 roku do 31 lipca 2014 roku pobierała specjalny zasiłek opiekuńczy i okres ten zgodnie z ww zaliczany jest do okresów składkowych.

Tak więc w okresie ostatniego dziesięciolecia poprzedzającego powstanie niezdolności do pracy tj. od 30 lipca 2004 roku do 30 lipca 2014 roku wnioskodawczyni udowodniła 4 lata, 10 miesięcy i 10 dni okresów składkowych i nieskładkowych, a w okresie ostatniego dziesięciolecia poprzedzającego złożenie wniosku o rentę tj. od 8 sierpnia 2004 roku do 8 sierpnia 2014 roku 4 lata, 10 miesięcy i 3 dni. S. C. nie spełnia więc warunku determinującego prawo do renty określone w przepisie art. 57 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 58 ust. 1 pkt 5, art. 58 ust. 2 ustawy.

W konsekwencji zatem zaskarżoną decyzję należy uznać za prawidłową i oddalić odwołanie wnioskodawczyni. Kierując się powyższym, Sąd Okręgowy w oparciu o przepis art. 477 14 § 1 k.p.c., orzekł jak w wyroku.