Legislator Case Law & Legislation
VII Ka 509/13 AI generated

Court quashes sentence for illegal fishing, ruling it must be charged cumulatively with theft due to fish appropriation.

Case Number VII Ka 509/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The District Court in Mrągowo acquitted two defendants of illegal fishing but failed to address the subsequent appropriation of the caught fish. The Prosecutor appealed, arguing the act constituted both a fishing offense and theft under the Criminal Code, requiring cumulative qualification. The Court of Appeal agreed, noting that while the fishing law defines the act of catching, the appropriation of the fish creates a separate criminal liability that must be proven, necessitating a retrial.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa o rybactwie śródlądowym; Kodeks karny: Czyn polegający na nielegalnym połowie ryb i ich przywłaszczeniu wymaga kumulatywnego kwalifikowania jako występku z ustawy o rybactwie i występku z art. 278 kk.

Keywords

AI generated
illegal fishing theft of fish cumulative qualification fishing license Criminal Code

Cited Legislation

AI generated
art. 27c ust. 1 pkt 2 Ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym
oskarżonych o przestępstwo z art. 27c ust. 1 pkt 2 Ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Mrągowie z dnia 27 marca 2013 r.
art. 278 § 1 kk
art. 278 § 1 kk, poprzez jego nie zastosowanie w przyjętej kwalifikacji prawnej czynu.
art. 11 § 2 kk
278 § 1 kk kwalifikowanych kumulatywnie w myśl art. 11 § 2 kk.
art. 455 kpk
Zgodnie bowiem z art. 455 kpk sąd odwoławczy może poprawić błędną kwalifikacje prawną czynu jedynie wówczas, gdy nie zachodzi konieczność zmiany ustaleń faktycznych.
art. 437 § 2 kpk
W związku z powyższym w oparciu o art. 437 § 2 kpk zaskarżony wyrok należało uchylić i sprawę tą przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Mrągowie VI Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Biskupcu.
§ 9 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 listopada 2001 r.
Ustawa ta nie zawiera jednak definicji pojęcia rybackie narzędzie połowowe, a jest to zawarte w § 9 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 listopada 2001 r. w sprawie połowu ryb oraz warunków chowu, hodowli i połowu innych organizmów żyjących w wodzie (Dz.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VII Ka 509/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 sierpnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Małgorzata Tomkiewicz Sędziowie: SSO Zbigniew Paturalski (spr.) SSO Piotr Mądry Protokolant: sekr. sądowy Elżbieta Łotowska przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Marka Waśniewskiego po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2013 r. sprawy P. K. i D. C. oskarżonych o przestępstwo z art. 27c ust. 1 pkt 2 Ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Mrągowie z dnia 27 marca 2013 r. sygn. akt VI K 148/13 zaskarżony wyrok uchyla w całości i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Mrągowie. VII Ka 509/13

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Mrągowie z dnia 27.03.2013 r. sygn. akt VI K 148/13 oskarżeni P. K.i D. C.zostali uznani za winnych tego, że w dniu 7.11.2012 r. na terenie rezerwatu przyrody POLDER S.w gminie (...), działając wspólnie i w porozumieniu, nie posiadając zezwolenia i nie będąc uprawnionymi do rybactwa, używając podbieraka dokonali nielegalnego połowu ryb gatunku karaś w ilości 143,9 kg wartości 431,70 zł na szkodę Uniwersytetu (...) w O., tj. czynu z art. 27c ust. 1 pkt 2 Ustawy z dnia 18.04.1985 r. o rybactwie śródlądowym.

Za ten czyn w oparciu o powyższy przepis obydwu oskarżonym wymierzono kary po 8 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania miesięcznie 30 godzin nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne. Dodatkowo orzeczono wobec każdego z oskarżonych środki karne: z art. 27c ust. 2 w/w ustawy − podanie wyroku do publicznej wiadomości poprzez jego wywieszenie na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta w R., z art. 27c ust/ 3 pkt 1b w/w ustawy − nawiązkę w kwocie 2 158 zł na rzecz pokrzywdzonego, z art. 27c ust. 3 pkt 3 w/w ustawy − zakaz składania ofert do konkursu na oddanie w użytkowanie obwodu rybackiego na okres 1 roku.

Wyrok ten w całości na niekorzyść oskarżonych zaskarżył prokurator zarzucając obrazę prawa materialnego, tj. art. 278 § 1 kk, poprzez jego nie zastosowanie w przyjętej kwalifikacji prawnej czynu. W ocenie wnoszącego apelację oskarżeni w wyniku nielegalnego połowu ryb przywłaszczyli następnie te ryby. W związku z tym ich czyn wyczerpuje znamiona występku z art. 27c ust. 1 pkt 2 ustawy z 18.04.1985 r. o rybactwie śródlądowym oraz występku z art. 278 § 1 kk kwalifikowanych kumulatywnie w myśl art. 11 § 2 kk. Podnosząc ten zarzut prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Biskupcu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelację należy uznać za w pełni zasadną. Nie ulega wątpliwości, że ustawa o rybactwie śródlądowym za przestępstwo bądź wykroczenie uznaje samo łowienie w różny sposób bez uprawnień m. in. ryb, jak w tej sprawie. Wynika to jednoznacznie z treści słowa „poławia” na oznaczenie czynności wykonawczej sprawcy czynu użytego m. in. w art. 27c ust. 1 pkt 2 wyżej wymienionej ustawy. Oznacza to, że osoba nieuprawniona do rybactwa popełnia przestępstwo z chwilą ustawienia rybackich narzędzi lub urządzeń połowowych , choćby niczego nie złowiła.

Jest to zatem przestępstwo formalne. Powstaje zatem pytanie, co zmienia się w kwalifikacji prawnej, jeżeli kłusownik rybacki nie tylko „łowił”, ale i „złowił” a następnie przywłaszczył sobie to co złowił. Odpowiedzi należy szukać w zagadnieniu związanym z ustaleniem własności ryb. W tym zakresie w pełni należy podzielić pogląd Sądu Rejonowego (szeroko i prawidłowo uzasadniony), że ryby zawsze są czyjąś własnością. Przywłaszczając zatem nielegalnie złowione ryby sprawca takiego czynu zawsze popełnia, w zależności od ich wartości, wykroczenie lub przestępstwo na szkodę określonego pokrzywdzonego.

Z tych prawidłowych ustaleń Sąd Rejonowy nie wyciągnął jednak właściwych wniosków dotyczących kwalifikacji prawnej popełnionego przez oskarżonych czynu. Nie można bowiem zgodzić się z poglądem tego Sądu, iż ustawa o rybactwie śródlądowym jest ustawą szczególną wobec ustawy ogólnej jakim jest kodeks karny, co w myśl reguły lex specjalis derogat legi generali, nie pozwala zakwalifikować kumulatywnie przedmiotowego przestępstwa także z art. 278 § 1 kk (względnie z art. 278 § 3 kk jako wypadku mniejszej wagi). Za takim poglądem nie przemawia przywołana przez sąd orzekający w I instancji treść ustępu 3 pkt 1b art. 27c ustawy o rybactwie śródlądowym, nakazującym orzeczenie określonej nawiązki na rzecz pokrzywdzonego w przypadku przywłaszczenia złowionych nielegalnie ryb.

Przepis ten określa jedynie jakie środki karne sąd jest zobowiązany orzekać odpowiednio, a więc w zależności od sytuacji faktycznej, w przypadku skazania za któreś z przestępstw wymienionych w ustępie 1 tego przepisu. Jak już wspomniano to powyżej, ustawa o rybactwie śródlądowym za przestępstwo uznaje samo nielegalne poławianie ryb i gdyby zamiarem ustawodawcy było również karanie przywłaszczenia nielegalnie złowionych ryb, to stosowne określenie znalazłoby się w poszczególnych przepisach karnych przedmiotowej ustawy.

Wówczas dopiero mielibyśmy do czynienia z ustawą szczególną wyłączającą stosowanie ustawy ogólnej. Skoro taka sytuacja nie ma miejsca, to problem odpowiedzialności karnej za przywłaszczenia nielegalnie złowionych ryb należy rozwiązać w oparciu o przepisy to normujące, czyli w tej sprawie art. 278 § 1 lub § 3 kk. Analizując tą kwestię podnieść trzeba, że w dostępnym orzecznictwie sądów brak jest judykatów rozstrzygających kwalifikację prawną w identycznych stanach faktycznych jak w niniejszej sprawie. Są natomiast wypowiedzi przedstawicieli doktryny, a zwłaszcza Wojciecha Radeckiego.

Od szeregu lat stoi on na stanowisku, że czyn polegający na nielegalnym połowie ryb i następnie ich przywłaszczenia przy wartości przekraczającej 250 zł, należy kwalifikować kumulatywnie z art. 27c ust. 1 pkt 2 ustawy o rybactwie śródlądowym i z art. 278 § 1 lub 3 kk (vide Przewodnik po pozakodeksowym prawie karnym Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego z 1998 r. str. 117−121, Prokuratura i Prawo z 2011 r. nr 9 str. 20−23). Pogląd ten Sąd Okręgowy w pełni podziela i dlatego zaszła konieczność uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Zgodnie bowiem z art. 455 kpk sąd odwoławczy może poprawić błędną kwalifikacje prawną czynu jedynie wówczas, gdy nie zachodzi konieczność zmiany ustaleń faktycznych. W tej natomiast sprawie dla przyjęcia kumulatywnej kwalifikacji prawnej również z art. 278 § 1 lub § 3 kk, niezbędna jest uzupełnienie ustaleń faktycznych poprzez odpowiednią zmianę opisu czynu, iż oskarżeni nie tylko dokonali nielegalnego połowu ryb, lecz również następnie przywłaszczyli te ryby. W toku ponownego rozpoznania sprawy Sąd Rejonowy, niezależnie od powyższego, jest zobowiązany ustalić, czy oskarżeni posługując się przy łowieniu ryb podbierakiem („kasiorkiem” − vide zeznania A.

T. z k. 91), posługiwali się tym samym jednym z rybackich narzędzi połowowych, co jest jednym z ustawowych znamion występku z art. 27c ust. 1 pkt 2 Ustawy o rybactwie śródlądowym. Ustawa ta nie zawiera jednak definicji pojęcia rybackie narzędzie połowowe, a jest to zawarte w § 9 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 listopada 2001 r. w sprawie połowu ryb oraz warunków chowu, hodowli i połowu innych organizmów żyjących w wodzie (Dz. U. z 2001 r. nr 138, poz. 1559). Katalog wymienionych w tym przepisie rybackich narzędzi połowowych nie zawiera jednak narzędzia o nazwie podbierak.

Wymienione tam nazwy dotyczą bezspornie innych narzędzi. Z doświadczeń życiowych wynika jednak, że zarówno wędkarze jak i rybacy, posługują się powszechnie podbierakami przy wyciąganiu z wody złowionych ryb. W tej sytuacji w ocenie Sądu Okręgowego to narzędzie należałoby zaliczyć do innych rybackich narzędzi służących do połowu ryb pod lodem (§ 9 ust. 1 pk4 4 in fine w/w Rozporządzenia). Nie ulega przy tym wątpliwości, że użycie wymienionych w tym przepisie narzędzi poza sezonem łowienia pod lodem, nie pozbawia ich cech rybackich narzędzi połowowych.

W związku z powyższym w oparciu o art. 437 § 2 kpk zaskarżony wyrok należało uchylić i sprawę tą przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Mrągowie VI Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Biskupcu.