Social security court dismisses disability pension appeal due to insufficient contribution history and prior medical capacity findings.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the appellant's appeal against the Social Insurance Institution's refusal to grant a disability pension. The appellant argued she was ill and lacked income, but the institution denied benefits based on medical assessments stating she was capable of work. The court ruled that the appellant failed to meet the five-year contribution requirement within the last decade and was legally bound by prior judgments confirming her work capacity.
Legislator headnote
AI generatedUstawa z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; The court must verify that the applicant meets the statutory contribution period requirements and that prior judicial findings of work capacity preclude the recognition of disability for pension purposes.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt: III U 314/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 sierpnia 2015r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Bożena Beata Bielska Protokolant: starszy sekretarz sądowy Beata Ossowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2015r. w O. sprawy z odwołania B. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w P. o rentę z tytułu niezdolności do pracy na skutek odwołania B. B. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w P. z dnia 15.04.2015r. znak (...) orzeka: oddala odwołanie.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 17.04.2015r. B. B. wniosła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 15.04.015r., odmawiającej jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Wskazała, że jest osobą chorą, nie posiada żadnego źródła utrzymania i nie ma możliwości wykupowania lekarstw. W odpowiedzi na odwołanie ZUS wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że zaskarżoną decyzją odmówił odwołującej prawa do renty, ponieważ zarówno Lekarz orzecznik jak i Komisja Lekarska ZUS nie stwierdzili niezdolności do pracy odwołującej.
Sąd ustalił, co następuje: B. B. (ur. (...)) w okresie od 16.03.1992r. do 30.06.2003r. pobierała rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy, która została przyznana na podstawie przepisów ustawy z dnia 14.12.1982r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin. Z dniem 01.07.2003r. nastąpiło wstrzymanie renty, ponieważ odwołująca została uznana za zdolną do pracy. W okresie od 19.02.2010r. do 17.12.2010r. odwołująca pobierała zasiłek chorobowy a w dniu 5.11.2010r. złożyła wniosek o przyznanie świadczenia rehabilitacyjnego na dalszy okres.
W toku jego rozpoznawania B. B. została skierowana na badanie do lekarza orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z dnia 18.11.2010r. orzekł brak podstaw do przyznania jej świadczenia rehabilitacyjnego i jednocześnie orzekł, iż jest ona częściowo niezdolna do pracy do 31.12.2013r., a jej niezdolność powstała z dniem 18.11.2010r. W oparciu o powyższe orzeczenie ZUS w dniu 2.12.2010r. wydał decyzję odmawiającą B. B. prawa do świadczenia rehabilitacyjnego. W dniu 19.11.2010r. B. B. złożyła w ZUS wniosek o ustalenie uprawnień do renty z tytułu niezdolności do pracy.
Organ rentowy rozpoznając ten wniosek oparł się na orzeczeniu lekarza orzecznika ZUS z dnia 18.11.2010r. i w dniu 2.12.2010r. wydał zaskarżoną decyzję odmawiającą B. B. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, iż odwołująca w ostatnim dziesięcioleciu przed dniem powstania niezdolności do pracy, jak i w ostatnim dziesięcioleciu przed dniem złożenia wniosku o rentę udowodniła okres ubezpieczenia ogółem 4 lata 11 miesięcy i 24 dni, zamiast wymaganych 5 lat, dlatego nie spełnia warunków do przyznania prawa do renty.
Wydając przedmiotową decyzję organ rentowy ustalił staż pracy odwołującej na 19 lat i 10 dni (tj. 14 lat, 4 miesiące i 16 dni okresów składkowych i 4 lata, 7 miesięcy i 24 dni okresów nieskładkowych). W dniu 16.12.2010r. odwołująca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z dnia 18.11.2010r. Termin ten został jej przywrócony i odwołująca została skierowana na badanie przez Komisję lekarską ZUS, która w orzeczeniu z dnia 17.01.2011r. orzekła, że nie jest ona niezdolna do pracy oraz że brak jest okoliczności uzasadniających ustalenie uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego.
W oparciu o powyższe orzeczenie ZUS w dniu 1.02.2011r. wydał decyzję odmawiającą B. B. prawa do świadczenia rehabilitacyjnego. B. B. od decyzji ZUS z 1.02.2011r. wniosła odwołanie do Sadu Rejonowego w Ostrołęce, lecz ostatecznie je cofnęła. Organ rentowy w oparciu o w/w orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS nie wydawał natomiast już kolejnej decyzji w sprawie o rentę. W dniu 8.12.2010r. odwołująca złożyła w ZUS wniosek o ponowne zbadanie jej uprawnień do renty, przedkładając dokumentację dotyczącą jej stażu pracy. Po zapoznaniu się z tą dokumentacją organ rentowy w piśmie z dnia 9.12.2010r. poinformował ją, że brak jest podstaw do wznowienia postępowania, ponieważ brak jest nowych dowodów mających wpływ na prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy.
W dniu 10.03.2011r. B. B. złożyła w ZUS kolejny wniosek o ustalenie uprawnień do renty z tytułu niezdolności do pracy. W celu ustalenia stopnia niezdolności do pracy odwołująca skierowana została na badanie lekarskie przez lekarza orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z dnia 11.04.2011r. ustalił, że B. B. nie jest niezdolna do pracy. W dniu 15.04.2011r. odwołująca wniosła sprzeciw od powyższego orzeczenia a po jego rozpoznaniu Komisja Lekarska ZUS Oddział w W., w orzeczeniu z dnia 10.05.2011r. także ustaliła, że odwołująca nie jest osobą niezdolną do pracy.
W konsekwencji ZUS decyzją z dnia 18.05.2011r. odmówił B. B. prawa do renty, z uwagi na nie spełnienie warunku z art. 57 ust. l pkt 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Wydając przedmiotową decyzję organ rentowy ustalił staż pracy odwołującej na 19 lat i 10 dni (tj. 14 lat, 4 miesiące i 16 dni okresów składkowych i 4 lata, 7 miesięcy i 24 dni okresów nieskładkowych). Od decyzji ZUS z dnia 2.12.2010r. i z dnia 18.05.2011r., odmawiających jej prawa do renty B. B. wniosła odwołanie w sprawie IIIU 495/11.
Wyrokiem z dnia 28.08.2012r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce oddalił to odwołanie a apelacja B. B. została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 24.04.2013r. Podstawą do oddalenia odwołania co do decyzji z dnia 02.12.2010r. było stwierdzenie, że odwołująca wprawdzie jest częściowo niezdolna do pracy od 18.11.2010r., lecz nie posiada 5-letniego okresu składkowego i nieskładkowego w ciągu ostatniego 10-lecia przed datą powstania niezdolności i przed datą złożenia wniosku. Podstawą do oddalenia odwołania co do decyzji z dnia 18.05.2011r. było stwierdzenie, że odwołująca jest zdolna do pracy.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o: akta rentowe odwołującej oraz z dokumenty z akt IIIU 495/11 w postaci wyroku Sądu Okręgowego z dnia 28.08.2012r. i uzasadnienia oraz wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 24.04.2013r. i uzasadnienia.
Sąd zważył, co następuje:
B. B. w niniejszym postępowaniu kwestionowała decyzję ZUS z dnia 15.04.015r., odmawiającą jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W ocenie Sądu odwołanie jest niezasadne. Zgodnie z art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz. 1118 ze zm.) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonej, która spełnia łącznie następujące przesłanki:
1. jest niezdolna do pracy, 2. ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy, 3. niezdolność do pracy powstała we wskazanych w ustawie okresach składkowych lub nieskładkowych albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Przepisu ust. l pkt 3 nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy (art. 57 ust. 2 ustawy). Warunek posiadania wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego uważa się za spełniony, gdy pracownik, u którego niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat, osiągnął okres składkowy i nieskładkowy, wynoszący łącznie co najmniej 5 lat (art. 58 ust 1 pkt 5 w/w ustawy).
Zgodnie zaś art. 58 ust. 2 ustawy, okres 5 lat - jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat, powinien przypadać w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed zgłoszeniem wniosku o rentę lub przed dniem powstania niezdolności do pracy. Oceniając odwołanie B. B. od decyzji z 15.04.2015r. należy wskazać, iż odwołująca już po raz kolejny dochodzi przyznania jej prawa do renty a jej odwołania wniesione od poprzednio wydanych decyzji odmawiających jej prawa do renty zostały oddalone. W sprawie IIIU 495/11 wyrokiem z dnia 28.08.2012r.
Sąd Okręgowy w Ostrołęce oddalił odwołanie od decyzji ZUS z dnia 2.12.2010r. i z dnia 18.05.2011r. a apelacja B. B. została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 24.04.2013r. Z uzasadnień powyższych wyroków wynika, że podstawą do oddalenia odwołania co do decyzji z dnia 02.12.2010r. było stwierdzenie, że odwołująca wprawdzie jest częściowo niezdolna do pracy od 18.11.2010r., lecz nie posiada 5-letniego okresu składkowego i nieskładkowego w ciągu ostatniego 10-lecia przed datą powstania niezdolności i przed datą złożenia wniosku o rentę.
Stwierdzono wówczas, że w obu tych 10-leciach odwołująca wykazała jedynie 4 lata 11 miesięcy i 24 dni okresów składkowych i nieskładkowych, a jej ogólny staż pracy na datę wydawania decyzji wynosił 19 lat i 10 dni. Podstawą do oddalenia odwołania co do decyzji z dnia 18.05.2011r. było zaś stwierdzenie, że odwołująca jest zdolna do pracy. Okoliczność ta ma istotne znaczenie w sprawie i przesądza o braku podstaw do dopuszczania obecnie dowodu z opinii biegłych lekarzy celem oceny stanu zdrowia odwołującej. Nawet bowiem w przypadku stwierdzenia jej niezdolności do pracy, odwołująca nie spełniałaby przesłanek do przyznania jej prawa do renty.
Wobec oddalenia odwołania od decyzji ZUS z dnia 18.05.2011r. w sprawie IIIU 495/11 należy uznać, że zarówno w dacie wydawania wyroku przez Sąd Okręgowy jak i przez Sąd Apelacyjny, odwołująca nie była niezdolna do pracy. Obecnie Sąd Okręgowy jest związany takimi orzeczeniami (art. 365 § kpc). Powoduje to konieczność uznania, iż w obecnie rozpoznawanej sprawie IIIU 314/15 odwołująca może być uznana za niezdolną do pracy najwcześniej od dnia 25.04.2013r., tj. dnia następnego po wyroku Sądu Apelacyjnego w Ostrołęce. Przy przyjęciu takiej daty powstania niezdolności nie zaś będzie spełniać warunku posiadania 5-letniego okresu składkowego i nieskładkowego zarówno w ciągu ostatniego 10-lecia przed datą powstania niezdolności, jak i przed datą złożenia wniosku.
Okres 10-lecia przed datą powstania niezdolności to okres od 24.04.2008r. do 24.04.2013r. i w tym okresie staż pracy B. B. to 2 lata 2 miesiące i 26 dni. Przy przyjęciu daty niezdolności późniejszej niż 25.04.2013r. ten staż pracy będzie jeszcze mniejszy. W ciągu ostatniego 10-lecia przed datą złożenia wniosku (02.01.2005r.-02.01.2015r.) odwołująca posiada staż pracy w wymiarze 2 lata 6 miesięcy i 14 zamiast 5 lat. Z dokumentów znajdujących się w aktach rentowych odwołującej oraz z karty przebiegu zatrudnienia (k. 12a.r.) wynika, iż w 2008r. odwołująca nie wykazała żadnego okresu składkowego i nieskładkowego.
Była natomiast zatrudniona w okresie od 13.06.2007r. do 31.08.2007r. i od 24.03.2009r. do 13.02.2010r., w tym w okresie od 02.09.2009r. do 08.09.2009r. była niezdolna do pracy. Następnie w okresie od 19.02.2010r. do 17.12.2010r. odwołująca pobierała zasiłek chorobowy i świadczenie rehabilitacyjne a w okresie od 28.12.2010r. do 27.06.2011r. pobierała zasiłek dla bezrobotnych. Po tej dacie aż do chwili obecnej odwołująca nie posiada już żadnego okresu składkowego i nieskładkowego. W toku niniejszego postępowania B. B. nie kwestionowała swojego stażu pracy, uwzględnionego przez ZUS.
Jej ogólny staż pracy w dacie wydawania zaskarżonej decyzji z dnia 15.04.2015r. został zaś ustalony na 20 lat 6 miesięcy i 12 dni, w tym okres składkowy w wymiarze 14 lat 10 miesięcy i 18 dni. W tej sytuacji nawet w razie gdyby w niniejszym postępowaniu odwołująca była uznana za częściowo czy całkowicie niezdolną do pracy, to i tak nie spełniałaby przesłanki określonej w art. 57 ust. 1 pkt 2 i 58 ust. 1 pkt 5 oraz art. 58 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Odwołująca nie posiada też 25-letniego okresu składkowego, dlatego nie ma zastosowania art. 58 ust. 4 tej ustawy.
Reasumując powyższe rozważania należało uznać, że B. B. nie spełnia przesłanek do przyznania jej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy a zaskarżona decyzja ZUS z 15.04.2015r. jest prawidłowa. Z tych względów na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.