Legislator Case Law & Legislation
III Cz 62/15 AI generated

Court allows appeal to order district court to award costs for issuing further enforceable title.

Case Number III Cz 62/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court modified the lower court's decision to order the district court to award costs for issuing a further enforceable title. The creditor argued that the district court erred by refusing to award costs for this specific procedural step, citing relevant civil procedure articles. The court agreed, ruling that costs for issuing a further enforceable title must be adjudicated separately from the initial enforceability ruling and are necessary when such a procedure is initiated.

Legislator headnote

AI generated

Art. 98 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.; Art. 108 § 1 k.p.c.; Art. 386 § 1 k.p.c.; Art. 397 § 1, 2 k.p.c.; Art. 793 k.p.c.; The court must separately adjudicate costs for issuing a further enforceable title when such a procedure is initiated, as this constitutes a distinct procedural step requiring its own cost determination.

Keywords

AI generated
further enforceable title costs of proceedings civil procedure code appeal modification enforceability clause legal representation fees procedural costs

Cited Legislation

AI generated
Art. 98 k.p.c.
Przywołał także przepisy art. 98 k.p.c. w związku z art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
w związku z art. 13 § 2 k.p.c. na uzasadnianie swojego orzeczenia.
Art. 108 § 1 k.p.c.
99 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. i art.
Art. 386 § 1 k.p.c.
Z powyższych względów zarzuty zażalenia dotyczące naruszenia przepisów postępowania przez Sąd Rejonowy okazały się słuszne, i dlatego na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w związku z art.
Art. 397 § 1, 2 k.p.c.
w związku z art. 397 § 1 i 2 k.p.c.
Art. 793 k.p.c.
Wydając dalszy tytuł wykonawczy sąd zobowiązany jest dokonać badania, czy zachodzą przesłanki z art. 793 k.p.c., które wskazują na możliwość wydania takiego tytułu.
Regulation of the Minister of Justice of 28 September 2002 on fees for legal counsel activities
art. 98 k.p.c
Przywołał także przepisy art. 98 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
w związku z art. 13 § 2 k.p.c.
art. 99 k.p.c
w związku z art. 99 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
III Czp 48/70
akt III Czp 48/70, opublik.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Cz 62/15 POSTANOWIENIE Dnia 10 lutego 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Arkadia Wyraz – Wieczorek Sędziowie SO Anna Hajda SR (del.) Roman Troll (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2015 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo – Kredytowej im. F. S. w G. przeciwko B. B. o zapłatę w przedmiocie wniosku o wydanie dalszego tytułu wykonawczego na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 3 listopada 2014 r., sygn. akt I C 267/11 postanawia:

1. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że:

a) dotychczasową treść sentencji postanowienia Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 20 sierpnia 2014 roku wydanego w sprawie o sygn. akt I C 267/11 oznaczyć jako punkt „1”, b) uzupełnić postanowienie Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 20 sierpnia 2014 roku wydane w sprawie o sygn. akt I C 267/11 poprzez umieszczenie w nim dodatkowego rozstrzygnięcia oznaczonego jako punkt „2” o kosztach postępowania o treści: „zasądzić od B. B. na rzecz Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo – Kredytowej im. F. S. w G. kwotę 60 zł (sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania”, 2. zasądzić od B. B. na rzecz Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo – Kredytowej im. F. S. w G. kwotę 90 zł (dziewięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. SSR (del.) Roman Troll SSO Arkadia Wyraz – Wieczorek SSO Anna Hajda Sygn. akt I Cz 62/15

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 3 listopada 2014 roku Sąd Rejonowy w Żorach oddalił wniosek powódki o uzupełnienie postanowienia z 20 sierpnia 2014 roku o orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania klauzulowego. W uzasadnieniu wskazał, że z takim wnioskiem o wydanie dalszego tytułu wykonawczego nie wiążą się żadne koszty dla strony, która o jego wydanie wnosi. Przywołał także przepisy art. 98 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. na uzasadnianie swojego orzeczenia. Zażalenie na to postanowienie złożyła wierzycielka zarzucając mu naruszenie art. 98 k.p.c. w związku z art. 99 k.p.c. oraz § 10 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu przez ich pominięcie i niezasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania o wydanie dalszego tytułu wykonawczego, a w rezultacie naruszenie art. 351 § 1 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie.

Przy tak postawionych zarzutach wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i uzupełnienie postanowienia o wydanie dalszego tytułu wykonawczego o orzeczenie o kosztach postępowania poprzez zasądzenie na jej rzecz kwoty 60 zł z tytułu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu klauzulowym, a także o przyznanie kosztów niniejszego postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu wskazała, że niezbędnymi kosztami procesu są także koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu klauzulowym i w toku postępowania o wydanie dalszego tytułu wykonawczego należy się zwrot również tych kosztów.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Nie ulega żadnej wątpliwości, że postępowanie w przedmiocie wydania dalszego tytułu wykonawczego może rodzić koszty postępowania powstałe po obu stronach. Zgodnie z zasadą celowości ponoszenia tych kosztów stronie, która wygrywa spór należy się ich zwrot (art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w związku z art. 99 k.p.c. przy zastosowaniu art. 13 § 2 k.p.c.). Postępowanie o wydanie dalszego tytułu wykonawczego nie jest tutaj żadnym wyjątkiem od innych postępowań, a samo to, że w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j.

Dz. U. z 2013 r., poz. 490) wskazujących wysokość stawek minimalnych przysługującym radcom prawnym brak jest wyraźnego stwierdzenia w jakiej wysokości przysługuje stawka minimalna za wydanie dalszego tytułu wykonawczego, bynajmniej nie oznacza, że czynność ta jest bezpłatna. Należy bowiem zauważyć, że zgodnie z § 5 tego rozporządzenia wysokość stawek minimalnych w sprawach w nim nieokreślonych ustala się, przyjmując za podstawę stawkę w sprawach o najbardziej zbliżonym rodzaju. W tym przypadku ten najbardziej zbliżony rodzaj to sprawa o zaopatrzenie tytułu egzekucyjnego w klauzulę wykonalności opisana w § 10 ust. 1 pkt 13 tego rozporządzenia, a wskazująca na kwotę 60 zł jako stawkę minimalną.

Przepisy rozporządzenia nie stanowią jednak o tym, czy koszty postępowania w ogóle należy zasądzać, albowiem w zakresie kosztów postępowania Sąd Rejonowy powinien zastosować w sposób prawidłowy przepisy kodeksu postępowania cywilnego dotyczące właśnie kosztów postępowania. To w tych przepisach znajduje się podstawa prawna i zasada rozstrzygania o kosztach postępowania. W rozpoznawanej sprawie tą podstawą jest art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w związku z art. 99 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. Te przepisy bowiem wskazują na to, czy koszty postępowania w ogóle się należą.

Należy bowiem zauważyć, że zgodnie z art. 770 k.p.c. dłużnik powinien zwrócić wierzycielowi koszty niezbędne do celowego prowadzenia egzekucji. To celowe prowadzenie egzekucji należy łączyć z czynnościami dokonywanymi przez wierzyciela, a mającymi na celu uzyskanie zaspokojenia, bądź zabezpieczenia swojego roszczenia. W rozpoznawanej sprawie wydanie dalszego tytułu wykonawczego związane jest z zamiarem wierzycielki dokonania wpisu hipoteki przymusowej w księdze wieczystej prowadzonej dla nieruchomości będącej własnością dłużniczki.

Dlatego też należy uznać, że celowe jest zwrócenie się do sądu z wnioskiem o wydanie dalszego tytułu wykonawczego, a bez tego tytułu wykonawczego wierzycielka nie będzie mogła wpisać hipoteki przymusowej, albowiem w sytuacji, gdy egzekwuje należność na podstawie poprzedniego (pierwotnego) tytułu wykonawczego musiałaby wpierw umorzyć postępowanie egzekucyjne. Wydając dalszy tytuł wykonawczy sąd zobowiązany jest dokonać badania, czy zachodzą przesłanki z art. 793 k.p.c., które wskazują na możliwość wydania takiego tytułu.

Nie ulega wątpliwości, że zbadanie tych okoliczności stanowi czynność inną od dokonywanych przy nadawaniu klauzuli wykonalności. W tym zakresie więc należy przeprowadzić postępowanie, które sąd przeprowadza na posiedzeniu niejawnym, orzekając w przedmiocie złożonego wniosku. Nie w każdej sprawie zachodzić będzie możliwość i potrzeba wydania dalszego tytułu wykonawczego. Nie jest też tak, że potrzeba wydania dalszego tytułu wykonawczego związana będzie z ewentualnymi uchybieniami powstałymi w orzeczeniu wydanym pierwotnie przez sąd w przedmiocie nadania klauzuli wykonalności.

Dlatego też postępowanie o wydanie dalszego tytułu wykonawczego nie jest w istocie dalszą sprawą o nadanie klauzuli wykonalności, ale stanowi odrębne postępowanie kończące się określonym orzeczeniem, które kończy sprawę w instancji. Pierwotnie wydane rozstrzygnięcie co do nadania klauzuli wykonalności również w tym zakresie zakończyło sprawę w instancji i dlatego musiało rozstrzygać także o kosztach postępowania. W żaden sposób rozstrzygnięcie o kosztach postępowania w orzeczeniu nadającym klauzulę wykonalności nie mogło obejmować kosztów wydania dalszego tytułu wykonawczego, albowiem rozstrzygnięcie w tym zakresie - co do dalszego tytułu wykonawczego - nie zawsze i nie w każdej sprawie musi być wydane, a zależy to od wszczęcia takiego postępowania przez wierzyciela i zaistnienia przesłanek z art. 793 k.p.c. Należy także podkreślić, że zgodnie z art. 108 § 1 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. o kosztach postępowania rozstrzyga się w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji.

W rozpoznawanej sprawie został już wydany wyrok, który uprawomocnił się i koszty postępowania w nim zasądzone nie mogą dotyczyć kosztów postępowania o nadanie klauzuli wykonalności, gdyż nie obejmowały one tych kosztów (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 6 lipca 1970 r., sygn. akt III Czp 48/70, opublik. w OSNC z 1971, nr 2, poz. 24). Także wydanie dalszego tytułu wykonawczego może rodzić powstanie kosztów postępowania i jeżeli zostały one poniesione i są one celowe, to należy wydać w tym zakresie rozstrzygnięcie.

Brak takiego orzeczenia stanowi naruszenie art.108 § 1 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. Z powyższych względów zarzuty zażalenia dotyczące naruszenia przepisów postępowania przez Sąd Rejonowy okazały się słuszne, i dlatego na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w związku z art. 397 § 1 i 2 k.p.c. oraz art. 13 § 2 k.p.c. należało zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że uzupełnić postanowienie z 20 sierpnia 2014 roku o rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zgodnie z żądaniem złożonym środku zaskarżenia, a pierwotnie złożony we wniosku o wydanie dalszego tytułu wykonawczego.

Mając na uwadze to, że skarżąca wygrała postępowanie zażaleniowe w całości należało na jej rzecz na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w związku z art. 99 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c., art. 13 § 2 kpc, § 5, § 10 ust. 1 pkt 13 i § 12 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu zasądzić kwotę 90 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, na którą składa się opłata od zażalenia w wysokości 30 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika w stawce minimalnej wysokości 60 zł.

SSR (del.) Roman Troll SSO Arkadia Wyraz – Wieczorek SSO Anna Hajda